Domowe Leczenie Naturalne

Domowe SPA, hydromasaż i naturalna higiena bez chemicznych środków myjących! Przełom w pielęgnacji skóry i włosów...

2011-09-19T08:53:00.000-07:00

Dynamiczny rozwój nanotechnologii rewolucjonizuje wiele aspektów współczesnego życia. Dzięki legendarnej kreatywności azjatyckich naukowców do grona zmodernizowanych przez mikrocząsteczki dziedzin dołączyła kosmetyka, co w rezultacie zaowocowało stworzeniem sposobu utrzymywania higieny osobistej bez użycia chemii! Dla współczesnego człowieka może się to wydawać niewiarygodne - czystość bez mydła? Jednak w urządzenia latające też nie wierzyliśmy. Należy wiedzieć, że im większa wartość rewolucjonizująca wynalazku, tym budzi większe zwątpienie, taka jest natura innowacyjności.

Odwiecznym synonimem wody jest życie i witalność - woda gasi pragnienie, chłodzi, oczyszcza i odżywia. Jednak obecnie jej nienaturalny stan w naszych domowych kranach sprawia, że jest uważana za jedną z głównych przyczyn uczuleń i alergii skórnych. Intensywny rozwój przemysłu zanieczyszcza wody gruntowe, a paradoksalnie ich oczyszczenie wymaga zastosowania preparatów chemicznych - i tak... zanieczyszczona woda staje się chemiczna, która po zmieszaniu ze środkami myjącymi, wysusza skórę lepiej niż tydzień w słońcu Sahary :)
A więc, jak się myć bez mydła i innych detergentów? Wystarczy zastosować generator aktywnych mikro- i nanobąbelków powietrzno-wodnych. Japońscy naukowcy z Ube National College of Technology, Tsukuba University, Yamaguchi University i Yamaguchi pref. Industrial Technology do tej pory stworzyli 4 praktyczne systemy myjące wykorzystujące taki generator:

1. Besty - słuchawka prysznicowa, generator mikrobąbelków
2. BiWash - słuchawka prysznicowa z funkcją ssania, generator mikrobąbelków
3. Sawayaka Bijin - słuchawka prysznicowa z zewnętrznym generatorem mikro- i nanobąbelków
4. Yumetoji - filtr, pompa i generator nanobąbelków sterowany elektronicznie

Do powyższego dorobku dołożyli się również koreańscy naukowcy, którzy skonstruowali kule piorące Glosion umożliwiające pranie bez detergentów. Wszystkie urządzenia chronione są międzynarodowymi patentami.

Te genialne produkty przemieniają powietrze oraz zwykłą wodę z kranu w zbawienne mikrocząsteczki i nie ma w tym nic magicznego. Jest to proces wykorzystujący znane prawa fizyki, chemii i natury przeniesiony do codziennego życia człowieka - mikrobąbelki powietrzno-wodne naturalnie powstają m.in. przy wodospadach. Podczas kąpieli z wykorzystaniem wspomnianych systemów myjących powstaje mżawka i mgiełka wodna (podobnie jak przy wodospadzie), która nawilża skórę, korzystnie działa na stan równowagi wewnętrznej organizmu, oczyszcza go z toksyn poprzez zwiększone wydzielanie potu, reguluje ciepłotę ciała i wzmaga procesy samoodnowy ustroju. Dlatego te japońskie generatory kąpieli mikrobąbelkowej stanowią niezbędny element domowego SPA o cechach profesjonalnych uzdrowisk.
Japońscy naukowcy dodatkowo w swoich wynalazkach znacznie skrócili czas kontaktu z wodą, który potrzebny jest do uzyskania efektywnej higieny, poprzez dodanie enzymów lipazy i proteazy do mikrobąbelkowej kąpieli - jest to bardzo istotne szczególnie przy wspomaganiu leczenia atopowego zapalenia skóry.

Mikrobąbelki charakteryzują się specyficznymi właściwościami fizycznymi: występując naturalnie w przyrodzie oczyszczają środowisko, gdyż przyciągają do siebie zanieczyszczenia w powietrzu i wodzie, niszczą szkodliwe drobnoustroje i produkują dobroczynne aniony wspomagające naturalne procesy regeneracyjne. Natomiast wykorzystane podczas kąpieli dodatkowo:
- naturalnie dezynfekują i deodoryzują bez użycia chemii chroniąc przed uczuleniami - mikrocząsteczki to skuteczne leczenie skóry i profilaktyka podrażnień, stanów zapalnych, wągrów i zaskórników (→ trądzik) oraz neutralizacja nieprzyjemnego zapachu (→ nadmierne pocenie) poprzez niszczenie chorobotwórczych bakterii i innych drobnoustrojów bytujących na powierzchni skóry tj. Legionella i Aeruginosa
- dokładnie i delikatnie oczyszczają pory i zmywają wszelkiego rodzaju brud, w tym makijaż (tj. fluid, puder, róż, szminka i pozostałości po innych kosmetykach i preparatach), kurz, złuszczony martwy naskórek, nadmiar łoju i pot, a nawet wodoodporny marker
- kompleksowo poprawiają kondycję skóry i włosów z jednoczesnym zachowaniem ochronnego płaszcza hydrolipidowego
- ograniczają pękanie naczynek
- optymalnie przygotowują skórę na przyjęcie środków leczniczych i pielęgnacyjnych - wspomagają działanie maści i kosmetyków, ponieważ dobrze oczyszczona skóra znacznie lepiej przyswaja substancje odżywcze z preparatów do miejscowego stosowania
- naturalnie pielęgnują i leczą skórę suchą i wrażliwą oraz z objawami atopowego zapalenia skóry (AZS), zmniejszają uczucie suchości - mikrobąbelki intensywnie dotleniają skórę, która absorbuje wilgoć i tlen w nich zawartą, dzięki czemu jest ona naturalnie nawilżona, wygładzona i bardziej promienna
- skutecznie leczą włosy suche, ograniczają powstawanie łupieżu i wypadanie włosów poprzez całkowite usunięcie pozostałości szamponu z porów skóry głowy, których zaleganie powoduje te problemy
- masują dzięki czemu pobudzają krążenie krwi (hydromasaż)

Jak widać, efekt pracy japońskich i koreańskich naukowców to wyjątkowe właściwości mikrocząsteczek dla każdego na co dzień, co skutkuje:
- zdrowszym wyglądem i lepszym samopoczuciem - czysta, zdrowa, sprężysta, jasna, swobodnie oddychająca i nawilżona skóra każdego dnia, chroniona od nadmiernego wysuszenia w naturalny sposób
- oszczędnością czasu i pieniędzy - mniejsze zużycie detergentów, wody i prądu np. pranie z kulami Glosion nie wymaga płukania, co skraca czas prania i oszczędza zużycie prądu oraz wody, natomiast generowanie mikrobąbelków z powietrza i wody zmniejsza zużycie tego drugiego podczas kąpieli
- ochroną ekosystemu dla przyszłych pokoleń - ograniczone zużycie detergentów to czystsze środowisko plus mikrobąbelki spływające po kąpieli do kanalizacji niszczą bakterie i dezaktywują szkodliwe substancje chemiczne

Urządzenia wytwarzające mikrobąbelki i nanobąbelki cieszą się już dużą popularnością na rynku japońskim, amerykańskim oraz kanadyjskim. Producent gwarantuje, że każdy, kto chociaż raz miał okazję wypróbować Besty, BiWash, Sawayaka Bijin czy Yumetoji, już nigdy nie będzie chciał powrócić do wcześniej stosowanych sposobów utrzymywania higieny.

Według wielu ekspertów tego typu ekologiczna higiena to przyszły standard na całym świecie, gdyż korzyści z niej płynące są zbyt duże i oczywiste. Z dobrodziejstwa mikro- i nanobąbelków może, a nawet powinien korzystać każdy z nas. Jednak szczególnie zalecane są osobom z atopowym zapaleniem skóry oraz z uczuleniami i nadwrażliwością na środki chemiczne zawarte w mydłach i detergentach w formie płynów kąpielowych i szamponów.

Podstawowe wskazania do wykorzystania mikrobąbelków w codziennej higienie:

SKÓRA - optymalna higiena skóry suchej i wrażliwej
Skóra sucha, nadmiernie wrażliwa, skłonna do uczuleń i z objawami atopowego zapalenia gwałtownie reaguje na kontakt z czynnikami szkodliwymi m.in. chemicznymi np. chlorem zawartym w domowej wodzie z kranu. Dodatkowo większość popularnych środków myjących wysusza skórę, dlatego po każdym umyciu staje się ona zaczerwieniona, szorstka, łuszcząca, często uporczywie swędzi i irytująco napina. Kondycja takiej skóry, poza stosowaniem się do zaleceń dermatologa, zależy przede wszystkim od codziennej i odpowiedniej higieny, od tego co dodamy do bieżącej wody. Mikrobąbelki neutralizują zawarte w wodzie czynniki szkodliwe, masują, co poprawia skórne krążenie krwi oraz umożliwiają bezpieczną i efektywną pielęgnację skóry suchej i wrażliwej z wykorzystaniem wyłącznie wody oraz powietrza, bez stosowania wysuszających preparatów myjących - jest to obecnie najkorzystniejszy sposób pielęgnacji takiego typu skóry.

WŁOSY - zamiast wypadających, słabych i zniszczonych z łupieżem, zdrowe i lśniące
Włosy reagują tak samo jak skóra - chemiczna woda i źle dobrany szampon mocno wysuszają strukturę włosów, stają się one kruche i łamliwe. Mikrobąbelki usuwają jedną z dwóch przyczyn, czyli wysuszające czynniki chemiczne zawarte w wodzie z kranu, a poza tym dotleniają włosy bez wpływu na naturalny płaszcz ochronny oraz dokładnie oczyszczają pory skóry głowy, które zatkane powodują łupież i wypadanie włosów. Dlatego wykorzystanie mikrocząsteczek powietrzno-wodnych w pielęgnacji włosów znacznie poprawia ich stan oraz wygląd wizualny, a dodatkowo ładnie się układają.

DZIECI - naturalny sposób na skórę suchą i wrażliwą na uczulenia
W niemowlęcym stadium rozwoju skóra dziecka stanowi jeden z najważniejszych narządów zmysłu.
Delikatna, niedojrzała, łatwo przepuszczalna i dwukrotnie cieńsza od skóry dorosłego człowieka gwałtowniej reaguje na ból, dotyk, zmiany temperatury i szkodliwe czynniki środowiska zewnętrznego. Ale już wtedy spełnia czynności ochronne, dzielnie walczy z bakteriami, wirusami, grzybami, wchłania wilgoć, dba o wewnętrzne środowisko organizmu oraz uczestniczy w magazynowaniu i przemianie materii. W wieku 2-3 lat zaczyna przypominać swoją budową i funkcją skórę osoby dorosłej.
Podstawą zdrowia w każdym stadium rozwoju człowieka jest właściwa higiena. Naturalne mikrobąbelki w bezpieczny i delikatny sposób zapewniają czystość, prawidłowe nawilżenie i ukrwienie wrażliwej skóry dzieci i niemowląt. Bez stosowania mydeł i płynów kąpielowych zapewniają odpowiednią higienę dzieciom z atopowym zapaleniem skóry - kąpiel z wykorzystaniem mikrocząsteczek nadmiernie nie wysusza i nie drażni delikatnego naskórka dziecka, nie osłabia ochronnego płaszcza lipidowego pokrywającego skórę.

OSOBY STARSZE - naturalna higiena skóry bez podrażnień
Brak odpowiedniej pielęgnacji suchej skóry u osób starszych powoduje, że staje się ona jeszcze bardziej sucha, podatna na odparzenia, uczulenia i większą utratę elastyczności. Czasami pęka, tworząc długo gojące się i bolesne rany. Pielęgnacja mikrobąbelkami może ją jednak przed tym uchronić. Dzięki nim osoby w podeszłym wieku mogą poczuć się czyste i zadbane bez stosowania nasilających problem mydeł i innych detergentów myjących. Łagodny strumień mikrobąbelków nie naraża skóry na działanie czynników wysuszających i niszczących zawartych w bieżącej wodzie. Systemy myjące z mikrobąbelkami to idealne rozwiązanie dla wszystkich osób z wrażliwą i suchą skórą.

ZWIERZĘTA DOMOWE - zdrowa skóra i lśniąca sierść
Bardzo często zdarza się, że po spacerze w deszczową pogodę jesteśmy zmuszeni do wykąpania naszego czworonoga. Okazuje się jednak, że zaciągnięcie pupila pod prysznic stanowi nie lada wyczyn. Zwierzęta domowe np. psy w zasadzie lubią kontakt z naturą, nie boją się deszczu, uwielbiają pływanie w jeziorze, ale większość z nich panicznie unika zabiegów pielęgnacyjnych w domu. Ten strach przed domowymi kąpielami wynika z irytującego działania płynów kąpielowych w ich oczach i uszach, dlatego nasze wysiłki pielęgnacyjne traktują jak zamach na ich psią wolność. Sposobem na dokładne umycie zwierząt domowych bez zbędnego siłowania się z pupilem jest zastosowanie natrysku z mikrobąbelkami, które dokładnie zmywają brud oraz niszczą chorobotwórcze bakterie na skórze i sierści bez używania szamponów, mydeł czy innych środków dezynfekujących. Dzięki temu taka kąpiel nie wywołuje negatywnych odczuć ze strony oczu i uszu, umożliwia częstszą pielęgnację pupila bez szkody dla skóry i sierści, a utrzymanie porządku w domu jest znacznie prostsze.

Reasumując...

do tej pory (19 września 2011) w sprzedaży na polskim rynku jest dostępnych 5 produktów generujących mikrocząsteczki powietrzno-wodne, które umożliwiają utrzymywanie higieny osobistej lub pranie odzieży bez stosowania detergentów.
Jedynym dystrybutorem oryginalnych i opatentowanych japońskich wyrobów jest firma Aqua Uroda Marzenna Siek. Pani Marzenna zafascynowała się mikrobąbelkami i nanotechnologią wody w 2008r. na targach w Kantonie (chiński ośrodek kulturalno-naukowy) i po 2-letnich testach postanowiła podzielić się tą przełomową technologią z rodakami:

1. słuchawka prysznicowa Besty z wymiennym filtrem mineralnym lub vita-c
2. zasysająca słuchawka prysznicowa BiWash z wymiennym filtrem mineralnym lub vita-c
3. słuchawka prysznicowa z oddzielnym generatorem mikro- i nanobąbelków Sawayaka
4. sterowany elektronicznie system wannowy generujący nanobąbelki Yumetoji
5. kule piorące Glosion

Domowe SPA

Dzięki tym urządzeniom prawdziwe domowe SPA o wyjątkowych właściwościach terapeutycznych ale także ekologicznych jest w zasięgu ręki każdego rozsądnego praktyka wellness na co dzień, bez kosztownych i rzadkich wyjazdów m.in. do górskich uzdrowisk leczniczych.
Dobroczynne działanie SPA można nasilić dodając do kąpieli olejek eteryczny, sól morską, miód, mleko lub inny dar natury, który wpływa korzystnie na stan organizmu np. aby uzyskać efekt:
- energetyzujący należy dodać 3 krople olejku grejpfrutowego, 3 krople olejku cytrynowego i 2 krople olejku limetkowego
- odprężający należy dodać 4 krople olejku lawendowego
- regenerujący i odżywiający skórę należy dodać litr przegotowanego mleka zmieszany z pół szklanki miodu
- tonizujący i nawilżający skórę należy dodać sok z cytryny lub napar z rumianku
Zamiast zwykłego światła warto zapalić świece zapachowe i włączyć relaksującą muzykę, oczywiście w zależności od indywidualnych upodobań.
Zaletą domowego SPA z japońskimi mikrobąbelkami jest fakt, że czas kąpieli i błogiego odprężenia znacznie się wydłuża, co wynika z niestosowania wysuszających środków myjących i odfiltrowywania chloru. Nadmierne wysuszenie skóry to najczęstszy argument skracający "optymalny" czas kąpieli do około 20 minut - z mikrobąbelkami można moczyć się dłużej :) Kolejny atut to "automatyczny peeling", który wykonują pękające mikropęcherzyki - jest to następny zabieg i kosmetyk, który okazuje się zbędny w przypadku nowego sposobu higieny.
Po kąpieli należy delikatnie "obstukać" ręcznikiem całe ciało - bez wycierania. Następnie można zaaplikować kolistymi ruchami od dołu w kierunku serca ulubiony balsam nawilżający lub odżywczy (najlepiej naprzemiennie). Dopiero po jego wchłonięciu można włożyć szlafrok lub wskoczyć do łóżka i oglądnąć nową komedię.

Przedwczesny wytrysk (przedwczesna ejakulacja)

2011-06-04T09:57:00.000-07:00

Przedwczesny wytrysk to najczęstszy, seksualny problem młodych ale również starszych mężczyzn. A jego najgorszy skutek to rozbity związek. Jednak już dawno zdefiniowano przyczyny i metody leczenia tej krępującej dolegliwości.

Przyczyny przedwczesnego wytrysku:

1. Nieprawidłowo zakodowane trwałe reakcje odruchowe (nawyki). Przedwczesny wytrysk wynika z przeszłych doświadczeń i przyzwyczajeń z młodości, tj. jednorazowe kontakty z partnerką, "szybkie numerki", masturbacja, rzadkie kontakty i długie przerwy między nimi, brak trwałych związków ułatwiających kontrolowanie wytrysku.

2. Relacje partnerskie, w tym:
- zadaniowe podejście do seksu - czyli "muszę zrobić jej dobrze"
- zbyt wysoki stopień podniecenia, spowodowany np.: atrakcyjnością kobiety, wpływem alkoholu, prowokującymi zachowaniami, aktywnością partnerki i nieznanymi dotąd rodzajami pieszczot
- negatywne odczucia wobec kobiety, niechęć wobec niej
- lęki np.: przed ciążą, sprawieniem zawodu kobiecie, niesprawdzeniem się
- częste stosunki przerywane
- udawanie orgazmu przez partnerkę, prowadzące do zakodowania szybkiego odruchu

3. Młody wiek i brak doświadczenia, nadmiar testosteronu w żyłach

4. Choroby tj.:
- zapalenie cewki moczowej, gruczołu krokowego
- cukrzyca, zapalenie nerwów, infekcje
- stosowanie leków leki o działaniu pobudzającym
- nerwice

5. Długa abstynencja seksualna - w filmie "48 godzin" bohater grany przez Eddie'ego Murphy'ego, po wyjściu z więzienia mówi, że mu "staje nawet jak wiatr zawieje":)

6. Stres, zarówno w łóżku jak i w życiu.

7. Nieświadomość, jeżeli facet od lat nie wiedział, że tak naprawdę kończy za szybko, bo partnerki nie mówiły mu o tym.

8. Obniżony próg odruchu wytrysku, co związane jest z metabolizmem neuroprzekaźników w mózgu.

9. Słabe napięcie mięśni zwieraczy cewki moczowej.

10. Nadpobudliwość nerwu sromowego.

11. Nadwrażliwość żołędzi członka (może być wynikiem choroby).

U około 60% mężczyzn przedwczesny wytrysk zdarza się czasami lub rzadko i jest to normalne, o ile nie przywiązuje się do tego większej uwagi. Gorzej, jeżeli takie zdarzenie powoduje strach mężczyzny i narastające problemy.

Skuteczność leczenia tej dolegliwości jest bardzo wysoka i wynosi 90%. Przy użyciu odpowiednich technik każdy może samodzielnie się wyleczyć - dać nową satysfakcję partnerce oraz sobie.

Oto pomocna publikacja, która uratowała wiele związków:

TEMATY POKREWNE

Impotencja
Moczenie nocne
Niepłodność
Nietrzymanie moczu
Opryszczka narządów płciowych

Publikacje zdrowotne wydawnictwa "Złote Myśli"

2011-05-03T07:09:00.000-07:00

Ebooki (do pobrania w formie pliku .pdf). Niektóre publikacje są dostępne także w postaci tradycyjnej książki, audiobooka na mp3 lub CD:

Irydologia to metoda całościowej oceny stanu zdrowia na podstawie badania tęczówki oka. Objawy irydologiczne widoczne podczas oglądania oka dzięki swojemu charakterowi i lokalizacji odkrywają skłonności chorobowe badanej osoby, a ponadto bardzo często pozwalają wskazać narządy, w których toczy się proces chorobowy.

Czytaj dalej...

Tomasz Rezner wykorzystuje techniki znane z NLP i pomaga w ten sposób wszystkim, którzy mają problem ze swoją wagą i samopoczuciem. Otyłość prowadzi do wielu chorób, które zadają cierpienie i skracają życie.

Czytaj dalej...

Książka ta nie dość, że zapewni Ci zdrowie, radość, satysfakcję, powodzenie, świetne samopoczucie oraz karierę, to na dodatek gdy skorzystasz z zawartej w niej wiedzy, nie będziesz potrzebować żadnych innych książek o dietach (a to już jest dla Ciebie oszczędność). Nie będziesz kupować coraz większych ubrań, które stale okazują się być dla Ciebie za małe. Czas z tym skończyć!

Czytaj dalej...

Statystyki dotyczące zachorowalności i umieralności spowodowanej przez choroby cywilizacyjne nie kłamią! W Polsce za wcześnie chorujemy i umieramy z powodu: zawałów mięśnia sercowego, wylewów krwi do mózgu, nowotworów: u mężczyzn rak płuc, u kobiet: rak szyjki macicy! Za dużo palimy i pijemy napojów alkoholowych. Prowadzimy siedzący tryb życia. Nie zwracamy uwagę na sposób odżywiania.

Czytaj dalej...

Jak często miewasz sny, podczas których jednocześnie wiesz, że śnisz, ale nie budzisz się, tylko korzystasz z okazji, by robić w nich, co Ci się żywnie podoba? Czy wiesz już, że po opanowaniu oneironautyki (czyli sztuki świadomego śnienia) możesz mieć ponad 200 świadomych snów w roku? Wyobraź sobie tylko, jak fantastyczne przeżycia czekają na Ciebie w prawie każdą noc!

Czytaj dalej...

Jeśli należysz do grupy ludzi, którzy nie znoszą lekarzy i środków farmakologicznych, jeśli zależy Ci na zdrowiu i cenisz sobie niekonwencjonalna medycyne i alternatywne podejscie do lecznictwa, czytaj dalej, a będziesz mógł poznać sekret, czym jest naprawdę zdrowe odżywianie.

Czytaj dalej...

Jeśli chcesz wiele osiągnąć w swoim życiu, musisz poznać zarówno tajniki efektywnej pracy, jak i efektywnego wypoczynku i relaksacji.

Czytaj dalej...

Każdy rozsądny człowiek wie, że lepiej i przede wszystkim taniej jest zapobiegać chorobom, niż je leczyć. Migrena to choroba, wywołująca przewlekły i niezwykle silny ból głowy. Czy wiesz, że istnieją naturalne sposoby, dzięki którym migrena nie będzie już dla Ciebie tak straszna?

Czytaj dalej...

Czytając ebooka "Oswoić atopowe zapalenie skóry" poznasz wiele cennych wskazówek na temat radzenia sobie z AZS. Przekaże Ci je osoba doświadczona w tym temacie - matka dwójki dzieci, która wiele nauczyła się podczas kilku lat walki z chorobą i ponieważ doszła do pewnych rozwiązań, które mogą pomóc również Twojemu dziecku - postanowała opisać je i udostępnić w formie ebooka.

Czytaj dalej...

Jesteś zwolennikiem naturalnych metod leczenia, chcesz z nich korzystać ale wiele z nich sporo kosztuje. Wykorzystaj wiedzę, której początki powstały już kilka tysięcy lat temu, która jest stale poszerzana i potwierdzana badaniami. Akupresura nic nie kosztuje, a do tego jest bezpieczną i bezinwazyjną metodą poprawy Twojego zdrowia.

Czytaj dalej...

Książka „Kuchnia weganki” jest Twoją przepustką do pasjonującej przygody odkrywania nowych potraw i smaków, która pozwala Ci również przygotowywać substytuty Twoich ulubionych potraw - w wariancie bez mięsa... Dzięki temu wygrywasz potrójnie: zdrowsze odżywianie, nowe smaki i zachowanie pewnego podobieństwa do smaków, które towarzyszą Ci od lat.

Czytaj dalej...

Czy chcesz być podobny /-a/ do ogromnej rzeszy szarych, anonimowych konsumentów, kupujących witaminy, minerały i suplementy według reguł jakie narzucają im twórcy reklam, promocji i producenci zainteresowani wyłącznie zyskiem, czy też NAPRAWDĘ zależy ci dostarczaniu swojemu organizmowi tego co autentycznie najlepsze i co jest mu faktycznie potrzebne?

Czytaj dalej...

To niezwykle pozytywna i pobudzająca do działania publikacja, napisana przez młodego człowieka, którego zaatakował nowotwór złośliwy. Oparta w 100% na faktach i prawdziwych emocjach.

Czytaj dalej...

Wiele osób szuka coraz bardziej rozpaczliwie sposobów, dzięki którym będą mogli wyleczyć się z poważnych chorób, często uważanych za nieuleczalne. Niestety bardzo często są zmuszeni trwać w chorobie lecząc się bezskutecznie metodami ogólnie stosowanymi przez medycynę.

Czytaj dalej...

Uzdrawiające sny są wspaniałym, wyzwalającym przeżyciem, którego każdy powinien doświadczyć. Uwalniają od długotrwałych napięć fizycznych i psychicznych. Poprawiają samopoczucie psychiczne i fizyczne. Poprawiają stan zdrowia prowadząc do wyleczenia z wielu dolegliwości. Poprawiają funkcjonowanie umysłu, czyniąc go jasnym i spokojnym. Wzmacniają ciało i umysł. Poprawiają funkcjonowanie na jawie, zwłaszcza w sytuacjach stresowych.

Czytaj dalej...

W tym poradniku znajdziesz mnóstwo informacji o swoistych, wartych zauważenia artykułach spożywczych, pojawiających się w naszych sklepach. Wiadomości te są przydatne podczas dokonywania zakupów oraz przyrządzania codziennych posiłków, nie tylko dla całkowitych wegetarian.

Czytaj dalej...

Publikacja przekazuje sprawdzoną wiedzę o alternatywnych sposobach leczenia. To co jest wyjątkowe w tej książce, to fakt, że autorka wszystkie metody, które w niej opisała, sprawdziła na samej sobie.

Czytaj dalej...

Autorzy ebooka „Dieta surowa, która jest... smaczna!” przedstawiają sposób, dzięki któremu możesz płynnie przejść z dotychczasowej diety na naprawdę zdrowe odżywianie się oparte na owocach i warzywach.

Czytaj dalej...

Podstawowym celem tej publikacji jest nauczenie się, jak wspomóc siebie przy wprowadzaniu dobrych zmian w życiu, żeby choroba ustąpiła.

Czytaj dalej...

"Sztuka bycia zdrowym" to kompletny i wystarczający przewodnik w każdym aspekcie po naszym zdrowiu. Skoncentruj się na sposobie myślenia i postępowania w nim zawartym – kieruj się drogą wyznaczoną przez autora, a długo będziesz się czuć doskonale. Zyskasz nie tylko zdrowie, ale i energię, której tak bardzo codziennie potrzebujesz do realizacji swoich życiowych planów.

Czytaj dalej...

Publikacje zdrowotne ze sklepu:
CzaryMary.pl
Mentis.pl
+ Darmowe ebooki zdrowotne

Oczyszczanie organizmu (detoks)

2011-04-11T05:38:00.000-07:00

Oczyszczanie organizmu, czyli szereg zabiegów nasilających wydalanie zanieczyszczeń z ustroju to obowiązek każdego człowieka, choć niewielu jest tego świadom - regularnie przeprowadzany detoks dotyczy wszystkich bez wyjątku, nie tylko palaczy czy mieszkańców miast.
Gwałtowny i globalny rozwój technologii przemysłowej, motoryzacji i urbanizacji niesie ze sobą nieznane dotąd zanieczyszczenia, które w sposób permanentny zatruwają organizmy żywe - środowisko zewnętrzne jest głównym źródłem toksyn tzw. egzogennych. Oczywiście, procesy odtruwające stale zachodzą w ludzkim organizmie, gdyż stanowią jeden z podstawowych mechanizmów adaptacji do środowiska - człowiek posiada efektywny system samooczyszczania, który ukształtował się na przestrzeni wielowiekowej ewolucji, jednak nadmiar współczesnych toksyn przenikających do organizmu z wielu stron, zbyt mocno go obciąża i uniemożliwia całkowite wydalenie - trucizny kumulują się w ludzkim ciele wywołując szereg chorób i dolegliwości cywilizacyjnych.

Czynniki zanieczyszczające organizm ludzki:
- przetworzone produkty spożywcze i zawarte w żywności konserwanty, sztuczne aromaty i barwniki, (dlatego patologiczne przejadanie się, czyli spożywanie pokarmów w ilości, której organizm nie jest w stanie wykorzystać, oprócz gromadzenia tkanki tłuszczowej, nasila zatrucie ustroju)
- domowe detergenty (chemikalia do sprzątania domu i prania)
- powietrze (spaliny, dym tytoniowy)
- używki (alkohol, papierosy, narkotyki)
- woda pitna
- leki syntetyczne, w tym przeciwbólowe, antybiotyki i szczepionki
- obecność pasożytów wewnątrz organizmu, które wydalając toksyny zaburzają funkcjonowanie całego ustroju m.in. układu immunologicznego
- zaburzenia organizmu np. stres czy gorączka
Główne źródła pasożytów:
- zanieczyszczona woda
- zwierzęta domowe
- niedogotowane mięso
- niedokładnie umyte owoce i warzywa
- publiczne toalety i pływalnie

Ludzki organizm przez rok wchłania około 2kg. różnych toksyn, część z nich zostaje zneutralizowana i wydalona, a pozostałe odkładają się w płucach, jelitach, stawach, wątrobie, tkance tłuszczowej, skórze i włosach. Dlatego wiele objawów chorobowych zmniejsza się, a nawet znika po odtruciu organizmu.
W związku z powyższym, prawidłowo przeprowadzona detoksykacja ma fundamentalne znaczenie w utrzymaniu zdrowia i długowieczności - jest podstawą profilaktyki prozdrowotnej.

"Organizm jest zdrowy, gdy prędkość wydalania toksyn równa się prędkości ich wchłaniania (powstawania)"

Kuracje odtruwające najlepiej stosować 4 razy w roku w okresach przejściowych (zmiana pór roku) lub przynajmniej 2 razy w roku - wiosną i jesienią. Przed rozpoczęciem detoksykacji warto skonsultować się z własnym lekarzem.
Całe szczęście, rosnąca świadomość zdrowotna światowego społeczeństwa dzięki globalnej informatyzacji, sprawia, że sposoby odtruwające organizm stają się coraz bardziej powszechne.

Detoksykacja to zespół reakcji biochemicznych przekształcających toksyczne substancje w mniej groźne cząsteczki łatwe do wydalenia z komórki. Kluczowym narządem w tym procesie jest

Wątroba

której prawidłowe funkcjonowanie najczęściej zaburzają błędy żywieniowe polegające na nadmiernym spożyciu:
- oczyszczonych produktów skrobiowych, zwłaszcza białej mąki
- cukru rafinowanego
- tłuszczów nasyconych i tłustego mięsa
- alkoholu i innych używek
Dodatkowym obciążeniem wątroby są występujące w żywności zanieczyszczenia chemiczne, metale ciężkie, pestycydy, azotany, azotyny, pozostałości po lekach weterynaryjnych, mykotoksyny, stosowanie leków i antybiotyków, a także ogólnoustrojowe zakażenia wirusowe. Z oczywistych względów wiek również wpływa na wydolność wątroby - im starsza osoba, tym mniej sprawna wątroba.
Biochemiczna deaktywacja toksyn w wątrobie to dopiero pierwszy etap oczyszczania organizmu, drugim jest sprawne ich wydalenie. Istnieją 4 główne drogi:

Jelita

Z kałem wydalane są toksyny nierozpuszczalne w wodzie, a rozpuszczalne w tłuszczach dlatego wszelkie zaburzenia pracy jelit tj. zaparcia uniemożliwiają sprawne oczyszczenie organizmu - dochodzi do intoksykacji (samozatrucie), co wtórnie wywołuje zmiany czynnościowe i morfologiczne, szczególnie w tkance tłuszczowej i może prowadzić do wielu schorzeń m.in. otyłości i zespołu metabolicznego. Dlatego popularne jest stwierdzenie, że śmierć zaczyna się w jelitach, o czym świadczą wyniki autopsji po zgonie człowieka.
Czynniki niszczące florę jelit i dobroczynne pałeczki kwasu mlekowego, prowadzące do dysbiozy, (nieprawidłowy skład flory drobnoustrojów zasiedlających jelita) i zaburzenia homeostazy (równowaga organizmu):
- antybiotyki ludzkie i zwierzęce przyjmowane z produktami zwierzęcymi
- glutaminian sodu np. z przypraw
- asparatam, czyli sztuczny słodzik znajdujący się we wszystkich napojach orzeźwiających
- sterydy i leki hormonalne
- biały cukier sprzyja rozwojowi grzyba Candida
- biała mąka i drożdże, pieczywo drożdżowe najlepiej jeść na 3 dzień po wypieku, gdyż drożdże przez 2 doby są aktywne i wrogie w stosunku do flory jelitowej
- piwo i wino
- sery pleśniowe

Nerki

Mocz odpowiada za wydalanie toksyn drobnocząsteczkowych krążących w organizmie z krwią. Głównym narządem układu moczowego są nerki wytwarzające mocz jako produkt filtracji krwi. Zakażenia bakteryjne (głównie pałeczką okrężnicy) są najczęstszym schorzeniem zaburzającym ich prawidłowe funkcjonowanie. Głównym czynnikiem o negatywnym wpływie na układ moczowy jest spożywanie dużych ilości białka zwierzęcego i nabiału przy ograniczonej podaży płynów. Wówczas wydalany mocz jest bardzo stężony i kwaśny, co sprzyja powstawaniu kamieni w drogach moczowych, które utrudniają odpływ moczu i wzmagają namnażanie się bakterii chorobotwórczych.

Jak widać, nerki, wątroba i jelita to naturalne oczyszczalnie organizmu ludzkiego, dlatego wsparcie ich funkcjonowania podczas procesu odtruwającego jest kluczowe.

Skóra

posiada liczne gruczoły potowe odpowiadające za wydalanie znacznych ilości toksyn, dlatego wzmożona potliwość podczas choroby lub rekonwalescencji to korzystne zjawisko. Nie wolno ograniczać potliwości (np.antyperspiranty), zwłaszcza w czasie choroby i tuż po niej.

SPOSOBY OCZYSZCZANIA ORGANIZMU I PRAWIDŁOWO PRZEPROWADZONY DETOKS

Sposobów na odtruwanie jest wiele, jednak nie wszystkie mogą być stosowane w równym stopniu w każdym przypadku. Mogą obejmować cały organizm lub skupiać się na wybranych organach, ale kompleksowe oczyszczenie organizmu jest najefektywniejsze.
Prawidłowe wspomaganie detoksykacji powinno trwać 1-2 tygodnie i odbywać się wielofazowo:

Faza 1. (4-8 dni) Oczyszczenie jelit i okrężnicy z pasożytów oraz zalegających tam przez wiele lat toksycznych złogów przy pomocy preparatów wysokobłonnikowych (włókien pokarmowych). Błonnik nie jest trawiony - w przewodzie pokarmowym wchłania wodę i pęcznieje, dlatego przechodząc przez jelita odrywa od ich ścian i zakamarków wszystkie zanieczyszczenia na zasadzie szczotki, tym samym zwiększa objętość kału i zmienia jego konsystencję na rzadszą (eliminacja zaparć). Najbogatszym źródłem włókien są nasiona babki płesznik...

Błonnik witalny

Aby spotęgować czyszczące działanie błonnika do diety należy dołączyć:
+ inne, obfite źródła włókien tj. płatki owsiane, grube kasze, otręby pszenne, ciemne pieczywo
+ orzech czarny - silne działanie odrobaczające, niszczy m.in. owsiki i glistę ludzką
+ czosnek lub czosnek z pietruszką - niszczy pasożyty, grzyby i bakterie jelitowe
+ wyciąg z pestek grejpfruta - niszczy ponad 800 wirusów i bakterii, 100 rodzajów grzybów i pasożytów
+ srebro koloidalne - niszczy ponad 650 chorobotwórczych bakterii, wirusów, grzybów i pleśni
+ olej goździkowy - zawiera eugenol, silny antyoksydant niszczący pasożyty jelitowe, bakterie i grzyby

Faza 2. Podczas oczyszczania jelit należy jednocześnie:
- Pomóc wątrobie w procesie detoksykacji poprzez wspomaganie regeneracji jej komórek. W tym celu najlepsze są nasiona ostropestu plamistego zawierające sylimarynę oraz codzienne picie szklanki soku z czarnej rzepy - najefektywniejsze jest połączenie obu metod.

Ostropest plamisty

Kurację można wzmocnić następującymi produktami:
+ Cupers - ostropest plamisty, dymnica, karczoch
+ Liv.52 - starohinduska kompozycja 7 ziół kompleksowo wspomagająca pracę wątroby
+ karczoch - wspiera funkcję komórek wątrobowych
+ rzepik - pobudza wątrobę do zwiększonego wytwarzania żółci
+ mirra - osłania wątrobę przed toksynami
+ leki homeopatyczne poprawiające krążenie krwi, w tym wątrobowe
- Uzupełniać pożyteczne bakterie flory jelitowej m.in. pałeczki kwasu mlekowego przy pomocy sfermentowanych napojów mlecznych tj. jogurt czy kefir stanowiących naturalne źródło bakterii trawiennych. Wskazane są także suplementy probiotyczne i sok z aloesu tj.:
+ aloes - stymuluje wzrost szczepów bakterii jelitowych (probiotyków) Bifidobacteria i Lactobacillus
+ Trilac
+ Lakcid
+ Lacidofil

Faza 3. (3-6 dni) Przyspieszenie wydalania unieszkodliwionych przez wątrobę toksyn i metali ciężkich polega przede wszystkim na prawidłowym żywieniu bogatym w witaminy i minerały (m.in. sokoterapia - soki owocowe i warzywne) oraz na zastosowaniu ziół oczyszczających o działaniu moczopędnym, napotnym i regulującym wypróżnienia. Nie należy ich mylić z ziołami przeczyszczającymi, które wspomagają usunięcie zalegającego stolca w jelitach, zioła odtruwające oczyszczają krew i organy wewnętrzne z toksyn - należy do nich:
- pokrzywa (ziele i korzeń)
- dziurawiec
- mięta
- skrzyp
- imbir
- zielony owies
- łopian (korzeń)
- fiołek trójbarwny
- wiązówka błotna
- tamaryndowiec
- morszczyn pęcherzykowaty
- mniszek lekarski (korzeń)
- koper włoski- cykoria (korzeń)
- koniczyna
- poziomka
- jeżówka
- czarnuszka
- kocanka (kwiat)
- kora brzozy
oprócz rodzimych ziół warto także spróbować bardziej egzotycznych:
- kora lapacho - kora z południowoamerykańskiego drzewa Lapache Tecome
- vilcacora - ziele indiańskie o szerokich właściwościach prozdrowotnych
- koci pazur (Detox Vision) - liana peruwiańska o rzadkich właściwościach detoksykujących organizm
- jagody Acai - źródło kwasu ellagowego (silny przeciwutleniacz), wielu witamin, aminokwasów, antyoksydantów i fitosteroli
Najlepiej zastosować gotowe mieszanki ziołowe lub przygotować je samodzielnie według własnego gustu i smaku - im bardziej urozmaicona kompozycja, tym lepszy efekt leczniczy.

Zioła mnicha na oczyszczanie - zielona herbata, pokrzywa, mięta, mniszek lekarski, rumianek, melisa
Herbata oczyszczająca Yogi Tea - lukrecja, cynamon, korzeń łopianu, imbir, mniszek lekarski, koper włoski, anyż, owoce jałowca, kolendra, kardamon, czarny pieprz, pietruszka, szałwia, goździki, kurkuma

Wygodną alternatywą są także gotowe wyciągi i ekstrakty - mieszanki lub jednoskładnikowe:
Double X - koncentrat z 23 owoców, warzyw i ziół kompleksowo odżywiających organizm
Immunofort (krople) - jeżówka purpurowa, aronia, pokrzywa, łopian, rumianek
Super Greens - m.in. skrzyp, lucerna, jeżówka purpurowa, wiązówka błotna, kapusta, seler, brokuły, aloes.
Obecnie w profesjonalnych terapiach oczyszczających stosuje się 2 unikalne produkty, czyli:
Spirulina - wyjątkowo odżywcze algi morskie, bogate źródło białka, betakarotenu i aminokwasów, przyswajalność na poziomie 85-95%!
Chlorella Pyrenoidosa - glony o silnych właściwościach wiążących toksyny w jelitach i wspierających enzymy organiczne niszczące szkodliwe substancje

Niezbędnym elementem towarzyszącym wszystkim fazom procesu odtruwającego jest codzienne wypijanie przynajmniej 2 litrów płynów najlepiej w postaci zielonej herbaty lub wysokozmineralizowanej wody (niegazowanej). Ważne aby płyny zostały poddane rewitalizacji, czyli uporządkowaniu struktury cząsteczkowej np. przy pomocy stymulatora energii ADR-4 autorstwa polskiego inżyniera Stanisława Adriana Wosińskiego, laureata wielu międzynarodowych nagród za innowacyjność.

ADR-4

Pozostałe zalecenia towarzyszące procesowi odtruwania:
- częsta wymiana szczoteczki do zębów
- właściwa higiena osobista
- unikanie zagrzybiałych i wilgotnych miejsc
- unikanie pomieszczeń o wysokim polu magnetycznym
- zakaz palenia papierosów

Dieta i głodówka

Procesowi oczyszczania organizmu musi towarzyszyć optymalnie skomponowana dieta, która poprawia perystaltykę i mikroflorę jelit, reguluje metabolizm (przemianę materii) i aktywuje bakterie probiotyczne, co ułatwia wydalanie toksyn nierozpuszczalnych w wodzie.
Duże znaczenie w zatruwaniu organizmu ma rozpad komórek tłuszczowych, gdyż nadmiernie rozwinięta tkanka tłuszczowa jest wewnątrzustrojowym śmietnikiem. Tymczasem mechanizm głodówek polega na ograniczeniu podaży kalorii z pożywienia, co uruchamia zapasy nagromadzone w tkance tłuszczowej i towarzyszące temu uwalnianie uwięzionych tam toksyn. Jednak przy dużej nadwadze i nagłym opróżnianiu tego śmietnika podczas gwałtownego odchudzania dochodzi do zbyt szybkiego uwolnienia zanieczyszczeń i wtórnej intoksykacji całego organizmu oraz zaburzenia homeostazy, która jest kluczowym elementem prawidłowej odnowy tkanek, a więc gwarantem zdrowia i długowieczności. Dlatego okres głodzenia nie powinien być dłuższy niż 2 dni, tym bardziej, że organizm ludzki już po kilku dniach całkowitej głodówki obniża podstawową przemianę materii i adaptuje się do niedoborów kalorycznych. Dodatkowo z tkanki tłuszczowej uwalnianie są kwasy tłuszczowe przekształcane w związki zakwaszające ustrój, co niekorzystnie wpływa na gospodarkę elektrolitową - we krwi spada poziom potasu, sodu, magnezu i pojawia się kwasica, dlatego dłuższa głodówka może nasilać tworzenie się kamieni w nerkach. Głodówka lecznicza wymaga stałej kontroli lekarskiej.

Generalne zasady żywieniowe w diecie oczyszczającej:
- stopniowa rezygnacja z węglowodanów z nabiału i zboża oraz białka zwierzęcego, ich gwałtowne odstawienie często kończy się omdleniami
- 5 niedużych posiłków dziennie co 2,5-3 godziny, w tym jak najwięcej dań płynnych (koktajle i zupy), które nie obciążają układu trawiennego
- każdy dzień należy rozpoczynać od wypicia szklanki rewitalizowanej wody z cytryną i posiekanym imbirem
- dużo odtruwających owoców (cytryny, jabłka, śliwki, winogrona, ananasy, grejpfruty) i warzyw (seler, buraki, kapusta, brokuły, marchew)
- min. 2 litry rewitalizowanych płynów dziennie w postaci wody mineralnej, świeżo wyciśniętych i niesłodzonych soków owocowo-warzywnych i herbatek ziołowych
- rezygnacja z kawy, mocnej herbaty, alkoholu (wódka, piwo, wino), napojów energetyzujących, produktów z wysoką zawartością soli, drożdży, cukru w każdej postaci (słodycze, miód), serów pleśniowych, orzeszków, suszonych owoców (np.rodzynki), produktów przetworzonych i zawierających konserwanty oraz gluten
- jedzenie zgodne z grupą krwi

Przykładowe, jednodniowe diety odtruwające:
Dieta owocowo-warzywna
- 1-1,5kg świeżych owoców i warzyw podzielonych na 6-8 posiłków
- płyny (najlepiej po rewitalizacji) wyłącznie świeże i niesłodzone soki oraz niegazowana woda mineralna
- wykluczone są nasiona roślin strączkowych, kukurydza i warzywa konserwowane w puszkach
Dieta sokowa
- dowolna ilość soków warzywnych i owocowych, niesłodzonych i świeżo wyciśniętych lub jednodniowych
- najlepiej rozpocząć od soków z buraków, kapusty, cytryny, selerów i jabłek
- dodatkowo herbatki ziołowe z mniszka lekarskiego i pokrzywy

Dużą popularnością wynikającą ze skuteczności cieszy się oczyszczająca dieta cytrynowa (lemon detox diet):
1 dzień: sok z 5 cytryn = pełna szklanka
2 dzień: sok z 10 cytryn = 2 szklanki
3 dzień: sok z 15 cytryn = 3 szklanki
4 dzień: sok z 20 cytryn = 4 szklanki
5, 6, 7 i 8 dzień: sok z 25 cytryn = 5 szklanek
9 dzień: sok z 20 cytryn = 4 szklanki
10 dzień: sok z 15 cytryn = 3 szklanki
11 dzień: sok z 10 cytryn = 2 szklanki
12 dzień: sok z 5 cytryn = 1 szklanka
Sok należy przygotowywać na świeżo, bez dodatku wody, miodu czy cukru i pić 30 minut przed lub godzinę po posiłku (3-5 razy dziennie). Do soku można dodać syrop klonowy i szczyptę pieprzu cayenne. Do przeprowadzenia kuracji potrzebne jest 200 cytryn - można więcej ale nie mniej.
Sok z cytryn jest jednym z najlepszych środków przeciwdziałającym kamieniom w układzie moczowym, wyraźnie poprawia wydajność nerek - w trakcie kuracji mocz staje się ciemny z zawartością soli moczanowych o ceglanym kolorze, co świadczy o wypłukiwaniu kwasu moczowego przez kwas cytrynowy. Dodatkowo, dieta cytrynowa intensywnie uzupełnia niedobory witamin, szczególnie witaminy C, której braki w organizmie są powszechne - jeden wypalony papieros niszczy 1/4 dziennego zapotrzebowania na witaminę C (25mg). Mechanizm dobroczynnego wpływu cytryn jest następujący:
- kwas cytrynowy to jedyny kwas łączący się w organizmie z wapniem, w wyniku czego powstaje unikalna sól, a podczas jej rozpuszczania organizm otrzymuje fosfor i wapń, czyli pierwiastki normalizujące metabolizm i regenerujące tkankę kostną
- kwas cytrynowy uczestniczy w procesie trawienia pokarmu, także jego uzupełnianie odciąża organizm, który zaoszczędzoną energię przeznacza na odtruwanie ustroju
- kwas cytrynowy łącząc się z aminami, tworzy kwas aminowo-cytrynowy o ujemnym ładunku, a spośród 21 niezastąpionych aminokwasów w ludzkim organizmie zaledwie 3 są naładowane ujemnie

Przeciwwskazania do stosowania diet oczyszczających i głodówek:
- choroby wątroby i nerek, kamica, cukrzyca, wrzody żołądka i dwunastnicy, dna moczanowa, ogólne osłabienie organizmu
- wiek poniżej 18 lat, osoby starsze, osoby czynnie uprawiające sport, kobiety w ciąży

Sauna

poprzez wysoką temperaturę powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co wzmaga pocenie, a tym samym wydalanie toksyn - podczas 0,5-1 godzinnej sesji można stracić kilka litrów potu. Najpopularniejsze są sauny suche i mokre (łaźnie). Doskonałą alternatywą dla osób, które nie mogą korzystać z takich saun są kabiny infrared na podczerwień, w których temperatura jest niższa.
Podczas terapii detoksykującej wskazana jest sauna 2 razy w tygodniu.

Kąpiele

Ciepło rozszerzając pory skóry ułatwia wnikanie w nią substancji rozpuszczonych w wodzie. Dlatego ważny jest skład preparatów dodawanych do kąpieli - najlepiej stosować naturalne substancje (np. sól lub solanka) bez sztucznych barwników, aromatów i konserwantów.
Solanka termalna dodawana kąpieli stymuluje wymianę jonową między ciałem człowieka, a roztworem kąpielowym - organizm opuszczają toksyny, a wchłaniane są mikroelementy rozpuszczone w wodzie. Wymiana jonowa jest intensywniejsza, im bardziej stężenie roztworu kąpielowego przekracza stężenie fizjologiczne soli człowieka wynoszące 0,9%. Reasumując, solanka umożliwia odżywienie i odtrucie organizmu z pominięciem i bez obciążenia układu pokarmowego.

Naturalna sól do kąpieli z Morza Martwego (1kg, 5kg, 10kg)

Poza tym, podczas kuracji oczyszczającej należy częściej korzystać z prysznica, płukać usta i myć zęby, gdyż wydzielane toksyny przez gruczoły potowe powodują niemiły zapach.

Aktywność fizyczna

Ruch na świeżym powietrzu to niezbędny element każdej terapii oczyszczającej, gdyż:
- wzmaga wydzielanie potu, z którym eliminowane są toksyny
- poprawia ukrwienie i przepływ krwi przez stawy, kości, skórę i narządy wewnętrzne
- lepsze ukrwienie to lepsze odżywienie chorych tkanek i szybsze leczenie zmian zapalnych
- pobudza metabolizm jednak należy pamiętać, że dopiero po 30 minutach aktywności organizm zaczyna spalać tkankę tłuszczową

WSKAZANIA DO DETOKSYKACJI ORGANIZMU
- zaparcia, zaburzenia trawienne
- wzdęcia i gazy
- ból żołądka
- ból głowy, migrena
- bóle stawowe (tj. kark, kolano, krzyż) i mięśniowe
- anemia
- przewlekłe zmęczenie, brak energii i witalności
- alergie
- depresja
- biegunka
- powiększenie węzłów chłonnych
- gorączka
- częste przeziębienie, katar, kaszel
- nocne zgrzytanie zębami
- zły stan skóry, dermatozy, pokrzywka, wypryski, egzema, świąd, suchość, pękanie, trądzik, ziemista cera
- nadwrażliwość jelit, zespół jelita drażliwego
- uchyłkowatość jelit
- rozdrażnienie, nadpobudliwość nerwowa
- żółtaczka
- czerwone oczy, zmiany pod oczami, zmiana owalu twarzy
- zaburzenia snu, bezsenność
- problemy z przemianą materii, nadwaga, niedowaga, silne łaknienie
- wypadanie włosów (zatrucie jonami metali ciężkich, głównie rtęci)
- choroby reumatyczne
- nieświeży oddech, metaliczny smak w ustach
- mocno cuchnący stolec, intensywny zapach moczu
- pasożyty w kale
- hemoroidy
- sterczący brzuch
- grzybica, zakażenie grzybem Candida
- niska odporność i częste infekcje
- brak zainteresowania seksem, obniżony popęd płciowy, impotencja
- kamica
- podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów
- choroby cywilizacyjne m.in. cukrzyca
- choroby nowotworowe
- planowane rozpoczęcie dodatkowej suplementacji diety witaminami, minerałami czy ziołami (wstępne oczyszczenie organizmu zwiększa ich przyswajalność i w konsekwencji efekt leczniczy)

SKUTKI ODTRUWANIA ORGANIZMU
- organizm osiąga homeostazę (równowagę ustrojową)
- regulacja i odciążenie układu immunologicznego, poprawa odporności
- poprawa krążenia krwi
- kojący wpływ na układ nerwowy
- poprawa koncentracji
- łagodzenie stanów lękowych
- uczucie lekkości i witalności
- głęboki i relaksujący sen
- więcej energii i poprawa jakości życia
- regeneracja uszkodzonych i nadwyrężonych mięśni, stawów i tkanek
- normalizacja wagi ciała
- opóźnienie procesu starzenia
- wyższa wydolność fizyczna
- profilaktyka schorzeń cywilizacyjnych

POZOSTAŁE PREPARATY WSPOMAGAJĄCE OCZYSZCZANIE ORGANIZMU

(uzupełnienie terapii detoksykacyjnej)

Hydrożel kwasu metylokrzemowego (kompleksowa detoksykacja): Enterosgel i Sanogel
Tanoki - plastry oczyszczające przyklejane na podeszwy stóp; sproszkowane składniki: grzyb Agaricus, wino drzewa eukaliptusowego, ocet bambusowy, chitosan, chiński Caururus, Cordata, ocet dębowy.
Xenea Regular Plus - tabletki do żucia wspomagające pracę jelit i detoksykacje
Bio-Cla z zieloną herbatą - preparat odchudzający ale jednocześnie stanowi doskonałe uzupełnienie procesu odtruwania
Humavit skrzyp i pokrzywa
Ekstrakt z zielonej herbaty
Belissa Detox - skrzyp, pokrzywa, zielona herbata wzbogacone witaminami i mikroelementami
Drenafast - płynne wyciągi z brzozy, żeńszenia, mniszka lekarskiego, jasnoty białej, kory kruszyny, herbaty jawajskiej, męczennicy, kopru włoskiego, oliwki, mącznicy lekarskiej, zielonej herbaty, cytryny
Jabłoń dzika - oczyszczająca esencja kwiatowa
Cystone - wsparcie funkcji układu moczowego
Triphala - regulacja pracy układu trawiennego
Colostrum - suplement immunologiczny kompleksowo regenerujący organizm

POMOCNA LITERATURA

Oczyszczanie organizmu - Giennadij Małachow
Lecznicza głodówka - G.P. Małachow
Dieta oczyszczająca wątrobę - Cabot Sandra
Surowa dieta oczyszczająca - Natalia Rose

Czerwone oczy

2011-04-06T13:18:00.000-07:00

Czerwone oczy mogą stanowić objaw poważnej choroby lub zwykłego zmęczenia i niewyspania. Jednak coraz częściej są efektem ubocznym przyjęcia "śmiesznego narkotyku" jakim jest marihuana :) Zaczerwienionym oczom zwykle towarzyszy ból, który może wystąpić nagle lub stopniowo się nasilać. Może być łagodny lub silny, piekący, kłujący, tępy lub pulsujący. Bez względu na swoją postać, każdy ból oczu należy traktować poważnie, oczywiście jeśli nie jest skutkiem spalenia jointa :)

Przyczyny chorobowe bólu i zaczerwienienia oczu:
- ostre zapalenie spojówek: chore oko/oczy są zaczerwienione i bolą; w worku spojówkowym znajduje się klejąca, żółta lub zielonkawa wydzielina; niewyraźne widzenie ulega czasowej poprawie po jej usunięciu
- ostre zapalenie tęczówki: źrenica chorego oka nie zmniejsza się pod wpływem światła, jest wąska i nieregularna; niewyraźne widzenie; brak wydzieliny
- ostra jaskra (wysokie ciśnienie w gałce ocznej): źrenica jest duża, a rogówka wygląda na zmętniałą; w dotyku gałka oczna jest twarda i bardzo bolesna; zamazane widzenie
- zapalenie lub owrzodzenie rogówki: na przezroczystej powierzchni rogówki widać małą, szarą plamkę; może wystąpić wyciek z oka i zaburzenie widzenia
- uraz mechaniczny lub ciało obce w oku: może być widoczny krwiak lub ciało obce
- inne choroby zapalne struktur oka np. zapalenie twardówki
- kolagenozy np. zespół Reitera, toczeń układowy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów
- oparzenia chemiczne rogówki występujące u spawaczy
- zapalenie tkanek otaczających gałkę oczną np. tkanki łącznej oczodołu
- dna moczanowa
- choroby ziarniniakowe np. gruźlica, sarkoidoza, toksoplazmoza
- choroba tropikalna onchocerkoza
- nowotwór oka lub naciek nowotworowy z guza zlokalizowanego bezpośrednio poza nosem

Jeśli czerwone żyłki na białkówce oka nie są spowodowane żadną chorobą ani urazem można śmiało zastosować poniższe sposoby na czerwone oczy:

Nawodnienie oczu. Jeśli zaczerwienienie oczu jest skutkiem niewyspania, pomóc może wyłącznie wypoczynek. Kiedy oczy są zamknięte przez 7-8 godzin, wzrasta ich nawodnienie. Dlatego oczy pozbawione snu wysychają, a oczy suche to oczy zaczerwienione.

Infekcja powiek może być przyczyną zaczerwienienia oczu. W tym przypadku należy przemyć powieki ciepłą i przegotowaną wodą, dokładnie oczyszczając je z martwych tkanek, tłuszczu, makijażu i drobin łupieżu.

Rozsądne używanie kropli do oczu. Niewskazane jest ich zbyt częste stosowanie, gdyż większość kropli wywołuje tzw. efekt odbicia - po kilku godzinach oczy są bardziej zaczerwienione niż były przedtem. Krople zawierają substancje obkurczające naczynia krwionośne, dlatego usuwają przekrwienie oczu ale tylko na jakiś czas. Należy je stosować zgodnie z określonym na ulotce sposobem dawkowania.

Visine Classic

Krople nawilżające, czyli zastępujące łzy (tzw.sztuczne łzy) nie powodują zwężania naczyń krwionośnych. Są wskazane gdy oczy wysychają np. podczas pracy.

Lacrimal

Chłodzenie oczu. Na zamknięte oczy należy położyć zwilżoną zimną wodą chusteczkę. Zimno powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych bez efektu odbicia, a dodatkowo woda poprawia nawilżenie gałek ocznych.

Czerwona plamka na białkówce oka bez urazu, obrzęku, bólu i pogorszenia widzenia to częste zjawisko, szczególnie u osób po 40-stce. Krwawa plamka zniknie samoistnie i nie można tego procesu przyspieszyć.

PORADA LEKARSKA

Jeśli plamka krwi zakrywa źrenicę należy szybko skontaktować się z lekarzem. Czasami wylewu nie widać, ale oko boli i następuje upośledzenie widzenia.
Generalnie, jeżeli czerwone oczy nie są skutkiem niewyspania, suchości oczu lub spalenia skręta, wskazany jest kontakt ze specjalistą.

NAWILŻAJĄCE KROPLE NA SUCHE I CZERWONE OCZY

GenTeal HA
Hylo Care
Systane
FilmAbak

POMOCNY GADŻET NA OCZY

Biodoktor - ziołowa poduszeczka relaksująca oczy

TEMATY POKREWNE

Kurza ślepota
Siniec pod okiem
Zapalenie spojówek
Zmęczone oczy

Oparzenia roślin trujących

2011-04-06T07:22:00.000-07:00

Kontakt skóry z toksycznymi roślinami parzącymi wywołuje nabrzmiałą wysypkę, świąd, pęcherze i owrzodzenia. Najlepszą profilaktyką jest po prostu unikanie roślin wytwarzających toksyny zewnętrzne, lecz najpierw trzeba wiedzieć jak one wyglądają, dlatego przy każdej z poniższych pozycji jest link do wikipedii i zdjęć.

Oto najpopularniejsze rośliny parzące występujące w Polsce:

dziko rosnące:
- pokrzywa zwyczajna występuje powszechnie na terenie całej Polski; najczęściej rośnie na skrajach lasów, nad brzegami rzek i jezior oraz na rumowiskach; zawiera m.in. drażniący kwas mrówkowy, acetylocholinę i histaminę (odpowiedzialną za miejscowy odczyn alergiczny), które powodują powstawanie piekących pęcherzyków; zdjęcie
- barszcz Sosnowskiego to bardzo niebezpieczna roślina, pochodząca z Kaukazu; osiąga wysokość od 2 do 4 metrów; produkuje ogromną ilość nasion i dlatego łatwo się rozprzestrzenia; można ją spotkać w parkach, wzdłuż cieków wodnych, w rowach i na nieuprawianych polach; kontakt z barszczem wytwarzającym m.in. furanokumarynę powoduje, że skóra staje się bardzo wrażliwa na promienie słoneczne (efekt fotodynamiczny) - już 2 minutowe naświetlanie słońcem skóry oparzonej barszczem może wywołać oparzenia I stopnia, fotodermatozy z pęcherzami i martwicą skóry; zdjęcie
- jaskry, zawilce i sasanki: ich sok zawiera lakton protoanemoninę powodującą zaczerwienienie skóry, wysypkę i pęcherze; zdjęcie: jaskry, zawilce, sasanki
- bagno zwyczajne według ludowego zwyczaju stosowano do odstraszania moli; zdjęcie
- ruta zwyczajna dostarcza surowców do produkcji różnych substancji leczniczych, jednak jej olejek jest silnie drażniący, dlatego należy ją zbierać w rękawiczkach; zdjęcie
- wilczomlecz obrotny: pospolity w całej Polsce chwast polny i ogrodowy, który po zranieniu wydziela trujący sok mleczny zawierający m.in. estry diterpenów, kwas euforbinowy, euforbine i związki cyjanogenne, które powodują ciężkie zapalenie skóry z pęcherzami i owrzodzeniami, przedostanie się toksyn do oka może spowodować okresową ślepotę; do wilczomleczy należy popularna poinsencja (gwiazda betlejemska, najwięcej toksyn zawierają kolorowe przykwiatki) oraz znana roślina doniczkowa kroton; zdjęcie
- żabieniec babka wodna: ładna roślina rosnąca nad brzegami rzek i stawów, która zawiera substancje wywołujące pęcherze skórne; stanowi niebezpieczeństwo dla bydła; zdjęcie

uprawiane w ogrodach i parkach
- sumak jadowity pochodzi z Ameryki Pn., w Polsce jest hodowany w parkach i ogrodach; sumak to półmetrowy krzak, składający się z trójlistnych kępek błyszczących liści; po dotknięciu sumaka, włoski pokrywające roślinę dostają się do skóry i wydzielają mleczny sok, który zawiera drażniącą żywicę - toksykodendrol wywołujący choroby skóry i ciężkie zaburzenia w całym organizmie; czynną substancją zawartą w sumaku jest olejek urusjolowy, który jest jedną z najsilniejszych znanych toksyn zewnętrznych (już dawka 1ng. wywołuje wysypkę, jednak zwykle potrzeba 100ng.; 7g. olejku urusjolowego wystarczy aby wywołać wysypkę u wszystkich ludzi na świecie! 500 osób odczuje reakcję alergiczną za sprawą ilości olejku mieszczącego się w główce szpilki!); sumak charakteryzuje się niezwykłą siłą przetrwania - wysypkę może wywołać nawet kilkuset letni olejek urusjolowy (Złotą Świątynię w Japonii w Kioto pokryto dla ochrony tym olejkiem, o czym powinni pamiętać turyści); zdjęcie
- żywotnik zachodni (tuja) jest hodowany w parkach i na cmentarzach; nawet rozgniecenie igieł w dłoni może wywołać zapalenie skóry; zdjęcie
- pierwiosnek kubkowaty zawiera benzochinon, który może wywołać powietrznopochodne kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk powietrznopochodny), głównie na skórze twarzy oraz dłoni; zdjęcie
- bluszcz pospolity i kanaryjski zawiera drażniące saponiny oraz alergizujący falkarinol; kontakt z sokiem może wywołać silne podrażnienie spojówek i skóry, a także dermatozy tj. rumień, świąd, wysypka; zdjęcie

uprawiane w domach
- fikusy zawierają lateks; uczulenie na tą substancje może wywołać skórne reakcje alergiczne jeśli roślina rośnie w pomieszczeniu, bez bezpośredniego kontaktu; zdjęcie
- obrazkowate zawierają szczawian wapnia, wywołujący obrzęk i pieczenie skóry; należą do nich m.in. filodendrony, zroślicha stopowcowa, dieffenbachia, obraźnica, epipremnum złociste czy skrzydłokwiat; zdjęcie

Kontakt z toksycznym sokiem roślinnym powoduje wzrost przepuszczalności naczyń krwionośnych. Wówczas do skóry przedostaje się płyn i w konsekwencji powstają sączące pęcherze.

Warto pamiętać, że:

- zwierzęta domowe mogą przynosić toksyczne substancje na sierści bezpośrednio do domu
- nie wolno palić trujących roślin (np. w ogrodzie), gdyż podczas spalania toksyczne olejki lotne unoszą się w powietrzu, a przedostanie się trucizn do dróg oddechowych może wywołać poważną chorobę płuc, gorączkę i wysypkę na całym ciele
- nie wolno zbyt długo przebywać w pobliżu płonącego lasu z tego samego powodu

Oto sposoby łagodzenia wysypki i świądu po kontakcie z trującą rośliną:

Po wystąpieniu zmian skórnych:

Płyn kalaminowy, czyli mieszanka tlenku cynku i wody wapiennej, działa ochronnie na skórę i łagodzi świąd. Nalewka kalaminowa pozostawia na skórze warstwę pudru, który pochłania przesiąkający płyn. Tworzy się strup i skóra nie przykleja się do odzieży. Kalamine należy stosować 3-4 razy dziennie, aż ustąpi przesiąkanie płynu.

Inne środki osuszające i łagodzące świąd. Ich częstą wadą jest zawartość alkoholu w przeciwieństwie do kalaminy. Stosuje się je tak samo - aż do ustąpienia sączenia. Należy do nich tlenek cynku, nalewka z orzechów, płyn Burowa (octan glinu) i soda oczyszczona.

Doustne leki antyhistaminowe tj. difenhydramina są bezpieczniejsze niż leki miejscowo znieczulające tj. benzokaina i lidokaina - większy koszt kuracji i ryzyko reakcji alergicznej na dodatkowe substancje.

Zimny kompres. Na chore miejsce należy położyć bawełniany kompres zamoczony w zimnej wodzie i ochładzać go domowym wentylatorem. Ochładzanie skóry powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza ich przepuszczalność i łagodzi objawy - działa przeciwprzesiękowo, podobnie jak kalamina, ale nie pozostawia osadu wchłaniającego przesiąkający płyn.

Fenol i mentol. Zaleca się przeciwstawne drażnienie skóry - fenol i mentol działają na zakończenia nerwowe skóry tworząc wrażenie chłodu. Jednak mogą powodować pieczenie i czasami są mało skuteczne. Mentol i fenol wchodzą w skład wielu kremów przeciwświądowych.

Termcool żel chłodzący

Pantenol skutecznie łagodzi podrażnienia skóry i chłodzi ją.

Bepanthen maść
Panthenol spray

Krem hydrokortyzonowy pomaga w leczeniu łagodnej wysypki. Jest zalecany w drugim tygodniu po wystąpieniu zmian, gdy dochodzi już do gojenia i złuszczania naskórka, co zwykle bardzo swędzi. W przypadku rozległej wysypki i tworzenia się pęcherzy, trzeba szybko podać hydrokortyzon domięśniowo lub dożylnie.

Krem hydrokortyzonowy 0,5%

Koloidalne płatki owsiane skutecznie wysuszają sączące pęcherze.

Niecierpek pospolity. Kuracja ziołowa z jego użyciem jest równie skuteczna, co krem kortyzonowy. Należy przeciąć łodyżkę i wycisnąć sok na wysypkę lub zgnieść roślinę w papkowatą kulę i jak ściereczką wycierać nią zaatakowane miejsce. Niecierpek występuje w Polsce bardzo powszechnie. Dojrzałe strączki tej rośliny strzelają nasionami po dotknięciu.

Niecierpek pospolity

Liście psianki czarnej - należy je posiekać, zemleć lub ugotować, zmieszać z mlekiem lub śmietaną i nałożyć na zmienione miejsca.

Mniszek pospolity - okolice wysypki należy posmarować mleczną wydzieliną z tej rośliny.

Zaraz po kontakcie z toksyną:

Przemywanie dużą ilością alkoholu do nacierania zatrutego obszaru skóry usuwa toksyczną substancję. Jednak nie wolno tego robić szmatką nasączoną alkoholem, gdyż szkodliwe związki mogą w nią wsiąkać i przenosić się na dalsze obszary skóry. Nie wolno też stosować nacierania podczas wycieczki, ponieważ w ten sposób usuwa się ochronną warstwę tłuszczową skóry, a wówczas następny kontakt z trującą rośliną skończy się jeszcze gorzej.

Spłukiwanie dużą ilością wody natychmiast po kontakcie z toksyną, działa podobnie jak przemywanie alkoholem. W tym przypadku także nie wolno robić tego szmatką. Wodę można zakwasić octem lub cytryną.

Rozpuszczalniki organiczne (amoniak,mocz), rozpuszczalniki do farb, przezroczysty lakier czy zmywacz do paznokci (aceton), środek konserwujący mięso, tiosiarczan (stosowany w fotografii) i bielidło, bardzo skutecznie usuwają toksyczne substancje ze skóry po kontakcie z parzącą rośliną, jeszcze zanim wystąpi wysypka. Jednak wolno stosować te związki na skórę tylko w ostateczności, gdy nie ma wody lub alkoholu pod ręką. Nie wolno z nich korzystać na co dzień, bo mogą wywołać jeszcze cięższą wysypkę - usuwają naturalne i ochronne natłuszczenie skóry. Jednak przy zmywaniu toksyn z narzędzi, tapicerki samochodowej czy innych miejsc, nic nie zastąpi rozpuszczalnika.

Mycie wszystkiego, czyli każdego przedmiotu i fragmentu odzieży, który mógł mieć kontakt z trucizną. Trzeba się nad tym dokładnie zastanowić, aby nie doprowadzić do regularnego kontaktu z toksyną i przewlekłych dermatoz.

Dezodoranty. Większość z nich zawiera organicznie uaktywnioną glinkę oraz chlorowodorek glinu. Związki te skutecznie neutralizują roślinne trucizny. Takim dezodorantem można profilaktycznie spryskiwać ramiona, nogi, ubranie i sierść domowych zwierząt. A najlepiej zastosować czystą glinkę...

Glinka Zielona

Również kremy i pasty ochronne na bazie preparatów wykorzystywanych w przemyśle do zabezpieczania skóry przed olejami i rozpuszczalnikami, skutecznie chronią przed toksynami roślinnymi.

MAŚCI NA OPARZENIA ROŚLINNE

Echinapur - wyciąg z jeżówki purpurowej stosowany w leczeniu trudno gojących zmian skórnych
Maść z arniką - wykazuje działanie przeciwobrzękowe, przeciwświądowe i przeciwzapalne

TEMATY POKREWNE

Alergie
Atopowe zapalenie skóry
Kurzajki
Oparzenia
Oparzenia meduz
Oparzenia słoneczne
Pęcherze
Podrażnienia skóry
Pokrzywka
Rany
Wysypka u dzieci

Pokrzywka

2011-04-05T08:36:00.000-07:00

Pokrzywka należy do grupy schorzeń alergicznych - jest reakcją skóry na alergen (czynnik wywołujący objawy uczulenia), podrażnienie fizyczne, stres lub emocje. Na skórze pojawiają się uniesione, silnie swędzące i zaczerwienione bąble, które wyglądają jak po oparzeniu pokrzywą. Powstają wskutek działania histaminy uwolnionej w skórze, która powoduje zwiększenie przepuszczalności ściany naczyniowej i przechodzenie płynnych składników krwi do tkanek.
Pokrzywka stanowi uciążliwą i przykrą dolegliwość ale najczęściej ustępuje po kilku godzinach, choć może utrzymywać się nawet przez kilka tygodni.

Przyczyny pokrzywki:
- infekcja
- przyjmowanie nowych leków
- pokarm lub płyn przyjęty w ciągu doby poprzedzającej wystąpienie objawów
- ukąszenie przez insekta
- kontakt z kosmetykami, roślinami lub chemikaliami
- działanie promieni słonecznych lub lamp na solarium
- ekstremalne zimno lub ciepło
- uraz emocjonalny i stres

Oto domowe sposoby leczenia pokrzywki - łagodzenia świądu i obrzęku:

Leki antyhistaminowe (i ewentualnie glikokortykosteroidy). Ich zastosowanie jest najlepszym wyjściem. Należy przyjąć doustnie antyhistaminika na katar lub gorączkę sienną. W cięższych przypadkach leki te są podawane w formie zastrzyku domięśniowego lub dożylnego.

Zimne okłady lub kostki lodu szybko przynoszą ulgę. Lodem zawiniętym w bawełnianą szmatkę należy nacierać swędzące miejsca, maksymalnie przez 5-10 minut - dłuższe trzymanie okładu grozi odmrożeniem skóry. Zimno powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza przenikanie płynu obrzękowego i histaminy do tkanek. Jednak jest to doraźny i krótkotrwały sposób na usunięcie objawów pokrzywki.
Trwalszy efekt przynosi zewnętrzne zastosowanie (bezpośrednio na skórę) preparatów z działającym miejscowo antyhistaminikiem np.

Fenistil żel

Chłodna kąpiel z dodatkiem niewielkiej ilości proszku do pieczenia lub mąki kukurydzianej. Można także włożyć do skarpety trochę owsianki i zawiesić ją pod strumieniem wody napełniającym wannę. Nie wolno używać mydła. Po kąpieli należy otulić się ręcznikiem (nie pocierać skóry) i nałożyć bezzapachowy krem nawilżający lub...

Płyn kalaminowy (mieszanka tlenku cynku i wody wapiennej) to substancja ściągająca, wskazana przy każdym rodzaju pokrzywki, szczególnie w przypadku wysypki spowodowanej przez kontakt z roślinami parzącymi (np. sumak jadowity). Należy go nałożyć po ochładzaniu zimnem.
Podobne ściągające właściwości wykazuje wywar z oczaru wirginijskiego (zwłaszcza ochłodzony) oraz tlenek cynku.

Alkalizacja. Wszystkie płyny o odczynie zasadowym (alkalicznym) zmniejszają świąd. Wskazane jest mleczko magnezowe - rzadsze niż kalamina, więc powinno działać lepiej.

Krem z hydrokortyzonem. Posmarowanie nim miejsc zaatakowanych przy ograniczonych i niezbyt nasilonych objawach może okresowo złagodzić świąd.

Krem hydrokortyzonowy 0,5%

Napar z liści i kory czerwonej olchy to skuteczny sposób na pokrzywkę - czerwona olcha zawiera taninę o silnych właściwościach ściągających. Można przykładać kompresy lub przyjmować doustnie kilka łyżeczek stołowych dziennie, aż do ustąpienia objawów.

Liście roślin z rodziny psiankowatych (np. pomidor lub ziemniak) mają podobne właściwości co czerwona olcha. Liście należy umyć i ugotować w wodzie, a następnie okładać nimi wysypkę pokrzywkową.

Papka z pokruszonych liści gwiazdnicy pospolitej położona na swędzące miejsca przynosi ulgę.

Pasta z wody i dwuwinianu potasu także działa łagodząco - nakłada się ją na bąble i zmienia, gdy wyschnie.

Zioła relaksujące. Jeśli przyczyną pokrzywki jest stres, warto zastosować uspokajającą herbatkę ziołową - zalecany jest napar z mięty, męczennica (Passiflora), rumianek, kozłek lekarski i kocimiętka.

Mięta

Akupresura. Należy wykonać głęboki masaż punktu na mięśniu naramiennym, między szyją a barkiem, w połowie długości tego mięśnia i 2,5cm za jego tylną krawędzią. Przy ucisku musi być odczuwalny lekki ból.

Profilaktyka, czyli zapobieganie. Identyfikacja przyczyny pokrzywki w indywidualnym przypadku umożliwia jej wyeliminowanie lub szybką reakcję zapobiegawczą - jeśli grozi pojawienie się pokrzywki należy profilaktycznie zażyć lek antyhistaminowy.

PORADA LEKARSKA

Kontakt z lekarzem jest niezbędny w 2 przypadkach:
- pokrzywka na drogach oddechowych i na twarzy (jama ustna, język, gardło, wargi) może stać się przyczyną śmierci; objaw towarzyszący to świszczący oddech; wszystkie osoby świadome tego, że są podatne na taką reakcję powinny mieć zawsze pod ręką dawkę adrenaliny do jednorazowego i samodzielnego użycia
- przewlekła pokrzywka trwająca ponad 6 tygodni

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA POKRZYWKĘ

Colostrum - bioaktywna odżywka immunologiczna o szerokim spektrum leczenia, w tym m.in. alergie dermatologiczne
Passilat - kompleks ziołowy podwyższający odporność organizmu m.in. na choroby skórne, zawierający męczennicę i kozłek lekarski
Gotu-kola - chińska roślina długowieczności działająca przeciwobrzękowo

TEMATY POKREWNE

Alergie
Depresja
Atopowe zapalenie skóry
Fobia
Odmrożenia
Oparzenia
Oprzyszczka
Pęcherze
Podrażnienia skóry
Stres
Trądzik
Użądlenia

Pęcherze

2011-03-31T08:11:00.000-07:00

Pęcherze skórne to wykwity wzniesione nad powierzchnią skóry, oddzielające zewnętrzną warstwę skóry (naskórek) od głębiej leżących tkanek (skóry właściwej) krwią lub przejrzystym płynem surowiczym koloru słomkowego (chłonka) przesiąkającym z naczyń krwionośnych. Płyn przenika do uszkodzonego lub zakażonego obszaru pod powierzchnią tkanki podskórnej, tworząc poduszeczkę ochronną, pod którą powstaje nowa nieuszkodzona skóra.
Pęcherze mogą być bezbolesne lub z towarzyszącym swędzeniem, pieczeniem i bólem.
Pojedyncze pęcherze są najczęściej wynikiem urazu mechanicznego skóry, natomiast pęcherze mnogie to objaw choroby zakaźnej.

W zależności od wielkości, pęcherze dzieli się na 2 rodzaje:
- pęcherzyki o średnicy nieprzekraczającej 5mm
- pęcherze o średnicy ponad 5mm

Przyczyny pęcherzy:
- urazy tj. otarcia, ucisk, oparzenie termiczne i chemiczne, poparzenie słoneczne, ugryzienie insekta; zwykle o średnicy ponad 5mm
- opryszczka zwykła (zimno, febra) występuje zwykle na wardze lub w jej pobliżu; pęcherzyki mnogie o średnicy poniżej 5mm; ich pojawienie się poprzedza drętwienie oraz bolesność skóry
- półpasiec; na ogół pęcherzyki do 5mm średnicy, zawsze znajdujące się po jednej stronie ciała i rozprzestrzeniające na kształt opaski na tułowiu lub wzdłuż kończyny
- choroby wirusowe wieku dziecięcego tj. ospa wietrzna
- wyprysk pęcherzowy; pęcherze o różnej wielkości, mogą być bolesne; najczęściej pojawiają się na dłoniach oraz podeszwach stóp
- autoimmunologiczne choroby skóry (pęcherzyca, pemfigoid); liczne, różnej wielkości, wiotkie i pękające pęcherze, pozostawiające bolesne owrzodzenia
- opryszczkowe zapalenie skóry
- atopowe zapalenie skóry (egzema)
- zapalenie tkanki podskórnej
- alergiczne zapalenie naczyń
- świerzb; drobne pęcherzyki
- liszajec pęcherzowy (zakażenie skóry)
- rumień wielopostaciowy; symetryczne plamy z centralnie położonym pęcherzem
- porfiria (choroba metaboliczna)
- pęcherzowe oddzielanie naskórka (choroba genetyczna)
- mięczak zakaźny
- uboczny objaw przyjmowanych leków

Pęcherze, które powstały w wyniku oparzenia chronią leżące głębiej tkanki przed działaniem wysokiej temperatury i zmniejszają ryzyko wtórnej infekcji.
Pęcherze wywołane przez zakażenie mogą obfitować w bakterie i wirusy, dlatego nie powinny być dotykane, aby nie rozprzestrzeniać infekcji.
Pojawienie się pęcherzy na stopach lub na dłoniach w skutek tarcia to oczywisty sygnał do zmniejszenia aktywności albo założenia wygodniejszych butów. Dotyczy to najczęściej początkujących biegaczy, tenisistów lub rowerzystów.

Oto domowe sposoby na pęcherze:

Leczenie:

Nie wolno usuwać pęcherza, należy poczekać, aż sam zniknie. Jeśli pęknie, trzeba założyć jałowy opatrunek i starannie dbać o jego higienę, aby nie dopuścić do zakażenia rany.
Jednak są eksperci, którzy warunkują samodzielne przekłucie pęcherza od jego wielkości. Dla większości osób pozostawienie nabrzmiałego pęcherza jest mało praktyczne, dlatego część specjalistów doradza, aby nakłuwać duże pęcherze powodujące ból, a nie przebijać małych i bezbolesnych. Nakłucie dużego pęcherza w obciążonym miejscu jest po prostu konieczne. Poza tym pęcherz wcześniej czy później samoistnie pęknie, dlatego lepiej zrobić to zawczasu w możliwie higienicznych warunkach.

Filcowa ochrona. Aby ochronić bolesny pęcherz bez jego nakłuwania należy osłonić go kawałkiem filcu z wyciętym pośrodku okienkiem - środkowa część nad pęcherzem powinna pozostać otwarta. Reszta filcu chroni przed dodatkowymi urazami i tarciem podczas codziennych czynności. Jeśli skóra jest czysta i sucha, taki opatrunek nie powinien przeszkadzać.

Sterylizowanie przyrządów. Przed nakłuciem lub nacięciem pęcherza, w pierwszej kolejności należy obmyć jego i sąsiadującą skórę, a następnie wysterylizowaną igłą, szpilką lub żyletką zrobić mały otwór wystarczający do usunięcia płynu. Najlepiej sterylizować alkoholem lub ogniem - wybrany przyrząd trzyma się w płomieniu zapałki, aż rozżarzy się do czerwoności (przed nakłuciem trzeba poczekać aż wystygnie).

Nie wolno usuwać skórki pokrywającej pęcherz, co jest największym i najczęstszym błędem. Odwarstwiony naskórek pokrywający pęcherz tworzy naturalny opatrunek ochronny. Jeśli się go usunie, odkryte dno pęcherza zaczerwieni się i zacznie boleć. Tymczasem pozostawiona warstwa naskórka szybko twardnieje i sama odpada, co znacznie skraca okres gojenia.

Antybiotyki stosowane miejscowo skutecznie niszczą bakterie, problem w tym, że także zdrowe komórki.

Opatrunek. Po wypuszczeniu płynu z pęcherza trzeba przykryć go jałowym plastrem z opatrunkiem. Jeśli pęcherz jest za duży, należy przykryć go gazą i przymocować ją wodoodpornym przylepcem.

Plaster na pęcherze wąski Compeed
Plaster na pęcherze średni Compeed

Preparaty z pantenolem. Pokrywa się nim zranioną okolicę, ochronna błonka zabezpiecza przed tarciem i zabrudzeniem.

Bepanthen

Dostęp powietrza. Na noc zalecane jest usuwanie opatrunku, aby stworzyć dostęp powietrza do chorego miejsca. Powietrze i woda przyspieszają gojenie.

Zmiana mokrego opatrunku. Bez względu na przyczynę zawilgocenia, taki opatrunek jest zniszczony i trzeba go zmienić. W normalnych warunkach plaster na pęcherzu może być przyklejony przez 2 doby.

Zapobieganie:

Korkowa wkładka do tyłu buta skutecznie zapobiega pęcherzom w okolicy pięt, wywołanym przez tarcie tylnej części obuwia.

Skarpetki należy nosić nawet w upalne dni - wystarczą krótkie osłaniające tylko stopy. Niewskazane są skarpety bez pięt (nakłada się je, nie odróżniając przodu od tyłu), gdyż niewystarczająco chronią stopy.

Puder jest wskazany w przypadku nawracających pęcherzy i noszeniu rzekomo wygodnego obuwia. Wystarczy codziennie rano posypywać stopy pudrem dla dzieci przed założeniem skarpetek.

Baby puder Nivea

Wazelina przed większym wysiłkiem tj. dłuższy bieg czy spacer lub gra w tenisa. Jednym ze sposobów uchronienia się przed powstaniem pęcherzy jest pokrycie stóp cienką warstwą wazeliny.

Do nowych butów nowe skarpetki. Jeśli nowe buty powodują pęcherze, trzeba zmienić również skarpetki na nowe - najlepsze są skarpety akrylowe. Zalecane są także specjalne wkładki do butów.
Ostatnie badania dowodzą, że skarpetki akrylowe lepiej chronią stopę przed pęcherzami niż skarpetki z bawełny lub innych włókien naturalnych - skarpetki bawełniane powodują, że pęcherze powstają szybciej i są trudniejsze w leczeniu. Włókna bawełny mogą obcierać skórę, a po zamoczeniu odkształcają się, tymczasem idealne dopasowanie skarpety do stopy ma decydujące znaczenie. Przędza akrylowa w dotyku przypomina bawełnę, ale zachowuje elastyczność nawet po zamoczeniu.

Hartowanie stóp taniną. Smarowanie wrażliwych okolic skóry 10% roztworem kwasu taninowego 2 razy dziennie przez 2-3 tygodnie powoduje jej stwardnienie, co skutecznie chroni przed otarciami i pęcherzami. Ten sposób jest szczególnie zalecany zawodowym sportowcom, natomiast sportowcy rekreacyjni przed zastosowaniem taniny, powinni zasięgnąć rady lekarza.

PORADA LEKARSKA

Nawet niepęknięty pęcherz może ulec zakażeniu, co objawia się:
- zmętnieniem płynu surowiczego i jego nieprzyjemną wonią
- zapalną obwódką skóry, która jest nabrzmiała, tkliwa i zaczerwieniona
- podwyższoną ciepłotą ciała
- nasileniem bólu
Jeśli zawartość pęcherzyka ulegnie zakażeniu i przekształceniu w ropę to powstaje krosta.
Oprócz zakażenia, wskazaniem do wizyty lekarskiej są wszystkie rodzaje pęcherzy o podłożu chorobowym, które zostały wymienione na wstępie.

TEMATY POKREWNE

Ból stopy
Grzybica stóp
Kurzajki
Nadpotliwość stóp
Odciski
Oparzenia
Oparzenia słoneczne
Opryszczka
Półpasiec
Podrażnienia skóry
Rany
Siniaki i stłuczenia
Ukąszenia
Użądlenia

Odciski (modzele, nagniotki)

2011-03-30T13:10:00.000-07:00

Modzele to żółtawe zgrubienia skóry tworzące się pod wpływem długotrwałego (i powtarzalnego) ucisku, dlatego najczęściej występują na podeszwie stopy (na podstawie dużego palca, na pięcie) i na wewnętrznej stronie ręki. Permanentna stymulacja powoduje przyspieszenie produkcji komórek skóry, która w tych miejscach staje się twarda, zbita, zgrubiała, nieznacznie podniesiona i niewrażliwa. Ale jeśli popęka, podczas chodzenia odczuwa się silny ból i może dojść do infekcji, zwłaszcza u osób chorych na cukrzycę.

Modzele i odciski (nagniotki) są skupiskami odrzuconych i martwych komórek skóry, które powstają wskutek tarcia lub drażnienia m.in. stóp przez obuwie lub sąsiadujące części kostne stopy. Jeśli w środku modzeli wytworzył się rdzeń (rogowy czop) to powstał odcisk - martwe komórki skóry są wgniatane w jej warstwy, kształtując stożek, który uciska na warstwę skóry właściwej. Odciski składają się z centralnego rdzenia o kształcie stożka otoczonego przez grube warstwy skóry, która jeśli nie zostanie usunięta, staje się twarda i nieelastyczna. Jeżeli stożek znajdzie się w pobliżu zakończeń nerwowych w stopie, może stać się bardzo bolesny.
Miękkie odciski powstają między ocierającymi się palcami stóp i zachowują małą spoistość - są gąbczaste wskutek działania potu - skóra pomiędzy nimi ulega zgrubieniu, co chroni przed stałym uciskiem.
Twarde odciski tworzą się na skutek ucisku na kostne części stopy, mają na ogół wielkość groszku i postać wzniesionych, błyszczących obszarów skóry, są na ogół trudniejsze do usunięcia.
Modzele są mniej dokuczliwe niż bolesne odciski.

Przyczyny odcisków:
na stopie:
- źle dopasowane obuwie (zbyt ciasne)
- niewłaściwy chód
- zniekształcenia stóp spowodowane nadwagą
- płaskostopie
na palcu wskazującym:
- zbyt mocne trzymanie ołówka lub długopisu
na koniuszkach palców:
- wielokrotne naciskanie lub szarpanie strun (najczęściej u muzyków grających na instrumentach strunowych)

Domowe sposoby na odciski - leczenie i zapobieganie:

Jak najszybsza reakcja. Nie wolno czekać, aż odcisk się uformuje - na początku jest tylko niewielkim stwardnieniem, czasami bolesnym lub nie wywołującym żadnych dolegliwości. Należy go delikatnie posmarować kremem z alantoiną, który zmiękcza naskórek i zmniejsza wrażliwość uciskową. Następnie szuka się przyczyny problemu i go eliminuje np. ciasne buty.

Krem do stóp z mentolem
Krem do stóp z propolisem

Dobrze dopasowane obuwie z szerokimi noskami to podstawa profilaktyki. Dotyczy to szczególnie dzieci, którym trzeba zapewnić prawidłowy rozwój stopy. Żadne sposoby usuwania odcisków nie przyniosą długotrwałych efektów, jeśli nie wyeliminuje się głównej przyczyny, czyli niewygodnych butów.
Nawet droższe obuwie, ale źle dopasowane, będzie przyczyną problemów.
Odpowiednia długość butów to taka, gdzie odległość od czubka najdłuższego palca nogi do czubka buta równa się szerokości kciuka. But nie może uciskać w najszerszym miejscu stopy, czyli na wysokości główek kości śródstopia, a w nosku musi być tyle miejsca, aby nie dochodziło do ucisku palców.
Lepsze jest obuwie z materiałów naturalnych (skórzane) niż z syntetycznych.
Za duże buty są równie szkodliwe jak za małe - stopa ślizga się w nich i ociera, co jest przyczyną odcisków.

Nie wolno używać ostrych narzędzi do samodzielnego ścinania odcisków. Jest to bardzo niebezpieczne, gdyż grozi zakażeniem i poważniejszymi następstwami. Dotyczy to szczególnie osób chorych na cukrzycę, które pod żadnym pozorem nie powinny same leczyć jakichkolwiek zmian na stopach.

Prawidłowe stosowanie plastrów, płynów, maści i okrągłych nakładek zawierających kwas salicylowy. Te środki wolno nakładać wyłącznie na chore miejsca, a nie na otaczającą skórę. Dlatego najpierw należy nałożyć zwykły plaster z wyciętym otworem, który ochroni zdrową skórę.
Plastrów salicylowych nie wolno stosować częściej niż 2 razy w tygodniu, a jeśli po 2 tygodniach nie widać poprawy, lepiej zasięgnąć porady lekarskiej. Należy je nakładać tylko na zmienioną skórę - na zdrowej mogą wywołać oparzenie, a nawet owrzodzenie. Najlepiej wycinać z nich kształt dokładnie odpowiadający odciskowi.

Płyn do usuwania odcisków Scholl
Żel do usuwania brodawek, kurzajek i odcisków Scholl
Plaster na odciski z opatrunkiem Scholl
Acerin - płyn złuszczający z wygodnym pędzelkiem
Maść na odciski

Moczenie nóg na zapalenie kaletki stawowej. Odciski mogą sięgać do kaletki stawowej, czyli wypełnionej płynem torebki wokół stawu, która ulega zapaleniu i powiększa się w miejscu styku kości i odcisku. Chwilową ulgę przynosi moczenie nóg w ciepłym roztworze sody oczyszczonej lub w ciepłej wodzie. Powoduje to zmniejszenie obrzęku kaletki i tym samym zmniejszenie ucisku na sąsiednie nerwy. Jednak ponowne włożenie ciasnych butów szybko odnowi problem.

Moczenie nóg w naparze z rumianku. Rumianek działa kojąco i rozmiękcza stwardnienia skóry.

Bezbolesne usuwanie odcisku. Należy moczyć stopy przez kilka minut w ciepłej wodzie (z sodą lub rumiankiem), aby zmiękczyć skórę i przy użyciu tarki do stóp lub pumeksu, delikatnie usunąć powierzchowne warstwy naskórka z odcisku. Na koniec należy nałożyć krem do rąk z 20%-ową zawartością mocznika, który ułatwia rozpuszczenie stwardniałej skóry. Szczególnie dokuczliwe odciski wymagają powtarzania tego zabiegu codziennie. Ścieranie nie jest wskazane w przypadku twardych odcisków, gdyż może wywołać bolesność uciskową tej okolicy, silniejszą niż wcześniej.

Tarka do usuwania zrogowaceń Scholl

Inne rozwiązanie to wizyta u kosmetyczki (pedikiurzystki) lub chirurga. Jeśli odcisk deformuje kształt stopy wówczas korekcja chirurgiczna jest wskazana (lub noszenie odpowiednich wkładek do obuwia). Uporczywie nawracające odciski można wymrozić ciekłym azotem.

Nocny opatrunek jest zalecany przy rozległych i pękających modzelach, szczególnie na piętach. Należy na nieprzemakalnej powierzchni wymieszać równe ilości maści zawierającej kwas benzoesowy i salicylowy (lub tylko salicylowy) z kremem z hydrokortyzonem. Otrzymaną mieszaninę nakłada się na stopy na noc, zawija kawałkiem folii i zakłada skarpetki. Rano zdejmuje się opatrunek i ściera jak najwięcej stwardniałego naskórka ostrym ręcznikiem, szczoteczką lub tarką. Regularne zabiegi skutecznie hamują wzrost trudnych do leczenia modzeli piętowych.

Krem z hydrokortyzonem 0,5%

Maść aspirynowa - należy rozkruszyć 6 tabletek aspiryny i otrzymany proszek wymieszać z łyżeczką wody oraz łyżeczką soku z cytryny. Przygotowaną pastę nakłada się na stwardniałą skórę, wkłada stopy do plastikowych woreczków i owija ciepłym ręcznikiem. Opatrunek pozostawia się na 10 minut, następnie usuwa pastę i ściera skórę pumeksem lub tarką - pasta powoduje złuszczenie martwej i stwardniałej warstwy skóry, dzięki czemu można ją łatwo usunąć.
Osoby uczulone na aspirynę nie powinny jej stosować nawet na skórę.

Aspiryna

Maść na nagniotki doktora E. Kałużnego. Włożyć do emaliowanego kubka 50g kitu pszczelego, 20g wosku i sok z 1 cytryny, ucierając na ciepłej blasze tak długo, aż powstanie jednolita masa.
Stosować: Cienką warstwę maści na kawałku płótna przykłada się codziennie na nagniotek do czasu, aż zbieleje. Po wymoczeniu, można nagniotek wyjąć razem "z korzeniem".
Przestrzeń. Miękkie odciski powstają na skutek ocierania się kości dwóch sąsiadujących ze sobą palców u stóp. Wówczas trzeba włożyć między palce jakąś miękką substancję, by je rozdzielić. Zalecana jest owcza wełna - jej włókna układa się w cienką równą warstwę i luźno owija nią jeden z palców. Nie wskazana jest wełna grubowłóknista i bawełna, która szybko twardnieje i podrażnia skórę. Pomocne mogą być także specjalne plastry...

Plastry na odciski między palcami Compeed

Plastry na odciski w kształcie małych pierścieni z gąbki skutecznie redukują ból i nacisk na odcisk. Jednak plastry z owalnym wycięciem wymagają małej modyfikacji, gdyż owalny otwór może uciskać na okoliczne tkanki i powodować uwypuklenie odcisku do środka - należy klinowo poszerzyć otwór, by uzyskać kształt podkowy. Plaster umieszcza się na odcisku tak, by przy chodzeniu - gdy stopa przesuwa się w bucie do przodu - nie ocierał się o odcisk, który ma ochraniać. Pomocne mogą być także cienkie plastry osłaniające...

Ultra cienki plaster na otarcia Scholl

Odklejanie plastra - należy napiąć skórę podeszwy i powoli odrywać plaster, pociągając do w kierunku pięty. Szybkie pociągnięcie w przeciwnym kierunku może uszkodzić skórę.

Opatrunek punktowy z gazą według niektórych specjalistów jest lepszy niż zwykłe plastry na odciski. Natomiast nie wskazane jest bandażowanie odcisków, które powoduje podrażnienia i przeszkadza w chodzeniu.

Plaster na odciski z opatrunkiem Scholl

Zmniejszenie ucisku na odcisk. Zaleca się położenie na odcisk dobrze wchłaniającej waty bawełnianej, a następnie przykrycie kawałkiem futerka. Tego typu opatrunek trzeba zdejmować na noc i przed kąpielą, aby skóra mogła oddychać i nie gromadził się nadmiar wilgoci.

Dopasowanie wkładek. Należy przez tydzień nosić parę wkładek na podłożu z gąbki - na wkładkach pozostaną wgniecenia (obszary najsilniejszego ucisku) wskazujące miejsca, wokół których każda wkładka wymaga dopasowania.
Jeśli odcisk jest umiejscowiony pod główkami kości śródstopia, należy wyciąć 2 paski z gąbki lub filcu o grubości 0,3cm, szerokości 1,5cm oraz długości 5cm, i przykleić je po obu stronach zagłębienia. W zależności od lokalizacji odcisku trzeba modyfikować ułożenie pasków. Wkładki łącznie z paskami odciążają okolicę odcisku, co przynosi ulgę.

Rozciąganie obuwia zmniejsza ucisk i tarcie, co może okazać się przydatne, zwłaszcza przy bolesnych twardych odciskach. Taką usługę wykonuje każdy szewc.

Modyfikacja obuwia jest wskazana w przypadku odcisków zlokalizowanych w miejscu główek kości śródstopia. Wystarczy przymocować gumowy lub skórzany wałeczek w poprzek podeszwy buta, w takiej pozycji, aby podczas chodzenia główki kości śródstopia balansowały na wałeczku, nie powodując ucisku na części kostne. Wałeczek trzeba wymieniać natychmiast po zużyciu.
Jednak ten sposób nie jest wskazany dla osób starszych - wałeczek może zawadzać o schody, dywan czy krawężnik, co może skończyć się upadkiem. Dla ludzi w podeszłym wieku bezpieczniejsze ale mniej skuteczne jest podłożenie płaskiej podkładki, która będzie stanowić część podeszwy buta.
Wałeczki nie usuwają bolesnego ucisku wnętrza buta na główki śródstopia i dlatego trzeba wkładać wymienialne wkładki wewnętrzne.

Wąskie buty na wysokim obcasie są niewskazane. Kobiece trzewiki powinny być krótkie i tak dopasowane, aby dobrze trzymały stopę. Dobre są pantofle wiązane, co zapewnia prawidłową stabilizację tylnego odcinka stopy w bucie, dzięki czemu stopa nie zsuwa się do przodu i podczas chodzenia nie dochodzi do ucisku na przodostopie. Natomiast w wąskich i odkrytych noskach bez wiązania, stopa ześlizguje się do przedniego odcinka buta i wszystkie jej tkanki ulegają zgnieceniu w wąskiej przestrzeni.
Dlatego kobietom doradza się noszenie średnich obcasów, zwłaszcza na co dzień i do pracy - eleganckie trzewiki na wysokim obcasie tylko na specjalne okazje. Jeśli jest to niemożliwe, należy wybierać takie wysokie obcasy, które w przedniej części mają dodatkową wyściółkę lub zlecić jej wykonanie szewcowi.
Jeśli problemem są odciski piętowe, do czasu ich wyleczenia, należy nosić buty z otwartą pietą.

Modzele są przydatne...czasami. U ludzi chodzących boso na podeszwach stóp tworzy się sporo zrogowaceń, czyli modzeli, które chronią stopy przed nierównościami terenu, wysoką temperaturą podłoża, a nawet wrastającym paznokciem - gdy ostra krawędź paznokcia wbija się w otaczającą tkankę, skóra ulega zgrubieniu i stwardnieniu zapobiegając głębszym zranieniom. Jeśli wystąpi bolesność, należy wymoczyć nogi w ciepłej wodzie z mydłem i nie usuwać zgrubienia - gdy ból nie minie, trzeba umówić się na chirurgiczny zabieg usunięcia wrastającego paznokcia.

PORADA LEKARSKA

Osoby z cukrzycą lub innymi chorobami związanymi z ograniczeniem czucia w stopach nigdy nie powinny samodzielnie przeprowadzać jakichkolwiek zabiegów na nogach. Cukrzyca uszkadzając drobne naczynia krwionośne, pogarsza warunki przepływu krwi, co sprawia, że rany źle się goją i łatwiej o zakażenie.

TEMATY POKREWNE

Ból stopy
Cukrzyca
Grzybica stóp
Kurzajki
Nadpotliwość stóp
Wrastający paznokieć
Zapalenie kaletki

Wzdęcia (gazy w jelitach)

2011-03-29T13:51:00.000-07:00

Wzdęcia brzucha są powodowane nadmiarem gazów w jelitach i przewodzie pokarmowym. Gazy mogą opuszczać układ trawienny przez jamę ustną (odbijanie, potocznie bekanie) lub przechodzić dalej i wydobywać się przez odbyt (potoczne pierdzenie) - woń ulatniających się gazów w obu przypadkach jest nieprzyjemna :)

Przyczyny wzdęć:
- połykanie powietrza podczas jedzenia i picia
- połykanie powietrza związane ze wzmożonym napięciem nerwowym
- fermentacja bakteryjna składników pokarmowych, zwłaszcza roślin strączkowych, jaj i niektórych warzyw
Przyczyny chorobowe wzdęć - zaburzenia żołądkowo-jelitowe:
- zapalenie żołądka i jelit
- wrzód trawienny
- przepuklina rozworu przełykowego
- zespół jelita drażliwego
- schorzenia pęcherzyka żółciowego

Nadmiar gazów to wstydliwy problem wielu osób i większość z nich nie potrafi samodzielnie zidentyfikować źródła tej dolegliwości, dlatego poniższe domowe sposoby leczenia i zapobiegania wzdęciom na pewno pomogą:

Nietolerancja laktozy może być odpowiedzialna za nadmierne wytwarzanie gazów w jelitach. U osób z nietolerancją laktozy (cukier występujący w produktach mlecznych) w jelitach występuje małe stężenie laktazy, czyli enzymu niezbędnego do trawienia laktozy. Oprócz niedoboru laktazy przyczyną wzdęć może być także ilość spożywanych przetworów mlecznych lub pewne ich rodzaje. Rozwiązaniem jest znaczne ograniczenie podaży pokarmów wytwarzanych z mleka i obserwacja rezultatów.

Minimalne ilości pokarmów gazogennych. Pierwotną przyczyną nadprodukcji gazów jest upośledzenie zdolności przewodu pokarmowego do wchłaniania pewnych odmian węglowodanów. W tym przypadku nie wskazane jest spożywanie fasoli, grochu, kapusty, brokuł, brukselki, cebuli, kalafiora, mąki razowej, bananów, moreli, precelków i innych podobnych produktów.

Specjalne przygotowywanie warzyw strączkowych obniża ich działanie gazotwórcze. Ten sposób jest przydatny szczególnie osobom, które przepadają za fasolą itp. i chcą uniknąć nieprzyjemnych następstw jej jedzenia. Długie gotowanie fasoli powoduje, że traci ona w wodzie wiele niepożądanych substancji. Drugi zabieg to jej namaczanie przez 12 godzin lub zawinięcie w wilgotną bibułę na dobę. Skuteczne jest także gotowanie fasoli pod ciśnieniem (w szybkowarze).

Rozsądnie z włóknami (błonnikiem). Powszechnie zaleca się zwiększanie podaży włókien w pożywieniu, co korzystnie wpływa na układ pokarmowy, jednak nadmiar warzyw i owoców bogatych we włókna nasila produkcję gazów. Dlatego prozdrowotne zwiększanie ilości błonnika w diecie musi być stopniowe, aby dać jelitom czas na przystosowanie - należy rozpocząć od małych ilości włókien i łagodnie zwiększać ich dawkę w jadłospisie.

Aktywowany węgiel drzewny skutecznie usuwa wzdęcia. Węgiel pochłania gazy i efektywnie przeciwdziała ich nadmiernemu gromadzeniu się w jelitach. Zanim rozpocznie się suplementację węglem konieczna jest konsultacja lekarska i ustalenie czy nie istnieją żadne interakcje z innymi przyjmowanymi lekami.

Węgiel leczniczy

Leki na bazie symetykonu (dimetykon) szybko przynoszą ulgę przy wzdęciach - tworzą efekt odpieniający, wówczas nadmiar gazów ulega rozproszeniu i nie powstają otoczone śluzem zbiorniki gazowe w żołądku i jelitach. Najpopularniejsze to Espumisan, Esputicon i Ulgix (forma kropli przeznaczona jest dla dzieci)

Espumisan kapsułki
Espumisan krople
Esputicon kapsułki
Esputicon krople
Ulgix wzdęcia

Aromaterapia. Niektóre olejki eteryczne łagodzą wzdęcia

Olejek Goździkowy z pąków
Olejek Kminkowy
Olejek Kolendrowy

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA WZDĘCIA

Trikatu
Triphala
Ostropest plamisty
Melisa lekarska
Colostrum - bioaktywna odżywka immunologiczna o szerokim spektrum leczenia, w tym choroby układu pokarmowego
Enzosystem - enzymy trawienne pochodzenia roślinnego
Aloes Live - sok aloesowy z miąższem
Amol - olejek melisy indyjskiej, goździk, kora cynamonowa, cytryna, mięta pieprzowa, lawenda, mentol
Bobonisan - zioła Ojca Grzegorza - rumianek, babka lancetowata, melisa, koper włoski, anyż, kminek

TEMATY POKREWNE

Biegunka
Ból brzucha
Kolka
Mdłości
Nietolerancja laktozy
Odbijanie
Wrzody żołądka
Zaparcia
Zatrucie pokarmowe
Zespół jelita drażliwego
Zgaga

Zaburzenia pamięci (amnezja)

2011-03-29T05:28:00.000-07:00

Zaburzenia pamięci dzieli się na łagodne tzw. zapominalstwo i ciężkie tzw. amnezja, czyli częściowa lub całkowita utrata pamięci.

Typy amnezji:
- amnezja wsteczna - utrata pamięci o zdarzeniach sprzed urazu; może przybierać formę całkowitej niepamięci wydarzeń sprzed wypadku (lub początku choroby) albo trudności w odtworzeniu szczegółów; niektórzy pacjenci nie potrafią sobie przypomnieć niczego z ostatnich 20 lat
- amnezja następcza - uszkodzona pamięć o faktach po urazie; może przybierać formę całkowitej utraty pamięci zdarzeń tuż po wypadku lub trwałych, mniejszych lub większych, trudności z zatrzymaniem w pamięci codziennych informacji; niekiedy prowadzi do trwałej życiowej dezorientacji
Czasami pacjent doświadcza obydwu rodzajów amnezji. Pamięć może wrócić w ciągu kilku minut lub godzin po urazie albo powraca stopniowo. Powrót pamięci jest możliwy tylko wtedy, gdy usunie się przyczynę jej utraty. W przypadkach ciężkiego urazu mózgu lub postępującej choroby, amnezja może się pogłębić lub zostać na stałe.

Bez względu na nasilenie problemów z pamięcią można samodzielnie przeprowadzić kilka zabiegów wzmacniających proces zapamiętywania.

Warto wiedzieć, że wyróżnia się 3 typy pamięci:
- krótkoterminowa (natychmiastowa)
- średnioterminowa (świeża)
- długoterminowa (odległa)

Przyczyny kłopotów z pamięcią:
- uraz głowy może wywołać zaburzenia pamięci o różnym stopniu nasilenia
- demencja, otępienie (np. choroba Alzheimera) wywołuje zaburzenia pamięci krótko- i średnioterminowej, pamięć długoterminowa najczęściej pozostaje nienaruszona; stopniowy początek choroby trwający do 2 lat; pacjent zwykle nie jest świadom swojej choroby
- depresja - utrata koncentracji, złe samopoczucie, utrata apetytu, niska samoocena, zaburzenia snu, zmęczenie; stopniowy początek choroby trwający do 2 tygodni; pacjent jest świadom choroby
- przewlekłe nadużywanie alkoholu - typowy styl życia, czerwona twarz i dłonie, wymyślanie historii w celu wypełnienia luk w pamięci; stopniowy początek choroby
- przyjmowanie leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy
- udar mózgu - nagły początek np. po wypadku, obok zaburzeń pamięci może wystąpić zaburzenie lub utrata mowy
- zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, uogólnione zakażenia wirusowe - niektóre osoby z amnezją wywołaną zakażeniem wirusowym mózgu z trudem rozpoznają zwykłe przedmioty lub przypominają sobie znaczenie prostych słów
- guz mózgu, krwotok podpajęczynówkowy (krwawienie do mózgu)
- niedobór m.in. witaminy B1 (tiamina)
- choroba tętnic
- niektóre zaburzenia osobowości
- szok emocjonalny (psychiczny)
- ciężka padaczka
- zatrucie tlenkiem węgla
- małowartościowa dieta

Powyższe przyczyny chorobowe problemów z pamięcią zawsze są wskazaniem do wizyty lekarskiej.

Natomiast jeśli zapominanie polega np. na:
- trudnościach z zapamiętywaniem nazwisk, numerów telefonicznych lub ważnych dat
- długim poszukiwaniu samochodu pozostawionego na parkingu
- zawracaniu z podróży, aby upewnić się czy dom został zamknięty a gaz wyłączony
- zastanawianiu się nad pisownią jakiegoś bardzo popularnego słowa...
...można skutecznie wzmacniać pamięć sposobami domowymi. Poniższe "recepty na pamięć" u większości ludzi tak silnie stymulują procesy zapamiętywania, że zyskują oni "superpamięć" jakiej nigdy nie mieli lub nie zdawali sobie z niej sprawy.

Skojarzenia to skuteczny proces przypominania i wzbudzania pamięci. Należy sobie przypomnieć jak najwięcej okoliczności związanych z zapomnianą rzeczą. Im więcej skojarzeń, tym większa szansa odnalezienia właściwej drogi rozumowania.

Pamięć wzrokowa. Istnieje prosta metoda pobudzania tej wyjątkowo "wygodnej" pamięci, która pozwoli zaoszczędzić mnóstwo czasu na poszukiwania zgubionych przedmiotów. Należy dokładnie przyjrzeć się odkładanym gdzieś rzeczom, unieść dłonie do oczu, ułożyć je w kadr i wyobrazić sobie, że naciska się migawkę - takie "zdjęcie", obraz wzrokowy ma dużą siłę zapamiętywania.

Mówienie do siebie to żaden wstyd, a kolejny sposób wzmocnienia pamięci. Dzięki temu możliwe jest stworzenie w pamięci obrazu słuchowego uzupełniającego wzrokowy. Np. opuszczając dom, po wyłączeniu gazu i zamknięciu drzwi należy głośno powtórzyć "gaz wyłączony i drzwi zamknięte".

Przedmioty w roli przypominajek. Warto korzystać z pomocy różnych przedmiotów, gdyż są one bardzo skutecznym sposobem na zapamiętywanie np. żółta wstążeczka, gumka recepturka czy założenie zegarka na drugą rękę.

Spisywanie rzeczy do zapamiętania to kolejna skuteczna strategia. Pamięć krótkoterminowa ma ograniczoną pojemność - spisując ważne punkty, nie tylko zyskuje się pewność, że się ich nie pominie, ale jednocześnie zwalnia się w pamięci miejsce na inne ważne fakty.

Kategoryzacja pomaga jeśli nie posiada się pod ręką papieru i długopisu. Należy ułożyć listę w pamięci ale nie w sposób przypadkowy. Np. nagłe zakupy 20-stu różnych produktów, trudno będzie je zapamiętać bez wcześniejszego pogrupowania, dlatego trzeba zapamiętać: 5 gatunków owoców, 4 gatunki warzyw i 3 pozycje artykułów papierniczych itd.

Zbitki liczbowe odpowiadają kategoryzacji produktów, lecz odnoszą się do cyfr. Jeśli trzeba zapamiętać np. 5, 1, 9, 6, 7, 4, 3, 4, 3, to nie jest to zadanie łatwe. Znacznie prościej będzie zapamiętać 519-674-343. Numery telefonów, numery pesel, numery identyfikacji podatkowej itp. dla ułatwienia od razu podaje się jako zbitki - można je tworzyć z dowolnych liczb, które chce się zapamiętać.

Układanie "dziwnych" historyjek także pomaga w zapamiętywaniu listy np. zakupów. Należy ułożyć sobie w myślach krótkie opowiadanie, w którym występują wszystkie produkty do kupienia np. wołowe kotlety, gruszki, mleko i chleb - historyjka o krówce, która pije mleko na polu pszenicy w cieniu gruszy :)

Łączenie nazwisk z twarzą. Zapamiętywanie nazwisk niedawno widzianych osób to często jedno z najtrudniejszych zadań. W tym przypadku skuteczne jest utrwalanie w umyśle stałego skojarzenia nazwiska oraz charakterystycznego rysu twarzy i skupienie się właśnie na nim np.
Płoziński ma duży nos, który przypomina płozy sań
Słomiński ma odstające uszy i przypomina słonia
Znacznie łatwiej zapamiętać nazwisko, jeśli się je z czymś skojarzy. Natomiast jeżeli trzeba zapamiętać kogoś bez charakterystycznej anatomii, należy uczynić go bohaterem wymyślonej historyjki, z którą kojarzy się jego nazwisko np.
Blacharski może być blacharzem samochodowym
Stawiarski może być dostawcą ryb słodkowodnych

Identyfikacja markerów. Zdarzenia, w których uczestniczyło się dawno temu, nigdy nie są wyizolowane - zawsze istnieje tło, w postaci biegnących równolegle zdarzeń (markerów). Rekonstrukcja tych okoliczności pomaga w odświeżaniu pamięci np. wyleciał z głowy okres pracy dla danej firmy, skojarzenie owej firmy z ówczesną dziewczyną i częstymi randkami w kinie, gdzie leciał jakiś hit kinowy, pomoże ustalić okres dzięki dacie premiery tego filmu.

Myślowe wyróżnianie priorytetów. Wiele osób podkreśla kolorowym mazakiem ważne fragmenty w notatkach lub książkach. Ten sam zabieg można przeprowadzić w myślach, oddzielając w ten sposób rzeczy ważniejsze od mniej ważnych. Dzięki temu niektóre osoby znacznie lepiej zapamiętają priorytety niż w przypadku uwag notowanych na papierze.

Dużo czytania jest wskazane osobom, których problemem jest zapominanie słów rzadziej stosowanych w życiu codziennym. Zalecane są dobre powieści.

Autotesty pamięciowe są zalecane szczególnie przed egzaminami. Ludzie najczęściej nie wiedzą, jak sprawna jest ich pamięć. Powszechne jest przekonanie, że o czymś się pamięta, choć w rzeczywistości jest inaczej. Wiele osób przekonuje się o tym podczas egzaminu, dlatego aby do tego nie dopuścić, warto przepytać się przed sprawdzianem. Praktyczny test pozwoli określić co zostało zapamiętane, a co nie.

Spokój, relaks i odpoczynek. Stres, lęk i niepokój wyraźnie zaburzają skuteczność zapamiętywania - do zakodowania informacji w pamięci niezbędna jest pełna świadomość. Czasami wystarczy relaksujący odpoczynek w gorącej kąpieli lub inne sposoby na relaks.
Wiele szkół językowych osiąga znaczne sukcesy dzięki zapewnieniu swoim słuchaczom komfortu psychicznego, w czym pomagają łagodne kolory otoczenia, brak ocen i egzaminów.

Weryfikacja leków. Przyjmowanie lekarstw działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (otępiających) powoduje zaburzenia pamięci. Należą do nich np. środki odchudzające i leki na nadciśnienie.

Mniej alkoholu. Przewlekłe spożywanie alkoholu jest jedną z głównych przyczyn zaburzeń pamięci, co może dotyczyć osób w każdym wieku. Dlatego ograniczenie alkoholu jest silnie wskazane, nie tylko z powodu pogorszenia pamięci.

Suplementacja diety. Niektóre witaminy, pierwiastki i związki mineralne mają związek ze zdolnością mózgu do uczenia się i zapamiętywania - ich niedobór może być odpowiedzialny za ubytki pamięci i innych wyższych funkcji nerwowych. Wpływ na pamięć ma:
- lecytyna

Lecytyna Forte 1200mg

- witamina B1 (tiamina)
- witamina B6
- witamina B12
- witamina C

Witamina C dla dzieci
Witamina C z wiśni Acerola

- cholina
- sole kwasu foliowego (foliany)
- niacyna
- wapń
- miedź
- jod
- żelazo
- magnez
- mangan
- potas
- cynk

Dary natury. Wyciąg z korzenia żeń-szenia (Panax ginseng), tłuszcze Omega-3, guarana, maca, różeniec górski, chlorella, lukrecja i miłorząb japoński, według wyników szerokich badań te wyjątkowe rośliny i substancje naturalne silnie aktywizują procesy uczenia się i zapamiętywania.

SPOSOBY ZAWODOWCÓW

Aktorzy w związku z uprawianym zawodem są zmuszeni do zwiększania pamięci krótkoterminowej, która u innych ludzi nie musi być aż tak pojemna. Oto ich sposoby:
- przed zapamiętaniem kwestii, należy zrozumieć jej sens i opowiedzieć własnymi słowami
- poszukiwanie szczególnych cech rytmicznych i rymów
- wykorzystanie klucza alfabetycznego przy wypunktowywaniu
- kojarzenie wypowiadanych kwestii z wykonywanymi gestami
Natomiast metody uczestników olimpiad ortograficznych brzmią następująco:
- stopniowe uczenie się wyjątkowo trudnych słów, minimum jedno słowo dziennie
- uzasadnienie logiczne pisowni, nie znając określonego słowa należy znaleźć przynajmniej jego znajomą część
- pamięć wzrokowa ma duże znaczenie przy ortografii, zapamiętując nowe słowo należy je kilka razy zapisać

PORADA LEKARSKA

Nie każdy zanik pamięci jest objawem choroby. Jednak szczególnie osoby w starszym wieku często bywają dla siebie zbyt surowe, tymczasem trzeba pamiętać (!:), że pamięć czasami zawodzi, i nie ma w tym nic dziwnego. Oto wytyczne, które pomagają w zdiagnozowaniu zaburzenia pamięci jako objawu chorobowego i wskazania do konsultacji lekarskiej:
- momenty utraty kontaktu z rzeczywistością; czym innym jest zapominanie daty dziennej, a czym innym wątpliwość dotycząca bieżącego roku; wrażenie zagubienia w miejscu przebywania, brak pewności co do pory dnia albo nagła luka w pamięci z imieniem współmałżonka
- silny niepokój o stan swojej pamięci powodujący uczucie zadręczania się
- ubytki w pamięci utrudniające wypełnianie codziennych obowiązków, pracę zawodową, życie rodzinne czy kontakty społeczne

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA PAMIĘĆ I KONCENTRACJE

Pojedyncze składniki:
Żeń-szeń syberyjski
Żeń-szeń koreański
Guarana
Maca
Chlorella Pyrenoidosa
ActivKrill - omega-3 w najlepiej przyswajalnej i najskuteczniejszej formie fosfolipidów
Yashtimadhu (lukrecja)
Gotu-kola (mandukaparni)
Brahmi - Bacopa
Ashwagandha (chiński żeń-szeń)

Herbaty:
Ginkgo Biloba (miłorząb japoński)
Żeńszeniowa
Sencha Ginkgo
Yerba Mate IQ

Formuły naturalne:
Brain-o-flex Vision - lecytyna, olej z tuńczyka, mlecz z dorsza, miłorząb japoński, witamina E, beta-karoten
Mentat - specjalna formuła 20 ziół wybitnie wspomagająca pracę mózgu
Maca (14-24 lat) - sproszkowany korzeń maki wzmocniony kompleksem 10 witamin
Arktyczny korzeń - różeniec górski i owoc dzikiej róży
Żeń-szeń z mleczkiem pszczelim
Maxivit - żeń-szeń, witaminy i składniki mineralne
Maxivit dla niej - żeń-szeń i kompleks witamin
Multi-tabs Active Energy - żeń-szeń, witaminy i minerały

POMOCNE ŹRÓDŁA

Pamięć - Trening Interaktywny - Marek Szurawski
Pamięć i intelekt. Trening mistrzowski - Szurawski Marek
Pamięć na całe życie z płytą CD - Szurawski Marek
Pamięć doskonała - de Rotrou Jocelyne
Super pamięć - Brześkiewicz Zbigniew
Superpamięć dla dzieci Żelkowe misie w szpinak - Stenger Christiane
Pamięć robocza
Trening mózgu Popraw pamięć, koncentrację i samopoczucie korzystając z najnowszych odkryć nauki - McCleary Larry
Doskonalenie pamięci dla bystrzaków - John B. Arden

TEMATY POKREWNE

Bezsenność
Depresja
Fobia
Kac
Senność
Stres

Kolka u niemowląt

2011-03-27T04:38:00.000-07:00

Kolka u niemowląt właściwie oznacza każdy atak bólu brzucha, jednak powszechnie odnosi się do dłuższego, spowodowanego bólem brzucha, płaczu u zdrowych noworodków w pierwszych kilku miesiącach życia.

Na ogół noworodka nie uspokaja ani karmienie, ani zmiana pieluszek, a atak może trwać nawet kilka godzin. Najczęściej epizody kolki niemowlęcej (inaczej kolka trzymiesięczna lub kolka wieczorna) zdarzają się między 2 a 6 tygodniem życia i stopniowo ustępują, gdy dziecko skończy 3-4 miesiące. Zwykle pojawia się wieczorem, choć może wystąpić także w ciągu dnia.
Kolka mija sama, nie pozostawiając żadnych długotrwałych skutków ubocznych, wraz z dojrzewaniem zwojów podśluzówkowych należących do autonomicznego układu nerwowego. Komórki zwojowe regulują perystaltykę jelit, która jest odpowiedzialna za uwalnianie gazów - w przypadku nieskutecznej fali perystaltycznej gazy pozostają w jelitach w dużej ilości i rozciągają ich ściany, co powoduje ból.

Nadmierny płacz niemowlaka nie zawsze jest objawem kolki - płacz jest normalną cechą rozwoju każdego noworodka. U prawidłowo rozwijającego się dziecka nasila się od urodzenia, aby osiągnąć maksimum (około 2h dziennie) w wieku 6 tygodni, następnie okresy płaczu skracają się aż do osiągnięcia przez dziecko wieku około 6 miesięcy. Niemowlaki najczęściej płaczą przez kilka pierwszych chwil po położeniu do łóżeczka, dużo częściej wieczorami niż we wczesnych porach dnia.

Kolkę można odróżnić od zwykłego płaczu po poniższych objawach:
- nie ustępuje po nakarmieniu lub przytuleniu
- płacz jest głośniejszy niż zwykle
- zaczerwieniona twarz
- prostowanie nóżek i podciąganie kolan do brzucha
- zaciskanie pięści
- odchodzenie gazów
- dziecko wygląda na bardzo cierpiące
- chwilowe uspokojenie i nawrót płaczu

Mimo rozległych badań nad przyczynami kolki dziecięcej nie są one nadal jasne (sprzeczne wyniki badań). Na jej występowanie mogą mieć wpływ poniższe czynniki:
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe tj. bolesne skurcze jelita spowodowane alergią na krowie mleko
- nietolerancja laktozy, czyli naturalnego cukry zawartego w krowim mleku
- nadmiar gazów i wzdęcia
- problemy z zachowaniem dziecka wynikające ze słabego związku między rodzicem a dzieckiem
- nieprawidłowa wrażliwość centralnego układu nerwowego noworodka
- powikłania występujące podczas porodu
- palenie papierosów przez rodziców w czasie ciąży i po niej
- niska waga urodzeniowa ciała

Wielu rodziców ma poczucie winy i czuje się bezradnie, gdy dziecko na daje się uspokoić w żaden sposób. Wówczas należy zastosować metody polegające na ułatwieniu wypuszczenia gazów przez noworodka, modyfikację sposobu karmienia lub zmianę wykonywania rutynowych czynności przy niemowlaku.
Oto one - domowe sposoby leczenia, łagodzenia i profilaktyki kolki u dzieci:

Specjalne noszenie noworodka skutecznie łagodzi objawy kolki. Należy wyciągnąć przed siebie przedramię dłonią w górę, następnie ułożyć dziecko na ramieniu brzuszkiem w dół z głową opartą na dłoni, a nóżkami po obu stronach łokcia. Drugą ręką przytrzymuje się dziecko i w takiej pozycji spaceruje z nim po domu.

Częste odbijanie pomaga jeśli kolka związana jest z nagromadzeniem się w brzuszku nadmiaru powietrza. Należy szczególnie dbać o właściwe ułożenie dziecka w czasie karmienia i jak najczęściej powodować odbijanie. Przy karmieniu z butelki odbijanie powinno następować po każdych 30g. Można też spróbować różnych rodzajów smoczków.

Mniej krowiego mleka w diecie matki. Według wielu ekspertów, kolka ma związek z przechodzeniem do pokarmu matki niektórych składników mleka krowiego, dlatego warto je wyłączyć z diety karmiącej matki, szczególnie w rodzinach o silnej skłonności do alergii. Jeśli ten zabieg ograniczy częstotliwość występowania kolki u niemowlęcia, należy ograniczyć także inne przetwory mleka. Najlepiej robić to pod lekarską kontrolą, aby mieć pewność, że dieta pozostaje pełnowartościowa.
W przypadku karmienia sztucznym mlekiem, warto na tydzień zmienić je na mleko hipoalergiczne i obserwować ewentualną poprawę.

Ogólna weryfikacja diety karmiącej matki. Czasami dolegliwości u dziecka są wywoływane także przez inne pokarmy jedzone przez matkę tj. napoje zawierające kofeinę, czekoladę, banany, pomarańcze, truskawki, ostro przyprawiane potrawy i pokarmy powodujące wzdęcia tj. cebula, fasola i kapusta. Jeśli istnieje związek między tymi pokarmami a występowaniem kolki u noworodka, należy je wyeliminować z jadłospisu.

Ciasne owijanie dziecka cierpiącego na kolkę lub korzystanie z nosidełek, których używanie jest dopuszczone powyżej 4 miesiąca życia. W tym wieku kręgosłup noworodka jest na tyle rozwinięty, że może on bezpiecznie przebywać w pozycji pionowej, którą wymusza nosidełko. Natomiast ścisłe owijanie niemowlaka kołderką działa uspokajająco, a czasami skutecznie przerywa atak kolki.

Nosidełka

Hałas odkurzacza działa uspokajająco na dziecko z atakiem kolki. Nauka jeszcze nie wyjaśniła tego fenomenu. Niektórzy rodzice nagrywają dźwięk odkurzacza i odtwarzają go, gdy niemowlę płacze, inni zaczynają po prostu odkurzać. Natomiast najskuteczniejsze jest połączenie metod - należy włożyć noworodka do nosidełka i włączyć odkurzacz, dzięki czemu dziecko poddawane jest dwukrotnie silniejszym bodźcom uspokajającym - często kolka ustępuje niemal natychmiast.

Suszarka do bielizny, pralka lub inne wibrogenne urządzenie. Należy bezpiecznie posadzić dziecko na krzesełku i oprzeć je o ścianę procującego urządzenia, wówczas niemowlę oprócz szumu odbiera także wibrację, które również mają właściwości uspokajające.

Delikatny masaż brzuszka noworodka. Aby nasilić działanie uspokajające masażu, należy wcześniej natrzeć dłonie kroplą olejku lawendowego rozcieńczonego w 10ml (2 łyżeczki) oliwki lub można dodać 2 krople olejku do gorącej kąpieli.

Olejek Lawendowy

Ogrzewanie brzuszka butelką z gorącą wodą lub poduszką elektryczną nastawioną na najniższy poziom grzania. Uwaga! Stosując butelkę należy położyć na brzuszek kilka warstw pieluszek, aby nie poparzyć dziecka.

Poduszka rozgrzewająca

Prowadzenie dzienniczka. Skrupulatne zapisywanie przebiegu kolki pomaga ustalić dokładny czas trwania ataku i przyczynę. Rodzice często mają wrażenie, że dziecko płacze od 2 godzin, gdy tymczasem minęło zaledwie 40 minut.

Kołysanie i inne zajęcia ruchowe zwykle łagodzą kolkę. Wiele dzieci uspokaja się dzięki kołysaniu przynajmniej na chwilę, którą rodzic może wykorzystać na wykonanie codziennych czynności. Dobrym rozwiązaniem są automatyczne kołysanki (bujaczki, huśtawki), najlepiej z funkcją wibracji.

Bujaczki

Delikatne uspokojenie dziecka w łóżeczku, czasami jest skuteczniejsze niż nadmierna stymulacja typu kołysanie czy noszenie na rękach.

Przerwa dla rodzica. Należy oddać dziecko na trochę pod opiekę kogoś innego, zamknąć drzwi i pójść do innego pokoju na parę minut, aby samemu się uspokoić.

Tylko pierś. W okresie kulminacyjnym ataków kolki, nie wolno przechodzić z karmienia piersią na karmienie butelką, co może jeszcze bardziej nasilić objawy dolegliwości - karmienie piersią jest znacznie korzystniejsze dla dziecka.

Prawidłowa technika karmienia piersią. Kolkę może powodować nadmiar wstępnego i rozwodnionego mleka, które pozwala na napojenie dziecka na początku karmienia. Pomocne może być przystawienie dziecka podczas jednego karmienia do jednej piersi i jej całkowite opróżnienie.

Karmienie butelką. Otwór w smoczku musi być odpowiedniej wielkości - mleko powinno wypływać w tempie 1 kropla na sekundę bez konieczności wstrząsania butelką. Zbyt duży lub zbyt mały otwór powoduje, że niemowlę połyka powietrze, co wywołuje wzdęcia.

Ziołolecznictwo. W leczeniu kolki wskazany jest rumianek, koper włoski, melisa lub uspokajająca herbatka ziołowa. Jeśli dziecko karmione jest piersią, warto, aby matka przyjmowała te same zioła.

Herbatka uspokajająca
Herbatka rumiankowa
Herbatka jabłkowa z melisą

Osteopatia staje się coraz powszechniejszą wśród rodziców metodą uspokajania dziecka z kolką.

Dimetykon (esputicon) - lek w postaci kropli dostępny bez recepty, może być pomocny, jeśli dziecko cierpi z powodu wzdęć.

Esputicon krople

PORADA LEKARSKA

Czasami można przeoczyć chorobę objawiającą się podobnie do kolki np. infekcję układu moczowego. Jeśli niemowlę dużo płaczę, widać oznaki silnego bólu, ma gorączkę, nie pozwala się karmić, ma biegunkę lub wymioty, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

TEMATY POKREWNE

Alergie
Ból brzucha
Karmienie piersią
Kolka
Nietolerancja laktozy

Karmienie piersią

2011-03-25T14:43:00.000-07:00

Karmienie piersią jest łatwe, jeżeli się wie, jak należy to robić - odrobina cierpliwości i wytrwałości jest niezbędna na początku. Wprawdzie trzeba dziecko karmić częściej, ale biorąc pod uwagę czas potrzebny na przygotowanie mieszanki, różnice się wyrównują, nie wspominając o wyższej wartości odżywczej matczynego mleka. Ze względu na dobro dziecka należy je karmić piersią przynajmniej kilka tygodni. Dzieci poniżej 1 roku życia wolno karmić wyłącznie mlekiem matki lub mlekiem modyfikowanym sporządzanym z mleka krowiego. Zwykłe krowie mleko, kozie lub skondensowane nie zawiera odpowiednich proporcji składników odżywczych.

Jak karmić piersią? Oto odpowiedź:

Właściwa pozycja karmiącej matki. Przed rozpoczęciem karmienia matka powinna przyjąć wygodną pozycję np. na fotelu lub krześle z nogami uniesionymi na poduszce. Można eksperymentować z dodatkowymi poduszkami do podparcia pleców i ramion lub położyć poduszkę na kolanach a na niej niemowlę. Jeśli matka ma szwy po porodzie, siedzenie na poduszce może być wygodniejsze. Natomiast po cesarskim cięciu bardziej komfortowe może być karmienie leżąc na boku.

Poduszka z gryki Uan-an - zapewnia korzystniejsze środowisko dla matki i dziecka (brak alergenów i łagodnie stymulujący krążenie masaż)

Właściwe ułożenie dziecka. Niemowlę powinno być całym ciałem zwrócone ku matce - głowa i ramiona muszą być na poziomie sutka. Należy tak je przytrzymywać, aby pośladki można było uchwycić jedną ręką, a główka spoczywała w zgięciu łokciowym. Drugą dłoń wsuwa się pod sutek, podtrzymując go czterema palcami. Jednak nie wolno układać palców wokół otoczki sutkowej, czyli ciemniejszego obszaru wokół brodawki.
Następnie przysuwa się noworodka do piersi (a nie pierś do niemowlaka) i drażni sutkiem dolną wargę dziecka, co powoduje szerokie otworzenie ust. Wówczas szybko przyciska się dziecko do piersi, aby wargi objęły otoczkę. Brodawka powinna znaleźć się głęboko w ustach dziecka, wtedy podczas ssania nie będzie się poruszała. Dziecko niewłaściwie przystawione do piersi, będzie ssało lub żuło koniec sutka, co może prowadzić do jego bolesności i pękania brodawki.

Bez bólu. Matka nie musi odczuwać bólu podczas karmienia - powinna wyrobić w sobie przekonanie, że karmienie nie może powodować bólu. Pojawienie się bolesności to sygnał do podjęcia odpowiednich środków zaradczych - gdy ssanie odbywa się nieprawidłowo, należy palcem oddzielić sutek od twarzy dziecka i ułożyć je w lepszej pozycji.

Przerywanie karmienia do czasu, aż dziecko zacznie ssać prawidłowo - nie warto się wzajemnie męczyć, karmienie powinno być czasem relaksu z dzieckiem ułatwiającym wzajemne poznanie się. Bardzo ważne jest, aby w momencie przystawiania dziecka do piersi miało ono buzię szeroko otwartą - brodawka powinna znajdować się tak głęboko, by w ustach było minimum 2,5cm otoczki.
Dziecko trzyma się przy piersi tak długo, jak długo ssie, co można poznać po ruchach połykowych i ruchach uszu występujących po 1-2 zassaniach. Jeśli zasypia, trzeba je obudzić, sprowokować odbicie i przystawić do piersi.

Długość karmienia. Zwykle całe karmienie trwa 20-30 minut, jednak nie wolno ustalać limitu czasowego i karmić na czas - może to spowodować, że niemowlę nie otrzyma wystarczającej ilości wysokokalorycznego mleka pojawiającego się w późniejszej fazie karmienia, które zaspokaja głód i pomaga rosnąć (w przeciwieństwie do niskokalorycznej i niskotłuszczowej siary z początku karmienia). Noworodek w trakcie karmienia będzie sobie robił krótkie, naturalne przerwy przed każdym kolejnym silniejszym ssaniem piersi.

Zmiana piersi. W czasie każdego karmienia należy dziecku podawać obydwie piersi - karmi się z jednej piersi dopóki dziecko ssie (należy się upewnić, że wypiło cały pokarm), następnie próbuje się podać drugą pierś. Podczas kolejnego karmienia rozpoczyna się od piersi, którą niemowlę ssało ostatnią.

Częste karmienie piersią jest zupełnie naturalne - wytwarza silniejszą więź matki i dziecka. W pierwszych tygodniach życia dziecko często domaga się karmienia, zwykle matka musi przystawiać je do piersi 8-12 razy dziennie, a czasami częściej - niemowlę ma prawo do przebywania z matką 24 godziny na dobę, szczególnie w pierwszym miesiącu życia. Ustalenie stałego rytmu karmień noworodka następuje po około 6 tygodniach.

Bez mleka modyfikowanego. Nie powinno się wspomagać karmienia piersią, podając mleko modyfikowane. Im częściej matka przykłada noworodka do piersi, tym więcej mleka wytwarzają gruczoły piersiowe. Jeśli niemowlę wydaje się głodne zaraz po karmieniu, należy poprawić ułożenie przy piersi i częściej karmić.

Nie wolno hartować brodawek. Ćwiczenia czy jakiekolwiek zabiegi rzekomo wzmacniające brodawki, nie przynoszą pożytku a mogą tylko zaszkodzić. Wystarczy zadbać o prawidłowe ułożenie dziecka.

Osłony na sutki. Ich stosowanie warto rozpocząć w 6-7 miesiącu ciąży. Wytwarzają one delikatne ciśnienie ujemne, które ułatwia przywrócenie prawidłowego kształtu brodawek. Jednak wolno je stosować tylko przez 15-20 minut dziennie.

Nie wolno myć piersi mydłem, gdyż powoduje to wysychanie brodawek (sucha skóra łatwiej ulega uszkodzeniom). Widoczne wokół brodawki niewielkie zgrubienia to gruczoły wytwarzające oleistą substancję o właściwościach odkażających, dlatego korzystanie z mydła jest zupełnie niepotrzebne, szczególnie w stosunku do sutków.

Brodawki powinny same wyschnąć przed przykryciem piersi. Nie wolno stosować jakichkolwiek materiałów zatrzymujących wilgoć.

Własne mleko najlepsze na uszkodzenia sutków. 95% wszystkich problemów z brodawkami wynika ze sposobu ssania przez dziecko - ułożenie niemowlaka w odpowiedniej pozycji od razu przynosi ulgę, choć uszkodzony sutek musi się przez jakiś czas goić. Dlatego aby przyspieszyć ten proces, należy po karmieniu pozostawić brodawki, żeby same wyschły. Później trzeba wycisnąć odrobinę pokarmu i rozetrzeć go wokół bolącego obszaru. Kobiecy pokarm zawiera bardzo dużo substancji natłuszczających oraz składniki o właściwościach antybiotycznych. Można także podjąć próbę karmienia poprzez ochronny kapturek.

Drożność kanalików wyprowadzających pokarm. Przyczyną ich zatkania może być obcisła odzież, szczególna anatomia kobiety, zmęczenie lub długie przerwy między karmieniami. Brak działań zapobiegawczych może wywołać infekcję i obrzęk.
Gdy wyczuwa się twarde i wrażliwe miejsce w okolicach sutka, trzeba je natychmiast zneutralizować stosując ciepły okład i okrężny masaż sutka. Jednak najważniejsze i najskuteczniejsze jest częste karmienie dziecka - ssanie najszybciej udrożnia zatkany przewód. Dlatego czasami jeśli piersi są pełne mleka warto spróbować nakłonić dziecko do jedzenia.

Witamina E pomaga na pękanie brodawek - należy na chore miejsce nałożyć odrobinę witaminy E od razu po karmieniu.

Gorące, wilgotne okłady są wskazane jeśli piersi produkują nadmierną ilość pokarmu, a dziecko nie nadąża z odsysaniem. Ciepły kompres powoduje rozszerzenie kanalików, dzięki czemu pokarm szybciej spływa - wówczas trzeba także częściej i dłużej karmić.

Wkładki bawełniane. Układ produkcji pokarmu jest bardzo wrażliwy na różne bodźce i czasami dochodzi do niekontrolowanego wypływu mleka z piersi np. na dźwięk płaczu cudzego dziecka. Wówczas należy nasadą dłoni przycisnąć brodawkę do klatki piersiowej. Natomiast obfity wyciek wymaga zastosowania wkładek z czystej bawełny wielokrotnego użytku.

Wielorazowe wkładki laktacyjne

Wybór optymalnego stanika na okres karmienia. Najważniejsze, aby w tym okresie nosić biustonosz o numer większy niż podczas ciąży. Lepsze są staniki w całości bawełniane niż nylonowe. Otwór do karmienia musi być wystarczająco szeroki i nie może uciskać piersi. Odpowiedni biustonosz to taki, który łatwo rozpina się i zapina jedną ręką. Staniki zapinane na rzepy to złe rozwiązanie. Ramiączka muszą być wygodne.

Biustonosze dla kobiet karmiących

Odciąganie pokarmu może stać się koniecznością w pewnych przypadkach:
- noworodek znajduje się w szpitalnym oddziale niemowlęcym
- piersi są obrzęknięte wskutek zastoju mleka
- kilkugodzinne opuszczenie dziecka i karmienie przez kogoś innego z butelki
- powrót do pracy i chęć stworzenia zapasu mleka
Mleko można odciągać ręcznie lub laktatorem ręcznym albo elektrycznym. Należy to robić wprost do sterylnych butelek, pojemników plastikowych lub specjalnych torebek do zamrażania mleka z piersi. Ociągnięte mleko można bezpiecznie przechowywać w lodówce do 24 godzin, a w zamrażalce do 3 miesięcy.

Laktatory
Sterylizatory
Torebki do przechowywania pokarmu

Początkowo odciąganie pokarmu może być trudne, ale z czasem nabiera się wprawy. Aby robić to ręcznie należy jedną ręką podtrzymać pierś, a drugą pociągać ku dołowi, od szczytu piersi do otoczki brodawkowej. Kciukiem i palcem ściska się mocno niżej położoną część piersi, aby pokierować mleko na zewnątrz. Palcami i kciukiem stopniowo wykonuje się okrężne ruchy, uciskając zatoki mleczne położone pod skórą, na obrzeżach otoczki brodawkowej.

Ulewanie. Wiele dzieci po posiłku zwraca niewielką ilość mleka. Nie ma to znaczenia dopóki waga dziecka rośnie prawidłowo i nie jest to zbyt częsty oraz obfity epizod. Ulewanie zwykle przechodzi samo, gdy dziecko zaczyna przyjmować stałe pokarmy.

PORADA LEKARSKA

Zapalenie sutka z gorączką i objawami grypopodobnymi to wskazanie do wizyty lekarskiej. Zapalenie sutka zwykle ma podłoże bakteryjne i spowodowane jest zastojem pokarmu. Lekarz zaleci antybiotyki dopuszczalne przy karmieniu - ważne aby ściśle przestrzegać pory przyjmowania leku, nawet przy szybki cofnięciu się objawów, co zapobiega nawrotowi infekcji.
W domu należy położyć się do łóżka, pić dużo czystych płynów i częściej przystawiać dziecko do karmienia - pokarm nie jest zakażony, poza tym dziecko wraz z pokarmem otrzymuje antybiotyk. Przerwanie karmienia w momencie wystąpienia zapalenia sutka grozi powikłaniem w postaci ropnia.

POMOCNA LITERATURA

Moje dziecko. Poradnik dla rodziców
Pierwszy rok życia dziecka - Murkoff Heidi, Eisenberg Arlene, B.S.N Hathaway Sandee
Język niemowląt - T. Hogg, M. Blau
Zdrowy start. Zaprogramuj swoje dziecko na zdrowie - Górniakowska Agnieszka
Odżywiaj dziecko w zgodzie z naturą - Żak-Cyran Bożena
Mamie na ratunek. Karmienie piersią - Suzanne Fredregill
Jak żywić niemowlęta i małe dzieci - Szajewska Hanna, Albrecht Piotr
Chcę karmić piersią - Rybak Grażyna

TEMATY POKREWNE

Ból sutków i piersi
Podrażnienia skóry
Zapalenie skóry
Ząbkowanie

Impotencja

2011-03-23T12:27:00.000-07:00

Impotencja to niezdolność do odbycia stosunku płciowego z powodu:
- niemożności osiągnięcia normalnego wzwodu (erekcji)
- utrzymania erekcji wystarczającej do orgazmu
- niezdolności do ejakulacji (wytrysku)
Zaburzenia erekcji mają podłoże psychologiczne, zwłaszcza gdy mężczyzna ma prawidłowe wzwody poranne - jeżeli wzwody w ogóle zanikają, najprawdopodobniej przyczyną jest choroba (3/4 przypadków).
Impotencja dotyczy 152mln. mężczyzn na świecie, w tym 1,5mln. Polaków.
Wielu mężczyzn nie rozumie przyczyn własnej impotencji, a mimo to nie szukają specjalistycznej pomocy, co często wynika z dużego zakłopotania i wstydu. Wielu mężczyzn nie wie, że każdemu reprezentantowi płci brzydkiej przydarzył się w życiu przynajmniej jeden epizod impotencji.

Przyczyny impotencji:
impotencja psychogenna:
- depresja, lęk, złe samopoczucie, bezsenność, płaczliwość, utrata wiary w siebie, stres
- problemy partnerskie - epizodyczna impotencja, zwykle prawidłowe wzwody poranne
choroby organiczne i uszkodzenia narządów:
- nadużywanie alkoholu i nadmierne palenie papierosów - zaczerwieniona twarz i dłonie, rzadkie wzwody poranne
- zaburzenie krążenia krwi wynikające ze zwężenia naczyń krwionośnych, choroby serca i niewydolność tętnic (np. miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, zakrzep krwi) - trwały brak wzwodów, rzadkie wzwody poranne lub całkowity ich brak, często chłodne stopy lub całe nogi
- cukrzyca, uszkodzenie nerwów u cukrzyków
- otyłość
- uszkodzenie miednicy lub rdzenia kręgowego
- uszkodzenie prącia
- skutek uboczny operacji prostaty
- wada anatomiczna (stulejka, ciasne wędzidełko)
- choroba Peyronie'a objawiająca się silnym skrzywieniem członka w trakcie erekcji
- nieprawidłowa funkcja jąder
- ucisk rdzenia kręgowego przez nowotwór
- choroba neurologiczna (wiąd rdzenia, stwardnienie rozsiane)
impotencja polekowa:
- leki ograniczające dopływ krwi do prącia, czyli obniżające ciśnienie krwi np. stosowane w leczeniu raka prostaty, nadciśnienia, depresji lub nadużywane leki bez recepty - trwały brak wzwodów, rzadkie wzwody poranne lub całkowity ich brak
inne:
- starzenie się organizmu
- niski poziom testosteronu

Oto domowe sposoby leczenia impotencji i profilaktyka:

Więcej czasu - im starszy mężczyzna, tym dłuższy okres stymulacji genitalnej jest potrzebny do uzyskania erekcji:
- w wieku 18-20 lat erekcja może nastąpić w ciągu kilku sekund
- w wieku 30-40 lat potrzebne są 1-2 minuty
- po 60-ce brak erekcji po 2 minutach wcale nie świadczy o impotencji
Cały proces wzwodu wydłuża się proporcjonalnie do wieku. Wraz z wiekiem rośnie także czas między wytryskiem a następną erekcją - po 60-ce czas do następnego wzwodu może trwać nawet tydzień lub dłużej. Jest to normalne następstwo procesu starzenia się organizmu.

Weryfikacja przyjmowanych leków. Zaburzenia potencji mogą być wywoływane przez lekarstwa przepisane przez lekarza z powodu różnych chorób lub przez leki dostępne bez recepty, w tym stare środki przeciwhistaminowe (depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy), moczopędne i uspokajające - na liście podejrzanych specyfików jest ponad 200 leków. Jednak należy pamiętać, że ich szkodliwe działanie jest uwarunkowane indywidualnymi predyspozycjami - to co zaszkodziło jednej osobie, nie musi tak samo zadziałać u drugiej.
Impotencja polekowa najczęściej dotyczy mężczyzn po 50-ce. Jeśli istnieje podejrzenie, że przyjmowany lek może być przyczyną zaburzeń erekcji należy zasięgnąć rady lekarza lub farmaceuty, który zmodyfikuje dawkowanie lub zmieni preparat na inny - nie wolno tego robić bez konsultacji!

Unikanie substancji ogólnie stymulujących tj. kofeina. Preparaty pobudzające powodują zwężenie mięśni gładkich, które sterują szerokością naczyń krwionośnych, a wówczas erekcja jest słaba lub w ogóle do niej nie dochodzi.

Środki uzależniające negatywnie wpływające na wydolność seksualną to: kokaina, marihuana, opiaty, heroina, morfina, amfetamina i barbiturany.

Alkohol wzmaga pożądanie, ale niszczy jego skuteczność, gdyż wpływa depresyjnie na układ nerwowy. Alkohol hamuje wszystkie odruchy, wytwarzając stan przeciwny do pobudzenia, czyli stanu czuwania, który jest przeciwstawny do senności i snu - już 2 drinki mogą być powodem takiego rozstrojenia.
Przewlekłe nadużywanie alkoholu może uszkodzić nerwy i wątrobę, a uszkodzona wątroba zaburza równowagę hormonalną w całym organizmie, która polega na nadmiarze hormonów żeńskich. Tymczasem prawidłowy stosunek tych hormonów i testosteronu decyduje m.in. o funkcjach płciowych.

Dbałość o tętnice to dbałość o potencję. Prącie jest narządem zależnym w głównej mierze od zaopatrzenia tętniczego w krew. Wszystko co prowadzi do zwężania się tętnic (np. cholesterol i tłuszcze nasycone zawarte w pokarmach) utrudnia również dopływ krwi do narządów płciowych. Już u mężczyzn powyżej 38 lat tętnice zaopatrujące prącie wykazują pewne zwężenie, związane z odkładaniem blaszek miażdżycowych, co zaburza mechanizm wypełniania się krwią przestrzeni naczyniowych prącia, tzw. ciał jamistych, który decyduje o prawidłowym wzwodzie.
Dlatego należy zwracać większą uwagę na sposób odżywiania - duże stężenie cholesterolu we krwi jest jedną z głównych przyczyn impotencji.

Rzucenie palenia papierosów. Nikotyna zwęża naczynia krwionośne, co upośledza krążenie krwi, w tym także dopływ krwi do prącia warunkujący erekcję. Dym tytoniowy blokuje erekcję, ponieważ hamuje pełne rozluźnienie tkanki naczyniowej, która musi wypełnić się krwią, by doszło do wzwodu. Ryzyko wystąpienia impotencji u palaczy jest o 50-80% wyższe niż u mężczyzn niepalących.

Umiarkowana aktywność fizyczna. Nadmiar ćwiczeń stymuluje w organizmie produkcję naturalnych opiatów, tzw. endorfin, które mają tendencje do osłabiania wszelkich wrażeń - doraźny wysiłek jest dla organizmu pożyteczny, ale po przekroczeniu pewnego progu, podejmuje on działania samoobronne.
Przesadna aktywność fizyczna kieruje wszystkie siły organizmu na związaną z nią pracę, osłabiając lub zupełnie hamując procesy reprodukcyjne - dobrym przykładem są zawodowe tancerki, u których często dochodzi do zaniku miesiączkowania, podobne zjawisko występuje u osób przewlekle głodujących.

Ból trzeba z nadzieją przeczekać. Wszelkie rodzaje bólu, podobnie jak nadmierny wysiłek, są przyczyną produkcji wspomnianych endorfin, które wyłączają bodźce seksualne i nie ma na to rady, oprócz mijającego czasu.

Dobre samopoczucie. Sprawdzoną receptą jest np. realizacja odkładanych celów i marzeń. Im lepsze samopoczucie fizyczne, tym większe szanse osiągnięcia spełnienia seksualnego.

Ważny jest relaks psychiczny. Układ nerwowy organizmu dzieli się na 2 podstawowe stany funkcjonowania: współczulny i przywspółczulny. Dominacja układu współczulnego oznacza, że organizm jest w stanie alarmu - hormony powstające w nadnerczach (głównie adrenalina) przygotowują organizm do reakcji walki lub ucieczki, znaczna część przepływu krwi zostaje skierowana do mięśni ze szkodą dla przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Człowiek może sam pobudzić układ współczulny, gdy przejawia nadmierny lęk lub niepokój - u wielu mężczyzn obawa o niepowodzenie seksualne jest tak silna, że organizm zostaje dosłownie zalany adrenaliną i następuje skurcz mięśni, co niemal przekreśla szansę wzwodu.
Dlatego uruchomienie układu przywspółczulnego poprzez relaksację jest kluczem do sukcesu. Sygnały tej części układu nerwowego powodują rozszerzenie tętnic i zatok naczyniowych w prąciu (w ciałach jamistych łechtaczki u kobiet), co oznacza gotowość do aktu płciowego.
Reasumując - podstawą skuteczności seksualnej jest relaks.

Aromaterapia i masaż jako techniki relaksacyjne są szczególnie wskazane i skuteczne w leczeniu impotencji psychogennej wywołanej przez stres lub niepokój.

Esencja kwiatowa - Modrzew Europejski - (wiara w siebie)
Olejek Sandałowy
Olejek Geraniowy
Olejek Tymiankowy

Uczuciowe elementy bliskości to jedna z metod relaksu. Należy skierować uwagę na inne części ciała poza sferą seksualną - trzeba oddać się pieszczotom i wzajemnej grze miłosnej, nie zamartwiając się stanem penisa i jego wzwodem. Według ekspertów, największym narządem uczestniczącym w aktywności seksualnej nie jest penis, a skóra. Dlatego nie wolno skupiać się na stanie członka, ponieważ całe ciało musi reagować podczas zbliżenia płciowego.

Wcześniejsze przygotowanie planu działania to dobre rozwiązanie na wypadek, gdyby erekcja zawiodła. Świadomość posiadania alternatywnego wyjścia pomaga nie koncentrować się na erekcji, a wówczas są największe szanse, by do niej doszło.

Poprawa relacji partnerskich. Jeśli do erekcji dochodzi we śnie lub przez masturbację, ale nie w obecności partnerki, wówczas przyczyną impotencji są problemy partnerskie, które trzeba koniecznie wyjaśnić.

Otwarta rozmowa z partnerką. Podczas epizodu impotencji, nie wolno wzmagać napięcia zachowując grobowe milczenie. Wskazana jest wspólna zabawa w detektywa i próba wykrycia przyczyn problemu z erekcją - stresująca praca? chore dziecko? dotąd nie wyjaśnione napięcie w związku?
Wiedza o potencjalnych przyczynach niepowodzenia seksualnego, pozwala znaleźć wyjaśnienie w czynnikach niedostrzegalnych na pierwszy rzut oka - trzeba wspólnie rozmawiać o różnych rozwiązaniach.
Miłość stwarza wiele możliwości, dlatego erekcja czy jej brak nie może być elementem decydującym o bliskości kochających się ludzi.

Terapia seksuologiczna jest skuteczna w przypadku impotencji psychogennej bez podłoża choroby organicznej, czyli problemy natury emocjonalnej lub kryzys partnerski. Jej celem jest przywrócenie wiary pacjenta we własne możliwości seksualne i rozwiązanie problemów partnerskich.

Viagra (cytrynian sildenafilu; inne nazwy handlowe: Kamagra, Maxigra, Vizarsin, Levitra, Cialis). Skuteczność Viagry jest powszechnie znana - na zachodzie (np.w Wielkiej Brytanii) istnieje zauważalny trend nadużywania tego specyfiku przez starszych panów :) i kwitnący handel na czarnym rynku. Tymczasem Viagra posiada szereg przeciwwskazań do stosowania:
- choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa)
- niekontrolowane ciśnienie tętnicze, złośliwe nadciśnienie tętnicze
- złośliwe arytmie komorowe wyzwalane przez wysiłek i emocje
- kardiomiopatia ze zwężeniem drogi odpływu
- zwężenie zastawki aortalnej lub ciężka wada zastawkowa
- stosowanie leków z grupy nitratów
- uczulenie na sildenafil
- ciężka niewydolność wątroby i nerek
- niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego
- zmiany zwyrodnieniowe siatkówki
- ostrożnie u osób z fizycznymi wadami prącia (choroba Peyroniego, zwłóknienie ciał jamistych)
- ostrożnie u osób ze skłonnością do priapizmu (długotrwały bolesny wzwód bez podniecenia i pobudzenia seksualnego)
Większość z powyższych przeciwwskazań dotyczy szczególnie starszych mężczyzn, którzy najczęściej cierpią na impotencję więc znaczna grupa odbiorców automatycznie się nie kwalifikuje do stosowania Viagry. Jednak istnieje doskonała alternatywa bez skutków ubocznych - równie skuteczne specjalne mieszanki ziołowe na potencję. Oprócz preparatów doustnych:

Male Potency
Viamax Pure Power
Viapro
Venicon
Vialafil

dostępne są także specyfiki do stosowania miejscowego np. żele:

Viagel

Terapia próżniowa, czyli wywoływanie erekcji przez zastosowanie pompki próżniowej ułatwiającej napływ krwi do prącia.

Bathmate Hydropump - wodna pompka próżniowa
Pompki powietrzne: Androvacuum i Pump Master

Pierścień uciskowy na prącie jest przydatny w przypadku problemów z utrzymaniem erekcji.

Pierścień stymulujący pracę jąder w konsekwencji silnie wzmaga potencję bez stosowania jakichkolwiek substancji. Jego działanie można porównać do pieszczot z jądrami jakie stosują niektóre kobiety ;)

Blakoe Ring

Plaster z testosteronem przyklejony stale do uda zapewnia prawidłową ilość hormonu jeśli przyczyną impotencji jest niski poziom testosteronu.

Afrodyzjaki. Medycyna akademicka z rezerwą odnosi się do skuteczności afrodyzjaków w leczeniu zaburzeń erekcji, jednak niektóre z nich mają szerokie grona zwolenników, co siłą rzeczy świadczy o ich efektywności - oto one:
- kora z brazylijskiego drzewa catuaba

Catuaba
Sencha Catuaba

- imbir

Imbir kłącze cięte
Imbir kandyzowany

- miłorząb japoński

Sencha Ginkgo

- żeń-szeń

Ginseng Royall Jelly (żeń szeń z mleczkiem pszczelim)

- muira puama, roślina południowoamerykańska, tzw. "drzewo potencji"

Muira Puama

- johimbina, substancja uzyskiwana z kory afrykańskiego drzewa

Yohimbe

- specjalne kadzidła

Erotica - Aphrodisiac Blend

- olejki eteryczne

Olejek Różany
Olejek Ylangowy
Olejek Kopru Włoskiego

- kompozycje zapachowe, perfumy

Eau de Perfum Larendogra
Eau de Toilette Cardamon

PORADA LEKARSKA

Zaburzenia erekcji zawsze są wskazaniem do konsultacji lekarskiej ze względu na, wymienione na wstępie, potencjalne przyczyny chorobowe impotencji - wbrew powszechnej opinii, problemy z potencją nie mają jedynie podłoża emocjonalnego. Jeśli przyczyna jest chorobowa lekarz skupi się na leczeniu źródła problemu.
Natomiast w impotencji o charakterze emocjonalnym, specjalistyczna konsultacja także może być pomocna i nie mam na myśli psychologa leczącego fobie i depresje - chodzi o chirurgiczne wprowadzenie implantu prącia do ciał jamistych penisa. Z drugiej strony szybki kontakt z psychologiem także jest wskazany przy impotencji psychogennej, która często przyczynia się do rozpadu związku.

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA IMPOTENCJĘ
do wymienionych wyżej naturalnych zamienników Viagry i afrodyzjaków można dodać:

Gokshura (łac.Tribulus terrestris) - roślina zwiększająca popęd płciowy poprzez pobudzanie produkcji naturalnego testosteronu
Speman - mieszanka ziołowa stymulująca potencję

Specjalne, energetyzujące mieszanki herbaciane na potencję:
Herbatka dla mężczyzn - kompozycja ziołowa
Yogi Tea Men's Tea - herbata ekspresowa

Płynne ekstrakty złożone z 26 ziół wybitnie odżywiające organizm i wzmacniające witalność:
Alveo Mint - miętowy z obniżoną zawartością cukru dla cukrzyków
Alveo Grape - wzmocniony przeciwutleniaczami z winogron

POMOCNE ŹRÓDŁA

Kochaj się długo i zdrowo + CD - Depko Andrzej
Sztuka bycia twardym. Jak obudzić się do życia i zadowolić partnerkę - Michael E. Metz, Barry W. McCarthy
Seks po 40. Odkryj na nowo swoje silne strony - Saul H. Rosenthal
Zdrowie seksualne mężczyzny w pytaniach i odpowiedziach - Kell Philip, Griffiths Vanessa
Jak pozostać aktywnym seksualnie aż do późnej starości - Jacek Skarbek
Naturalny testosteron - Stephen Buhner Harrod
Potencjalne porady czyli wszystko o afrodyzjakach - Zbigniew Ogrodnik

TEMATY POKREWNE

Cholesterol
Choroba wieńcowa
Cukrzyca
Depresja
Fobia
Nadciśnienie tętnicze
Niepłodność
Nietrzymanie moczu
Opryszczka narządów płciowych
Senność
Stres

Hiperwentylacja

2011-03-23T06:32:00.000-07:00

Hiperwentylacja (oddech holotropowy, szok tlenowy) to nadmierne oddychanie - zbyt szybki oddech, który najczęściej wywołany jest napadem paniki. Lęk powoduje u niektórych osób przyspieszenie i pogłębienie oddychania, choć organizm nie potrzebuje dodatkowej porcji tlenu. Prowadzi to do obniżenia stężenia dwutlenku węgla we krwi i jej alkalozę, co w konsekwencji skutkuje zaburzeniami wielu procesów chemicznych regulujących pracę układu nerwowego - powstają objawy typowe dla stanu panicznego lęku.
Atak hiperwentylacji może trwać nawet kilka godzin, ale na ogół utrzymuje się przez 20-30 minut. Jednak chory ma wrażenie, że minęły wieki. Oddech holotropowy ma charakter nawracający.

Objawy hiperwentylacji:
- przyspieszony rytm serca
- trudności w zaczerpnięciu powietrza
- wrażenie wewnętrznej wibracji
- mrowienie w całym ciele, szczególnie palców dłoni i obszaru wokół ust
- pogorszenie samopoczucia
- zawroty głowy
- zaburzenie widzenia
- w skrajnych przypadkach omdlenia

Przyczyny hiperwentylacji:
- napady paniki, lęku, niepokoju i silne emocje
- choroby układu oddechowego
- choroby układu krążenia (zawał, zatorowość płucna)

Oto domowe sposoby zapobiegania i przerywania hiperwentylacji:

Oddychanie do papierowej torebki trzymanej luźno przy ustach i nosie to powszechna metoda przerywania ataku. Wdychanie powietrza, wcześniej wydychanego do torebki zapobiega nadmiernemu wydalaniu dwutlenku węgla z organizmu, co ułatwia unormowanie jego stężenia we krwi i jednocześnie zapewnia dostarczenie tlenu.
U wielu osób opisany sposób działa także zapobiegawczo - sama świadomość o posiadaniu przy sobie torebki pomaga ograniczyć częstotliwość ataków.
Jednak metoda dotyczy wyłącznie zdiagnozowanej hiperwentylacji towarzyszącej napadowi lęku - jeśli przyczyną szoku tlenowego jest zaburzenie układu oddechowego lub krążenia, owy sposób może doprowadzić do obniżenia już niskiego poziomu tlenu we krwi, co w skrajnych przypadkach może wywołać zawał serca. Osoby te nie powinny stosować opisanej techniki - w ich przypadku skuteczne i pozbawione ryzyka jest wsparcie psychologiczne i uspokajanie.

Ćwiczenia oddechowe, spokój i relaks - w pozycji siedzącej należy spróbować oddychać normalnie, nie nabierać przesadnie dużo powietrza i nie spłycać oddechu. Normalnie, czyli mniej więcej 1 wdech co 6 sekund - 10 wdechów na minutę. Taką 10-minutową sesję należy powtarzać 2 razy w ciągu dnia. Służy ona wyrobieniu nawyku spokojnego, regularnego i głębokiego oddychania. Pomocna może być także medytacja i joga.

Anatomia Hatha Jogi i Muzyka do ćwiczeń JOGA
Joga. Ilustrowany przewodnik anatomiczny - Leslie Kaminoff
Zestaw książki "Joga hormonalna" Dinah Rodrigues i płyty DVD "Joga hormonalna DVD - Lidia Machaj
Chakra Meditation with Hemi-Sync® CD (Medytacja czakr z Hemi-Sync®)

Jak najmniej myśli o oddychaniu w życiu codziennym, oczywiście poza wspomnianymi sesjami treningowymi, które wymagają skupienia na sposobie oddychania. Należy porzucić myśli o oddechu i hiperwentylacji wykonując codzienne zadania.

Aktywność fizyczna niweluje stany lękowe i dodaje pewności siebie. Podczas ćwiczeń pewne przyspieszenie oddechu jest najzupełniej normalne.

Unikanie sytuacji ryzyka. Każdy powinien samodzielnie zidentyfikować sytuacje wywołujące w swoim konkretnym przypadku napady hiperwentylacji i spróbować wyeliminować je ze swojego życia.

Unikanie kofeiny. Każdy środek pobudzający to potencjalna przyczyna hiperwentylacji. Dlatego należy ograniczyć spożycie kawy, herbaty, coli i czekolady.

Rzucenie palenia - wielowymiarowy i negatywny wpływ nikotyny na organizmy żywe jest powszechnie znany, a dodatkowo wykazuje ona działanie pobudzające.

PORADA LEKARSKA

Jest niezbędna po pierwszym ataku hiperwentylacji - specjalista musi określić przyczynę. Choć zdarza się to rzadko, szok tlenowy może oznaczać chorobę płuc (np. zapalenie płuc), zakażenie krwi, zatrucie lub zawał serca.

TEMATY POKREWNE

Astma
Choroba wieńcowa
Depresja
Fobia
Przyspieszony rytm serca
Rozedma płuc
Stres

Fobia, strach, lęk

2011-03-22T13:30:00.000-07:00

Fobia to według klasycznej definicji, irracjonalny i nieadekwatny strach, który skłania do unikania codziennych i powszechnych miejsc, przedmiotów oraz sytuacji nie stanowiących problemu dla większości ludzi. Niektóre fobie są łagodne i nie zakłócają codziennego życia, inne bywają tak poważne, że uniemożliwiają wyjście z domu, pracę i kontakty towarzyskie. Zdarza się, że fobia współistnieje z depresją.
W krajach rozwiniętych różnego rodzaju fobie dotykają 7-10% populacji.

Czynniki ryzyka:
- rodzinna tendencja do ujawniania się fobii - jeśli jedno z rodziców cierpi lub cierpiało na fobię, dzieci mogą wykazywać ponadprzeciętną skłonność w tym kierunku
- przeżycie lęku związanego z rozstaniem
- perfekcjonizm (wzorcowy choć filmowy przypadek to detektyw Monk ;)

Typowe objawy fobii:
- gwałtowne bicie serca
- podniecenie
- skurcze żołądka i mdłości
- zawroty i zamęt w głowie
- suchość w ustach
- brak tchu
- drżenie nóg
- omdlenie
Powyższe objawy mają charakter przejściowy, później może przyjść przygnębienie i zawstydzenie.

Wyróżnia się zasadnicze 3 typy fobii:
- fobie zwykłe, czyli lęki przed przedmiotami, miejscami i sytuacjami
- fobie socjalne, czyli strach przed większymi grupami ludzi
- agorafobie to zjawiska złożone, wypływające z lęku przed nieznanymi miejscami
Natomiast konkretnych rodzajów fobii jest mnóstwo - oto główne z nich:
- panfobia - strach przed wszystkim
- agorafobia - lęk przed otwartą przestrzenią i wyjściem poza dom (oddaleniem od znanego, bezpiecznego otoczenia i miejsca)
- klaustrofobia - lęk przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami (ograniczoną przestrzenią)
- entomofobia - lęk przed owadami
- arachnofobia - strach przed pająkami
- ofidofobia - strach przed wężami
- agrizoofobia - strach przed dzikimi zwierzętami
- nozofobia - strach przed chorobami
- aulofobia - strach przed instrumentami muzycznymi
- iofobia - strach przed rdzą
- achluofobia (nyktofobia) - strach przed mrokiem i ciemnością
- akrofobia - lęk wysokości
- amaksofobia - lęk przed prowadzeniem samochodu (na to cierpię, prawo jazdy robię 3-ci rok!;)
- fobofobia - lęk przed lękiem
- erytrofobia (hemofobia) - lęk przed widokiem krwi (towarzyszy bradykardia i omdlenia)
- homofobia - lęk przed homoseksualizmem
- ksenofobia - lęk przed obcymi ludźmi (cudzoziemcami)
- neofobia - lęk przed nowością
- teofobia - lęk przed Bogiem
Jak widać, przedmiotem fobii może być dosłownie wszystko. Według ekspertów, jest tyle rodzajów fobii, ile typów osobowości.
Fobie należy uznawać za lęk przed własnymi impulsami - lęk przed napadem panicznego strachu i utratą samokontroli. Osoby cierpiące na fobię zdają sobie z tego sprawę - mają świadomość, że ich lęk jest nieadekwatny do sytuacji. Przykładowo: podróżowanie samolotem podczas burzy budzi strach i mało kto go nie doznaje. Jednak jeśli na kilka tygodni przed wylotem powstaje paniczna obawa przed napadem strachu po wejściu do samolotu, ta reakcja jest nieuzasadniona i przesadna.

Poniższe sposoby kompleksowego leczenia fobii okazują się skuteczne bez względu na jej rodzaj:

Przełamywanie myślenia negatywnego pozytywnym. W sytuacjach lękowych pacjenta dręczą negatywne myśli i przerażające wyobrażenia, które w konsekwencji wzbudzają objawy fizyczne. Dlatego zamiast pozwalać na atak niekontrolowanego lęku, należy spróbować zawczasu opanować sytuację np. nie "ten pies mnie ugryzie" ale "pies jest na krótkiej smyczy i nie może mi zrobić krzywdy"

Neutralizacja negatywów przyjemnościami. Czasami warto zaangażować myśli, wyobrażenia i działania, które zwykle sprawiają przyjemność np. lęk przed wakacyjną podróżą samolotem może złagodzić myśl o wspaniałym urlopie w ciepłym kraju.

Walka ze strachem. Od reakcji ucieczkowej lepsza jest próba przezwyciężenia lęku - w tym celu zaleca się tzw. terapię przez ekspozycję. Polega ona na stopniowym wystawianiu chorego na działanie rzeczy wzbudzającej w nim lęk i przekonywaniu, że jego obawy nie znajdują uzasadnienia. Takie sukcesywne poddawanie się ekspozycji na bodziec może znacznie ułatwić oswojenie się z nim. Przykładowo przezwyciężanie arachnofobii, czyli lęku przed pająkami należy rozpocząć od oglądania ich na zdjęciach, kolejny etap to patrzenie na martwe pająki, następnie na żywe, nawet kończąc wzięciem pająka do ręki. W ten łatwy sposób można się przekonać, że dotychczasowe obawy były wyłącznie bujną fantazją.

Satysfakcja z najmniejszego zwycięstwa w pokonywaniu lęku. Umiejętność normalnego funkcjonowania przy pewnym poziomie strachu już jest wielkim sukcesem. Nierealna jest próba całkowitego pozbycia się lęku, dlatego pokonanie najmniejszego etapu w terapii na ekspozycję należy traktować jako osobiste zwycięstwo. Wiara w siebie to pierwszy krok do sukcesu.
Osoby cierpiące na fobie zwykle są perfekcjonistami i niepotrzebnie stawiają przed sobą wygórowane wymagania, tymczasem terapia przez ekspozycję wymaga szczególnej łagodności dla siebie samego.

Powoli. Nad pozbyciem się fobii można pracować całymi tygodniami. Chodzi o trwały powrót do normalnego życia, dlatego trzeba być konsekwentnym i wytrwałym.

Zadania umysłowe odsuwają na dalszy plan strach i traumatyczne wyobrażenia, co uspokaja ciało i pozwala nad nim zapanować. Dlatego w momencie zbliżającego się lęku, należy zaangażować umysł w sterowalne zadania tj. odejmowanie po 3 od 1000, czytanie książki, głośne mówienie lub wykonywanie głębokich i świadomych wdechów.

Opracowanie własnej skali lęku od 1 do 10 pozwala zauważyć, że strach nie ma charakteru stałego - narasta i opada, pod wpływem określonych myśli lub działań, które należy spisać. Wiedza o tym, co budzi, nasila i łagodzi lęk, pozwala panować nad nim. Trzeba zidentyfikować przyczyny ataku i zachować spokój podczas napadu starając się zaakceptować ten stan.

Jak najmniej kofeiny. Osoby cierpiące na nawracające napady panicznego strachu są bardzo wrażliwe na kofeinę, co wiąże się z podobnymi objawami wywoływanymi przez te 2 czynniki.

Aktywność fizyczna. Ataki lęku powodują nadmierne gromadzenie się adrenaliny w organizmie, tymczasem ruch pozwala ją spalić. Dlatego próba relaksu na siedząco jest błędem, lepiej wstać i rozpocząć gimnastykę już w czasie napadu. Gdy strach wzbudza uczucie paraliżu należy rytmicznie napinać i szybko rozluźniać (relaksować) poszczególne grupy mięśni zaczynając od ud.

Ucho wewnętrzne może być odpowiedzialne za rozwój fobii. Według badań w 90% przypadków wszystkie zachowania wywodzące się z fobii są wynikiem wadliwego funkcjonowania ucha wewnętrznego, które steruje zmysłem równowagi - zaburzenia równowagi prowadzą do lęku wysokości, obawy przed upadkiem lub potknięciem. Dlatego w każdym przypadku fobii wskazana jest konsultacja otolaryngologiczna.

PORADA LEKARSKA

Gdy strach zaburza codzienne funkcjonowanie wymagana jest konsultacja lekarska. Wybór specjalisty jest bardzo istotny - musi być to kompetentny psycholog zajmujący się fobiami i innymi stanami lękowymi. Główną metodą leczenia jest psychoterapia: terapia behawioralna lub kognitywna. Leki uspokajające i przeciwdepresyjne mogą być stosowane tylko krótkotrwale.
Osoby cierpiące na agorafobię nie powinny czuć się samotne i opuszczene z tego powodu, dlatego wielu specjalistów oferuje także wizyty domowe.

REKOMENDOWANY LEK NATURALNY NA FOBIĘ

Ashwagandha - ziele o silnym działaniu antystresowym i wzmacniającym adaptację organizmu do skrajnych sytuacji

POMOCNA LITERATURA

Jak pokonać lęki i fobię - Garner James, Bell Arthur H.

TEMATY POKREWNE

Bezsenność
Choroba lokomocyjna
Depresja
Mdłości
Przyspieszony rytm serca
Stres

Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna, dławica piersiowa)

2011-03-21T10:38:00.000-07:00

Choroba wieńcowa określana także jako choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna lub dławica piersiowa jest spowodowana stopniowym zatykaniem tętnic doprowadzających krew do serca przez substancje tłuszczowe (złogi cholesterolowe inaczej blaszki miażdżycowe - miażdżyca tętnic wieńcowych). Wówczas serce otrzymuje mniej krwi, niż potrzebuje dla swojego pełnego odżywienia, następuje niedobór tlenu w mięśniu sercowym.

Objawy choroby wieńcowej to:
- ostry i intensywny ból w klatce piersiowej o charakterze dławiącym i zatykającym, którego nie potęguje wdech, kaszel, jedzenie ani picie
- ból promieniujący do szyi, żuchwy lub lewego, a czasami prawego ramienia
- duszność
- zawroty głowy
- pocenie się
- nudności i wymioty

Ból w klatce piersiowej - ucisk w mostku - niemożność złapania tchu podczas wysiłku, zawsze wymaga diagnozy lekarskiej!

Główne przyczyny choroby wieńcowej, w tym prowokujące wystąpienie bólu w klatce piersiowej:
- źle zbilansowana dieta, za dużo tłuszczów i soli
- stres
- nadmierny wysiłek fizyczny
- anemia
- choroby tarczycy
- bardzo szybka lub bardzo wolna akcja serca
- niska temperatura (zimna pogoda)

Natomiast czynnik ryzyka to:
- starszy wiek
- przypadki występowania zawałów w rodzinie
- palenie papierosów
- wysoki poziom cholesterolu
- nadciśnienie tętnicze
- cukrzyca

Oto domowe sposoby leczenia i profilaktyki choroby niedokrwiennej serca:

Pozytywne myślenie, unikanie stresu i zdrowy tryb życia to podstawa leczenia każdej choroby serca. Stosowanie różnych leków bez zmiany stylu egzystencji nie pomoże w wyeliminowaniu kolejnego ataku bólu wieńcowego. Tymczasem wielu chorych idzie na łatwiznę, jednak w przypadku dusznicy bolesnej zażycie kilku pigułek to za mało - zdrowe życie to bezwzględny wymóg skutecznego leczenia. Niezbędna jest kontrola emocji, zachowanie spokoju i regenerujący relaks - wielu chorych doznaje ataku bólu dławicowego np. po rodzinnej sprzeczce.

Natychmiastowe rzucenie palenia - negatywny wpływ papierosów na układ krwionośny jest trzykierunkowy:
1. zwiększenie zawartości tlenku węgla we krwi kosztem zmniejszenia stężenia tlenu
2. skurcz naczyń wieńcowych
3. zlepianie się płytek krwi, czyli składników osocza wytwarzających skrzepy i hamujących krwotoki
Efektem jest niedokrwienie i niedotlenienie mięśnia sercowego, co objawia się zamostkowym bólem dusznicowym. Dlatego rzucenie palenia prowadzi niemal natychmiast do zmniejszenia częstotliwości napadów dławicy piersiowej. Dodatkowo, palenie tytoniu osłabia działanie każdego przyjmowanego leku.
Według statystyk, umieralność palaczy cierpiących na chorobę wieńcową jest dwukrotnie wyższa niż tych, którzy rzucili palenie.

Alkohol z umiarem - maksymalne dawki:
- kobiety: 1 porcja dziennie
- mężczyźni: 2 porcje dziennie
Porcja to 10g. czystego alkoholu.

Zdrowa dieta oparta na generalnej zasadzie - mniej tłuszczu, soli i kalorii. Już jedno nadmiernie tłuste i przesolone danie może wywołać atak dusznicy, gdyż powoduje nagły wzrost ciśnienia krwi.
Tłuszcze w diecie powinny stanowić maksimum 30% kalorii, a w tym celu należy ograniczyć do minimum spożycie produktów zawierających tłuszcze nasycone (np.masło) oraz cholesterol.
Oto wskazówki dietetyczne:
- maksymalna dzienna dawka mięsa, ryb lub drobiu to 12 dekagram, przy czym ryby minimum 2 razy w tygodniu
- mięso tylko chude, czyli pozbawione tłuszczu przed przyrządzaniem; gotowe mięso mielone powinno mieć na etykiecie maksymalnie 15% tłuszczu
- przyrządzanie drobiu bez skóry
- lekkie podsmażanie mięsa na zdrowym oleju jednonienasyconym (np. oliwa z oliwek) lub oleju wielonienasyconym (oleje roślinne) z dodatkiem dużej ilości warzyw
- maksymalna dzienna dawka wszystkich olejów to 5-8 łyżeczek, wyłącznie oleje jednonienasycone lub wielonienasycone
- całkowite wyłączenie z jadłospisu podrobów o wysokiej zawartości cholesterolu (np. wątroba, nerki, serce)
- odtłuszczone przetwory mleczne (0,5-1% tłuszczu), ale uwaga na sery niskotłuszczowe - wiele z nich zawiera dużo soli
- zwiększenie codziennej porcji surowych warzyw, owoców, ziaren zbożowych, szczególnie otrębów owsianych i nasion babki płesznik

Dieta z 10% kalorii dostarczanych przez tłuszcze to cel wzorcowy, jednak według badań tak surowy reżim wytrzymuje co dziesiąta osoba w całej populacji. Taki jadłospis to maksymalnie 10 dekagram ryb, drobiu lub chudego mięsa dziennie, zamiast masła, śmietany, sernika, jaj i tłustych słonych potraw - warzywa, owoce i pełne ziarna. Tego typu dieta to gwarancja zdrowia i stabilnej energii życiowej, jednak mimo to wiele osób szybciej z niej rezygnuje niż zaczyna.
Tymczasem trzeba zrozumieć, że zmiana nawyków żywieniowych jest bezwzględnie lepszym rozwiązaniem niż zabieg chirurgiczny lub życie ze stałą obawą przed atakiem bólu wieńcowego. Utrzymanie proponowanej diety wymaga wytrwałości i pozytywnego nastawienia ale tylko na początku, później duma z osiągniętych efektów automatycznie pcha do przodu - spada ciśnienie krwi, zmniejsza się stężenie cholesterolu, ataki bólu ustępują, a czasami możliwa jest nawet rezygnacja z leczenia farmakologicznego.

Rozsądna aktywność fizyczna. Nie jest prawdą, że każdy wysiłek obciąża serce i prowadzi do ataku bólu w klatce piersiowej. Czasami chorym oczekującym na przeszczep serca zaleca się program zajęć fizycznych, w celu poprawy ich sprawności przed operacją. U połowy z nich, kilkumiesięczne trwanie programu powoduje taką poprawę czynności serca, że ustępują wskazania do operacji.
Jest niemal regułą, że na początku każdej sesji ćwiczeń pacjent doznaje ataków dusznicy, jednak nie jest to powód do przerwania zajęć. Chory musi uważnie kontrolować swój organizm, a gdy poczuje zbliżający się atak, powinien mieć pewność, że wystarczy ograniczenie wysiłku.
Pozytywny wpływ regularnych ćwiczeń fizycznych ma charakter wielokierunkowy:
- rozładowanie napięcia i zmniejszenie stresu
- ubytek niepotrzebnych kilogramów
- zwolnienie pracy serca i obniżenie ciśnienia krwi, co pozwala zmniejszyć dawkę przyjmowanych leków właśnie w tym celu
Tymczasem stres i nadwaga to najcięższe grzechy wobec serca. Korzystne działanie aktywności fizycznej przy chorobie wieńcowej polega na tym, że trenowane mięśnie potrafią wychwycić z krwi więcej tlenu, dzięki czemu spada obciążenie serca, które przy gorszym wykorzystaniu tlenu, musiałoby tłoczyć więcej krwi.
Jednak sam wysiłek nie wystarczy do całkowitego rozwiązania problemu - dopiero połączenie ćwiczeń i zdrowej diety przynosi oczekiwane efekty.
Przed podjęciem programu ćwiczeń fizycznych trzeba skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić próbę wysiłkową, co pozwoli określić dopuszczalne granice natężenia aktywności i pozbyć się lęku u chorego. Należy także ustalić co uznaje się za ból do wytrzymania, a co jest przekroczeniem tego progu.
Zawsze wymagana jest stopniowa rozgrzewka przed podjęciem właściwego wysiłku, szczególnie jeśli ćwiczenia odbywają się na chłodnym powietrzu.
Przykładowa i prosta w realizacji aktywność: żwawy spacer przez 20 minut 5 razy w tygodniu - pierwsze objawy dusznicy to sygnał, aby zwolnić lub zatrzymać się na chwilę.

Aspiryna (kwas acetylosalicylowy) może uratować życie pacjentom z dusznicą niestabilną, czyli występującą w stanie spoczynku lub nawet snu - aspiryna blokuje wstępną fazę uaktywniania mechanizmu krzepnięcia krwi. Wskazane jest codzienne przyjmowanie dawki 30-60-90mg aspiryny. Jednak przed rozpoczęciem kuracji należy skonsultować się z lekarzem - aspiryna nie jest lekiem obojętnym i zawsze istnieje ryzyko interakcji z innymi lekarstwami.

Aspirin Bayer

Głowa wyżej, nogi niżej. Gdy ból w klatce piersiowej występuje nocą należy podwyższyć wezgłowie łóżka o 7-10cm lub opuścić nogi na podłogę, co pomaga zredukować częstotliwość ataków. Sen w takie pozycji powoduje zwolnienie krążenia krwi w nogach, a wówczas do zwężonych tętnic wieńcowych serca dociera krew pod mniejszym ciśnieniem, co niweluje tzw. wstępne obciążenie serca i zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. W ten łatwy sposób można ograniczyć dawkę nitrogliceryny, czyli podstawowego leku stosowanego w ataku bólu wieńcowego, który rozszerza naczynia krwionośne.

Codzienna kontrola ciśnienia i poziomu cholesterolu pomaga w śledzeniu efektów leczenia ale przede wszystkim umożliwia wczesną reakcję gdy stan się pogarsza i nie jest zauważalny, dlatego mimo wysokiej ceny domowych przyrządów pomiarowych, są one wyjątkowo pożyteczną inwestycją. Ciśnienie krwi należy utrzymywać poniżej 140/80.

Analizator krwi CardioChek PA Professional - (cholesterol, trójglicerydy, glukoza)
Ciśnieniomierz Omron 907

PORADA LEKARSKA

Objawy towarzyszące chorobie wieńcowej, które wymagają natychmiastowej kontroli lekarskiej to:
- ból w klatce piersiowej występuje przy mniejszym wysiłku niż dotychczas
- dusznica zmieniła charakter ze stabilnej na niestabilną, czyli ataki zdarzają się również podczas odpoczynku, świadczy to o coraz mniejszej wydolności tętnic
- ból trwający dłużej niż 15-20 minut może być objawem ataku serca, czyli niewydolności wieńcowej, najgroźniejszej postaci dusznicy niestabilnej
Niewydolność wieńcowa powoduje długotrwały ból, ale jeszcze nie wiąże się z nieodwracalnym uszkodzeniem mięśnia sercowego, do jakiego dochodzi podczas zawału serca. Jednak chory nie jest w stanie samodzielnie postawić właściwej diagnozy, dlatego trzeba natychmiast szukać pomocy lekarskiej.
W Polsce na zawał serca umiera co roku 40tys. osób, przy czym 70% zgonów spowodowane jest zbyt późnym udzieleniem pomocy.
Charakterystyczne objawy zawału serca:
- nagły, przygniatający ból lub uczucie ciężkości wewnątrz klatki piersiowej
- atak dusznicy nie ustępuje w ciągu kilku minut po podaniu nitrogliceryny

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA CHOROBĘ WIEŃCOWĄ

Ekstrakty złożone z 26 ziół wzmacniających serce i układ krwionośny:
Alveo Mint - miętowy z obniżoną zawartością cukru dla cukrzyków
Alveo Grape - wzmocniony przeciwutleniaczami z winogron

Synergiczne zestawy ziół regulujące układ sercowo-naczyniowy:
Błonnik witalny + Gynostemma królewska
Błonnik witalny + Abana

Arjuna - osłania i wzmacnia serce poprzez obniżenie ciśnienia i złego cholesterolu
Abana - obniża poziomu złego cholesterolu, trójglicerydów i lipoprotein oraz redukuje zlepianie się płytek krwi
Guggul - wybitnie obniża poziom złego cholesterolu i trójglicerydów
Vrikshamla - wspomaga przemianę tłuszczów i ogranicza ich magazynowanie
Chyavanaprasha - kompleksowo odżywia organizm i stymuluje układ krążenia
Triphala - działa rozkurczowo, czyli obniża nadciśnienie tętnicze
Błonnik witalny - nasila wydalanie kwasów żółciowych, co obniża poziom cholesterolu
Ostropest plamisty - silnie oczyszcza organizm i naczynia krwionośne
Colostrum - bioaktywna odżywka odpornościowa o szerokim spektrum leczenia, w tym chorób serca

TEMATY POKREWNE

Cholesterol
Chromanie przestankowe
Cukrzyca
Hemoroidy
Nadciśnienie tętnicze
Przyspieszony rytm serca
Stres
Trójglicerydy
Zapalenie żył
Żylaki

Czyrak

2011-03-19T13:53:00.000-07:00

Czyrak to ropne zapalenie mieszka włosowego zmieniające postać wraz z rozwojem zakażenia - na początku czerwony i bolesny guzek, potem krosta, a na końcu ropień. Podatność na czyraki to czyraczność (zespół Joba). Natomiast wystąpienie licznych czyraków tworzących jedną zmianę skórną to karbunkuł (czyrak gromadny, mnogi).

Czyraki najczęściej wywołują bakterie gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus, powszechnie występujący na skórze), które przedostają się w głąb skóry po przez jej drobne uszkodzenia i zakażają zablokowany gruczoł łojowy i mieszek włosowy. Układ immunologiczny wysyła w zakażone miejsce białe krwinki, które mają zwalczyć czynnik chorobotwórczy. Wówczas powstaje miejscowy stan zapalny - nagromadzenie produktów rozpadu tkanek i napływających komórek układu odpornościowego, co tworzy żółtobiałą ropę. Pod powierzchnią skóry tworzy się bolesny i swędzący ropień, który czasami zostaje wchłonięty, jednak częściej powiększa się i pęka - dochodzi do wycieku ropy i zbliznowacenia chorego obszaru.

Czyrak może powstać w każdym miejscu ciała, na którym rosną włosy, ale najczęściej tworzy się w obszarach narażonych na tarcie i tych, gdzie zbiera się pot i zabrudzenie, czyli twarz, szyja, pachy, pachwiny, ucho i pośladki, a także wargi sromowe i penis.

Czynniki zwiększające podatność na czyraki :
- obniżona odporność
- otyłość
- niska higiena
- cukrzyca
- AIDS
- choroby nowotworowe
- choroby wymagające stosowania glikokortykosteroidów i leków immunosupresyjnych

Czyrak jest bardzo bolesny i często pozostawia trwałą bliznę. Może nawet zagrażać życiu chorego - najgroźniejsze są ropnie w okolicach twarzy, zwłaszcza powyżej linii górnej wargi. Ich konsekwencją może być rozszerzenie zakażenia na opony mózgowe. Takie formy czyraków wymagają bezwzględnego kontaktu z lekarzem.
Inne czyraki można skutecznie leczyć domowymi sposobami - oto one:

Ciepłolecznictwo. Po pojawieniu się pierwszych objawów czyraka, należy co 2 godziny przykładać gorący kompres (ciepła wilgotna szmatka lub poduszka rozgrzewającą) na 20-30 minut.

Poduszka rozgrzewająca

Czasami zabieg trzeba powtarzać przez 5-7 dni, aż do pęknięcia czyraka i jeszcze 3 dni po wycieku ropy. Chory obszar skórny należy zabezpieczyć (bandaż lub opatrunek), aby nie dopuścić do powstania wtórnej infekcji.
Formy leczenia ciepłymi kompresami można urozmaicać (substancje zawarte w poniższych propozycjach przyspieszają samoistne pęknięcie ropnia):
- papka z ciepłego mleka, chleba i łopianu (liść, korzeń lub ekstrakt)

Olej z korzenia łopianu z ziołami

- papka z kurkumy (ekstrakt kłączy ostryżu) i wody
- papka z gotowanego razem mleka i szarego mydła
- ciepłe okłady z soli kuchennej
- sproszkowane nasiona kminku namoczone w gorącej wodzie
- przemywanie czyraka podgrzanym olejkiem z drzewa herbacianego

Olejek Drzewa Herbacianego

- rozgrzany plasterek pomidora
- podgrzany płatek surowej cebuli, sok lub krem cebulowy
- rozgnieciony czosnek
- rozgniecione liście kapusty
- miazga z aloesu (najlepiej miąższ)
- torebka czarnej herbaty
- podgrzana papka z wszystkich powyższych produktów :)
Okłady trzeba zmieniać co jakiś czas, tak aby podtrzymywać ich wyższą temperaturę od ciepłoty ciała.

Homeopatia. Aby przyspieszyć usuwanie ropy z czyraka (drenowanie) można wypróbować siarczanu magnezu i krzemionki, natomiast dla złagodzenia pulsującego bólu należy użyć belladony (pokrzyk wilcza jagoda).

Środki przeciwbólowe dostępne bez recepty pomogą złagodzić bolesność czyraka.

Nacięcie czyraka. Jeśli pojawiła się główka wypełniona ropą bez jednoczesnych objawów ogólnego zakażenia można wierzchołek ropnia nakłuć wysterylizowaną igłą, a następnie wycisnąć. Jednak samodzielne wyciskanie czyraków może wywołać ogólną infekcję i dlatego bezpieczniejszym rozwiązaniem jest wizyta u lekarza.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do nacięcia ropnia jest jego umiejscowienie w nosie (przegroda lub przedsionek) i na górnej wardze - takie formy czyraków są leczone doustnymi antybiotykami.

Ścisłe przestrzeganie higieny i stosowanie mydła przeciwbakteryjnego to zalecenia szczególnie dla osób ze skłonnością do powstawania czyraków. W tych przypadkach lepiej nie podejmować prób samoleczenia i zgłosić się do lekarza.

Kontrola infekcji - nie wolno dopuścić do rozprzestrzenia się zakażenia, dlatego:
- jeśli z czyraka wydobywa się ropa, trzeba chronić otaczającą skórę, osłaniając chore miejsce (wspomniany już bandaż lub plaster)
- zamiast kąpieli w wannie, natrysk pod prysznicem
- po każdej zmianie opatrunku należy dokładnie umyć dłonie, szczególnie przed przygotowywaniem posiłku, gdyż gronkowce mogą wywołać zakażenie pokarmowe
- oddzielenie odzieży chorego od ubrań innych domowników

Zdrowa dieta, odpoczynek i relaks mobilizują układ odpornościowy organizmu.

PORADA LEKARSKA

Przedostanie się ropnych bakterii do krwi (droga krwiopochodna) może wywołać ogólne zakażenie organizmu objawiające się czerwoną pręgą na skórze, gorączką, dreszczami, złym samopoczuciem, utratą apetytu i powiększeniem węzłów chłonnych. Szczególnej uwagi wymagają czyraki zlokalizowane w okolicy warg i nosa, gdyż stąd infekcja łatwo przenosi się do mózgu - inne groźne miejsca to plecy, pachy, pachwiny i piersi karmiącej kobiety.
Powikłaniem czyraka skórnego może być ropień nerki - zlewające się ropnie umiejscowione w zewnętrznej warstwie nerki, czyli korze. Objawy ropnia nerki to wysoka i zmienna gorączka oraz ból i wrażliwość okolic lędźwiowych.
Inne krwiopochodne powikłania to posocznica, zapalenie szpiku, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu i zapalenie otrzewnej.
Grupy szczególnej opieki i szybkiego kontaktu z lekarzem to:
- małe dzieci
- osoby w starszym wieku
- rekonwalescenci
- osoby z cukrzycą
Czasami nawracające czyraki to objaw innej poważnej choroby (obniżona odporność organizmu na zakażenia lub podwyższony poziom glukozy we krwi - cukrzyca), dlatego wszystkie powyższe wskazania wymagają konsultacji lekarskiej.

REKOMENDOWANE LEKI NA CZYRAKA

Maść ichtiolowa
Rivel - żel odkażający
Colostrum - bioaktywna odżywka immunologiczna
Guggul - zioło ayurvedyjskie o silnym działaniu detoksykującym

TEMATY POKREWNE

Blizny
Egzema
Kurzajki
Łuszczyca
Opryszczka
Podrażnienia skóry
Trądzik

Po prostu na surowo - cofanie cukrzycy w 30 dni (Simply Raw - Reversing diabetes in 30 days)

2011-03-15T09:49:00.000-07:00

"Simply Raw - Reversing diabetes in 30 days"

(Po prostu na surowo - cofanie cukrzycy w 30 dni)

Ten genialny dokument opowiada o skuteczności diety, którą najlepiej określi kilka przymiotników: organiczna, enzymatyczna, surowa, bezcukrowa, wysokobłonnikowa, wysokowęglowodanowa, niskobiałkowa, niskotłuszczowa, czyli brak mięsa (lub ograniczenie), brak nabiału, brak pieczywa, brak gotowanych zbóż, brak cukru, brak kofeiny, brak białej mąki plus:
- nic nie jest ogrzewane powyżej 50°C
- wszystko jest wysokiej jakości
- nieprzetworzone
- wegańskie posiłki 3 razy dziennie zawierające: jarzyny, orzechy, awokado, kiełki, sałata, pomidory, ogórki, papryka, czerwona cebula, seler, fasola, kakao itp.

Wyjątkowo inspirujący film dokumentalny z ważną konkluzją: "Podstawową kwestią w leczeniu cukrzycy jest to, co wkładamy do ust" i to wystarczy zamiast dożywotniego przyjmowania leków rujnujących zdrowie i skracających życie! Obalany jest mit farmakologii.

Cukrzyca

2011-03-15T08:45:00.000-07:00

Cukrzyca (łac. diabetes) jest najczęstszą chorobą trzustki, czyli gruczołu produkującego hormon o nazwie insulina - zmniejszenie lub brak wydzielania przez trzustkę insuliny powoduje cukrzycę. Organizm potrzebuje insuliny, aby doprowadzać glukozę (cukier) do komórek i użytkować ją. Niedobór insuliny powoduje nadmiernie wysoki poziom glukozy we krwi i w moczu (hiperglikemia), co jest przyczyną zaburzeń funkcji wielu narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.
Normalny poziom cukru we krwi u zdrowego człowieka zawiera się w przedziale 80-120 miligram na 100ml (decylitr) krwi (mg/dl lub mg%) - na czczo prawidłowa glikemia to 65-100mg/dl.

Rozróżnia się 2 główne typy cukrzycy:
- cukrzyca typu 1 (I, insulinozależna, młodzieńcza, dziecięca); najczęściej ujawnia się przed 40 rokiem życia; zwykle nagłe i całkowite ustanie produkcji insuliny z powodu zniszczenia komórek trzustki przez własny układ odpornościowy (autoagresja, cukrzyca autoimmunologiczna); łatwiejsza w identyfikacji; wymaga wstrzykiwania insuliny w warstwę tkanki podskórnej (iniekcje wykonuje się 5 razy dziennie w zależności od możliwości i trybu życia)
- cukrzyca typu 2 (II, insulinoniezależna, dorosłych); najczęstsza postać cukrzycy; zwykle ujawnia się po 40 roku życia; wytwarzanie insuliny jest niewystarczające w stosunku do potrzeb organizmu ze względu na zmniejszoną wrażliwość tkanek na insulinę - insulinooporność - komórki nie potrafią reagować na normalny poziom insuliny, a wówczas trzustka zwiększa wytwarzanie insuliny, ale nie może utrzymywać natężonej produkcji hormonu przez dłuższy czas, czyli nie jest w stanie wydzielać wystarczającej ilości insuliny zapewniającej stabilność poziomu glukozy w organizmie; trudniejsza w identyfikacji - może pozostawać niezdiagnozowana nawet przez kilka lat; iniekcje insulinowe wykonuje się na początku leczenia i w przypadku postępowania choroby

Trwają badania nad zastąpieniem wstrzyknięć insuliny (pen/pióro lub strzykawka), sprajami donosowymi i doustnymi, plastrami, tabletkami oraz inhalatorami (dostępne od początku 2006r.). Innym rozwiązaniem jest pompa insulinowa zapewniająca stały, podskórny dopływ insuliny (infuzja). Jednak społeczeństwo lobbowane przez koncerny farmaceutyczne nie zwraca uwagi na efektywność "surowej diety".

Cukrzyca dotyczy około 5% ludzi (w Polsce około 1,5mln. osób), 90% z nich to cukrzyca typu 2 - liczba chorych wzrasta na całym świecie, zwłaszcza w krajach wysoko rozwiniętych, gdzie otyłość i brak aktywności fizycznej jest społeczną plagą. Zachorowalność rośnie z wiekiem - na cukrzycę choruje 1-2% populacji poniżej 50 roku życia, ale już 10% powyżej 65 lat. Aż 70-75% wszystkich cukrzyków (inaczej diabetyków) nie jest świadoma swojej choroby, która często daje łagodne i łatwe do przeoczenia objawy.
Cukrzyca typu 1 to w Polsce problem 100-200 tysięcy ludzi, a insuliną leczy się około 300 tysięcy chorych.
Rosnąca liczba cukrzyków jest niepokojąca - według szacunków WHO:
- 1985r. - 30mln. ludzi
- 1995r. - 135mln. ludzi
- 2000r. - 171mln. ludzi
- szacunki na 2030r. to 366mln. diabetyków

Przyczyny cukrzycy i czynniki ryzyka:
- uwarunkowania genetyczne, czyli rodzinna cukrzyca (nie wyzwala choroby; wśród osób z genami sprzyjającymi cukrzycy, tylko niewielki odsetek choruje; dziedziczność dotyczy bardziej typu 2)
typ 1 (u wielu pacjentów wykrywa się przeciwciała przeciw białkom mleka krowiego):
- karmienie niemowląt krowim mlekiem stymuluje układ odpornościowy do niszczenia komórek trzustki, dlatego karmienie piersią zmniejsza ryzyko powstania cukrzycy I u dziecka i może mieć także znaczenie w zapobieganiu cukrzycy II u matki
- infekcja wirusowa atakująca trzustkę
- stres
- kontakt z określonymi lekami i substancjami chemicznymi
typ 2:
- podeszły wiek
- pochodzenie azjatyckie lub afrokaraibskie
- nadwaga, szczególnie z gromadzeniem tkanki tłuszczowej w okolicach talii

Objawy niekontrolowanej cukrzycy:
- wzmożone pragnienie (polidypsja)
- częste wydalanie dużych ilości moczu (poliuria)
- nadmierny apetyt
- otyłość
- zmęczenie
- nieuzasadniona utrata masy ciała
- świąd i pleśniawki okolic płciowych
- zaburzenia widzenia (30% przypadków utraty wzroku w populacji europejskiej spowodowana jest cukrzycą)
- mrowienie dłoni i stóp
- spadek odporności
- utrudnione gojenie ran

Leczenie cukrzycy polega przede wszystkim na utrzymaniu stężenia glukozy i tłuszczów we krwi na poziomie możliwie zbliżonym do normy (normoglikemia). Schemat postępowania opiera się zawsze o 3 fundamentalne zasady:
dieta cukrzycowa, regulowanie masy ciała i aktywność fizyczna, czyli zdrowy tryb życia.
Możliwe jest znaczne złagodzenie, a nawet wyeliminowanie wszystkich objawów cukrzycy pod jednym warunkiem - trzeba bezwzględnie przestrzegać generalnych zasad i wspólnych ustaleń z lekarzem prowadzącym.

Oto wskazówki i zalecenia dla osób chorych na cukrzycę, przy czym każda zmiana dotychczasowego trybu życia wymaga konsultacji lekarskiej:

Dieta musi zostać dostosowana do indywidualnych potrzeb i trybu życia każdego pacjenta, jednak zawsze musi spełniać wszystkie wymogi zdrowej diety. Generalne zalecenia dietetyczne brzmią następująco:
- węglowodany: dieta w cukrzycy II powinna zawierać około 50% kalorii pochodzących z węglowodanów, najlepiej wyłącznie złożonych i jak najmniej prostych; 1g. węglowodanów zawiera 4 kalorie
- białka powinny stanowić od 12 do 20% całkowitej ilości kalorii; 1g. białka to 4 kalorie
- tłuszcze w diecie trzeba ograniczyć do maksymalnie 30% kalorii, przy czym należy zupełnie wyeliminować tłuszcze nasycone, zastępując je wielonienasyconymi, jednonienasyconymi lub węglowodanami złożonymi
- włókna pokarmowe (błonnik, produkty skrobiowe): ich podaż należy zwiększyć do 40g. dziennie; najlepsze źródła włókien to nasiona babki płesznik, pełnoziarniste produkty z pszenicy, jęczmienia, owsa (np. pieczywo pełnoziarniste), warzywa strączkowe (np. fasola, groch, soczewica) i zielone oraz owoce; włókna rozpuszczalne w wodzie, gdy wchodzą w skład diety niskotłuszczowej, obniżają stężenie tłuszczów i cholesterolu we krwi, co jest szczególnie istotne w leczeniu cukrzycy; ponadto zwalniają wchłanianie składników pokarmowych dostarczających energię (m.in. cukrów) z pożywienia, dzięki czemu powstają lepsze warunki dla działania insuliny, co w konsekwencji stabilizuje poziom cukru we krwi; błonnik zmniejsza też uczucie głodu - pęcznieje w przewodzie pokarmowym dając uczucie sytości, co jest ważne dla osób otyłych liczących kalorie; dodatkowo pokarmy o wysokiej zawartości błonnika są bogatym źródłem witamin i soli mineralnych
- cholesterol: dzienne spożycie cholesterolu nie może przekraczać 300mg.; należy ograniczyć w jadłospisie podroby, żółtka jaj, tłuszcze zwierzęce i mleko; zalecane jest spożywanie odtłuszczonego nabiału
Ogólne wskazówki dietetyczne:
- świeże owoce i warzywa są wskazane w dużych ilościach (bogate źródła błonnika i witamin) ale... należy unikać spożywania większych porcji bardzo słodkich owoców tj. winogrona czy mango; w przypadku owoców w puszkach należy wybierać te w naturalnych sokach, a nie w syropie
- rezygnacja z tłuszczów nasyconych dodatkowo zwiększających ryzyko choroby wieńcowej serca
- ograniczenie soli i słonych pokarmów (produkty konserwowane i wędzone)
- unikanie cukrów prostych (słodzone napoje, suszone owoce, słodycze)

Surowa dieta wegańska. Film "Simply Raw - Reversing diabetes in 30 days" (Po prostu na surowo - cofanie cukrzycy w 30 dni) opowiada o skuteczności diety, którą najlepiej określi kilka przymiotników: organiczna, enzymatyczna, surowa, bezcukrowa, wysokobłonnikowa, wysokowęglowodanowa, niskobiałkowa, niskotłuszczowa, czyli brak mięsa (lub ograniczenie), brak nabiału, brak pieczywa, brak gotowanych zbóż, brak cukru, brak kofeiny, brak białej mąki plus:
- nic nie jest ogrzewane powyżej 50°C
- wszystko jest wysokiej jakości
- nieprzetworzone
- wegańskie posiłki 3 razy dziennie zawierające: jarzyny, orzechy, awokado, kiełki, sałata, pomidory, ogórki, papryka, czerwona cebula, seler, fasola, kakao itp.
Wyjątkowo inspirujący film dokumentalny z ważną konkluzją: "Podstawową kwestią w leczeniu cukrzycy jest to, co wkładamy do ust" i to wystarczy zamiast dożywotniego przyjmowania leków rujnujących zdrowie i skracających życie! Obalany jest mit farmakologii.

Słodziki zamiast cukru. Dieta cukrzycowa wymaga ograniczenia podaży cukrów prostych, czyli jednocukrów, a także dwucukrów, do których należy cukier stołowy pozyskiwany z trzciny cukrowej lub buraków (sacharoza). Umiarkowane ilości cukru rafinowanego są dozwolone wyłącznie w przypadkach leczonej cukrzycy u pacjenta bez nadwagi. W pozostałych wypadkach wskazana jest fruktoza (cukier owocowy) lub syntetyczne słodziki zamiast cukru, tj.:
- aspartam: niekaloryczny, jednak kontrowersyjny, gdyż zwiększa ryzyko występowania chorób pęcherza moczowego
- sacharyna: niekaloryczna
- sorbitol: kaloryczny
Fruktoza (kaloryczna) jest najbezpieczniejsza, jednak u osób z małą rezerwą insulinową podnosi stężenie trójglicerydów. W dużych ilościach może wywołać biegunkę (podobnie jak sorbitol). Jako cukier prosty, ulegający przemianie w organizmie do glukozy, może spowodować przy niestabilnej cukrzycy tzw. przecukrzenie. Wprowadzenie do diety fruktozy zamiast sacharyny to podaż dodatkowych kalorii, co trzeba liczyć i kontrolować.

Liście stewii od stuleci wykorzystuje tradycyjna medycyna indiańska w leczeniu cukrzycy. Stewia , a zwłaszcza jej słodkie liście są uważane za w pełni naturalny słodzik bez kalorii, 250-450 razy słodszy od sacharozy, roślinę można uprawiać samodzielnie. Stewia to doskonała alternatywa dla diabetyków o czym świadczy jej rosnąca popularność.

Stevia cukrowa - sproszkowane liście, w płynie lub w tabletkach
Słodkie ciasta bez cukru. Przepisy z zastosowaniem stewii - ebook

Częste jedzenie małych porcji. Organizm cukrzyka łatwiej przyswaja mniejsze ilości pokarmu, ze względu na zagospodarowanie glukozy. Gdy jest mniej glukozy i insuliny, poziom glukozy we krwi stabilizuje się. Wzorcowy schemat diety cukrzycowej to 3 małe posiłki plus 1-2 przekąski (owoce, warzywa, herbatniki) między posiłkami.

Alkohol - maksymalne dawki przy cukrzycy to 60g. wódki, 240g. wina lub 700g. piwa. Alkohol należy pić podczas jedzenia - obowiązuje bezwzględna zasada, że chory na cukrzycę nie powinien spożywać alkoholu w jakiejkolwiek postaci na czczo.
Najlepsze jest słabe piwo lub wytrawne wino, gdyż zawierają mniej węglowodanów. Alkohol trzeba traktować jak tłuszcz - jest wysokokaloryczny, a jego metabolizm przebiega podobnie jak przemiana tłuszczów, dlatego kalorie spożywane w alkoholu muszą być zamieniane z kaloriami dostarczonymi w tłuszczach tzn. wypita porcja alkoholu to mniejsza porcja tłuszczu do spożycia.

Nie wolno palić papierosów - wielowymiarowa szkodliwość tytoniu zwiększa także ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycy.

Zakazane są syntetyczne rybie kwasy tłuszczowe omega-3 w kapsułkach, które zapobiegają miażdżycy, ale jednocześnie podwyższają poziom glukozy we krwi. Natomiast wskazane jest spożywanie tłustych ryb.

Dodatkowa suplementacja diety. Dieta cukrzycowa zapewnia wystarczające dawki witamin i składników mineralnych, jednak w indywidualnych przypadkach mogą istnieć wskazania do uzupełniającej suplementacji, o której zawsze decyduje lekarz.
Dodatkowe dawki wymienionych poniżej substancji trzeba zawsze przyjmować po jedzeniu, chyba że zaznaczono inaczej. Wszystkie z nich wywierają silne, a nawet toksyczne działanie.
Lekarz prowadzący powinien uważnie kontrolować stan swoich pacjentów i w razie potrzeby modyfikować leczenie:
- chrom GTF (glucose tolerance factor - czynnik tolerancji glukozy) wzmacnia działanie insuliny; najlepiej przyswajalna postać to pikolinian chromu; wiele związków chromu uzyskuje się z drożdży piwnych, dlatego przeciwwskazaniem do tego leczenia jest uczulenie na drożdże

Chrom organiczny

- niacyna to witamina B3 wzmagająca działanie chromu; należy ją przyjmować podczas jedzenia i ostrożnie dawkować
- witamina B6 uczestniczy w wielu reakcjach wewnątrzkomórkowych; przebieg cukrzycy zwiększa zapotrzebowanie na tę witaminę, jednak w dużych dawkach jest toksyczna
- witamina B1 (tiamina) odgrywa istotną rolę w procesach metabolizmu glukozy
- inozytol to kolejna witamina z grupy B, która występuje w lecytynie; zapobiega uszkodzeniom nerwów z powodu wysokiego poziomu cukru

Brewers Yeast B-complex z drożdży piwnych
Chlorella

- kwas antocyjaninowy, czyli wyciąg z czarnej jagody obniża poziom cukru we krwi

Goji - ekstrakt z Jagody Licyjskiej

- witamina C wspiera zwalczanie infekcji, gojenie ran i produkcję kolagenu, czyli białka ustrojowego występującego we wszystkich tkankach

Witamina C dla dzieci
Witamina C z wiśni Acerola

- cynk (pikolinian lub glukonian) stymuluje wzrost i odporność, przyspiesza gojenie zmian tkankowych
- magnez spełnia istotną rolę w wytwarzaniu energii przez komórki; najlepiej przyjmować go formie chelatowanej, czyli związanej z żelazem; cukrzyca potęguje tendencje do utraty magnezu przez nerki

Magnefar B6

- czosnek hamuje rozwój grzybów; najlepiej przyjmować kapsułki; cukrzyca sprzyja zakażeniom grzybiczym, gdyż podwyższony poziom glukozy tworzy dla nich korzystne środowisko

Czosnek w kapsułkach

- pałeczki kwasochłonne chronią jelita przed rozwojem drożdży; znajdują się one w jogurcie i kefirze, a także są dostępne w postaci kapsułek

Normalizacja masy ciała - schudnięcie jest kluczowe. Wśród cukrzyków 80% z nich ma nadwagę. Otyłość może spowodować zanik receptorów insulinowych, a wówczas cukier nie przenika do komórek i pozostaje we krwi. Dlatego tak istotna jest właściwa dieta i aktywność fizyczna prowadzące do normalizacji wagi i wyrównania poziomu glukozy we krwi. Czasami wystarczy schudnięcie o 2-4kg., by stan chorego się poprawił.
Jednak zakazane jest stosowanie głodówek, cudownych diet i opuszczanie poszczególnych posiłków. Takie zabiegi nie są skuteczne i mogą doprowadzić do zupełnej utraty kontroli nad cukrzycą, gdyż same się niwelują - jeden dzień głodówki może wyzwolić nadmierny apetyt przez następne 3 dni. Cukrzyk musi stale kontrolować wagę ciała poprzez permanentne przestrzeganie zdrowej diety i większą aktywność fizyczną.

Wspólna walka. Osobie z cukrzycą pomoże wspólna zmiana z całą rodziną dotychczasowych nawyków żywieniowych i przejście na zdrową dietę niskokaloryczną.

Aktywność fizyczna to obok właściwej diety i odchudzania, trzeci filar skutecznego leczenia cukrzycy. Regularne ćwiczenia o umiarkowanej intensywności są pożyteczne z kilku względów:
- regulują stężenie glukozy we krwi
- zmniejszają poziom złego cholesterolu i trójglicerydów z jednoczesnym zwiększeniem stężenia dobrego cholesterolu
- ułatwiają kontrolowanie masy ciała
- podnoszą wytrzymałość organizmu
- zapewniają regenerujący i spokojny sen
- wpływają korzystnie na nastrój i samopoczucie
- zwiększają liczbę receptorów insulinowych na powierzchni komórek, co ułatwia glukozie wejście do wnętrza komórek, dlatego aktywność fizyczną można porównać do zastrzyku insuliny
- zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych i pomagają kontrolować ciśnienie tętnicze; ruch kończyn poprawia w nich krążenie; zmuszenie serca do wysiłku, wzmacnia je
Najkorzystniejszą formą wysiłku fizycznego u osób z cukrzycą są ćwiczenia angażujące duże grupy mięśni tj.:
- chodzenie, zwłaszcza szybkie jest uważane za najlepsze ćwiczenie dla cukrzyków; marsz to najbezpieczniejszy i najmniej stresujący sport, który zwiększa skuteczność każdej jednostki insuliny (podawanej pozaustrojowo lub wytwarzanej przez organizm); dodatkowo spacery nie wymagają stosowania żadnego sprzętu; codzienne pokonywanie 1,5km. powoduje spalenie 100 kalorii, dzięki czemu w ciągu roku można zrzucić minimum 5kg.
- jogging
- pływanie
- wiosłowanie
- jazda na rowerze
Ćwiczenia powinny być wykonywane regularnie, minimum 3 razy w tygodniu po 20-30 minut, a najlepiej codziennie (2,5 godziny aktywności tygodniowo). Nawet 2-3 dni przerwy mogą źle wpływać na stan chorego.
Jednak podjęcie ćwiczeń wymaga uprzednio konsultacji lekarskiej (możliwe zalecenie wykonania próby wysiłkowej) oraz wyeliminowania ewentualnych przeciwwskazań i powikłań np. podwyższone ciśnienie krwi, trzeba najpierw obniżyć.
Zakazany jest wysiłek wymagający podnoszenia, wypychania lub przyciągania ciężkich przedmiotów, gdyż powoduje podwyższenie poziomu glukozy we krwi i ciśnienia, a także uszkodzenia oczu.

Higiena jamy ustnej. Cukrzyca zwiększa podatność na zakażenia, przez co wzrasta zagrożenie chorobami dziąseł, które najczęściej mają podłoże infekcyjne. Dlatego należy regularnie odwiedzać stomatologa i dokładnie czyścić zęby, aby nie dopuścić do tworzenia się kamienia nazębnego.
Druga sprawa to idealne dopasowanie protez zębowych - źle dobrana proteza, mostek czy korona podrażnia dziąsła, co u cukrzyka może wywołać poważną infekcję. Dlatego osobom z cukrzycą odradza się implanty.

Stres, depresja, napięcie nerwowe i niepokój wpływają destabilizująco na cukrzycę z 2 względów:
1. doprowadzają do skoków stężenia glukozy
2. często powodują, że chory zapomina o swojej podstawowej chorobie i w konsekwencji nie przestrzega reguł leczenia
Cukrzyca sama w sobie jest poważnym stresem dla pacjenta. Jednak przed wizytą u psychologa lub psychiatry, warto podjąć próby samodzielnego leczenia stresu i depresji.

Techniki relaksacyjne polegają m.in. na sterowaniu oddechem, wizualizacji i pozytywnym myśleniu, czyli tzw. terapia percepcyjna - poznawanie sposobu myślenia, który wpływa pozytywnie na nastrój np.:
zamiast
"Mam paskudne nogi z powodu śladów po igle"
lub
"Czuję dyskomfort za każdym razem, gdy oddaje mocz"
pozytywne przeformułowania:
"Przecież tych drobnych znaczków na nogach nikt nie zauważy"
i
"Test moczu to wyłącznie badanie chemiczne"
Wielu cukrzyków żyje swoją chorobą - ich aktywność koncentruje się na cukrzycy i wszystko po za nią jest nieważne, a to depresyjnogenny błąd. Wymóg przestrzegania diety nie musi wpływać na cały tryb życia - zamiast kilku czekoladek na poprawę samopoczucia można bez problemu znaleźć alternatywne przyjemności np. kakao, liść stewii, seans filmowy, seks, zakupy czy telefon do dawno nie widzianych przyjaciół.

Testy krwi. Mimo tego, że zestawy do badania stężenia glukozy we krwi (glukometry) są kosztowne, jest to bardzo pożyteczna inwestycja - test należy wykonywać na czczo (8-14 godzin od ostatniego posiłku). Badanie moczu za pomocą barwiących pasków diagnostycznych u osób z cukrzycą typu 2, szczególnie starszych jest mało miarodajne, gdyż poziom glukozy we krwi może osiągnąć wysokie wartości, zanim przejdzie do moczu. Po za tym, badanie krwi umożliwia wykrycie hiperglikemii, często bezobjawowej.
W cukrzycy o łagodnym lub średnio-ciężkim przebiegu nie ma potrzeby badania krwi 4 razy dziennie. Częstotliwość i sposób wykonywania badania należy ustalić z lekarzem.
Wskazówki prawidłowego stosowania glukometru (dokładny i wiarygodny pomiar):
- nigdy nie wolno używać alkoholu i środków dezynfekujących do przemywania palca przed nakłuciem - alkohol obniża poziom cukru, a jego resztki mogą zmienić skład chemiczny kropli krwi na opuszku
- do mycia rąk przed nakłuciem nie wolno stosować mydła niewiadomego pochodzenia - może zawierać środki dezynfekujące
- podczas mycia rąk należy masować opuszek wybrany do nakłucia - woda zmiękczy skórę i ułatwi iniekcje, a masaż doprowadzi do opuszka świeżą krew
- mycie rąk ciepłą wodą dodatkowo zwiększy ukrwienie dłoni
- zaleca się boczne nakłucia opuszka - pobieranie krwi z czubka opuszka może być to bolesne

Analizator krwi CardioChek PA Professional - (cholesterol, trójglicerydy, glukoza)

Uwaga na leki bez recepty - trzeba zachować dużą ostrożność m.in. w przypadku wszystkich szeroko reklamowanych preparatów, gdyż wiele z nich zawiera cukier lub substancje wpływające na jego poziom we krwi. Zawsze należy przeczytać informację o przeciwwskazaniach do stosowania leku, zapytać farmaceutę w aptece lub lekarza. Trzeba także uważnie obserwować reakcję własnego organizmu na nowy lek.
Popularne składniki o potencjalnie szkodliwym działaniu to:
- aspiryna, czyli kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach może powodować spadek stężenia glukozy we krwi; dopuszczona dawka to 1-2 tabletki
- kofeina to główny składnik wielu preparatów odchudzających, na ból głowy i przeziębienie; w dużych dawkach podnosi poziom cukru we krwi
- efedryna i adrenalina wchodzą w skład leków stosowanych w chorobach dróg oddechowych; u cukrzyków (II) mogą podwyższać poziom glukozy we krwi
- fenylefryna zawarta w lekach poprawiających drożność nosa także podnosi stężenie glukozy
Przykładowe leki dostępne dla diabetyków:

Fervex D bez cukru - przeziębienie, zapalenie błon śluzowych nosa i gardła, alergiczny nieżyt nosa oraz objawy grypopodobnych u dorosłych i dzieci powyżej 15 lat
Sanostol bez cukru - syrop multiwitaminowy, zapobiegawczo i leczniczo w stanach niedoboru i zwiększonego zapotrzebowania na witaminy, w chorobach infekcyjnych, okresach rekonwalescencji, intensywnego wzrostu, przy braku apetytu

Pielęgnacja stóp. Jednym z największych zagrożeń w przebiegu cukrzycy jest uszkodzenie stóp. Dodatkowo uszkodzenie nerwów zmniejsza odczuwanie bólu i dlatego cukrzyk bagatelizuje istniejący problem.
Zmiany w naczyniach krwionośnych powodują, że uraz i zakażenia trudniej się goją. Nawet małe zadrapanie może wywołać zgorzel i konieczność amputacji, a wówczas powstaje duże prawdopodobieństwo, że w ciągu następnych 3-5 lat trzeba będzie amputować drugą kończynę. Właśnie dlatego tak istotne jest właściwe dbanie o nogi przy cukrzycy - oto rady profilaktyczne:
- zrzucenie zbędnego balastu, czyli odchudzanie - stopy to fundament ciała i im większy ciężar na nie oddziałuje, tym łatwiej i szybciej fundament ten ulega zniszczeniu
- kontrola stanu stóp kilka razy dziennie - należy zwracać uwagę na każdą zmianę skórną tj. zaczerwienienie, zasinienie, skaleczenie, pęcherze, pęknięcia skóry, odparzenia czy obrzęki
- właściwa higiena stóp - codzienne dokładne mycie nóg wodą i łagodnym mydłem, staranne osuszanie
- stopy muszą być suche - przestrzenie między palcami należy posypywać zasypką lub pudrem do stóp i często zmieniać skarpetki
- pielęgnacja paznokci - trzeba je obcinać krótko i w poprzek, a pierwszy objaw grzybicy to sygnał do szybkiej wizyty u lekarza
- nie wolno chodzić boso, długo moczyć stóp i używać pumeksu
- ciepło w zimne dni - wskazane jest ubieranie grubszych skarpet, natomiast niewskazane ogrzewanie stóp gorącą wodą lub poduszką elektryczną, co może łatwo doprowadzić do oparzenia
- obuwie oraz skarpetki muszą być wygodne i bardzo dobrze dopasowane - nie mogą być ani za małe, ani za duże - buty i skarpety stanowią zabezpieczenie stóp, co jest szczególnie istotne dla osób z cukrzycą

Napady hipoglikemii, czyli cukier zawsze przy sobie. Cukrzyca zwiększa podatność na hipoglikemie, czyli niedocukrzenie - nadmierny spadek poziomu cukru we krwi. Hipoglikemia w przypadku cukrzycy jest najczęściej spowodowana:
- przyjęciem za dużej dawki insuliny
- pominięciem, opóźnieniem, niestrawieniem lub zbyt małym posiłkiem
- podjęciem nie planowanego, zbyt intensywnego wysiłku fizycznego.
Łagodne objawy niedocukrzenia to drętwienie ust, pocenie się, dreszcze, szybkie bicie serca, uczucie drżenia w klatce piersiowej, duszność, niepokój, pobudzenie i głód. W takiej sytuacji pierwsza pomoc polega na szybkim spożyciu cukru (min. 10-20g. glukozy) w obojętnej postaci: słodki napój, batonik czy cukierki to obowiązkowy ekwipunek osoby chorej na cukrzycę z tendencją do hipoglikemii. Wkrótce po tym chory powinien zjeść posiłek zawierający skrobię np. kanapkę lub danie obiadowe. Ostre objawy niedocukrzenia (m.in. omdlenie i śpiączka) wymagają interwencji lekarskiej.

Aromaterapia może wspomóc łagodzenie objawów cukrzycy - wskazany olejek geraniowy

CUKRZYCA CIĄŻOWA

Cukrzyca u kobiet ciężarnych rozwija się w drugim i trzecim trymestrze ciąży, gdy organizm nie może wytworzyć większej ilości insuliny w odpowiedzi na zmiany fizjologiczne związane z procesem ciążowym: insulinooporność wywołana przez hormony łożyskowe (hormon wzrostu, laktogen), zaburzenia wydzielania insuliny i zwiększone wydzielanie glukozy przez wątrobę. Po porodzie najczęściej poziom glukozy we krwi normalizuje się.
Kobiety z cukrzycą ciążową są bardziej podatne na zachorowanie na cukrzycę typu 2 w ciągu następnych 15 lat (30-50% ciężarnych).
Panie z cukrzycą muszą dokładnie kontrolować poziom cukru przed zajściem w ciążę i w czasie jej trwania, aby uniknąć niebezpieczeństwa powikłań - nadmierne stężenie glukozy zwiększa ryzyko przesadnego wzrostu i dużej masy urodzeniowej, a wówczas konieczny jest przedwczesny poród i cesarskie cięcie. Ciężka hiperglikemia u matki może u dziecka spowodować kwasice, śmierć lub wady wrodzone głównie serca, nerek i nerwów.

PORADA LEKARSKA

Każdy inaczej reaguje na cukrzycę, dlatego każdy wymaga stałej opieki lekarskiej. Większość cukrzyków prowadzi normalny tryb życia, jednak istnieje niebezpieczeństwo poważnych powikłań, jeśli choroba nie jest systematycznie kontrolowana - wymagają one szybkiej interwencji lekarza:
cukrzyca typu 1:
- kwasica ketonowa, wstrząs i śpiączka (zagrożenie krótkoterminowe): na skutek spalania przez organizm tłuszczów i tkanki mięśniowej w celu uzyskania energii, normalnie otrzymywanej z glukozy, powstają ciała ketonowe; charakterystyczne objawy to odwodnienie, głęboki i szybki oddech (często o zapachu acetonu), bóle brzucha, senność
cukrzyca typ 1 i 2 (podwyższony poziom cukru we krwi wpływa negatywnie na naczynia krwionośne i układ nerwowy):
- choroby układu krwionośnego - choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu
- choroby nerek - nefropatia cukrzycowa (niewydolność nerek)
- uszkodzenia nerwów obwodowych: polineuropatia cukrzycowa z objawami zaburzenia czucia, uczucia drętwienia, bólu lub parzenia dłoni i stóp; cukrzycowa neuropatia autonomicznego układu nerwowego z objawami zaburzenia pracy serca, nieprawidłowości ciśnienia tętniczego, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego (m.in. uporczywe biegunki), zaburzenia w oddawaniu moczu, impotencja
- zespół stopy cukrzycowej - zaburzenia unerwienia i niedokrwienie stóp - miażdżyca zarostowa tętnic kończyn dolnych, konsekwencją mogą być owrzodzenia, deformacje stopy, infekcje, martwica i amputacja kończyny
- zakażenia skórne - rany i uszkodzenia skóry, szczególnie kończyn dolnych, trudno się goją i są bardzo podatne na zakażenia
- zakażenia wirusowe np. grypa z objawami tj. wymioty, bóle brzucha, wysoki poziom cukru i acetonu w moczu, stężenie cukru we krwi powyżej 200mg. i temperatura 38°C lub wyższa
- hipoglikemia, czyli zmniejszony poziom glukozy we krwi; ciężkie objawy tj. ból głowy, zaburzenia emocji, utrata przytomności, drgawki i śpiączka leczy się poprzez dożylne podanie glukozy; wysoka częstotliwość występowania objawów hipoglikemicznych wymaga modyfikacji schematu leczenia
- hiperglikemia to zwiększone stężenie cukru we krwi; łagodne objawy to wydalanie dużej ilości moczu, wzmożony apetyt i pragnienie, zaburzenia widzenia i zawroty głowy, natomiast do ciężkich objawów należy utrata apetytu, kurcze brzucha, nudności i wymioty, odwodnienie, zmęczenie, przyspieszony oddech i śpiączka
- choroby oczu: uszkodzenie siatkówki (retinopatia cukrzycowa) może doprowadzić do ślepoty, zaćma, zmiany naczyniówki - samoleczenie wzroku

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA CUKRZYCE

Diabetic dla cukrzyków - specjalna kompozycja ziołowo-herbaciana stworzona dla cukrzyków
Minerały Schindele - wyjątkowa mieszanka 34 naturalnych minerałów, zalecana w diecie cukrzycowej
Doppelherz Activ - minerały dla diabetyków
Zuccarin (wyciąg z morwy białej) - redukuje wchłanianie cukru oraz stabilizuje poziom cukru we krwi
Chlorella Pyrenoidosa - alga słodkowodna, najbogatsze źródło chlorofilu + witamina B12 i wapń; wzmacnia układ immunologiczny, poprawia pamięć i koncentrację, wspomaga usuwanie toksyn z organizmu
Młody jęczmień Green Magma - enzymatyczny suplement diety stworzony z ekologicznego młodego jęczmienia, brązowego ryżu i maltodekstryny; oryginalna formuła wielu witamin i minerałów
Koenzym Q10 - u chorych na cukrzycę uzupełnianie niedoboru koenzymu powoduje wyraźne obniżenie glikemii
Błonnik witalny - żywe nasiona babki płesznik, źródło wysokojakościowych włókien pokarmowych
Colostrum - bioaktywna odżywka immunologiczna o szerokim spektrum leczenia
Triphala - ayurvedyjska kompozycja 3 ziół obniżająca poziom cukru we krwi
Ostropest plamisty - odtruwa organizm i regeneruje wątrobę w przebiegu cukrzycy

Synergiczne zestawy ziołowe regulujące układ krążenia:
Błonnik witalny + Gynostemma królewska
Błonnik witalny + Abana

POMOCNA LITERATURA

Insulina. Nasz cichy zabójca - Thomas Smith
Dietetyczna kuchnia wegetariańska - Wieczorek-Chełmińska Zofia
Dieta dla cukrzyków - Prof. dr med. Peter Dieterle
Cukrzyca pytania i odpowiedzi - Koch - Heintzeler Dietrich, Puhl Widmar
Rodzina dziecka z cukrzycą - Szabała Beata
Jak zwyciężyć cukrzycę dla osób stosujących insulinę poradnik - Tatoń Jan, Czech Anna
Wszystko o cukrzycy. Przewodnik pacjenta - Sonksen Peter, Fox Charles, Judd Sue
Gimnastyka diabetyka - Buczkiewicz Antoni

Chromanie przestankowe - Ból łydek

2011-03-09T04:35:00.000-08:00

Chromanie przestankowe to przewlekły ból i skurcz łydek (jednej lub obydwu) związany z niedokrwieniem kończyn dolnych, który pojawia się podczas wysiłku, ustępuje po krótkim odpoczynku i wraca ponownie po pokonaniu krótkiego dystansu. Chorzy mogą odczuwać ochłodzenie stopy i łydki. Ból rzadziej występuje w obrębie stóp, ud, pośladków czy bioder.

Niewystarczająca podaż krwi w stosunku do zwiększonego zapotrzebowania mięśni na tlen i składniki odżywcze jest najczęściej spowodowana uszkodzeniem, zwężeniem lub całkowitą niedrożnością tętnicy doprowadzającej krew, stąd medyczna nazwa tego schorzenia - miażdżycowe niedokrwienie kończyn dolnych lub miażdżyca zarostowa tętnic.

Gdy choroba tętnic dotyczy serca, dochodzi do bólu wieńcowego i zawału, zmiany w tętnicach mózgowych doprowadzają do wylewów - chromanie przestankowe to to samo schorzenie, lecz zlokalizowane w kończynach dolnych. Innymi słowy - ból jest tylko objawem, a podstawowa choroba zagraża życiu i nie wolno jej lekceważyć.

Chorobowe przyczyny chromania:
- miażdżyca, blaszki miażdżycowe zatykają naczynia krwionośne
- zapalenie zakrzepowe żył
- zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń (choroba Burgera)
- zaburzenia krążenia obwodowego (niektóre wady serca, zwężenie aorty)
- nadciśnienie tętnicze
- cukrzyca
- hipercholesterolemia i hiperlipidemia (wzrost stężenia cholesterolu i/lub trójglicerydów w krwi)
- nadkrzepliwość krwi

Chorzy z chromaniem to zazwyczaj osoby w podeszłym wieku, częściej płci męskiej i z obecnością czynników ryzyka miażdżycy.

Oto domowe sposoby łagodzenia chromania przestankowego i hamowania postępującej choroby obwodowych naczyń krwionośnych:

Rzucenie palenia to fundament leczenia i czynnik warunkujący skuteczność poniższych metod - od 75 do 90% pacjentów z chromaniem stanowią palacze. Palenie papierosów powoduje wzrost tlenku i dwutlenku węgla we krwi oraz spadek stężenia tlenu, na którego niedobór cierpią mięśnie nóg. Dodatkowo nikotyna powoduje obkurczenie tętnic oraz sprzyja tworzeniu się skrzeplin, a więc ogranicza dopływ krwi pod wieloma względami.

Aktywny tryb życia. W żadnym wypadku nie wolno rezygnować z ćwiczeń fizycznych. Najlepsza forma wysiłku, zgodnie zalecana przez wszystkich specjalistów to chodzenie, czyli najprostsze ćwiczenie. Niezbędny jest co najmniej godzinny spacer każdego dnia. Trzeba chodzić, aż do pojawienia się bólu i nie zatrzymywać się już po pierwszych objawach - tylko wtedy ćwiczenie przynosi korzyści. Dopiero gdy ból wyraźnie się nasili, można stanąć i odpocząć 1-2 minuty, a potem ruszyć dalej. W czasie codziennego godzinnego spaceru cykl chodzenie-ból-chodzenie powinien powtarzać się jak najczęściej. Rezultatów należy się spodziewać po upływie minimum 2-3 miesięcy.
Efekt leczniczy zapewnia każdy rodzaj aktywności ruchowej, który dostarcza mięśniom łydek okazji do wysiłku wywołującego ból, dlatego jeśli pogoda nie sprzyja spacerom, codzienne ćwiczenia trzeba kontynuować w domu - np. rower stacjonarny, wspinanie się na palce, wchodzenie po schodach, bieg w miejscu, skakanka lub taniec.

Właściwa pielęgnacja stóp. Nawet najmniejsze zranienie stopy trzeba jak najszybciej opatrzyć. Urazy stóp u osób z niewydolnym krążeniem obwodowym prowadzą do poważnych zakażeń, a w konsekwencji nawet do amputacji. Aby obniżyć ryzyko wystąpienia problemów należy odpowiednio dbać o paznokcie u nóg, wcześnie leczyć grzybicę i unikać nadmiernego przegrzewania i ochładzania. Stopy trzeba codziennie dokładnie kontrolować, a w przypadku jakichkolwiek zmian infekcyjnych natychmiast zgłosić się do lekarza.

Normalizacja masy ciała. Otyłość obciąża stopy i dlatego jest szczególnie niebezpieczna u osób z upośledzonym krążeniem obwodowym. Niedokrwione tkanki silnie reagują na uraz związany z nadmiernym obciążeniem. Dieta powinna być uboga w tłuszcze zwierzęce. Najlepsze suplementy odchudzające i indywidualne diety specjalistyczne - Vitalia.pl

Ostrożne ogrzewanie stóp. Pacjenci z chromaniem przestankowym są szczególnie wrażliwi na zimno, co wynika z utrudnionego krążenia krwi. Mimo to sztuczne ogrzewanie nóg jest stanowczo odradzane (np. poduszka rozgrzewająca czy butelka z gorącą wodą) - aby odprowadzić ciepło niezbędne jest prawidłowe krążenie krwi, tymczasem przy jej ograniczonym przepływie łatwo dochodzi do oparzeń skóry. Najlepiej nosić luźne wełniane skarpety.

Ciśnienie krwi, cholesterol i trójglicerydy bezwzględnie wymagają stałej kontroli - permanentna opieka kardiologa jest niezbędna. Wskazane jest także samodzielne wykonywanie badań w domu każdego dnia i zapisywanie wyników w dzienniczku.

Analizator krwi CardioChek PA Professional - (cholesterol, trójglicerydy, glukoza)
Ciśnieniomierz Omron 907

Aspiryna - 150mg dziennie - poprzez rozrzedzenie krwi zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów i niedrożności tętnic.

Aspirin Bayer

Umiarkowane spożywanie alkoholu zapewnia efekt profilaktyczny na tej samej zasadzie co aspiryna (rozrzedza krew) - wskazane dawki: mężczyźni 13-24g., kobiety 7-12g. dziennie.

PORADA LEKARSKA

Badanie kardiologiczne powinno zostać przeprowadzone natychmiast u każdego, kto cierpi na chromanie przestankowe i nie był wcześniej diagnozowany - u 75-80% stwierdza się chorobę wieńcową serca, która stwarza poważne zagrożenie dla życia.
Dla lekarza objawy niedokrwienia kończyn dolnych to znak, że u pacjenta już doszło do zablokowania pewnych naczyń w sercu lub w tętnicach szyjnych, doprowadzających krew do mózgu. Dlatego tak istotne jest zbadanie nie tylko naczyń krwionośnych, ale także narządów, które są przez nie zaopatrywane.

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA CHROMANIE PRZESTANKOWE

Colostrum - bioaktywna odżywka immunologiczna o szerokim spektrum działania
Ostropest plamisty - roślina oczyszczająca organizm i wzmacniająca naczynia krwionośne

Synergiczne zestawy ziół regulujące układ krążenia:
- od wewnątrz:
Błonnik witalny + Gynostemma królewska
Błonnik witalny + Abana
- z zewnątrz:
Hakorośl rozesłana + Biszofit połtawski

TEMATY POWIĄZANE

Ból mięśni
Ból stopy
Cholesterol
Grzybica stóp
Nadciśnienie tętnicze
Rany i skaleczenia
Ból piszczeli
Trójglicerydy
Wrastający paznokieć
Zapalenie żył
Zespół niespokojnych nóg
Żylaki

Chrapanie

2011-03-07T00:49:00.000-08:00

Chrapanie to wibracja (drgania) języczka i podniebienia miękkiego (wiotkich części gardła) podczas wdechu , która powstaje na skutek utrudnionego przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Charakterystyczny dźwięk chrapania występuje zwykle w czasie snu, kiedy dochodzi do relaksacji wiotkich tkanek tylnego odcinka gardła.

Zbyt głośne chrapanie zaburza sen osobie dotkniętej tym problemem i innym, śpiącym w pobliżu (głośność chrapania może dochodzić nawet do 70 decybeli, rekord to 88 db!).
Ocenia się, że około 20-30% ludzi chrapie (dorośli i dzieci), znacznie częściej mężczyźni niż kobiety (średni stosunek to 2:1), przy czym większość chrapiących osób to otyli mężczyźni w średnim wieku, natomiast u kobiet chrapanie pojawia się zwykle po menopauzie. Z wiekiem wzrasta tendencja do chrapania. Według najnowszych badań ta uciążliwa dolegliwość dotyczy 40% Polaków.

Sen w pozycji leżącej powoduje, że w jamie ustnej dochodzi do kilku niekontrolowanych procesów - najpierw cofa się język i otwierają się usta, to wywołuje zwężenie kanału nosa i gardła, co z kolei utrudnia przedostanie się powietrza do płuc. Osoby chrapiące umiarkowanie to takie, które chrapią każdej nocy, ale tylko wtedy, gdy leżą na plecach, lub wyłącznie przez część nocy. Im więcej ograniczeń w swobodnym przepływie powietrza, tym chrapanie staje się głośniejsze.

Przyczyny chrapania - czynniki nasilające problem:
- alergia, obrzęk ścian dróg oddechowych
- otyłości, ucisk tkanki tłuszczowej na gardło
- osłabienia mięśniówki gardła
- sen po upojeniu alkoholowym
- brak aktywności fizycznej
- palenie papierosów, zwężenie dróg oddechowych
- zażywanie leków nasennych i środków uspokajających, dodatkowe rozluźnienie mięśni
- nieprawidłowa drożność nosa np. przerost muszli nosowych, skrzywienie przegrody nosa lub polipy nosa
- przerost struktur anatomicznych w obrębie gardła środkowego prowadzące do jego zwężenia np. powiększenie migdałków podniebiennych, języczka, łuków podniebienno-językowych i podniebienno-gardłowych, nasady języka
- specyficzna budowa anatomiczna szyi

Chrapanie jest niezdrowe, bowiem utrudnia optymalne dotlenienie organizmu i zaburza regenerujący sen, co może poważnie pogorszyć ogólny stan zdrowia. Nieleczone prowadzi do groźnego bezdechu sennego.
Skutki chrapania:
- złe samopoczucie, przygnębienie i depresja
- zmęczenie, osłabienie i senność
- ból głowy
- kłopoty z koncentracją i pamięcią
- spadek wydajności organizmu
- niższa odporność na stres i efektywność pracy
- obniżone libido i rzadka aktywność seksualna
- problemy z erekcją
- kłótnie partnerskie i w konsekwencji separacja a nawet rozwód
- bezdech senny (śródsenny) powodujący niedotlenienie wszystkich narządów jest najgroźniejszym skutkiem nieleczonego chrapania, nasila objawy już istniejących chorób tj. cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze i płucne, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, zaburzenia krążenia mózgowego - w skrajnych przypadkach może dojść do zawału serca lub udaru mózgu

Oto domowe sposoby na chrapanie - leczenie form łagodnych i zapobieganie poważniejszym:

Zdrowa dieta. Chrapanie ma ścisły związek z nadwagą - osoba chrapiąca w stopniu umiarkowanym po schudnięciu chrapie rzadziej lub wcale. Chrapanie może wystąpić już po przekroczeniu idealnej masy ciała o 20%, u kobiet 30-40%. Im większa otyłość, tym większe ryzyko okresowego zapadania się tkanek górnych dróg oddechowych, innymi słowy - im szczuplejsza szyja, tym większa drożność dróg oddechowych.

Vitalia.pl - indywidualne diety specjalistyczne

Nie wolno pić alkoholu przed snem, gdyż nasila on chrapanie.

Leki nasenne i uspokajające także są niewskazane. Pomogą przespać noc osobie chrapiącej, ale jednocześnie jej wzmożone chrapanie zakłóci sen osób w najbliższym otoczeniu. Każdy preparat, który powoduje relaksację tkanek w obrębie głowy i szyi nasila chrapanie.

Nie wolno palić papierosów. Palenie wzmaga skłonność do chrapania - zwęża drogi oddechowe i wpływa szkodliwie na układ krążenia, także w obrębie gardła.

Preparaty powodujące napięcie tkanek tylnej ściany gardła tj. listek doustny, spraj do gardła, spraj do nosa czy plastry na nos pomagają w leczeniu chrapania.

Spanie na boku jest wskazane. Skuteczność tej rady dotyczy tylko osób chrapiących umiarkowanie leżąc na plecach - u osób chrapiących bardzo głośno, zmiana pozycji nic nie pomoże.

Piłeczka tenisowa wszyta w plecy piżamy zapobiega spaniu na wznak - przy każdym przekręceniu się na plecy, twardy przedmiot podświadomie wymusi zmianę pozycji. Aby zachować właściwe ułożenie na boku można zastosować również poduszkę lub zwinięty koc umieszczone pod plecami.

Właściwa poduszka. Zmiana ułożenia poduszki często pomaga ale osobom chrapiącym zaleca się zupełne zrezygnowanie ze spania na poduszce, która zwykle nasila chrapanie. Najlepszym wyjściem jest spanie z głową ułożoną płasko. Pomocna może się okazać poduszka z gryki Uan-an zapewniająca optymalne ułożenie głowy.

Podniesienie wezgłowia łóżka sprzyja osłabieniu chrapania. Ważne jest wyższe ustawienie całej górnej części tułowia, a nie tylko głowy. W tym celu można np. podłożyć drewniane klocki pod nogi łóżka od strony głowy.

Alergia bywa przyczyną chrapania, jeśli powoduje zatkanie nosa. Chrapanie okresowe przypadające na czas niesprzyjający alergikom, może ustąpić po zastosowaniu leków przeciwuczuleniowych.

Katar, zapalenie zatok oraz przeziębienie sprzyja chrapaniu - im także towarzyszy zatkany nos. Dlatego wyleczenie tych chorób może zlikwidować chrapanie.

Korki do uszu to dobre rozwiązanie dla osób śpiących w towarzystwie chrapiącego.

PORADA LEKARSKA

Bezdech senny, jak już wspomniano, jest najpoważniejszym schorzeniem bezpośrednio związanym z chrapaniem. Chorzy chwilowo (na min. 10 sekund) przestają oddychać - można to łatwo zdiagnozować - głośno chrapiący ludzie, którzy w nocy gwałtownie cichną, cierpią na okresowe zatrzymanie oddechu.

Bezdech to wynik zetknięcia się ścian gardła i zamknięcia drogi przepływu powietrza. Następuje wówczas stopniowe zwiększanie wysiłku oddechowego. Można zaobserwować coraz silniejsze ruchy oddechowe klatki piersiowej i brzucha, którym nie towarzyszy wdech i wydech powietrza. Wiąże się to z takim wysiłkiem, że w konsekwencji dochodzi do przebudzenia (po kilkunastu lub kilkudziesięciu sekundach trwania bezdechu), którego chory zwykle nie jest świadom. Przebudzenie powoduje udrożnienie gardła w wyniku wzrostu napięcia mięśni. Pierwszy skuteczny wdech objawia się zazwyczaj gwałtownym chrapnięciem.

W zaawansowanej postaci bezdechu, chory dosłownie walczy o tlen podczas snu. Organizm wykonuje wówczas ogromną pracę, w wyniku czego pacjent poci się w nocy, odczuwa duszność czy dławienie, wielokrotnie wybudza się ze snu. Chrapanie chorego, cierpiącego na bezdech senny, pojawia się niezależnie od tego, jaką pozycję ciała przyjmie (choć nasila się w pozycji na wznak), jest nie tylko bardzo głośne, ale odbywa się codziennie. Występuje również przez większą część snu.

Największą skłonność do bezdechu śródsennego wykazują mężczyźni z nadwagą w średnim wieku. Leczenie polega na spaniu z maską wtłaczającą powietrze pod ciśnieniem do nosa i gardła (CPAP - Continuous Positive Airway Pressure), co zapobiega zapadaniu się wiotkich tkanek górnych dróg oddechowych. Innym rozwiązaniem jest zabieg chirurgiczny polegający na częściowym usunięciu tkanek miękkich gardła środkowego i podniebienia miękkiego, amputacji części języczka i stworzeniu blizn usztywniających podniebienie: implanty podniebienne; metoda laserowa; elektrochirurgia (celon); metoda koblacji (skalpel plazmowy).

POMOCNA LITERATURA

Chrapanie. Lekarz rodzinny - Katarzyna Wrotek

TEMATY POWIĄZANE

Alergia
Bezsenność
Ból gardła
Depresja
Katar
Przeziębienie
Senność
Zatoki

Kurzajki - Brodawki

2011-03-05T05:19:00.000-08:00

Kurzajki (brodawki) to drugie po trądziku najczęstsze choroby skóry - szarobrunatne, grudkowate narośla skórne, zwykle niebolesne, wywołane przez jeden z 60 szczepów wirusa brodawczaka ludzkiego HPV (Human papilloma virus), który przy gwałtownym namnażaniu się komórek naskórka, wpływa na nadmierną, miejscową produkcję keratyny.

Brodawki należą do zmian niezłośliwych, lecz są bardzo zakaźne (niektóre mogą zezłośliwieć np. brodawczak krtani lub brodawki płciowe). Pojawiają się często w skupiskach, szczególnie u starszych dzieci, choć mogą występować w każdym wieku jako pojedyncze zmiany skórne.

Proces chorobowy może się rozprzestrzeniać poprzez samozakażenia. Zakażenie brodawczakiem ma charakter przewlekły i nawracający.

Wirusem HPV może być zarażone nawet 10% populacji, a 75% wszystkich ludzi cierpi w jakimś okresie życia na kurzajki. Jednak u połowy chorych brodawki znikają bez leczenia w ciągu roku od momentu pojawienia się.

Oto grupy podwyższonego ryzyka:
- dzieci
- młodzi dorośli
- osoby leczone immunosupresyjnie
- osoby cierpiące na choroby obniżonej odporności tj. chłoniak, AIDS
- osoby z atopowym zapaleniem skóry

Do zakażenia wirusem HPV dochodzi tak samo jak w przypadku innych infekcji wirusowych. Jeśli osoba jest podatna na dany typ wirusa i na skórze istnieje ranka lub pęknięcie, w którym wirus może się zagnieździć, szybko dochodzi do zakażenia.

Kurzajki zwykle występują na rękach, łokciach, kolanach, podeszwach stóp, skórze głowy i narządach płciowych. Od umiejscowienia oraz od stopnia narażenia na drażnienie i urazy mechaniczne zależy wielkość oraz wygląd brodawki.

Główne rodzaje kurzajek:
- brodawki zwykłe pojawiają się w miejscach narażonych na urazy tj. palce rąk, łokcie, kolana, twarz, skóra głowy i w okolicach paznokci tzw. brodawki okołopaznokciowe
- brodawki stóp są płaskie i szorstkie, występują na podeszwach stóp
- brodawki płaskie (brodawki młodocianych), lekko uwypuklone o gładkiej powierzchni, pojawiające się głownie na twarzy i grzbietach rąk; charakterystyczne zaczerwienienie i obrzęk wszystkich zmian to pierwszy objaw samowyleczenia
- brodawki nitkowate występują na powiekach, twarzy, szyi i wargach
- brodawki przejściowe charakteryzują się cechami brodawek zwykłych i płaskich, dotyczą m.in. osób z obniżoną odpornością
- brodawki płciowe (kłykciny kończyste), grudkowate i elastyczne, przenoszone drogą płciową, zawsze wymagają konsultacji lekarskiej, przerośnięte kłykciny tzw. gigantyczne mogą być punktem wyjścia dla powstania raka

Inwazyjne sposoby usuwania kurzajek:
- kriochirurgia (wymrażanie ciekłym azotem)
- usunięcie chirurgiczne: laserowe, wycięcie lub wyłyżeczkowanie (po zastosowaniu znieczulenia miejscowego)
- przyżeganie prądem (elektrokoagulacja)
- wstrzykiwanie w kurzajkę substancji żrących

Podczas samodzielnych prób usuwania brodawek trzeba uważać, by nie wyrządzić sobie krzywdy - najlepiej zaczynać od prostych sposobów i kontynuować kurację przez kilka tygodni, zanim zastosuje się bardziej inwazyjne metody.
Wyjątkowo oporne kurzajki często ustępują po wypróbowaniu różnych domowych metod, dlatego nie wolno się poddawać po kilku niepowodzeniach.

Oto domowe sposoby leczenia i usuwania kurzajek:

Przedwczesna interwencja - 40-50% wszystkich brodawek ustępuje samoistnie, zwykle w ciągu 2 lat, co dotyczy szczególnie dzieci. Jednak należy pamiętać, że kurzajki stale rozsiewają zakaźne wirusy, dlatego nie leczone mogą się rozrastać i atakować inne obszary ciała. Jeśli przybywa brodawek, trzeba podjąć leczenie.

Glistnik, czyli jaskółcze ziele to roślina, którą można łatwo spotkać latem na skraju lasów. Po złamaniu łodygi wycieka z niej pomarańczowy sok, zawierający alkaloidy, aminy biogenne, flawonoidy oraz sole mineralne. Sokiem należy przez kilka dni smarować kurzajkę. Niekiedy potrzeba na to więcej czasu, ale prędzej czy później kurzajka znika. Jaskółcze ziele trzeba stosować bardzo ostrożnie - przedostanie się soku do oka może być przyczyną poważnych dolegliwości. Przeciwwskazaniem do stosowania glistnika są alergie.

Glistnik - jaskółcze ziele

Zamiast jaskółczego ziela można zastosować bezpośrednio na brodawkę:
- olejowy roztwór witaminy E

BioAstin - superwitamina E

- olejek goździkowy, cynamonowy lub drzewa herbacianego

Olejek Goździkowy z pąków
Olejek Cynamonowy z kory
Olejek Drzewa Herbacianego

- sok dzikiego aloesu lub świeży miąższ z łodygi

Sok z aloesu

- sok wilczomlecza
- sok mlecza
- mleczny sok z niedojrzałych fig
- nacierać kredą lub surowym ziemniakiem

Plasterek cytryny namaczany 2 tygodnie w sfermentowanym soku jabłkowym z dodatkiem szczypty soli - po tym czasie należy cytrynę wcierać w kurzajkę.

Banan - wewnętrzną warstwę skórki banana należy przykleić plastrem do brodawki podeszwowej.

Opatrunek z plastrem nakłada się ciasno na kurzajkę i pozostawia na cały tydzień (gdy się zabrudzi, plaster należy zmienić). Pierwsze skutki tej terapii mogą być widoczne po minimum 3 tygodniach.

Witamina A w kapsułkach - zawartość kapsułki wyciska się bezpośrednio na kurzajkę i wciera raz dziennie. Stosowanie witaminy A zewnętrznie na skórę jest bezpieczne w odróżnieniu od doustnego przyjmowania dużych dawek, które może być toksyczne. Efektywność kuracji witaminą A zależy od typu kurzajki - usuwanie brodawek młodzieńczych może trwać miesiąc, natomiast podeszwowych od 2 do 5 miesięcy lub dłużej.

Capivit A + E

Witamina C - tabletkę należy rozetrzeć w wodzie, otrzymaną pastę położyć na kurzajkę i przykryć opatrunkiem, aby nie zetrzeć za wcześnie pasty. Wysoka kwasowość witamin C prawdopodobnie niszczy szczepy wirusa HPV. Należy pamiętać, że witamina C podrażnia skórę i dlatego trzeba ją stosować wyłącznie na samą brodawkę.

Witamina C z wiśni Acerola

Okłady z oleju rycynowego należy nakładać 2 razy dziennie. Można także olej wymieszać z sodą oczyszczoną i otrzymaną pastę nakładać kilka razy dziennie, a chore miejsce osłaniać bandażem, rękawiczką lub skarpetą.

Scholl Gel (kwas salicylowy+olej rycynowy) - żel do usuwania kurzajek, brodawek i odcisków

Właściwa higiena stóp to skuteczna profilaktyka chroniąca przed brodawkami podeszwowymi. Po wystąpieniu kurzajki wskazane jest 3-krotne zmienianie skarpetek i nawet 10-krotne stosowanie wysuszającej zasypki do stóp w ciągu dnia.

Scholl zasypka do stóp

Preparaty salicylowe to najpopularniejsze środki przeciw kurzajkom - kwas salicylowy skutecznie rozmiękcza skórę i tkanki brodawek. Dostępne są środki w postaci płynu, kremu, żelu lub okładów.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów salicylowych jest cukrzyca i zaburzenia krążenia obwodowego.
Jednak korzystanie ze środków o wysokiej kwasowości wymaga przestrzegania 3 zasad:
1. pewność, że to kurzajka
2. dokładne zapoznanie się z ulotką informacyjną leku
3. brak poprawy po tygodniu lub dwóch kuracji jest sygnałem do wizyty lekarskiej
Preparaty płynne lub żelowe najczęściej zawierają zaledwie 17% kwasu salicylowego i są za słabe, aby przeniknąć do kurzajki podeszwowej pokrytej grubą warstwą zrogowaciałej modzeli.

Plastry z 40% kwasu salicylowego są skuteczne w leczeniu brodawek podeszwowych i tych występujących na rękach, choć tu trudniej trwale zamocować opatrunek.
Generalny błąd w stosowaniu plastrów salicylowych polega na użyciu za dużego przylepca, co powoduje znaczne podrażnienie skóry wokół kurzajki - wówczas dochodzi do owrzodzenia i stan końcowy jest dużo gorszy niż przed leczeniem. Najlepiej zakładać małe opatrunki i zmieniać je co 4-5 dni, a skórę wokół brodawki pokryć warstwą wazeliny.
Warto wyciąć z tektury szablon odpowiadający kształtem obszarowi zmienionej skóry, następnie taką gotową formę przykłada się do plastra i wycina właściwy rozmiar przylepca.

Maść salicylowa zawierająca 60% kwasu salicylowego. Najlepsze rezultaty daje uprzednie, 10-minutowe moczenie brodawki w letniej wodzie, co ułatwia wchłanianie kremu. Następnie po dokładnym osuszeniu nakłada się na kurzajkę niewielką kroplę maści i owija bandażem. Zabieg brodawki podeszwowej należy wykonywać wieczorem, rano trzeba go powtórzyć i lekko zetrzeć pumeksem rozmiękczoną warstwę skóry.

Scholl krem salicylowy do twardej skóry stóp
BrodAcid

Krem zawierający pantotenian wapnia (witamina z grupy B), kwas askorbinowy (witamina C) i skrobię to nieżrąca alternatywa dla maści salicylowej. W przeciwieństwie do kwasu salicylowego, taki krem nie powoduje oparzeń, pęcherzy ani innych uszkodzeń skóry wokół kurzajki. Terapia powinna trwać od 2 do 8 tygodni.

Suplementacja diety mająca na celu zwiększenie odporności organizmu. Wskazane jest doustne przyjmowanie czosnku w kapsułkach/tabletkach , colostrum lub chlorella pyrenoidosa

Sposoby psychologiczne wykorzystywane w leczeniu kurzajek:

Hipnoza, według wyników badań, okazuje się wyjątkowo skuteczna w walce z brodawkami. Mechanizm działania opiera się na dziedzinie o nazwie psychoneuroimmunologia - zjawiska psychiczne mogą wpływać na funkcje immunologiczne.
"Stajesz się bardzo senny - wkrótce zapadniesz w głęboki sen - wszystkie brodawki znikną..."

Autosugestia bywa równie skuteczna co hipnoza. Pacjent musi głęboko uwierzyć, że jego brodawki kurczą się, że odczuwa mrowienie charakterystyczne dla znikania kurzajek. Poddawanie się autosugestii w pierwszych dniach terapii powinno trwać 2 minuty, później należy codziennie przez 5 minut powtarzać zabieg. U osób obdarzonych bujną wyobraźnią, autosugestia przynosi najlepsze rezultaty.

Siła sugestii także pomaga - znany jest przypadek lekarza, który swoim pacjentom podawał placebo ale jednocześnie sugerował im, że stosuje silny środek przeciw brodawkom. I to małe kłamstewko dawało wymierne efekty, dzięki głębokiemu przekonaniu o skuteczności leku :)

Profilaktyka - sposoby zapobiegania kurzajkom:

Noszenie klapek lub sandałów na basenach, w klubach treningowych czy wspólnych przebieralniach. Nie wolno chodzić boso w miejscach publicznych o dużej wilgotności, gdzie wirus brodawczaka atakuje najczęściej. Obuwie chroni przed drobnymi uszkodzeniami stóp, przez które łatwo przenika wirus.

Częsta zmiana obuwia. Należy sprawdzić przed założeniem butów czy są w środku wilgotne. Warto korzystać z 2 par obuwia i zakładać je co drugi dzień. Przez dobę wilgotna para butów zdąży wyschnąć.

Odkażanie pomieszczeń, z których korzysta wiele osób - należy myć wnętrza publicznych kabin natryskowych np. lizolem lub zwykłą bielinką (tego typu preparaty skutecznie niszczą chorobotwórcze wirusy i bakterie).

Nie wolno dotykać kurzajek ze względu na ich tendencje do rozprzestrzeniania się i samozakażeń. Dotknięcie brodawki palcem dłoni, który ma nawet lekko uszkodzony naskórek może spowodować przeniesienie kurzajki na ten palec.

Ostrożne wycinanie skórek przy paznokciach - wniknięcie wirusa HPV przez skaleczenie w skórze okołopaznokciowej bywa przyczyną powstania wyjątkowo dokuczliwych brodawek okołopaznokciowych, szczególnie opornych na leczenie. Ponadto jeśli kurzajka znajdzie się pod płytka paznokciową, unosi ją wywołując ból. W wypadku skaleczenia, rankę należy posmarować kremem z antybiotykiem i przykryć opatrunkiem aż do wygojenia.

Krem z hydrokortyzonem

Unikanie stresu i złego odżywiania. Te 2 czynniki zwiększają podatność na zakażenie wirusem i ułatwiają jego rozprzestrzenianie się.

PORADA LEKARSKA

Zawsze trzeba się upewnić, że problematyczna zmiana skórna rzeczywiście jest brodawką - inne możliwości to odcisk, modzel, znamię lub zmiana nowotworowa. Właśnie ze względu na ostatnią możliwość postawienie trafnej diagnozy jest wymagane - lekarz nie ma większych trudności w zidentyfikowaniu problemu.

Jeśli obawy przed złowieszczo brzmiącymi zabiegami tj. zamrażanie, wycinanie czy laseroterapia są zbyt duże, należy zapytać specjalistę o silniejsze środki do stosowania w domu.

TEMATY POWIĄZANE

Ból stopy
Atopowe zapalenie skóry
Grzybica stóp
Opryszczka
Podrażnienia skóry
Rany i skaleczenia
Skórki przy paznokciach
Trądzik

Kolka

2011-02-28T05:12:00.000-08:00

Kolka (zatykanie) to ostre, przejściowe kłucie w boku związane z nagłym skurczem przepony. Ból kolki występuje, gdy przepona (silny mięsień oddzielający klatkę piersiową od jamy brzusznej odgrywający kluczową rolę przy oddychaniu) nie dostaje wystarczającej ilości tlenu.
Kolka może wystąpić podczas biegania, chodzenia, a nawet w napadzie śmiechu, zwłaszcza wtedy gdy dochodzi do chwilowych zaburzeń oddychania.
Szybki bieg powoduje zablokowanie dopływu krwi do przepony - każdy ruch kolan uruchamia mięśnie ścian brzucha, co zwiększa ciśnienie w jego wnętrzu, przy głębokich oddechach płuca się rozszerzają i uciskają przeponę. Ten podwójny ucisk, kurczących się mięśni brzusznych od dołu i płuc o zwiększonej objętości od góry, utrudnia dopływ krwi do przepony - stan niedotlenienia jest przyczyną silnego skurczu połączonego z bólem.

Oto sposoby usuwania kolki:

Przerwa. Pierwsze uczucie bólu podczas biegu to sygnał do natychmiastowego zatrzymania się - trzeba rozluźnić nadmiernie skurczone mięśnie. Czasem wystarczy zwolnienie biegu, aby uspokoić gwałtownie kurczącą się przeponę. Gdy ból ustąpi można stopniowo przyspieszać jogging.

Ucisk i masaż przepony często wystarczy. Należy palcami uciskać i masować miejsce nasilonego bólu, aż do jego ustąpienia.

Głęboki wdech i wydech - gdy narasta kurczowy ból w przeponie, należy nabrać powietrza, zacisnąć usta i wykonać głęboki wydech, który jest jednym z ćwiczeń jogi.

Wyrównanie oddechu bez przerywania masowania bolącego boku, sprzyja ustąpieniu kolki.

Aktywacja oddychania przeponowego. Trzeba samodzielnie określić reakcję własnego ciała podczas maksymalnego wdechu - jeśli unosi się wyłącznie klatka piersiowa, a brzuch jest nieruchomy, oznacza to tzw. piersiowy tor oddychania, przy którym dochodzi do kolki.
Aby uaktywnić przeponę trzeba tak oddychać, by poruszała się klatka piersiowa i brzuch - przy wdechu i wydechu brzuch musi się zapadać i wydymać. Ćwiczenie brzusznego toru oddychania korzystnie pogłębia oddechy. Wydechy powinny być równie silne co wdechy.
Kontrola oddechu podczas ćwiczeń fizycznych sprawia, że po kilku tygodniach oddychanie przeponą staje się nawykiem.

Rozgrzewka przepony zmniejsza ryzyko wystąpienia bolesnej kolki, dlatego przed przystąpieniem do bardziej wytężonej pracy trzeba wykonać następujący trening oddechowy, aby usprawnić pracę przepony - należy usiąść na podłodze i położyć jedną dłoń na klatce piersiowej, a drugą na brzuchu. Ręce powinny unosić się i opadać zgodnie z rytmem oddechu. Po 7 minutowej rozgrzewce , należy przyłożyć do przepony poduszkę elektryczną na 3 minuty średnie grzanie.

Poduszka rozgrzewająca

Nie wolno wstrzymywać oddechu podczas nagłego lęku, pod wpływem zimna lub bólu. Dlatego kontrola emocji i brak nagłego wstrzymywania oddechu daje większe szanse na uruchomienie naturalnego toru oddychania podczas wysiłku fizycznego.

Lekkostrawna dieta ogranicza wzdęcia jelit podczas marszu i biegu, które są obok kolki przepony drugą przyczyną kłucia w boku.

Posiłek minimum 2 godziny przed ćwiczeniami aerobowymi, które zwalniają lub zatrzymują proces trawienia, ponieważ krew zasila pracujące mięśnie. Z tego samego powodu u niektórych sportowców występuje biegunka, jeśli podczas wysiłku piją za dużo wody.
Dlatego wskazane jest zachowanie umiarkowania w jedzeniu przed większym wysiłkiem, dieta bogata w błonnik, wypróżnianie się przed rozpoczęciem ćwiczeń, szczególnie przy skłonności do kolki.

Ostropest plamisty to roślina charakteryzująca się detoksykującymi właściwościami - jedzenie nasion ostropestu sprzyja wydalaniu toksyn z organizmu, a mnie toksyn to sprawniejszy układ krwionośny - lepsze ukrwienie to zwiększona wydolność i mniejsze ryzyko niedotlenienia przepony (i każdego innego mięśnia).

TEMATY POWIĄZANE

Ból brzucha
Ból mięśni
Kamica nerkowa
Wrzody żołądka i dwunastnicy
Zaparcia
Zatrucie pokarmowe
Zespół jelita drażliwego

Ból piersi - Ból sutków

2011-02-27T09:51:00.000-08:00

Bolące piersi to powszechna dolegliwość, dotycząca nawet 70% kobiet - najczęściej objaw ciąży, miesiączki lub niezłośliwych zmian guzkowo-torbielowatych. Dlatego ból piersi dzieli się na cykliczny i stały.

Przyczyny bólu piersi:
- zespół napięcia przedmiesiączkowego
- ciąża lub antykoncepcja hormonalna (zmiana poziomu estrogenu)
- łagodne guzy torbielowate - torbiele, cysty
- karmienie piersią, laktacja
- zapalenie sutka i ropień (kobiety karmiące)
- zapalenie brodawki sutkowej, której główną przyczyną jest tarcie lub kąsanie brodawki
- dojrzewanie płciowe (u mężczyzn może objawiać się powiększeniem piersi tzw. ginekomastia)
- gruźlica
- ból serca
- zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego (spondyloza szyjna)
- zapalenie żył
- półpasiec, ból po jednej stronie z miejscową wysypką na skórze klatki piersiowej
- złośliwy nowotwór piersi (bardzo rzadka przyczyna - ból rzadko jest pierwszym objawem raka piersi, do momentu wystąpienia bolesności guz z pewnością zostałby zauważony)

Ból piersi, ból sutków i nadwrażliwość brodawki towarzysząca ciąży lub poprzedzająca menstruacje (cykliczna mastalgia) to normalne następstwo naturalnej pracy hormonów, które przygotowując komórki gruczołów mlecznych do produkcji pokarmu, nadmiernie wypełniają otoczenie gruczołów płynami ustrojowymi. Przepełnione płynem tkanki rozciągają włókna nerwowe, co powoduje bolesność przy dotykaniu.
Natomiast niezłośliwe zmiany guzkowe przybierają postać włókniaków lub torbieli, które mają sprężystą konsystencję i są dobrze odseparowane od otoczenia oraz ruchome w stosunku do podłoża. Guzki mogą być stałym problemem w okresie dojrzewania, aż do menopauzy, mimo iż ból piersi ma tendencję do ustępowania z wiekiem. Jednakże o charakterze guzka decyduje badanie histologiczne jego komórek, które należy wykonać jak najszybciej po wyczuciu pierwszych zmian w piersiach.

W przypadku bólów okołomiesiączkowych oraz zdiagnozowanej tendencji do powstawania łagodnych zmian guzkowych, sposoby postępowania i zapobiegania są podobne:

Dieta niskotłuszczowa obfita we włókna, czyli błonnik (nasiona babki płesznik, chleb pełnoziarnisty, fasola, inne warzywa i owoce) nasila proces przemiany estrogenu, dzięki czemu organizm wydala go więcej. Powoduje to mniejszą stymulację hormonalną sutków i piersi.

Zachowanie optymalnej masy ciała. Kobiety otyłe, które schudły odczuwają mniejsze dolegliwości w obrębie sutków oraz niższą skłonność do powstawania guzków. Tkanka tłuszczowa u kobiet pełni rolę dodatkowego gruczołu hormonalnego, który wytwarza i gromadzi estrogen, dlatego jej nadmiar oznacza nadmiar estrogenu, tymczasem komórki gruczołów piersiowych są bardzo wrażliwe na wpływ hormonów.

Naturalne suplementy wspomagające odchudzanie

Optymalna podaż witaminy C, E, witamin z grupy B (głównie B6) oraz wapnia i magnezu - regulują proces produkcji prostaglandyny E, która hamuje wpływ prolaktyny, czyli czynnika aktywizującego komórki sutków.

Witamina C z wiśni Acerola
Spirulina Pacifica
BioAstin (superwitamina E)
Młody Jęczmień
Chlorella Pyrenoidosa

Mniej tłuszczów utwardzonych (wodorowanych, np. margaryny), które upośledzają metabolizm kwasu gamma-linolenowego (GLA) odpowiedzialnego za wytwarzanie wspomnianej prostaglandyny E hamującej prolaktynę.

Więcej relaksu i mniej stresu, który aktywizuje nadnercza w sytuacji zagrożenia do produkcji adrenaliny, czyli hormonu także utrudniającego metabolizm GLA.
Druga sprawa to silny związek piersi z kobiecymi emocjami - napięcie emocjonalne, urazy związane z dzieciństwem i wychowaniem własnych dzieci są częstą przyczyną bólu piersi i sutków. Piersi są dla kobiet szczególnym symbolem - większość z nich pamięta charakterystyczne mrowienie towarzyszące gromadzeniu się w piersiach pokarmu, wiele kobiet nawet długo po menopauzie doznaje tego uczucia, gdy słyszy płacz dziecka.
Dodatkowo, ból piersi może się wzmagać, jeśli kobieta odczuwa obawę i strach przed rakiem piersi, dlatego wskazane jest zdiagnozowanie podłoża bólu piersi, choć jak wcześniej wspomniano, rzadko jest on objawem nowotworu.

Odstawienie kofeiny powoduje znaczną poprawę u kobiet cierpiących na nienowotworowe zmiany w sutkach i piersiach. Należy zrezygnować z kawy, czekolady, lodów kawowych, herbaty, napojów orzeźwiających i leków przeciwbólowych zawierających kofeinę.

Jak najmniej soli na 7-10 dni przed kolejną miesiączką.

Zakazane są leki moczopędne, mimo tego, że nasilają wydalanie wody z organizmu, co tylko doraźnie i krótkotrwale zmniejsza obrzęk sutków i piersi. Ponadto nadmierne stosowanie diuretyków niekorzystnie wpływa na przebieg naturalnych procesów w organizmie.

Leki przeciwbólowe typu ibuprofen, paracetamol skutecznie łagodzą ból piersi i sutków - należy unikać steroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych miejscowo. Oczywiście kobiety w ciąży powinny zasięgnąć porady lekarskiej przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Ciepło i zimno. Termoterapia łagodzi ból piersi i sutków, jednak skuteczność tej metody trzeba zbadać indywidualnie - jednym bardziej pomogą zimne okłady, innym ciepłe:
- przyłożenie do piersi schłodzonych w zimnej wodzie dłoni
- ogrzewanie poduszką elektryczną lub workiem z gorącą wodą, ciepła kąpiel lub natrysk
- naprzemienne stosowanie ciepła i zimna

Poduszka rozgrzewająca
Koc rozgrzewający

Biustonosze z usztywnieniami skuteczniej zapobiegają nadmiernemu napinaniu włókien nerwowych, już narażonych na ucisk wskutek gromadzenia się płynu w tkankach. Pomocne może okazać się również zakładanie stanika na noc.

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen (tabletki niskoestrogenowe) mogą pomagać lub szkodzić w zależności od indywidualnego profilu hormonalnego i typu guzka:
- najczęściej wykazują korzystne działanie w przypadku zmian typu mastopatia włóknisto-torbielowata: obecność licznych drobnych torbielek i włókniaków w tkance sutka oraz piersi
- szkodliwe działanie w przypadku pojedynczych gruczolakowłókniaków, które mają tendencję do złośliwienia: obecność twardego, najczęściej łatwo przesuwalnego guzka
Przeciwwskazaniem do stosowania antykoncepcji hormonalnej jest występowanie w rodzinie złośliwych guzów piersi.

Delikatny i samodzielny masaż piersi przynosi ulgę, gdyż przesuwa nadmiar płynu zgromadzonego w sutkach do naczyń chłonnych - należy namydlić piersi, masować ruchami okrężnymi palców małe obszary skóry i uciskać sutki całymi dłońmi najpierw w głąb, a później do góry.

Olej rycynowy łagodzi pęknięcie lub zapalenie brodawki sutkowej, które zdarza się najczęściej podczas laktacji (nie wolno przerywać karmienia) ale także skutecznie pomaga w okołomiesiączkowych bólach piersi. Do zabiegu potrzebny jest olej rycynowy tłoczony na zimno, kawałek flaneli, kawałek plastikowej folii i poduszka elektryczna - flanelę składa się 4 razy, nasącza olejem i nakłada na pierś, następnie przykrywa się okład plastikiem i przykłada poduszkę elektryczną (stopniowo zwiększając jej moc grzania), całość pozostawia się na godzinę. Skutki lecznicze są widoczne po 3-7 dniach stosowania kompresu. Wyciskany na zimno olej rycynowy zawiera substancję wzbogacającą funkcję limfocytów, co przyspiesza zwalczanie każdej infekcji.

Poduszka rozgrzewająca

Unikanie aktywności fizycznej mogącej nasilać ból piersi tj. aerobik czy bieganie.

Prowadzenie dziennika przez 3 miesiące i notowanie:
- dni z bólem piersi
- dni menstruacji
- każdego innego objawu tj. kaszel czy niestrawność
Takie notatki mogą być bardzo pomocne dla lekarza przy stawianiu diagnozy i określeniu charakteru bólu.

PORADA LEKARSKA

...to konieczność przy pojawieniu się każdego, nowego guzka. Tylko lekarz, pobierając wycinek lub robiąc biopsję, może określić charakter guza. Najlepszym momentem na samokontrole jest czas około 7 dnia cyklu (czasami guzki są wyczuwalne tuż przed miesiączką, znikają natychmiast po jej zakończeniu i pojawiają się ponownie za miesiąc).
W przypadku kobiet ciężarnych lub karmiących częstym schorzeniem wymagającym konsultacji lekarskiej jest:
- zapalenie gruczołu piersiowego, które może wywołać powstanie ropnia: bardzo bolesna i zaczerwieniona pierś, zaczerwienienie rozszerza się od brodawki sutkowej ku jej obwodowi, gorączka
- ropień piersi to następstwo zapalenie piersi z tymi samymi objawami plus twardy i bolesny guz pod zmienioną zapalnie tkanką

KOBIECA SAMOKONTROLA - BADANIE PIERSI

Jeśli zbadasz piersi raz na miesiąc, najlepiej zaraz po menstruacji, będziesz znała ich normalny kształt, wielkość i dotyk - łatwiej będzie Ci dostrzec ewentualne zmiany, jakie nastąpiły między kolejnymi badaniami. Możesz to robić przed lustrem w dobrze oświetlonym miejscu lub podczas kąpieli: badając lewą pierś podnieś lewe ramię powyżej głowy, prawą ręką szukaj zmian w wielkości i kształcie lewej piersi, dotykaj dłonią całą pierś dookoła, następnie przesuwaj obie dłonie ruchem okrężnym wokół piersi, skontroluj brodawkę i dół pachowy.

TEMATY POWIĄZANE

Depresja
Mdłości w ciąży
Menopauza
Miesiączka
Półpasiec
Stres
Zespół napięcia przedmiesiączkowego

Ból stopy - Bóle nóg

2011-02-27T02:11:00.000-08:00

Bóle nóg i stóp najczęściej są spowodowane ich przemęczeniem - wysokie obcasy, mało komfortowe obuwie, męczące wędrówki i stojący tryb pracy to główne przyczyny tej dolegliwości.

Oto domowe sposoby na zdrowe stopy - leczenie bólu nóg i profilaktyka:

Podniesienie stóp do góry to najłatwiejsza i skuteczna metoda łagodzenia zmęczenia nóg - należy wygodnie usiąść lub położyć się, ułożyć stopy pod kątem 45% w stosunku do tułowia i poruszać palcami, aby poprawić krążenie krwi.

Moczenie stóp w misce ciepłej słonej wody, następnie płukanie w chłodnej czystej wodzie, osuszanie i smarowanie żelem lub kremem nawilżającym jest sposobem stosowanym na bolące nogi od wieków.

Zimne okłady doskonale odświeżają zmęczone nogi - zimno działa przeciwzapalnie i znieczulająco. Owija się kilka kostek lodu w ściereczkę i naciera nią przez kilka minut stopy do kostek, następnie osusza się nogi i przeciera nalewką z wiązu górskiego, wodą kolońską, alkoholem lub octem.

Terapia ciepło-zimno. Naprzemienna, gorąca i chłodna kąpiel stóp cieszy się sporą popularnością w wielu uzdrowiskach - należy usiąść na brzegu wanny i przez kilka minut na przemian, trzymać stopy pod strumieniem umiarkowanie ciepłej i zimnej bieżącej wody, zawsze kończąc na chłodnej. Zmiana temperatur doskonale pobudza ukrwienie stóp. Specjalny masujący prysznic potęguje efekt:

Masażer do wanny HYDRO CARE

Przeciwwskazania to cukrzyca i problemy z krążeniem w nogach.

Modyfikacje terapii ciepło-zimno:
- przed polewaniem nóg gorącą i chłodną wodą, należy przez 5 minut moczyć stopy w ciepłej wodzie z dodatkiem 6 kropli olejku eukaliptusowego i 6 kropli olejku różanego; można zastosować także olejek jałowcowy i cytrynowy

Olejek Eukaliptusowy
Olejek Różany
Olejek Jałowcowy z jagód
Olejek Cytrynowy

- zamiast olejków eterycznych można także zastosować napar mięty i rumianku; napar z 4 torebek ziół na kubek wrzącej wody dodaje się do 4l. gorącej wody

Delikatny masaż stóp jest wskazany szczególnie przed moczeniem lub podczas zabiegu - należy masować całe stopy: delikatny ucisk palców, okrężne ruchy masujące na podeszwach (spód stopy) i silne przesuwanie kciuka po łuku stopy.
Suchy masaż podeszwy warto urozmaicić wykorzystując piłkę golfową, tenisową lub wałek do ciasta - wystarczy usiąść, położyć stopę na małej piłce lub wałku leżącym na ziemi i tak ruszać nogą, aby masować całą podeszwę. Inny skuteczny sposób masażu to włożenie do kapci garści suchej fasoli i spacery po domu.
Natomiast wygodnym ułatwieniem mokrych masaży jest zastosowanie masażerów do stóp:

Masażer do stóp Lanaform
Masażer wodny do stóp z funkcją podczerwieni

Ćwiczenia mięśni stóp i nóg przez cały dzień likwidują lekkie bóle i poprawiają ukrwienie. Wskazana jest następująca aktywność:
- trwające cały dzień uczucie napięcia i ucisku stóp - należy wykonać każdą stopą osobno, kilka silnych ruchów, a na koniec poruszać palcami w górę i dół
- wymóg długotrwałego stania - wskazane jest wykonywanie kilku kroków w miejscu, zmienianie pozycji i co jakiś czas opieranie jednej stopy na podwyższeniu lub stopniu, najlepiej stać na miękkim podłożu np. dywaniku lub gumowej macie
- zesztywnienie stóp - należy zdjąć buty, usiąść na krześle, wyciągnąć nogi do przodu, wykonać okrężne ruchy stopami poczynając od kostek - 10x w jednym i 10x w przeciwnym kierunku, opuścić palce nóg jak najniżej w dół a później unieść jak najwyżej w górę, całe ćwiczenie trzeba powtórzyć 10x, na koniec należy złapać palce stóp dłońmi i delikatnie odginać je w górę i w dół
- ćwiczenie wzmacniające mięśnie nóg polega na podnoszeniu z ziemi palcami stóp rozsypanych ołówków lub kredek

Obuwie z grubymi podeszwami lepiej amortyzuje uderzenia o ziemię, co chroni stopy przed nierównościami i twardym podłożem. Jeśli ogólny stan obuwia jest zadowalający, a jedynie podeszwy uległy wytarciu, warto do buta włożyć nową wkładkę korygującą. Zużyte i cienkie podeszwy nie spełniają swojej ochronnej funkcji, co dotyczy szczególnie pracowników biurowych, dlatego po wyjściu z biura najlepiej od razu włożyć wygodniejsze buty.

Wysokie obcasy wywołują stałe napięcie mięśni łydek oraz nieznaczne przesuwanie się stopy do przodu (silny ucisk i ból), co nie sprzyja zdrowiu stóp. Najlepszym rozwiązaniem jest okresowa zmiana w ciągu dnia niewygodnego obuwia na płaskie.

Rozciąganie starych butów może być pomocne, gdy po włożeniu nowej wkładki okażą się one za ciasne - należy wypełnić skarpetkę piaskiem, umieścić ją w bucie, owinąć całego buta wilgotną szmatką i zostawić na dobę do wyschnięcia.

PORADA LEKARSKA

Konsultacja lekarska jest niezbędna, gdy:
- występuje ból stóp nasilający się podczas dnia
- stan stóp uniemożliwia włożenie butów, silne opuchnięcie
- kroki po wstaniu z łóżka są utrudnione
- wystąpiła gorączka i złe samopoczucie, możliwe jest zakażenie
Powyższe objawy mogą świadczyć o poważnej chorobie:
- dna moczanowa: nagły ból, staw jest zaczerwieniony, gorący, bolesny przy dotyku i poruszaniu
- zapalenie więzadeł podeszwy stopy, zapalenie powięzi podeszwowej: uczucie spacerowania po kamieniach, ból odczuwany głównie pod piętą i w linii środkowej podeszwy)
- haluks i zapalenie kaletki pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego: wrażliwy guzek kostny na boku palucha uwypuklający się na zewnątrz
- wrastający paznokieć
- płaskostopie
- erytromelalgia, zespół piekących stóp może wynikać z niedoboru witamin z grupy B, dlatego ich uzupełnienie w diecie może pomóc
- metatarsalgia, ból śródstopia
- brodawki stóp: ból nasilający się stopniowo związany z powstaniem płaskiego, brodawkowatego guzka na podeszwie stopy
- zaburzenia krążenia i niedokrwienie kończyn (np. zapalenie żył lub żylaki)
- grzybica,
- ucisk na nerw, zespół kanału stępu (schorzenie analogiczne do zespołu cieśni nadgarstka)
- bóle związane z przewodnictwem nerwowym, neuropatie cukrzycowe - źle kontrolowana cukrzyca
- anemia
- choroby tarczycy
- alkoholizm
- odmrożenia
- uszkodzenie kości stopy
- zapalenie stawów stopy
- zapalenie ścięgna Achillesa
- zapalenie kaletek maziowych
- zapalenie kości

TEMATY POWIĄZANE

Ból mięśni
Ból piszczeli
Dna moczanowa
Grzybica stóp
Postawa ciała
Zapalenie kaletki
Zapalenie stawów
Zapalenie ścięgna
Zapalenie żył
Zespół niespokojnych nóg
Zmęczenie
Żylaki

Blizny

2011-02-25T12:22:00.000-08:00

Blizny są następstwem uszkodzenia tkanki skórnej i częścią normalnego procesu gojenia się rany, w którym uszkodzenie zostaje zastąpione tkanką łączną włóknistą (porastającą).

Oto domowe sposoby usuwania i unikania blizn:

Unikanie zranień. Każde uszkodzenie skóry pozostawia ślad, ale niektóre osoby mają większą skłonność do tworzenia się blizn. Aby uniknąć zbędnych skaleczeń należy w sytuacjach podwyższonego ryzyka urazu nosić rękawice i maski ochronne, długie spodnie i bluzy z długim rękawem.

Wspomaganie gojenia. Rana gojąca się szybko i bez powikłań nie pozostawia blizny lub pozostawia mniejsze znamię, niż rana ropiejąca. Wskazane jest dokładne oczyszczenie każdego zranienia i zadrapania przy pomocy wody utlenionej, a w czasie gojenia posmarowanie maścią z antybiotykiem.

Nie wolno zrywać strupów z gojących się ran, gdyż zwiększa to ryzyko pozostania trwałych blizn.

Opatrunek motylkowy jest wskazany na otwarte rany o rozchodzących się brzegach, jednak większe rany, szczególnie na twarzy, mogą wymagać założenia szwów. Zarówno szwy, jak i opatrunek motylkowy zapewniają szybsze gojenie się zranienia i minimalną bliznę.

Opatrunek foliowy Medisorb

Optymalna dieta. Gojenie się większych ran jest ściśle związane z ogólnym stanem organizmu, któremu trzeba stale dostarczać odpowiednie dawki białek i witamin. Szczególnie istotny w procesie gojenia się skóry jest cynk. Najlepsze źródła tego pierwiastka to: dynia, pestki słonecznika, orzechy włoskie, orzeszki ziemne, ser cheddar, mięso indyka i chuda wołowina.

Ostrożność w trakcie i po kąpieli, podczas której dochodzi do zmiękczenia skóry i strupa, dlatego częstą przyczyną uszkodzeń blizn oraz strupów jest zbyt energiczne wycieranie ich szorstkim ręcznikiem.

Kremy i maści na blizny skutecznie regenerują uszkodzoną strukturę tkanki skórnej. Wskazane są preparaty na bazie cebuli, mącznicy lekarskiej, alantoiny a szczególnie kolagenu.

Żel silikonowy na blizny
Naturalne kremy kolagenowe:
Kolagen Platinum
Kolagenowy krem na dzień

Krem ochronny jest wskazany przy dużych bliznach np. po oparzeniach 3 stopnia. Należy regularnie pielęgnować bliznę, gdyż w jej miejscu zanikają mieszki włosowe, gruczoły potowe i łojowe, wskutek czego skóra pozostaje bez żadnej ochrony. Kremy kolagenowe oprócz skutecznej regeneracji, także chronią blizny.

Kremem z filtrem słonecznym należy smarować wszystkie blizny przed wyjściem na słońce. Skóra w tych miejscach jest wyjątkowo delikatna i pozbawiona pigmentu, co grozi oparzeniem słonecznym.

Czas zmniejsza widoczność blizn. Świeże blizny są często bardzo wyraźne, ale z czasem bledną a te mniejsze zupełnie zanikają.

Witamina C jest potrzebna do wytwarzania kolagenu i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które poprawiają elastyczność tkanki i wspomagają gojenie.

Witamina C z wiśni Acerola

Witamina E także przyspiesza gojenie ran. Należy otworzyć kapsułkę i wetrzeć olejek w ranę lub bliznę - jest to bardzo skuteczny sposób, szczególnie na stare blizny. W tym celu można także wykorzystać gotowy olejek z zawartością witaminy E:

Ajurwedyjski Olejek Przeciwzmarszczkowy

TEMATY POWIĄZANE

Egzema
Oparzenia
Oparzenia słoneczne
Podrażnienia skóry
Rany i skaleczenia
Trądzik
Zmarszczki

Jak zajść w ciążę? Niepłodność - Bezpłodność

2011-02-25T07:20:00.000-08:00

Jak zajść w ciążę?
Jak można zajść w ciążę?
Kiedy można zajść w ciążę?
Jak szybko zajść w ciążę?
Co zrobić żeby zajść w ciążę?

Potwierdzone sposoby zwiększające prawdopodobieństwo zajścia w ciążę są ściśle określone i dotyczą zarówno obojga partnerów jednocześnie, jak i kobiety i mężczyzny oddzielnie.

Na wstępie należy zrozumieć czym jest niepłodność i bezpłodność:
- niepłodność to niemożność zajścia w ciążę mimo 12-miesięcznego współżycia seksualnego ze średnią częstotliwością 3-4 stosunków płciowych tygodniowo bez stosowania antykoncepcji
- bezpłodność to trwała niezdolność do posiadania potomstwa spowodowana operacją, wypadkiem lub chorobami genetycznymi

Jak łatwo zauważyć, poniższe domowe sposoby na zajście w ciążę dotyczą problemu niepłodności.

20% populacji kobiet poniżej 35 roku życia nie udaje się zajść w ciążę w ciągu roku.
33% niepłodnych par to zaburzenia funkcjonowania układu rozrodczego kobiety, kolejne 33% to niepłodność męska, reszta to wspólna niepłodność lub niemożność wskazania przyczyn.

Wskazówki dla pary:

Roczne próby. Jeśli partner i partnerka nie przekroczyli jeszcze 28 lat, ich współżycie seksualne jest satysfakcjonujące, a przeszłość medyczna nie zawiera informacji o obniżeniu zdolności reprodukcyjnych, wskazane jest kontynuowanie prób zapłodnienia przez rok, zgodnie z definicją niepłodności - 60% par uzyskuje oczekiwany rezultat w ciągu 6 miesięcy, a 90% w ciągu roku.
Mijające lata życia obniżają płodność - nawet u kobiet przed 30-stką nie w każdym cyklu dochodzi do owulacji, później prawdopodobieństwo niewystępowania jajeczkowania rośnie szybciej.

Szczere relacje partnerskie to podstawa. Pełne przekonanie o pragnieniu potomstwa musi dotyczyć obojga partnerów. Szczera rozmowa między kobietą i mężczyzną, rozwianie wszelkich obaw i wątpliwości sprzyja udanemu zapłodnieniu - dotyczy to szczególnie par, w których jeden z partnerów posiada już dzieci z innego związku i nie do końca jest pewny o pragnieniu kolejnego dziecka.

Chwile spontanicznych uniesień - warto na pewien czas zapomnieć o wykresach owulacji, badaniu śluzu i kalendarzyku, efekty mogą być zaskakujące :)

Więcej relaksu. Przeciążenie pracą i życie w ciągłym stresie nie sprzyja zajściu w ciążę, dlatego warto zwolnić tempo życia podczas prób zapłodnienia, co dotyczy szczególnie kobiet.

W dni płodne wskazane jest stosowanie klasycznej pozycji seksualnej z nogami kobiety uniesionymi do góry, która jest najlepsza dla skutecznego zapłodnienia, gdyż dochodzi do głębokiej penetracji i dodatkowo siła grawitacji pomaga plemnikom przedostać się do komórki jajowej. Kobieta powinna leżeć nieruchomo na plecach przez 20 minut od zakończenia stosunku, a następnie położyć się spać. Wskazane jest także zwiększenie częstotliwości współżycia w okresie płodnym (w którym dochodzi do jajeczkowania).

Optymalna dieta musi być m.in. zdrowa i zróżnicowana, aby mogła dostarczyć wszystkich niezbędnych witamin i składników odżywczych.

Rzucenie palenia papierosów. Nikotyna upośledza płodność kobiet i mężczyzn:
u palących mężczyzn słabnie żywotność plemników oraz zwiększa się tendencja do spadku ich liczby poniżej normy, natomiast u palących kobiet dochodzi do zaburzeń hormonalnych.

Zakazane używki i antybiotyki, gdyż mogą wywoływać obniżenie liczby plemników w nasieniu. Długotrwałe nadużywanie alkoholu i narkotyków, w tym miękkich, także zagraża płodności.

Wskazówki dla kobiet:

Rozpoznanie owulacji jest szczególnie istotne u kobiet, które nieregularnie miesiączkują. Główne objawy zaistnienia jajeczkowania to:
- zmiana śluzu szyjki macicy w połowie cyklu miesiączkowego, tzw. płodny śluz jest rzadszy, bardzo rozciągliwy i przezroczysty - przypomina surowe białko jajka
- napięcie i bolesność uciskowa piersi, wrażliwość brodawek, kurcze i ból brzucha (ból owulacyjny podbrzusza)
- plamienie owulacyjne, niewielka ilość krwi w śluzie
- wzrost temperatury ciała o 1°C trwający około 3 dni, najłatwiej zmierzyć podwyższoną ciepłotę ciała czułym termometrem cyfrowym (rtęciowy może okazać się zawodny), pomiar temperatury należy robić codziennie rano, o tej samej godzinie, zaraz po przebudzeniu, na czczo, nie wstając przedtem z łóżka

Termometr bezdotykowy Mescomp AC 880

Drugim sposobem sprawdzenia czy dochodzi do owulacji jest użycie specjalnego zestawu do oznaczania zawartości w moczu hormonu luteinizującego LH, który wzbudza owulację.
Jeśli w ciągu 3 miesięcy kobieta nie zauważyła objawów owulacji powinna zgłosić się do lekarza.

Właściwa masa ciała. Tkanka tłuszczowa może wzmagać produkcję i gromadzić estrogen, czyli hormon przygotowujący organizm kobiety do ciąży - jego zbyt wysoki lub zbyt niski poziom prowadzi do zaburzenia równowagi hormonalnej. Potwierdzają to wnioski z licznych badań: szczupłe kobiety bez owulacji odzyskiwały ją po przybraniu wagi do 95% wagi idealnej, tymczasem nie owulujące kobiety z nadwagą odzyskiwały owulację po schudnięciu.
Warunkiem jajeczkowania jest utrzymanie tkanki tłuszczowej na poziomie 25% ogólnej masy ciała, a współczynnik masy ciała BMI najbardziej sprzyjający płodności wynosi 23-24.

Optymalna aktywność fizyczna. Zbyt duża utrata tkanki tłuszczowej podczas ćwiczeń fizycznych, może doprowadzić do zatrzymania owulacji. Jednak to samo zagrożenie występuje w przypadku idealnej masy ciała, jeśli przez dłużej niż godzinę dziennie wykonuje się intensywny wysiłek.
Kobiety, które nigdy nie były w ciąży, a przy tym ćwiczyły przez ponad godzinę dziennie, mają podwyższone ryzyko niepłodności.
Wpływ nadmiernego wysiłku na płodność nie dotyczy tylko utraty masy ciała, ale także ilości prolaktyny - hormonu wytwarzanego przez szyszynkę, którego podwyższony poziom może zaburzać owulację.
Dlatego kobiety starające się o dziecko i uprawiające sport powinny ćwiczyć rozważnie i umiarkowanie.

Zakazana irygacja i środki nawilżające. Wszelkie czynniki zakłócające naturalny poziom pH w pochwie, mogą być nieprzyjazne dla nasienia - pochwa potrafi sama zadbać o własną higienę.

Kurze białko jako środek nawilżający pochwę - wywiera ono najmniejszy wpływ na ruchliwość i czas przeżycia plemników, dzięki czemu rośnie szansa zapłodnienia. Białko jako środek nawilżający pomaga w przypadku stosunku utrudnionego suchością pochwy, jednak bolesny stosunek wymaga konsultacji ginekologa, gdyż może być objawem poważnej choroby.

Kofeina zmniejsza szansę zajścia w ciążę, czyli lepiej ograniczyć spożycie kawy, czekolady i napojów orzeźwiających zawierających kofeinę.

Wskazówki dla mężczyzn:

Optymalna ilość plemników. Typowy cykl produkcji plemników trwa 78 dni a przez kolejne 12 dni osiągają dojrzałość. Prawidłowe nasienie zdrowego mężczyzny zawiera 40mln. plemników w 1ml., a 60% z nich żywo się porusza.
Należy wiedzieć, że każda choroba wirusowa, przebiegająca z wysoką gorączką lub przewlekła infekcja może wyraźnie zmniejszyć liczbę plemników w nasieniu na okres do 3 miesięcy. Jeśli w nasieniu jest dużo zdrowych plemników, to przeziębienie czy grypa prawdopodobnie nie zmieni możliwości zapładniających spermy. Ale jeśli ilość plemników utrzymuje się na poziomie granicznym, każda poważniejsza choroba może powodować przejściową niepłodność.

Zakazane sterydy. Wszelkie hormonalne środki anaboliczne mogą spowodować wyłączenie funkcji przysadki mózgowej i zaburzenie równowagi hormonalnej organizmu.
Rzecz jasna nie dotyczy to ciężkiej astmy, zapalenia wątroby lub innych chorób bezwzględnie wymagających przyjmowania hormonów steroidowych jako podstawowego leku.

Kontrola temperatury jąder, które są zawsze o 0,5° chłodniejsze od ogólnej ciepłoty ciała. Dlatego gdy temperatura całego ciała wzrasta, a jądra są przegrzewane (dotyczy to szczególnie zawodowych kierowców, pilotów i innych zawodów siedzących.), może dojść do znacznego ograniczenia produkcji zdrowych plemników.
Należy unikać krańcowych temperatur, nadmiernie gorących kąpieli, noszenia obcisłych majtek i spodni oraz jazdy na rowerze.

Krótkotrwała abstynencja seksualna poprawia jakość i żywotność plemników, dlatego codzienne zbliżenia są niewskazane, gdyż powodują stopniowe obniżenie ilości plemników w nasieniu.
Należy powstrzymać się od współżycia na 2 dni przed momentem maksymalnej płodności partnerki.

PORADA LEKARSKA

Konsultacja specjalistyczna jest wskazana w następujących przypadkach:
dotyczy kobiet:
- skąpe i nieregularne miesiączki, brak cyklicznych zmian w śluzie szyjki macicy - możliwe, że nie dochodzi do jajeczkowania, czyli nie pojawia się komórka jajowa gotowa do zapłodnienia
- wiek poniżej 35 lat, nieudane roczne próby zapłodnienia
- wiek powyżej 35 lat, nieudane półroczne próby zapłodnienia
- sutki produkujące pokarm lub pojawienie się męskiego typu owłosienia na piersiach, górnej wardze czy podbródku - możliwe problemy hormonalne
- przeszłości medyczna z następującymi epizodami: zakażenie w obrębie miednicy, endometrioza, torbielowatość jajników, mięśniak macicy, operacja brzuszna lub urologiczna, uraz krocza, zapalenie przyusznic (odra) lub świnka
- stosowanie spirali wewnątrzmacicznej
dotyczy mężczyzn:
- genetyczne zaburzenia chromosomowe
- przewlekłe choroby np. marskość wątroby
- impotencja
dotyczy kobiet i mężczyzn:
- przebyte zakażenie chlamydiami - choroba przenoszoną drogą płciową, która może uszkodzić jajowody u kobiet, a u mężczyzn spowodować zbliznowacenie nasieniowodów
- podejrzewane narażenie na działanie substancji obniżających płodność np. ołów

REKOMENDOWANE LEKI NATURALNE NA NIEPŁODNOŚĆ

Colostrum - suplement immunologiczny poprawiający sprawność organizmu
Młody jęczmień Green Magma - pełna gama witamin, składników mineralnych, pierwiastków śladowych oraz aminokwasów w naturalnej formie
Olejek Różany - jeden z najskuteczniejszych olejków eterycznych
Ostropest plamisty - roślina odtruwająca organizm, detoksykacja obojga partnerów sprzyja zajściu w ciążę

POMOCNA LITERATURA

Niepłodność. Szkoła przetrwania - Judith C. Daniluk
Jak szybko zajść w ciążę - Williams Christopher D.
Jak zajść w ciążę - Chang Raymond

TEMATY POWIĄZANE

Endometrioza
Grzybica pochwy
Mdłości w ciąży
Menopauza
Miesiączka
Opryszczka narządów płciowych
Stres - Relaks
Zapalenie pęcherza
Zespół napięcia przedmiesiączkowego

Wysypka u dzieci (pieluszkowe zapalenie skóry)

2011-02-24T06:54:00.000-08:00

Wysypka u dzieci w postaci pieluszkowego zapalenia skóry dotyczy pierwszych 2-3 lat życia dziecka. Objawia się ono jako czerwony rumień, krostki lub pęcherzyki. Najczęściej zapalenie pieluszkowe ustępuje samo po kilku godzinach ale może trwać nawet 2 tygodnie lub dłużej. Nieleczone może zostać zainfekowane drożdżakami tworzącymi białe ogniska.

Warto wiedzieć, że dzieci karmione piersią rzadziej cierpią na pieluszkowe zapalenie skóry niż dzieci karmione butelką. Ponadto, ich odporność na tę dolegliwość utrzymuje się jeszcze długo po odstawieniu od piersi.

Oto domowe sposoby leczenia i profilaktyki wysypki pieluszkowej:

Zwiększenie dostępu powietrza do pupy dziecka. Głównym zaleceniem jest przewietrzenie pupy dziecka - należy zdjąć pieluszki, rozłożyć ręcznik i na nim ułożyć niemowlę na brzuszku z buzią zwróconą w bok. W tej pozycji dziecko może pozostawać, tak długo... aż zgłodnieje :)

Pieluszki wchłaniające są najlepszym sposobem zapobiegania pieluszkowemu zapaleniu skóry - zawierają żelową substancję, która wchłania wilgoć znacznie efektywniej niż inne pieluszki jednorazowe. Pieluszki wchłaniające skutecznie zmniejszają zawilgocenie skóry i zapewniają pH bliskie normy. Wykorzystane w nich substancje ochronne mogą przywierać do skóry dziecka w postaci drobnych, błyszczących perełek ale są zupełnie nieszkodliwe.

Majtki z tworzyw sztucznych są niewskazane - najlepsze są przewiewne włókna naturalne (np. bawełna)

Częsta zmiana pieluszek oraz delikatne ale dokładne czyszczenie pupy.
Suszarka do włosów do suszenia pupy. Sucha skóra pod pieluszką ogranicza powstawanie wysypki, jednak silne wycieranie ręcznikiem może wywołać podrażnienie skóry, dlatego wskazane są nadmuchy z suszarki do włosów ustawionej na najsłabsze grzanie na plecy i pośladki dziecka, a po wysuszeniu posmarowanie skóry odpowiednią maścią.

Maści pielęgnacyjne skutecznie zapobiegają powstaniu wysypki. Szczególnie wskazane są Sudocrem i Penathen.

Płukanie pieluch w roztworze octu. Stosowanie pieluch wielorazowych wymaga ich płukania w roztworze octu - należy dodać 30g. octu na 4l. wody do ostatniego płukania, co przywraca pieluszkom pH bliskie właściwemu dla skóry dziecka.
Enzymy pochodzące z proszków do prania wzbudzające wysypkę pod pieluszkami, są najaktywniejsze przy wysokim pH, czyli odczyn bardziej zasadowy, a taki mają pieluszki po praniu.

Sok żurawinowy podawany starszym niemowlętom w dawce 60-90g. zakwasza mocz, co doprowadza do obniżenia pH skóry. Jest to istotne, gdyż mieszanie się moczu i stolca w okolicy pośladków powoduje wzrost pH, co skutkuje podrażnieniem i sprzyja występowaniu wysypki.

TEMATY POWIĄZANE

Alergie
Egzema (zapalenie skóry)
Podrażnienia skóry