Zapalenie ścięgna (achillesa, stopy, kolana, uda - barku, ręki, dłoni, nadgarstka)

Zapalenie ścięgna lub wokół niego to bardzo dokuczliwy ból, najczęściej o charakterze przewlekłym i nawracającym. Bardzo istotne w leczeniu zapalenia ścięgna jest jego natychmiastowe unieruchomienie, natomiast w zapobieganiu gwałtownym nawrotom bólu - zmiana dotychczasowych przyzwyczajeń.

Oto sprawdzone wskazówki leczniczo-profilaktyczne stosowane przy zapaleniach ścięgien:

Nadwyrężone ścięgno musi odpocząć. Może być to trudne dla osób, u których dolegliwość jest ubocznym skutkiem wykonywanego zawodu (np. sport, sprzątanie czy praca biurowa przy komputerze). Jednak mimo wszystko takie osoby powinny wziąć kilka dni urlopu przynajmniej wtedy, gdy ból ścięgna jest wyjątkowo dotkliwy.

Kontrolowany odpoczynek. Przerwy nie wolno zbytnio przedłużać, ponieważ mięśnie mają tendencje do zanikania, jeśli pozostają w długim bezruchu. Np. sportowcy nie powinni zupełnie przerywać treningów.

Zmiana treningu zamiast nieskutecznej walki z bólem. Inny program ćwiczeń jest zalecany np. biegaczom cierpiącym na bóle ścięgien nóg - przesiadają się na rower, dzięki czemu wzmacniają uda.

Kąpiel wirowa lub zwykłe moczenie w ciepłej wodzie jest dobrym sposobem na podwyższenie ciepłoty ciała i poprawienia krążenia krwi. Ogrzanie ścięgna przed podjęciem wysiłku zmniejsza bolesność związaną z zapaleniem.

Metoda tancerzy. Np. zapalenie ścięgien stawu kolanowego: na kolano nałóż ciepły, wilgotny ręcznik, na to plastikowy woreczek, następnie poduszkę elektryczną (na najmniejszym grzaniu!) i na końcu całość luźno owiń bandażem elastycznym, taki opatrunek pozostaw na 2 do 6 godzin. Uzyskasz jeszcze lepszy efekt, jeśli chorą kończynę ułożysz powyżej poziomu serca.
Jednak ciepło nie jest wskazane w przypadku silnego zaostrzenia zapalenia ścięgna, gdyż wówczas pojawia się silny ból, obrzęk i zaczerwienienie skóry.

Po ogrzewaniu - rozciąganie. Drugim etapem rozgrzewki zawsze muszą być ćwiczenia rozciągające, które zapobiegają skracaniu się mięśni i ścięgien podczas ćwiczeń. Rozciąganie jest szczególnie ważne dla osób ze sztywnymi stawami, gdyż oni częściej chorują na zapalenie ścięgien.

Usztywnienie chorej kończyny podczas ćwiczeń, nawet zwykłym bandażem, pomoże podczas treningu i po nim. Nieprawdą jest, że każdy usztywniacz osłabia ścięgna i mięśnie, ale pod warunkiem, że kontynuuje się ćwiczenia.

Zimny okład z lodu zapobiega obrzękom i bólowi, które towarzyszą ostrej fazie zapalenia ścięgna. Jednak ochładzanie zwęża naczynia krwionośne i może być przyczyną powikłań u osób chorych na serce, cukrzycę czy zaburzenia naczyń obwodowych.

Bandaż elastyczny zmniejsza obrzęk, jednak należy go umiejętnie stosować - nie za ciasno i nie za długo, aby nie utrudniać krążenia.

Chora kończyna ułożona wysoko przeciwdziała obrzękowi.

Buty na wysokim obcasie to dobry pomysł w przypadku zapalenia ścięgna Achillesa - pięta jest ułożona wysoko, dzięki czemu mięśnie i ścięgna wykonują mniejszą pracę.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne wydawane bez recepty np. aspiryna, skutecznie lecz krótkotrwale łagodzą ból, stan zapalny i obrzęk.

Regularne wzmacnianie mięśni i ścięgien. Zaleca się wykonywanie ćwiczeń z niewielkim obciążeniem, nawet w warunkach domowych.

Regularne przerwy podczas pracy obciążającej mięśnie to najprostszy sposób na odciążenie ścięgien. Jeśli wykonywany zawód wymaga utrzymywania niewygodnej pozycji ciała, bardzo łatwo dochodzi do zapalenia ścięgien np. całodzienna praca przy klawiaturze obciąża szczególnie ramiona i nadgarstki.

Nigdy nie lekceważ bólu, zwłaszcza podczas wysiłku i tuż po nim, gdyż nadwyrężone ścięgno można łatwo zerwać, a taki scenariusz to długie zwolnienie lekarskie, operacja a nawet trwałe kalectwo!

TEMATY POKREWNE

Ból kolana
Bóle mięśni
Zapalenie kaletki stawowej
Zapalenie stawu

0 komentarze:

Prześlij komentarz

 
Syndykat Zdrowia