Materac na bolące plecy. Jaki model wybrać?

» Stale aktualizowane artykuły o sprzęcie prozdrowotnym na LeczeniePRO.pl/gadżety-prozdrowotne »

W dużej mierze bolący kręgosłup jest wynikiem niewygodnego materaca. Dotyka on przede wszystkim osób, które śpią na wersalkach, kanapach i narożnikach, ponieważ nie zapewniają one optymalnego podparcia dla kręgosłupa, a także tych osób, które śpią na starych, wyleżanych i niedopasowanych do siebie materacach. Gdy zależy ci na poprawie komfortu snu, sprawdź razem z nami, jaki materac wybrać dla siebie!

Asortyment materaców może cię zadziwić. Obecnie w sprzedaży dostępnych jest naprawdę wiele różnych modeli, w tym takie, które wyróżniają się zastosowaniem zaawansowanych technologii. Na jaki model warto się zdecydować?

Elastyczność punktowa jest najważniejsza

Gdy chcesz znaleźć dobry materac, który uwolni cię od bolących pleców, w takim przypadku powinieneś szukać produktu, który wyróżnia się przede wszystkim wysoką elastycznością punktową. Oznacza to, że materac reaguje tylko na nacisk w danym miejscu, a nie na większej jego przestrzeni, co powoduje, że zapewnia optymalne wsparcie dla kręgosłupa na całej jego długości.

Wśród materaców o wysokiej elastyczności punktowej znajdują się przede wszystkim modele termoelastyczne, które reagują na nacisk i ciepłotę ciała, materace lateksowe, również materace kieszeniowe, najlepiej wyposażone w sprężyny strefowe, które odpowiadają anatomicznej budowie człowieka.

Twardy czy miękki?

Często można spotkać się z przeświadczeniem, że na bolące plecy najlepszy materac to taki, który jest jak najtwardszy. Nic bardziej mylnego! Trzeba pamiętać o tym, że dobry materac to taki, który jest dopasowany pod względem twardości.

Gdy rano trudno jest ci się zgiąć, oznacza to zwykle, że materac jest za twardy, gdy z kolei masz problem z wyprostowaniem, wtedy twój materac prawdopodobnie jest za miękki.

Zatem zarówno rodzaj, jak i twardość materaca powinny odpowiadać ci całkowicie, aby twoje plecy mogły odetchnąć z ulgą, a każdy poranek był dla ciebie komfortowy. Najlepiej zakupy zrobić w sklepie specjalizującym się w materacach, ponieważ wtedy, gdy nie wiesz, jaki materac wybrać, sprzedawca doradzi ci najlepsze modele zgodnie z twoimi potrzebami.

Tematy pokrewne

Ból pleców
Ból karku
Ból mięśni
Prawidłowa postawa ciała. Ćwiczenia na kręgosłup

Naturalna maść chłodząca na bóle kości i mięśni

» Stale aktualizowane recenzje produktów i usług okołozdrowotnych na LeczeniePRO.pl/recenzje »

Osoby, które doceniają walory medycyny bazującej na stosowaniu preparatów jedynie naturalnego pochodzenia z pewnością zainteresuje oferta Maści Niedźwiedziej – Polarny Lód przeznaczonej przede wszystkim do zmniejszania dolegliwości związanych z wszelakiego rodzaju kontuzjami.

Czym jest maść niedźwiedzia?

Chłodząca Maść Niedźwiedzia to całkowicie naturalny produkt produkowany wyłącznie na bazie naturalnych surowców a przede wszystkim tak cennych dla ludzkiego zdrowia ekstraktów z ziół leczniczych. Preparat nie zawiera parabenów ani substancji pochodzenia zwierzęcego.

Wśród najważniejszych składników formuły maści znalazła się między innymi mięta tradycyjna, mięta chińska oraz arnika Montana. Znana od stuleci mięta wykorzystywana jest jako środek przeciwbólowy. Ponadto jej stosowanie zmniejsza obrzęki oraz działa chłodząco.

Arnika Montana przede wszystkim stymuluje wchłanianie się krwiaków oraz przyspiesza likwidację obrzęków będących efektem wszelkiego rodzaju urazów. Arnika znajduje również zastosowanie jako środek przeciwbólowy dodatkowo rozluźniając mięśnie w przypadku stłuczeń bądź nadciągnięć.

Ekstrakty ziołowe wykorzystywane w Maści Niedźwiedziej pochodzą wyłącznie z kontrolowanych biologicznie upraw.

Inspirowane siłą natury działanie maści zalecane jest do łagodzenia dolegliwości kości oraz tkanki mięśniowej, które są najczęstszym efektem wzmożonej aktywności fizycznej. Doskonale sprawdza się jako skuteczny lek w przypadku stłuczeń, naciągnięć a nawet bólów stawowych.

Stymuluje wchłanianie się siniaków, przynosi natychmiastową ulgę oraz uczucie odprężenia i relaksu. Ze względu na swoje niezwykłe właściwości zalecana jest nie tylko osobom czynnie uprawiającym sport, ale również osobom preferującym wszelkiego rodzaju amatorską aktywność fizyczną i osobom w starszym wieku.

Stosowanie chłodzącej Maści Niedźwiedziej oprócz, uczulenia na któryś z naturalnych składników nie ma w zasadzie innych przeciwwskazań medycznych. Preparat jest testowany dermatologicznie i polecany przez lekarzy.

Maść Niedźwiedzią stosuje się miejscowo w celu schłodzenia oraz masażu okolic nadwyrężonych stawów, bolących mięśni oraz pleców. W celu uzyskania jak najlepszego efektu należy ją wcierać w miejsca gdzie jest odczuwalny ból dwa do trzech razy na dobę.

Maść Niedźwiedzia – Polarny Lód opakowana jest w poręczną tubkę co zdecydowanie ułatwia jej aplikowanie, a dzięki swojej wyjątkowo kremowej konsystencji pozostawia na skórze pielęgnująco-ochronny filtr, który na długa zapewnia lecznicze działanie naturalnych składników.

Impotencja. Zaburzenia erekcji. Domowe sposoby leczenia

» Stale aktualizowany artykuł o leczeniu impotencji na LeczeniePRO.pl/impotencja-problemy-z-erekcją »

Impotencja to niezdolność do odbycia stosunku płciowego z powodu:

• niemożności osiągnięcia normalnego wzwodu (erekcji)
• utrzymania erekcji wystarczającej do orgazmu
• niezdolności do ejakulacji (wytrysku)

Zaburzenia erekcji mają podłoże psychologiczne, zwłaszcza gdy mężczyzna ma prawidłowe wzwody poranne - jeżeli wzwody w ogóle zanikają, najprawdopodobniej przyczyną jest choroba (3/4 przypadków).

Impotencja dotyczy 152mln. mężczyzn na świecie, w tym 1,5mln. Polaków.

Wielu mężczyzn nie rozumie przyczyn własnej impotencji, a mimo to nie szukają specjalistycznej pomocy, co często wynika z dużego zakłopotania i wstydu. Wielu mężczyzn nie wie, że każdemu reprezentantowi płci brzydkiej przydarzył się w życiu przynajmniej jeden epizod impotencji.

Przyczyny impotencji

impotencja psychogenna:

• depresja, lęk, złe samopoczucie, bezsenność, płaczliwość, utrata wiary w siebie, stres
• problemy partnerskie - epizodyczna impotencja, zwykle prawidłowe wzwody poranne

choroby organiczne i uszkodzenia narządów:

• nadużywanie alkoholu i nadmierne palenie papierosów - zaczerwieniona twarz i dłonie, rzadkie wzwody poranne
• zaburzenie krążenia krwi wynikające ze zwężenia naczyń krwionośnych, choroby serca i niewydolność tętnic (np. miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, zakrzep krwi) - trwały brak wzwodów, rzadkie wzwody poranne lub całkowity ich brak, często chłodne stopy lub całe nogi
• cukrzyca, uszkodzenie nerwów u cukrzyków
• otyłość
• uszkodzenie miednicy lub rdzenia kręgowego
• uszkodzenie prącia
• skutek uboczny operacji prostaty
• wada anatomiczna (stulejka, ciasne wędzidełko)
• choroba Peyronie'a objawiająca się silnym skrzywieniem członka w trakcie erekcji
• nieprawidłowa funkcja jąder
• ucisk rdzenia kręgowego przez nowotwór
• choroba neurologiczna (wiąd rdzenia, stwardnienie rozsiane)

impotencja polekowa:

• leki ograniczające dopływ krwi do prącia, czyli obniżające ciśnienie krwi np. stosowane w leczeniu raka prostaty, nadciśnienia, depresji lub nadużywane leki bez recepty - trwały brak wzwodów, rzadkie wzwody poranne lub całkowity ich brak 

inne:

• starzenie się organizmu
• niski poziom testosteronu  

Domowe sposoby na problemy z erekcją. Leczenie i zapobieganie

Więcej czasu. Im starszy mężczyzna, tym dłuższy okres stymulacji genitalnej jest potrzebny do uzyskania erekcji:

• w wieku 18-20 lat erekcja może nastąpić w ciągu kilku sekund
• w wieku 30-40 lat potrzebne są 1-2 minuty
• po 60-ce brak erekcji po 2 minutach wcale nie świadczy o impotencji

Cały proces wzwodu wydłuża się proporcjonalnie do wieku. Wraz z wiekiem rośnie także czas między wytryskiem a następną erekcją. Po 60-ce czas do następnego wzwodu może trwać nawet tydzień lub dłużej. Jest to normalne następstwo procesu starzenia się organizmu.

Weryfikacja przyjmowanych leków. Zaburzenia potencji mogą być wywoływane przez lekarstwa przepisane przez lekarza z powodu różnych chorób lub przez leki dostępne bez recepty, w tym stare środki przeciwhistaminowe (depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy), moczopędne i uspokajające - na liście podejrzanych specyfików jest ponad 200 leków. Jednak należy pamiętać, że ich szkodliwe działanie jest uwarunkowane indywidualnymi predyspozycjami - to co zaszkodziło jednej osobie, nie musi tak samo zadziałać u drugiej.

Impotencja polekowa najczęściej dotyczy mężczyzn po 50-ce. Jeśli istnieje podejrzenie, że przyjmowany lek może być przyczyną zaburzeń erekcji należy zasięgnąć rady lekarza lub farmaceuty, który zmodyfikuje dawkowanie lub zmieni preparat na inny - nie wolno tego robić bez konsultacji!

Unikanie substancji ogólnie stymulujących tj. kofeina. Preparaty pobudzające powodują zwężenie mięśni gładkich, które sterują szerokością naczyń krwionośnych, a wówczas erekcja jest słaba lub w ogóle do niej nie dochodzi. 

Środki uzależniające negatywnie wpływające na wydolność seksualną to: kokaina, marihuana, opiaty, heroina, morfina, amfetamina i barbiturany.

Alkohol wzmaga pożądanie, ale niszczy jego skuteczność, gdyż wpływa depresyjnie na układ nerwowy. Alkohol hamuje wszystkie odruchy, wytwarzając stan przeciwny do pobudzenia, czyli stanu czuwania, który jest przeciwstawny do senności i snu - już 2 drinki mogą być powodem takiego rozstrojenia.

Przewlekłe nadużywanie alkoholu może uszkodzić nerwy i wątrobę, a uszkodzona wątroba zaburza równowagę hormonalną w całym organizmie, która polega na nadmiarze hormonów żeńskich. Tymczasem prawidłowy stosunek tych hormonów i testosteronu decyduje m.in. o funkcjach płciowych.

Dbałość o tętnice to dbałość o potencję. Prącie jest narządem zależnym w głównej mierze od zaopatrzenia tętniczego w krew. Wszystko co prowadzi do zwężania się tętnic (np. cholesterol i tłuszcze nasycone zawarte w pokarmach) utrudnia również dopływ krwi do narządów płciowych. Już u mężczyzn powyżej 38 lat tętnice zaopatrujące prącie wykazują pewne zwężenie, związane z odkładaniem blaszek miażdżycowych, co zaburza mechanizm wypełniania się krwią przestrzeni naczyniowych prącia, tzw. ciał jamistych, który decyduje o prawidłowym wzwodzie.

Dlatego należy zwracać większą uwagę na sposób odżywiania - duże stężenie cholesterolu we krwi jest jedną z głównych przyczyn impotencji.

Rzucenie palenia papierosów. Nikotyna zwęża naczynia krwionośne, co upośledza krążenie krwi, w tym także dopływ krwi do prącia warunkujący erekcję. Dym tytoniowy blokuje erekcję, ponieważ hamuje pełne rozluźnienie tkanki naczyniowej, która musi wypełnić się krwią, by doszło do wzwodu. Ryzyko wystąpienia impotencji u palaczy jest o 50-80% wyższe niż u mężczyzn niepalących.

Umiarkowana aktywność fizyczna. Nadmiar ćwiczeń stymuluje w organizmie produkcję naturalnych opiatów, tzw. endorfin, które mają tendencje do osłabiania wszelkich wrażeń. Doraźny wysiłek jest dla organizmu pożyteczny, ale po przekroczeniu pewnego progu, podejmuje on działania samoobronne.

Przesadna aktywność fizyczna kieruje wszystkie siły organizmu na związaną z nią pracę, osłabiając lub zupełnie hamując procesy reprodukcyjne. Dobrym przykładem są zawodowe tancerki, u których często dochodzi do zaniku miesiączkowania, podobne zjawisko występuje u osób przewlekle głodujących.

Ból trzeba z nadzieją przeczekać. Wszelkie rodzaje bólu, podobnie jak nadmierny wysiłek, są przyczyną produkcji wspomnianych endorfin, które wyłączają bodźce seksualne i nie ma na to rady, oprócz mijającego czasu.

Dobre samopoczucie. Sprawdzoną receptą jest np. realizacja odkładanych celów i marzeń. Im lepsze samopoczucie fizyczne, tym większe szanse osiągnięcia spełnienia seksualnego.

Ważny jest relaks psychiczny. Układ nerwowy organizmu dzieli się na 2 podstawowe stany funkcjonowania: współczulny i przywspółczulny. Dominacja układu współczulnego oznacza, że organizm jest w stanie alarmu. Hormony powstające w nadnerczach (głównie adrenalina) przygotowują organizm do reakcji walki lub ucieczki, znaczna część przepływu krwi zostaje skierowana do mięśni ze szkodą dla przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Człowiek może sam pobudzić układ współczulny, gdy przejawia nadmierny lęk lub niepokój. U wielu mężczyzn obawa o niepowodzenie seksualne jest tak silna, że organizm zostaje dosłownie zalany adrenaliną i następuje skurcz mięśni, co niemal przekreśla szansę wzwodu.

Dlatego uruchomienie układu przywspółczulnego poprzez relaksację jest kluczem do sukcesu. Sygnały tej części układu nerwowego powodują rozszerzenie tętnic i zatok naczyniowych w prąciu (w ciałach jamistych łechtaczki u kobiet), co oznacza gotowość do aktu płciowego. Reasumując - podstawą skuteczności seksualnej jest relaks.

Aromaterapia i masaż jako techniki relaksacyjne są szczególnie wskazane i skuteczne w leczeniu impotencji psychogennej wywołanej przez stres lub niepokój. Wskazany jest olejek sandałowy, geraniowy i tymiankowy.

Uczuciowe elementy bliskości to jedna z metod relaksu. Należy skierować uwagę na inne części ciała poza sferą seksualną. Trzeba oddać się pieszczotom i wzajemnej grze miłosnej, nie zamartwiając się stanem penisa i jego wzwodem. Według ekspertów, największym narządem uczestniczącym w aktywności seksualnej nie jest penis, a skóra. Dlatego nie wolno skupiać się na stanie członka, ponieważ całe ciało musi reagować podczas zbliżenia płciowego.

Wcześniejsze przygotowanie planu działania to dobre rozwiązanie na wypadek, gdyby erekcja zawiodła. Świadomość posiadania alternatywnego wyjścia pomaga nie koncentrować się na erekcji, a wówczas są największe szanse, by do niej doszło.

Poprawa relacji partnerskich. Jeśli do erekcji dochodzi we śnie lub przez masturbację, ale nie w obecności partnerki, wówczas przyczyną impotencji są problemy partnerskie, które trzeba koniecznie wyjaśnić.

Otwarta rozmowa z partnerką. Podczas epizodu impotencji, nie wolno wzmagać napięcia zachowując grobowe milczenie. Wskazana jest wspólna zabawa w detektywa i próba wykrycia przyczyn problemu z erekcją - stresująca praca? chore dziecko? dotąd nie wyjaśnione napięcie w związku?

Wiedza o potencjalnych przyczynach niepowodzenia seksualnego, pozwala znaleźć wyjaśnienie w czynnikach niedostrzegalnych na pierwszy rzut oka - trzeba wspólnie rozmawiać o różnych rozwiązaniach. Miłość stwarza wiele możliwości, dlatego erekcja czy jej brak nie może być elementem decydującym o bliskości kochających się ludzi.

Terapia seksuologiczna jest skuteczna w przypadku impotencji psychogennej bez podłoża choroby organicznej, czyli problemy natury emocjonalnej lub kryzys partnerski. Jej celem jest przywrócenie wiary pacjenta we własne możliwości seksualne i rozwiązanie problemów partnerskich.

Afrodyzjaki. Medycyna akademicka z rezerwą odnosi się do skuteczności afrodyzjaków w leczeniu zaburzeń erekcji, jednak niektóre z nich mają szerokie grona zwolenników, co siłą rzeczy świadczy o ich efektywności - oto one:

• kora z brazylijskiego drzewa catuaba
• imbir
• miłorząb japoński
• żeń-szeń
• muira puama, roślina południowoamerykańska, tzw. "drzewo potencji"
• johimbina, substancja uzyskiwana z kory afrykańskiego drzewa
• specjalne kadzidła
• olejki eteryczne m.in. różany, ylangowy i kopru włoskiego
• kompozycje zapachowe, perfumy

Pomocne zioła i kompleksy ziołowe silnie odżywiające organizm i tym samym poprawiające witalność:

• Tribulus terrestris to roślina zwiększająca popęd płciowy poprzez pobudzanie produkcji naturalnego testosteronu

Płynne ekstrakty złożone z 26 ziół wybitnie odżywiające organizm i wzmacniające witalność:

• Alveo Mint - miętowy z obniżoną zawartością cukru dla cukrzyków
• Alveo Grape - wzmocniony przeciwutleniaczami z winogron 

Plaster z testosteronem przyklejony stale do uda zapewnia prawidłową ilość hormonu, jeśli przyczyną impotencji jest niski poziom testosteronu.

Viagra (cytrynian sildenafilu; inne nazwy handlowe: Kamagra, Maxigra, Vizarsin, Levitra, Cialis). Skuteczność Viagry jest powszechnie znana - na zachodzie (np.w Wielkiej Brytanii) istnieje zauważalny trend nadużywania tego specyfiku przez starszych panów :) i kwitnący handel na czarnym rynku. Tymczasem Viagra posiada szereg przeciwwskazań do stosowania:

• choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa)
• niekontrolowane ciśnienie tętnicze, złośliwe nadciśnienie tętnicze 
• złośliwe arytmie komorowe wyzwalane przez wysiłek i emocje
• kardiomiopatia ze zwężeniem drogi odpływu 
• zwężenie zastawki aortalnej lub ciężka wada zastawkowa 
• stosowanie leków z grupy nitratów
• uczulenie na sildenafil
• ciężka niewydolność wątroby i nerek
• niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego
• zmiany zwyrodnieniowe siatkówki
• ostrożnie u osób z fizycznymi wadami prącia (choroba Peyroniego, zwłóknienie ciał jamistych) 
• ostrożnie u osób ze skłonnością do priapizmu (długotrwały bolesny wzwód bez podniecenia i pobudzenia seksualnego)

Większość z powyższych przeciwwskazań dotyczy szczególnie starszych mężczyzn, którzy najczęściej cierpią na impotencję, więc znaczna grupa odbiorców automatycznie się nie kwalifikuje do stosowania Viagry. Jednak istnieje alternatywa bez skutków ubocznych - równie skuteczne specjalne mieszanki ziołowe na potencję w formie preparatów doustnych i żeli do stosowania miejscowego. Na szczególną uwagę zasługują 2 preparaty:

Vialafil. Uznana linia specyfików naturalnie wspierających męską potencję. Kapsułki i żel usuwają większość męskich problemów fizjologicznych, w tym słabą erekcję i przedwczesny wytrysk. Zwiększają podniecenie seksualne i maksymalizują satysfakcję ze współżycia poprzez intensyfikacje orgazmu.

Unikalny skład to m.in. najskuteczniejsze naturalne afrodyzjaki: Johimbina, Kozie Ziele (Epimedium Sagittum), Muira Puama (Ptychopetalum, Drzewo Potencji), Maca (Leoidium meyenii), Żeń-szeń syberyjski, Selernica (Cnidium Monnier), Xanthoparmelia Scabrosa (grzyb na potencje), Catuaba, Owies zwyczajny (Avena Sativa), Miłorząb dwuklapowy (japoński, Ginkgo biloba), nasiona Dodder (Cuscuta, Kanianka), olejek mięty pieprzowej, anyż + l-arginina i cynk.

Penis XL. Produkty naturalne w formie tabletek i żelu służące do powiększania penisa i tym samym poprawy jakości życia seksualnego poprzez zwiększenie intensywności doznań u obojga partnerów. Skutki działania preparatu to wydłużenie i pogrubienie członka, przedłużenie czasu trwania stosunku, poprawa potencji i siły erekcji.

Synergiczna aktywność składników specyfiku skupia się na poprawie krążenia, pobudzeniu wzrostu tkanek, zwiększeniu możliwości adaptacyjnych ciał jamistych i skonsolidowaniu efektu powiększenia. Przeciwwskazania: nadciśnienie lub stałe przyjmowanie leków wymaga konsultacji lekarskiej.

Spedra (lub Stendra) to lek na potencje nowej generacji zawierający awanafil (avanafil, avanafilum), który blokuje enzym fosfodiesterazy rozkładający cGMP. Jest to substancja odpowiedzialna za erekcję, gdyż rozluźnia mięśnie tkanki gąbczastej w penisie, co umożliwia swobodny napływ krwi do prącia. Innymi słowy, mniej enzymu to więcej cGMP i tym samym trwalszy oraz mocniejszy wzwód. Spedra posiada przeciwwskazania, dlatego jest dostępna po konsultacji online.

» Pomocne akcesoria »

• Terapia próżniowa, czyli wywoływanie erekcji przez zastosowanie pompki próżniowej ułatwiającej napływ krwi do prącia. 
• Pierścień uciskowy na prącie jest przydatny w przypadku problemów z utrzymaniem erekcji. 
• Pierścień stymulujący pracę jąder w konsekwencji silnie wzmaga potencję bez stosowania jakichkolwiek substancji. Jego działanie można porównać do pieszczot z jądrami jakie stosują niektóre kobiety ;)
• JesExtender zwiększy rozmiar penisa, co wpłynie na wyższy komfort psychiczny niezbędny do pełnej erekcji. Urządzenie służy do korygowania krzywizn członka i jego powiększania. Producent podaje średni wzrost rozmiaru penisa o 28%. Ekstender działa na zasadzie trakcji, a jego skuteczność została potwierdzona wieloma wynikami badań, które dowodzą, że ludzkie ciało pod wpływem zewnętrznego nacisku potrafi się dostosowywać do nowych warunków.

Impotencja. Zaburzenia erekcji. Porada lekarska

Zaburzenia erekcji zawsze są wskazaniem do konsultacji lekarskiej ze względu na, wymienione na wstępie, potencjalne przyczyny chorobowe impotencji - wbrew powszechnej opinii, problemy z potencją nie mają jedynie podłoża emocjonalnego. Jeśli przyczyna jest chorobowa lekarz skupi się na leczeniu źródła problemu.

Natomiast w impotencji o charakterze emocjonalnym, specjalistyczna konsultacja także może być pomocna i nie mam na myśli psychologa leczącego fobie i depresje - chodzi o chirurgiczne wprowadzenie implantu prącia do ciał jamistych penisa. Z drugiej strony szybki kontakt z psychologiem także jest wskazany przy impotencji psychogennej, która często przyczynia się do rozpadu związku.

Tematy pokrewne

Niepłodność
Opryszczka narządów płciowych

Chromanie przestankowe. Ból i skurcze łydek. Domowe sposoby leczenia i zapobiegania

» Stale aktualizowany artykuł o bólu łydek na LeczeniePRO.pl/chromanie-przestankowe-skurcze-łydek »

Chromanie przestankowe to przewlekły ból i skurcz łydek (jednej lub obydwu) związany z niedokrwieniem kończyn dolnych, który pojawia się podczas wysiłku, ustępuje po krótkim odpoczynku i wraca ponownie po pokonaniu krótkiego dystansu. Chorzy mogą odczuwać ochłodzenie stopy i łydki. Ból rzadziej występuje w obrębie stóp, ud, pośladków czy bioder.

Niewystarczająca podaż krwi w stosunku do zwiększonego zapotrzebowania mięśni na tlen i składniki odżywcze jest najczęściej spowodowana uszkodzeniem, zwężeniem lub całkowitą niedrożnością tętnicy doprowadzającej krew, stąd medyczna nazwa tego schorzenia - miażdżycowe niedokrwienie kończyn dolnych lub miażdżyca zarostowa tętnic.

Gdy choroba tętnic dotyczy serca, dochodzi do bólu wieńcowego i zawału, zmiany w tętnicach mózgowych doprowadzają do wylewów. Chromanie przestankowe to to samo schorzenie, lecz zlokalizowane w kończynach dolnych. Innymi słowy - ból jest tylko objawem, a podstawowa choroba zagraża życiu i nie wolno jej lekceważyć.

Chorobowe przyczyny chromania przestankowego

• miażdżyca, blaszki miażdżycowe zatykają naczynia krwionośne
• zapalenie zakrzepowe żył
• zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń (choroba Burgera)
• zaburzenia krążenia obwodowego (niektóre wady serca, zwężenie aorty)
• nadciśnienie tętnicze
• cukrzyca
• hipercholesterolemia i hiperlipidemia (wzrost stężenia cholesterolu i/lub trójglicerydów w krwi)
• nadkrzepliwość krwi 

Chorzy z chromaniem to zazwyczaj osoby w podeszłym wieku, częściej płci męskiej i z obecnością czynników ryzyka miażdżycy.

Domowe sposoby na ból łydek. Leczenie chromania przestankowego i hamowanie postępującej choroby obwodowych naczyń krwionośnych

Rzucenie palenia to fundament leczenia i czynnik warunkujący skuteczność poniższych metod. Od 75 do 90% pacjentów z chromaniem stanowią palacze. Palenie papierosów powoduje wzrost tlenku i dwutlenku węgla we krwi oraz spadek stężenia tlenu, na którego niedobór cierpią mięśnie nóg.

Dodatkowo nikotyna powoduje obkurczenie tętnic oraz sprzyja tworzeniu się skrzeplin, a więc ogranicza dopływ krwi pod wieloma względami.

Aktywny tryb życia. W żadnym wypadku nie wolno rezygnować z ćwiczeń fizycznych. Najlepsza forma wysiłku, zgodnie zalecana przez wszystkich specjalistów to chodzenie, czyli najprostsze ćwiczenie. Niezbędny jest co najmniej godzinny spacer każdego dnia.

Trzeba chodzić, aż do pojawienia się bólu i nie zatrzymywać się już po pierwszych objawach - tylko wtedy ćwiczenie przynosi korzyści. Dopiero gdy ból wyraźnie się nasili, można stanąć i odpocząć 1-2 minuty, a potem ruszyć dalej. W czasie codziennego godzinnego spaceru cykl chodzenie-ból-chodzenie powinien powtarzać się jak najczęściej. Rezultatów należy się spodziewać po upływie minimum 2-3 miesięcy.  

Efekt leczniczy zapewnia każdy rodzaj aktywności ruchowej, który dostarcza mięśniom łydek okazji do wysiłku wywołującego ból, dlatego jeśli pogoda nie sprzyja spacerom, codzienne ćwiczenia trzeba kontynuować w domu - np. rower stacjonarny, wspinanie się na palce, wchodzenie po schodach, bieg w miejscu, skakanka lub taniec.

Właściwa pielęgnacja stóp. Nawet najmniejsze zranienie stopy trzeba jak najszybciej opatrzyć. Urazy stóp u osób z niewydolnym krążeniem obwodowym prowadzą do poważnych zakażeń, a w konsekwencji nawet do amputacji.

Aby obniżyć ryzyko wystąpienia problemów należy odpowiednio dbać o paznokcie u nóg, wcześnie leczyć grzybicę i unikać nadmiernego przegrzewania i ochładzania. Stopy trzeba codziennie dokładnie kontrolować, a w przypadku jakichkolwiek zmian infekcyjnych natychmiast zgłosić się do lekarza.

Normalizacja masy ciała. Otyłość obciąża stopy i dlatego jest szczególnie niebezpieczna u osób z upośledzonym krążeniem obwodowym. Niedokrwione tkanki silnie reagują na uraz związany z nadmiernym obciążeniem. Dieta powinna być uboga w tłuszcze zwierzęce. Pomocne mogą okazać się diety oferowane przez Vitalia.pl » Porównanie dietetyków online »

Olej lniany dzięki wysokiej zawartości NNKT hamuje zlepianie płytek krwi i stymuluje prawidłowe stężenie tłuszczy we krwi, co zapobiega tworzeniu się zatorów w naczyniach krwionośnych i usprawnia krążenie. Dlatego olej lniany warto włączyć do diety w profilaktyce i leczeniu wszystkich chorób krążeniowych. 

Ostrożne ogrzewanie stóp. Pacjenci z chromaniem przestankowym są szczególnie wrażliwi na zimno, co wynika z utrudnionego krążenia krwi. Mimo to sztuczne ogrzewanie nóg jest stanowczo odradzane (np. poduszka rozgrzewająca czy butelka z gorącą wodą). Aby odprowadzić ciepło niezbędne jest prawidłowe krążenie krwi, tymczasem przy jej ograniczonym przepływie łatwo dochodzi do oparzeń skóry. Najlepiej nosić luźne wełniane skarpety.

Ciśnienie krwi, cholesterol i trójglicerydy bezwzględnie wymagają stałej kontroli - permanentna opieka kardiologa jest niezbędna. Wskazane jest także samodzielne wykonywanie badań w domu każdego dnia i zapisywanie wyników w dzienniczku, jednak to wymaga analizatora krwi i ciśnieniomierza.

Aspiryna - 150mg dziennie - poprzez rozrzedzenie krwi zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów i niedrożności tętnic.

Umiarkowane spożywanie alkoholu zapewnia efekt profilaktyczny na tej samej zasadzie co aspiryna (rozrzedza krew). Maksymalne dawki: mężczyźni 13-24g., kobiety 7-12g. dziennie.

Ostropest plamisty to roślina oczyszczająca krew z toksyn, tym samym rozrzedzająca krew jak aspiryna czy alkohol, jednak nie natychmiast. Suplementacja powinna trwać stale z przerwami uniemożliwiającymi przyzwyczajenie się organizmu do substancji czynnych zawartych w ostropeście. Oczywiście taka strategia jest znacznie korzystniejsza niż poprzednie dwie, bo rozrzedza krew permanentnie, a nie chwilowo.

Ból łydek. Chromanie przestankowe. Porada lekarska

Badanie kardiologiczne powinno zostać przeprowadzone natychmiast u każdego, kto cierpi na chromanie przestankowe i nie był wcześniej diagnozowany - u 75-80% stwierdza się chorobę wieńcową serca, która stwarza poważne zagrożenie dla życia.

Dla lekarza objawy niedokrwienia kończyn dolnych to znak, że u pacjenta już doszło do zablokowania pewnych naczyń w sercu lub w tętnicach szyjnych, doprowadzających krew do mózgu. Dlatego tak istotne jest zbadanie nie tylko naczyń krwionośnych, ale także narządów, które są przez nie zaopatrywane.

Tematy pokrewne

Ból mięśni
Ból stopy
Ból piszczeli
Zespół niespokojnych nóg
Żylaki

Kolka. Domowe sposoby łagodzenia i zapobiegania

» Stale aktualizowane artykuły o bólach na LeczeniePRO.pl/bóle »

Kolka (zatykanie) to ostre, przejściowe kłucie w boku związane z nagłym skurczem przepony. Ból kolki występuje, gdy przepona (silny mięsień oddzielający klatkę piersiową od jamy brzusznej odgrywający kluczową rolę przy oddychaniu) nie dostaje wystarczającej ilości tlenu.

Kolka może wystąpić podczas biegania, chodzenia, a nawet w napadzie śmiechu, zwłaszcza wtedy gdy dochodzi do chwilowych zaburzeń oddychania. Szybki bieg powoduje zablokowanie dopływu krwi do przepony. Każdy ruch kolan uruchamia mięśnie ścian brzucha, co zwiększa ciśnienie w jego wnętrzu, przy głębokich oddechach płuca się rozszerzają i uciskają przeponę. Ten podwójny ucisk, kurczących się mięśni brzusznych od dołu i płuc o zwiększonej objętości od góry, utrudnia dopływ krwi do przepony. Stan niedotlenienia jest przyczyną silnego skurczu połączonego z bólem.

Domowe sposoby na kolkę

Przerwa. Pierwsze uczucie bólu podczas biegu to sygnał do natychmiastowego zatrzymania się - trzeba rozluźnić nadmiernie skurczone mięśnie. Czasem wystarczy zwolnienie biegu, aby uspokoić gwałtownie kurczącą się przeponę. Gdy ból ustąpi można stopniowo przyspieszać jogging.

Ucisk i masaż przepony często wystarczy. Należy palcami uciskać i masować miejsce nasilonego bólu, aż do jego ustąpienia.

Głęboki wdech i wydech. Gdy narasta kurczowy ból w przeponie, należy nabrać powietrza, zacisnąć usta i wykonać głęboki wydech, który jest jednym z ćwiczeń jogi.

Wyrównanie oddechu bez przerywania masowania bolącego boku, sprzyja ustąpieniu kolki.

Aktywacja oddychania przeponowego. Trzeba samodzielnie określić reakcję własnego ciała podczas maksymalnego wdechu. Jeśli unosi się wyłącznie klatka piersiowa, a brzuch jest nieruchomy, oznacza to tzw. piersiowy tor oddychania, przy którym dochodzi do kolki.

Aby uaktywnić przeponę trzeba tak oddychać, by poruszała się klatka piersiowa i brzuch - przy wdechu i wydechu brzuch musi się zapadać i wydymać. Ćwiczenie brzusznego toru oddychania korzystnie pogłębia oddechy. Wydechy powinny być równie silne co wdechy.

Kontrola oddechu podczas ćwiczeń fizycznych sprawia, że po kilku tygodniach oddychanie przeponą staje się nawykiem.

Rozgrzewka przepony zmniejsza ryzyko wystąpienia bolesnej kolki, dlatego przed przystąpieniem do bardziej wytężonej pracy trzeba wykonać następujący trening oddechowy, aby usprawnić pracę przepony. Należy usiąść na podłodze i położyć jedną dłoń na klatce piersiowej, a drugą na brzuchu.

Ręce powinny unosić się i opadać zgodnie z rytmem oddechu. Po 7 minutowej rozgrzewce, należy przyłożyć do przepony poduszkę elektryczną na 3 minuty średnie grzanie lub np. butelkę z ciepłą wodą.

Nie wolno wstrzymywać oddechu podczas nagłego lęku, pod wpływem zimna lub bólu. Dlatego kontrola emocji i brak nagłego wstrzymywania oddechu daje większe szanse na uruchomienie naturalnego toru oddychania podczas wysiłku fizycznego.

Lekkostrawna dieta ogranicza wzdęcia jelit podczas marszu i biegu, które są obok kolki przepony drugą przyczyną kłucia w boku.

Posiłek minimum 2 godziny przed ćwiczeniami aerobowymi, które zwalniają lub zatrzymują proces trawienia, ponieważ krew zasila pracujące mięśnie. Z tego samego powodu u niektórych sportowców występuje biegunka, jeśli podczas wysiłku piją za dużo wody.

Dlatego wskazane jest zachowanie umiarkowania w jedzeniu przed większym wysiłkiem, dieta bogata w błonnik, wypróżnianie się przed rozpoczęciem ćwiczeń, szczególnie przy skłonności do kolki.

Ostropest plamisty to roślina charakteryzująca się detoksykującymi właściwościami. Jedzenie nasion ostropestu sprzyja wydalaniu toksyn z organizmu, a mnie toksyn to sprawniejszy układ krwionośny. Lepsze ukrwienie to zwiększona wydolność i mniejsze ryzyko niedotlenienia przepony (i każdego innego mięśnia).

Tematy pokrewne

Ból brzucha
Ból mięśni

Ból i puchnięcie nóg. Domowe sposoby łagodzenia dolegliwości

» Stale aktualizowany artykuł o obolałych i spuchniętych nogach na LeczeniePRO.pl/ból-nóg-puchnięcie-nóg »

Bóle nóg i stóp najczęściej są spowodowane ich przemęczeniem. Wysokie obcasy, mało komfortowe obuwie, męczące wędrówki i stojący tryb pracy to główne przyczyny tej dolegliwości.

Domowe sposoby na ból i opuchnięcie nóg

Podniesienie stóp do góry to najłatwiejsza i skuteczna metoda łagodzenia zmęczenia nóg. Należy wygodnie usiąść lub położyć się, ułożyć stopy pod kątem 45% w stosunku do tułowia i poruszać palcami, aby poprawić krążenie krwi.

Moczenie stóp w misce ciepłej słonej wody, następnie płukanie w chłodnej czystej wodzie, osuszanie i smarowanie żelem lub kremem nawilżającym jest sposobem stosowanym na bolące nogi od wieków.

Zimne okłady doskonale odświeżają zmęczone nogi - zimno działa przeciwzapalnie i znieczulająco. Owija się kilka kostek lodu w ściereczkę i naciera nią przez kilka minut stopy do kostek, następnie osusza się nogi i przeciera nalewką z wiązu górskiego, wodą kolońską, alkoholem lub octem.

Terapia ciepło-zimno. Naprzemienna, gorąca i chłodna kąpiel stóp cieszy się sporą popularnością w wielu uzdrowiskach. Należy usiąść na brzegu wanny i przez kilka minut na przemian, trzymać stopy pod strumieniem umiarkowanie ciepłej i zimnej bieżącej wody, zawsze kończąc na chłodnej. Zmiana temperatur doskonale pobudza ukrwienie stóp.
Przeciwwskazania to cukrzyca i problemy z krążeniem w nogach.

Modyfikacje terapii ciepło-zimno:

• przed polewaniem nóg gorącą i chłodną wodą, należy przez 5 minut moczyć stopy w ciepłej wodzie z dodatkiem 6 kropli olejku eukaliptusowego i 6 kropli olejku różanego; można zastosować także olejek jałowcowy i cytrynowy
• zamiast olejków eterycznych można także zastosować napar mięty i rumianku; napar z 4 torebek ziół na kubek wrzącej wody dodaje się do 4l. gorącej wody

Delikatny masaż stóp jest wskazany szczególnie przed moczeniem lub podczas zabiegu. Należy masować całe stopy: delikatny ucisk palców, okrężne ruchy masujące na podeszwach (spód stopy) i silne przesuwanie kciuka po łuku stopy.

Suchy masaż podeszwy warto urozmaicić wykorzystując piłkę golfową, tenisową lub wałek do ciasta - wystarczy usiąść, położyć stopę na małej piłce lub wałku leżącym na ziemi i tak ruszać nogą, aby masować całą podeszwę. Inny skuteczny sposób masażu to włożenie do kapci garści suchej fasoli i spacery po domu. Oczywiście najwygodniejsze są masażery nóg.

Ćwiczenia mięśni stóp i nóg przez cały dzień likwidują lekkie bóle i poprawiają ukrwienie. Wskazana jest następująca aktywność:

• trwające cały dzień uczucie napięcia i ucisku stóp - należy wykonać każdą stopą osobno, kilka silnych ruchów, a na koniec poruszać palcami w górę i dół
• wymóg długotrwałego stania - wskazane jest wykonywanie kilku kroków w miejscu, zmienianie pozycji i co jakiś czas opieranie jednej stopy na podwyższeniu lub stopniu, najlepiej stać na miękkim podłożu np. dywaniku lub gumowej macie
• zesztywnienie stóp - należy zdjąć buty, usiąść na krześle, wyciągnąć nogi do przodu, wykonać okrężne ruchy stopami poczynając od kostek - 10x w jednym i 10x w przeciwnym kierunku, opuścić palce nóg jak najniżej w dół a później unieść jak najwyżej w górę, całe ćwiczenie trzeba powtórzyć 10x, na koniec należy złapać palce stóp dłońmi i delikatnie odginać je w górę i w dół
• ćwiczenie wzmacniające mięśnie nóg polega na podnoszeniu z ziemi palcami stóp rozsypanych ołówków lub kredek

Obuwie z grubymi podeszwami lepiej amortyzuje uderzenia o ziemię, co chroni stopy przed nierównościami i twardym podłożem. Jeśli ogólny stan obuwia jest zadowalający, a jedynie podeszwy uległy wytarciu, warto do buta włożyć nową wkładkę korygującą. Zużyte i cienkie podeszwy nie spełniają swojej ochronnej funkcji, co dotyczy szczególnie pracowników biurowych, dlatego po wyjściu z biura najlepiej od razu włożyć wygodniejsze buty.

Wysokie obcasy wywołują stałe napięcie mięśni łydek oraz nieznaczne przesuwanie się stopy do przodu (silny ucisk i ból), co nie sprzyja zdrowiu stóp. Najlepszym rozwiązaniem jest okresowa zmiana w ciągu dnia niewygodnego obuwia na płaskie.

Rozciąganie starych butów może być pomocne, gdy po włożeniu nowej wkładki okażą się one za ciasne. Należy wypełnić skarpetkę piaskiem, umieścić ją w bucie, owinąć całego buta wilgotną szmatką i zostawić na dobę do wyschnięcia.

Ból i opuchnięte nogi. Porada lekarska

Konsultacja lekarska jest niezbędna, gdy:

• występuje ból stóp nasilający się podczas dnia
• stan stóp uniemożliwia włożenie butów, silne opuchnięcie
• kroki po wstaniu z łóżka są utrudnione
• wystąpiła gorączka i złe samopoczucie, możliwe jest zakażenie

Powyższe objawy mogą świadczyć o poważnej chorobie:

• dna moczanowa: nagły ból, staw jest zaczerwieniony, gorący, bolesny przy dotyku i poruszaniu
• zapalenie więzadeł podeszwy stopy, zapalenie powięzi podeszwowej: uczucie spacerowania po kamieniach, ból odczuwany głównie pod piętą i w linii środkowej podeszwy)
• haluks i zapalenie kaletki pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego: wrażliwy guzek kostny na boku palucha uwypuklający się na zewnątrz
• wrastający paznokieć
• płaskostopie
• erytromelalgia, zespół piekących stóp może wynikać z niedoboru witamin z grupy B, dlatego ich uzupełnienie w diecie może pomóc
• metatarsalgia, ból śródstopia
• brodawki stóp: ból nasilający się stopniowo związany z powstaniem płaskiego, brodawkowatego guzka na podeszwie stopy
• zaburzenia krążenia i niedokrwienie kończyn (np. zapalenie żył lub żylaki)
• grzybica,
• ucisk na nerw, zespół kanału stępu (schorzenie analogiczne do zespołu cieśni nadgarstka)
• bóle związane z przewodnictwem nerwowym, neuropatie cukrzycowe - źle kontrolowana cukrzyca
• anemia
• choroby tarczycy
• alkoholizm
• odmrożenia
• uszkodzenie kości stopy
• zapalenie stawów stopy
• zapalenie ścięgna Achillesa
• zapalenie kaletek maziowych
• zapalenie kości

Tematy pokrewne

Ból mięśni
Ból piszczeli
Postawa ciała
Zespół niespokojnych nóg
Zmęczenie

Bruksizm. Nałogowe zgrzytanie zębami. Domowe leczenie, przyczyny, skutki i objawy

» Stale aktualizowane artykuły o chorobach psychicznych na LeczeniePRO.pl/choroby-psychiczne »

Bruksizm to nadmierna i mimowolna aktywność mięśni żuchwy prowadząca do charakterystycznego zgrzytania zębami (zaciskanie i tarcie zębami) występującego najczęściej w nocy.

Objawy i skutki bruksizmu

• rozchwianie zębów w górnej i dolnej szczęce
• starcie koron zębowych
• złamania zębów
• zmiany zapalne i zwyrodnieniowe stawu skroniowo-żuchwowego (ograniczenie zakresu ruchu stawu)
• przewlekły ból głowy
• ból karku i pleców
• zaburzenia snu i bezsenność

Główne przyczyny bruksizmu

• nadmierny stres
• nadmierna wrażliwość na stres
• lęki, nerwica, samotność i depresja
• wady zgryzu i jamy ustnej
• zaburzenia funkcji stawu skroniowo-żuchwowego
• predyspozycje genetyczne
• niski ogólny stan zdrowia

Domowe sposoby na zgrzytanie zębami, bruksizm

Prawidłowa pozycja spoczynkowa zębów w ciągu dnia. Powinny się ze sobą stykać tylko przy przeżuwaniu pokarmu i podczas połykania. Wskazane jest rozłożenie kartek w całym domu i w miejscu pracy z powyższą informacją oraz jak najczęstsze powtarzanie stwierdzenia: "wargi razem, zęby osobno"

Twarda przekąska przed snem może uspokoić nadaktywność jamy ustnej w nocy. Warto zjeść twarde jabłko, surowy kalafior lub marchewkę.

Ciepły okład przyłożony do żuchwy powoduje relaksację jej mięśni, których długotrwały skurcz jest przyczyną bólu głowy. Ciepłe kompresy należy powtarzać jak najczęściej i jak najdłużej pozostawiać na twarzy z obu stron.

Bokserskie ochraniacze na zęby chronią przed nocnym zaciskaniem szczęk.

Relaks to fundament leczenia bruksizmu. Szczególnie wskazane jest ograniczenie podaży kofeiny i węglowodanów, częste ciepłe kąpiele, wolniejsze tempo życia i sposoby relaksacyjne np. medytacja.

Zioła adaptogenne pomagają w relaksacji, uspokajają pobudzonych i pobudzają zamulonych. Wartym wypróbowania jest pnącze o nazwie Gynostemma królewska, dostępne w formie wyciągu, suszu, nasion i sadzonek do własnej hodowli.

Samodzielna psychoterapia - "Recepta 4x7":

• Ustalenie istnienia problemu: "Zaciskanie i zgrzytanie zębami wyrządza mi zbędną szkodę"
• Jasne ustalenie szkód: "Sprawia mi to ból i powoduje komplikacje towarzyskie"
• Opracowanie programu pozytywnego: "Przestanę zaciskać zęby i zgrzytać nimi"
• Przekonanie samego siebie, że uzyska się korzyść zdrowotną: "Znikną bóle i lepiej się poczuje"

Powyższe stwierdzenia należy zapisać na kartce, nosić ją zawsze przy sobie i w ciągu dnia 7 razy powtarzać te 4 zdania. Metoda gwarantuje pewną poprawę, jednak u wielu osób jest ona bardzo wyraźna.

Ból szczęki i żuchwy. Staw skroniowo-żuchwowy. Domowe sposoby

» Stale aktualizowany artykuł o bólu szczęki na LeczeniePRO.pl/ból-szczęki-żuchwy-zapalenie-stawu-żuchwowego »

Dysfunkcja (zapalenie lub zespół) stawu skroniowo-żuchwowego tzw. zespół Costena jest zaburzeniem działania stawu łączącego dolną szczękę (żuchwę) z górną. Zespół objawów uniemożliwiających prawidłowe działanie tego złożonego systemu mięśni, więzadeł, krążków stawowych i kości.

Staw skroniowo-żuchwowy jest jednym z najbardziej złożonych stawów w organizmie, który odpowiada za poruszanie żuchwą do przodu, do tyłu oraz na boki.

Główne objawy dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego (DSSŻ)

• ból szczęki, ból żuchwy i jej mięśni
• ból zębów
• ból głowy, ból uszu, ból skroni, ból i ucisk za oczami
• odgłos trzaskania lub pękania przy otwieraniu lub zamykaniu ust
• ból przy ziewaniu, szerokim otwieraniu ust lub przeżuwaniu
• przeskakiwanie, blokowanie lub wypadanie żuchwy
• nagła zmiana wzajemnego ułożenia zębów górnych i dolnych
• ból pleców, ból karku, ból barków

Przyczyny zapalenia stawu skroniowo-żuchwowego

• głęboki zgryz
• wysunięta do przodu górna szczęka
• brak tylnych zębów
• zgrzytanie zębami
• nawyk zaciskania zębów
• urazy głowy i szczęki na skutek wypadków i uderzeń
• nieodpowiednie protezy zębowe

Problemy ze stawem skroniowo-żuchwowym najczęściej dotyczą kobiet po 40 roku życia.

Domowe sposoby na ból żuchwy i szczęki

Poprawa ukrwienia okolic żuchwy. Wskazane są wilgotne ciepłe lub zimne okłady, jednak nie wolno stosować ich na przemian. Należy sprawdzić, który kompres lepiej poprawia krążenie, gdyż u jednych osób bardziej efektywne będzie ciepło, a u innych np. lód. Okład należy przyłożyć z boku żuchwy.

Delikatny masaż i rozciąganie okolic stawu skroniowo-żuchwowego także może poprawić krążenie. Do masażu można użyć szorstkiej gąbki od kąpieli.

Ochraniacz na zęby, używany przez bokserów, stabilizuje żuchwę i chwilowo łagodzi dolegliwości. Należy zamoczyć go w ciepłej wodzie aby zmiękł, a później odpowiednio przygryzając dopasować do kształtu uzębienia.

Jedzenie miękkich i płynnych pokarmów pomaga, gdy ból staje się bardziej dokuczliwy.

Aspiryna doskonale działa w schorzeniach mięśni lub stawów.

Prawidłowa pozycja ciała. Siedząc przy biurku lub stole nie wolno się o nie opierać ani podpierać ręką podbródka - żuchwa powinna zawsze znajdować się na poziomie obojczyków, a uszy w tym samym pionie co barki. Dlatego wiele osób cierpiących na zespół Costena narzeka także na ból pleców - związek między tymi dolegliwościami jest oczywisty.

Zamiast zwykłej poduszki cienki zrolowany ręcznik grubości nadgarstka, drugi ręcznik pod plecy, a pod kolana poduszkę. Całonocny sen w pozycji na wznak wpływa relaksująco na szczęki i ma fundamentalne znaczenie w leczeniu dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego. Jeśli problemem jest nawyk spania na boku, należy położyć po obu stronach głowy woreczki z grochem :) ten sposób zapobiega nieświadomemu odwracaniu się na boki.

Ograniczenie ziewania. Jeżeli nachodzi ochota ziewnięcia, należy ograniczyć ruch szczęki poprzez przytrzymanie podbródka ręką.

Zgrzytanie zębami tzw. bruksizm lub bruksomania nasila dolegliwości stawu skroniowo-żuchwowego.

Zakazy pomocne w leczeniu DSSŻ, czyli nie wolno:

• leżeć na brzuchu z głową zwróconą w jedną stronę
• czytać lub oglądać telewizji w pozycji na plecach z głową ułożoną pod kątem ostrym
• trzymać telefonu między barkiem a żuchwą
• nosić ciężkiej torby przewieszonej przez ramię
• wykonywać prac wymagających unoszenia głowy do góry np. malowanie sufitu
• nosić butów na wysokich obcasach

Ból szczęki i żuchwy. Porada lekarska

Konsultacja ze stomatologiem jest konieczna jeśli typowym objawom towarzyszy trudność przy otwieraniu ust lub przy myciu zębów, a także ostry ból głowy.

Tematy pokrewne

Osteoporoza
Zapalenie stawów
Zapalenie ścięgna

Choroba, syndrom i zespół niespokojnych nóg. Domowe leczenie, objawy i przyczyny

» Stale aktualizowany artykuł o syndromie niespokojnych nóg na LeczeniePRO.pl/zespół-niespokojnych-nóg »

Zespół niespokojnych nóg (RLS - ang. restless legs syndrome), określany też jako syndrom niespokojnych nóg lub choroba/zespół Ekboma to przewlekła i łagodna dolegliwość polegająca na nieprzyjemnych odczuciach w obrębie nóg (parestezja) w połączeniu z uporczywą potrzebą okresowego poruszania nogami. Najczęściej dokucza w czasie odpoczynku. Wieczorem i nocą, nasilenie objawów może powodować bezsenność.

Zwykle zespół niespokojnych nóg dotyczy podudzi, ale może przejść na uda a nawet ramiona. Nie zawsze obejmuje obie strony ciała. Choroba ustępuje podczas aktywności fizycznej np. w czasie chodzenia.

Na zespół Ekboma cierpi 5-10% populacji. W późnym wieku wiąże się z procesami starzenia centralnego układu nerwowego, jednak u młodych ludzi może być objawem poważnego schorzenia neurologicznego lub chorób układu krążenia.

Objawy zespołu niespokojnych nóg

• cierpnięcie, mrowienie, drętwienie nóg
• uczucie zmęczenia nóg i dyskomfort
• przymus poruszania nogami (paluch, staw skokowy, staw kolanowy i biodrowy)

Przyczyny i podłoże zespołu niespokojnych nóg

• charakter dziedziczny
• cukrzyca
• mocznica
• reumatoidalne zapalenie stawów
• przewlekła niewydolność żylna (zapalenie/zakrzepica żył)
• anemia
• zaburzenia gospodarki żelazem
• wada zwojów podstawy mózgu
• zaburzenia równowagi chemicznej w określonych okolicach mózgu (niedobór dopaminy w prążkowiu)

Domowe sposoby na syndrom niespokojnych nóg

Przechadzka po pokoju. Aby najszybciej zaspokoić dziwaczną potrzebę poruszania nogami wystarczy wstać z łóżka i przejść się po sypialni.

Wieczorny spacer zmniejsza częstotliwość napadów zespołu niespokojnych nóg. Wysiłek fizyczny zmienia równowagę chemiczną w mózgu (wydzielanie endorfin) i ułatwia spokojny sen.

Nieskoordynowane ruchy stopami są wskazane przy nasileniu dolegliwości - zmęczenie uspokaja.

Zmiana pozycji snu okazuje się pomocna jeśli napady zdarzają się w określonym ułożeniu ciała.

Moczenie nóg w zimnej wodzie może przynieść ulgę, ale jeśli nie pomaga skuteczniejsze może okazać się ogrzewanie np. przy użyciu poduszki/koca elektrycznego.

Multiwitamina. 1 tabletka dziennie jest wskazana w profilaktyce zespołu niespokojnych nóg. Według jednych specjalistów przyczyną schorzenia jest niedobór żelaza, natomiast inni uważają, że problem tkwi w niedoborze kwasu foliowego. Naturalną alternatywą dla syntetycznych multiwitamin jest pyłek pszczeli.

Sprawdź recenzję suplementu diety typu PREMIUM: Witaminy na dzień & Minerały na noc »

2 tabletki aspiryny przed snem przynoszą poprawę u wielu pacjentów.

Unikanie jedzenia obfitych posiłków wieczorem. Możliwe, że proces trawienia wyzwala objawy syndromu niespokojnych nóg.

Stres nasila objawy RLS, dlatego warto poznać skuteczne techniki relaksacyjne. Relaksujący odpoczynek jest mocno wskazany.

Masaż i rozciąganie nóg tuż przed pójściem spać może przynieść ulgę.

Nie wolno stosować tabletek nasennych, które przynoszą doraźną ulgę i łatwo uzależniają. Zamiast jednego problemu powstają dwa!

Alkohol również nie jest rozwiązaniem, to następny podwajacz kłopotów.

Kofeina STOP. Należy ograniczyć lub zupełnie zrezygnować z picia napojów kofeinowych, co zapewnia wyraźne ograniczenie napadów RLS.

Rzucenie palenia papierosów przynosi bezdyskusyjną poprawę. Znany jest przypadek 70-letniej kobiety, która wyzdrowiała w miesiąc po odstawieniu tytoniu.

Unikanie zimna. Wielu ekspertów uważa, że wydłużona ekspozycja na zimno jest prawdopodobną przyczyną zespołu niespokojnych nóg.

Bawełniane rajstopy zakładane na noc lub noszenie jedwabnej piżamy według wielu pacjentów przynosi poprawę.

Zespół niespokojnych nóg. Porada lekarska

Kontakt z lekarzem jest wskazany jeśli zespół niespokojnych nóg uniemożliwia spokojny sen, gdyż może świadczyć o poważniejszej chorobie tj. schorzenia płuc, niewydolność nerek, cukrzyca, choroba Parkinsona lub inne schorzenie neurologiczne.

Tematy pokrewne

Ból piszczeli
Zespół cieśni nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka. Objawy i domowe sposoby leczenia. Ćwiczenia

» Stale aktualizowany artykuł o leczeniu zespołu cieśni nadgarstka na LeczeniePRO.pl/zespół-cieśni-nadgarstka »

Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) to choroba nerwów obwodowych i powstaje w wyniku długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego, który biegnie w kanale nadgarstka. Ucisk ten prowadzi do zaburzenia odżywania włókien nerwu pośrodkowego.

Bezpośrednią przyczyną zespołu cieśni nadgarstka są wielokrotne drobne urazy lub wykonywanie ruchów niezgodnych z fizjologią nadgarstka, które wywołują obrzmienie ścięgien, a te nabrzmiałe uciskają nerw pośrodkowy.

Typowe objawy zespołu cieśni nadgarstka

• dotkliwy ból nadgarstka (kłucie) i obrzęk
• drętwienie ręki i nadgarstka często po przebudzeniu (uśpienie ręki)
• mrowienie w nadgarstku i w okolicy kciuka, palca wskazującego, środkowego i połowy palca serdecznego
• osłabienie chwytu
• brak precyzji ruchów

Przyczyny zespołu cieśni nadgarstka

• reumatoidalne zapalenie stawów
• zapalenie ścięgien
• nadmierne używanie nadgarstka
• przerost tkanki kostnej po złamaniu nadgarstka
• niedoczynność tarczycy
• zatrzymanie płynów, głównie podczas: ciąży, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, stosowania doustnej antykoncepcji
• cukrzyca
• choroba zawodowa występująca u osób, których praca polega na stałym używaniu rąk, a więc najbardziej zagrożone grupy to: osoby pracujące przy komputerze, robotnicy przy taśmach montażowych, kierowcy, operatorzy młotów pneumatycznych, rzeźnicy, kasjerki, gospodynie domowe

Kobiety chorują dwukrotnie częściej niż mężczyźni, zwykle między 40 a 60 rokiem życia. Zespół cieśni nadgarstka zazwyczaj dotyczy jednej ręki, ale może także wystąpić w obydwu. ZCN można w pełni wyleczyć - ostatecznością jest zabieg chirurgiczny.

Domowe sposoby na zespół cieśni nadgarstka. Leczenie i zapobieganie

Ucisk narasta przy wielokrotnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, dlatego należy dążyć do utrzymywania dłoni i nadgarstków możliwie w linii prostej. Początkowo taka pozycja może wydawać się nienaturalna np. podczas pisania na klawiaturze lub przy prowadzeniu samochodu, jednak pomaga w leczeniu ZCN.

Gimnastyka nadgarstków. Wskazane jest wykonywanie okrężnych ruchów w nadgarstkach - ćwiczenie należy wykonywać przez około 2 minuty. Uruchamia to wszystkie mięśnie nadgarstków, poprawia ukrwienie i zmienia ustawienie przygięciowe.

Ćwiczenie w przerwie. Długie pisanie na klawiaturze wymaga samodyscypliny i robienia przerw, podczas których należy unieść ręce w górę i wykonywać nimi ruchy rotacyjne z jednoczesnym obracaniem nadgarstków. Ćwiczenie to ustawia prawidłowo bark, szyję i górny odcinek pleców, równocześnie łagodząc stres i napięcie.

Ćwiczenie szyi. Należy położyć dłonie na biurku lub stole i przez 2 minuty rotacyjnie kręcić głową: zginać szyję do tyłu i do przodu, następnie przechylać głowę w prawo i w lewo, a na koniec obracać szyją, spoglądając w tył przez prawe i lewe ramię.

Regularne ćwiczenia każdego dnia. Min. 4 razy dziennie. Powyższe propozycje ćwiczeń trzeba wykonywać tak często jak jeść posiłki i ćwiczyć nawet jeśli ból nie występuje.

Aspiryna i ibuprofen jako niesteroidowe leki przeciwbólowe skutecznie łagodzą ból, ale także stan zapalny, natomiast niewskazany jest paracetamol, ponieważ nie wykazuje działania przeciwzapalnego.

Zimne okłady zmniejszają obrzęk ścięgien w przeciwieństwie do ciepłych kompresów.

Częste unoszenie rąk najszybciej przynosi ulgę nadgarstkom. Należy:

• unikać trzymania dłoni poniżej linii ramion podczas przerwy w pracy
• siedzieć z łokciami podpartymi na biurku lub oparciach siedziska
• kierować dłonie do góry jeśli to tylko możliwe

Zaciskanie pięści pomaga w przypadku mrowienia. Należy wielokrotnie zacisnąć pięść i rozprostować palce.

Prawidłowa pozycja snu. Ramiona powinny być ułożone wzdłuż ciała, a nadgarstki wyprostowane. Należy unikać opadania rąk poza krawędź łóżka, co może zwiększać ucisk w kanale nadgarstka.

Jeśli rano odczuwa się ból lub drętwienie rąk, należy przed snem wykonać opisane wyżej ćwiczenia. Można także usztywnić nadgarstki na noc i zastosować poduszkę z gryki Uan-an, która zapewnia optymalne ułożenie głowy i szyi podczas snu.

Szyna nadgarstkowa zmniejsza ucisk nerwu. Zalecana jest szyna z metalową wkładką i rzepami, która zapewnia optymalne podparcie, ale nie usztywnia zbyt mocno ręki. Szyny z tworzywa sztucznego zwykle są za twarde i nie przepuszczają powietrza, co może być przyczyną odparzenia. Szyna musi być dopasowana do dłoni - nie może ograniczać ruchów żadnego palca.

Nie wskazane jest owijanie nadgarstka bandażem elastycznym, co poprzez niepotrzebny ucisk, stanowi dodatkowe upośledzenie krążenia krwi w kanale nadgarstka.

Właściwy uchwyt/rączka musi pasować do dłoni. Za wąskie należy pogrubić np. taśmą lub gumową rurką, a za szerokie wymienić.

Prawidłowe trzymanie narzędzi. Np. przy wierceniu, nie wolno naciskać podstawą nadgarstka. Należy spróbować obciążyć łokieć i staw ramienny.

Kuracja witaminą B6 efektywnie leczy objawy zespołu cieśni nadgarstka. Niektórzy lekarze twierdzą, że ZCN wynika z niedoboru tej witaminy. Jednak zauważalna poprawa występuje dopiero między 6 a 12 tygodniem terapii - ustępuje drętwienie, mrowienie, sztywność i ból.

Leczenie witaminą B6 wymaga kontroli lekarskiej, gdyż wysokie dawki tej witaminy mogą być szkodliwe. W chorobach nerwów obwodowych stosuje się dawki od 100 do 300mg witaminy B6. 1g na dobę nie wywołuje skutków ubocznych u dorosłych.

Sprawdź recenzję suplementu diety typu PREMIUM: Witamina B Complex »

Zespół cieśni nadgarstka. Porada lekarska

Ból dłoni i nadgarstków z towarzyszącym trzaskiem podczas ruchu świadczy o zapaleniu stawów i wymaga konsultacji lekarskiej.

Tematy pokrewne

Dna moczanowa
Osteoporoza
Postawa ciała
Zapalenie kaletki

Ból piszczeli i kości piszczelowej. Shin splints. Domowe sposoby

» Stale aktualizowany artykuł o bólu piszczeli na LeczeniePRO.pl/ból-piszczeli-shin-splints »

Shin splints to bolesność i obrzęk mięśni piszczelowych. Ból piszczeli może być objawem kilku dolegliwości:

• początek złamań kompresyjnych
• podrażnienie mięśni
• podrażnienie ścięgna łączącego mięsień z kością

Shin splints charakteryzuje się bólem w przednich powierzchniach goleni, który najczęściej występuje po wysiłku lub w trakcie podjętej aktywności fizycznej. Nie leczony ból piszczeli może doprowadzić do złamania kompresyjnego. 

Na bezpośrednią przyczynę shin splints wskazuje się twarde, nieelastyczne powierzchnie, które mogą uprzykrzyć życie zarówno podczas chodzenia jak i biegania. Pozostałe przyczyny to:

• nieprawidłowa postawa ciała
• niewłaściwe obuwie
• obniżony łuk stopy
• niedostateczna rozgrzewka
• błędna mechanika biegu i chodu
• przetrenowanie, zmęczenie

Problem shinsplints dotyczy ludzi aktywnych zawodowo obojga płci w różnym wieku. Jest jednym z najczęstszych urazów w tanecznym aerobiku i biegach długodystansowych.

Poniższe sposoby leczenia i profilaktyki shin splints skutecznie zapobiegają rozwojowi choroby i pozwalają na normalną aktywność możliwie bezboleśnie.

Domowe sposoby na shin splints

Ćwiczenia rozciągające mięśnie łydek i ścięgno Achillesa to szczególnie wskazany sposób zapobiegania shin splints. Skrócone mięśnie łydek (np. chodzenie na obcasach) utrzymują mniejszy ciężar niż rozciągnięte i dlatego zbyt duża masa oraz nacisk są przenoszone na mięśnie piszczelowe.

Zalecane ćwiczenia

• należy stanąć twarzą do ściany i oprzeć o nią dłonie, skrzyżować lewą nogę z prawą, tak żeby palce lewej nogi stale dotykały podłogi, teraz piętę lewej nogi należy powoli dociskać do podłogi, ćwiczenie powtarza się 20 razy i prawa noga
• stojąc na podłodze w 15 centymetrowym rozkroku, należy lekko uginając kolana, plecy trzymając prosto i pięty na podłodze dojść do maksymalnego ugięcia kolan i wytrzymać w tej pozycji przez 30 sekund; trzeba poczuć jak dolna część łydki się rozciąga; ćwiczenia powtarza się 10 razy 

Podłoże. Jeśli aktywność fizyczna odbywa się głównie na twardym podłożu trzeba to zmienić - szczególnie należy unikać niesprężystego betonu. Najlepsze są podłogi drewniane nie przylegające bezpośrednio do posadzki. Podłoża nieelastyczne na których ma się zamiar wykonywać dynamiczne układy aerobikowe, należy pokryć matami piankowymi. Biegać lepiej po trawie lub ziemi niż po żwirze i lepiej po żwirze niż po betonie.

Właściwe obuwie musi być idealnie dopasowane i musi odpowiednio amortyzować wstrząsy przedniej części stopy. Najrozsądniej buty testować w sklepie, należy wykonać kilka podskoków na palcach i płaskich stopach - zderzenie z podłogą nie powinno być zbyt wytłumione, ale musi być bezbolesne.

Częsta zmiana butów dotyczy szczególnie biegaczy, którzy mają tendencje do wyginania stóp do wewnątrz. Wkładki do butów zapobiegające temu problemowi szybko tracą własności amortyzujące i dlatego wskazana jest częsta wymiana obuwia lub samych wkładek.

Biegacze, którzy pokonują tygodniowo 40km, potrzebują nowych butów co 60-90 dni, mniejsza liczba pokonanych kilometrów to wymiana obuwia co 4-6 miesięcy. Osoby uprawiające aerobik, tenis lub koszykówkę 2x w tygodniu powinni zmieniać buty 2-3 razy w ciągu roku, natomiast trenujący 4x w tygodniu potrzebuje nowych trzewików co 60 dni.

Odpoczynek z lodem na uniesionej kończynie. Bolącą nogę należy owinąć bandażem elastycznym, położyć się na plecach, podnieść nogę do góry i oprzeć ją np. o ścianę, przyłożyć okład z lodu na 20-30 minut.

Ciepło/zimno, czyli kąpiel kontrastowa także pomaga przy bólach goleni. Należy na przemian przykładać na jedną minutę lód i na drugą minutę gorący okład. Zabieg najlepiej powtarzać przez 10 minut przed czynnością powodującą ból.

Masaż obszaru bezpośrednio przylegającego do krawędzi piszczeli - masowanie kości piszczelowej najczęściej pogarsza sytuację. Aby złagodzić ból przy masażu, należy usiąść na podłodze z jedną nogą zgiętą w kolanie i stopą ułożoną płasko na podłożu, następnie opuszkami palców trzeba lekko gładzić boki kości i przesuwać ręce od kolana do kostki i z powrotem wielokrotnie. Teraz należy opleść dłonie wokół łydki i czubkami palców, mocno przyciśniętymi do mięśni na krawędzi kości, przesuwać od kolana do kostki - im większa siła wykonania tej fazy masażu, tym lepiej.

Taki zabieg przywraca właściwą długość ścięgien oraz łagodzi ucisk na nie u góry i u dołu kości piszczelowych, a także poprawia krążenie krwi.

Płaskie stopy o niskim łuku mogą powodować shin splints - mięsień po wewnętrznej stronie łydki musi pracować ciężej, szybciej ulega zmęczeniu i nie amortyzuje wstrząsów, które zostają przeniesione na kości goleni. Dlatego potrzebny jest dodatkowy materiał amortyzujący lub odpowiednie wkładki do butów - przed ich wyborem wskazana jest rada eksperta.

Zbyt wysokie podbicie też może wywołać ból piszczeli. Tak zbudowane stopy wymagają wielu ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie, szczególnie łydek.

Wzmacnianie mięśni otaczających kości piszczelowe skutecznie zapobiega shin splints. Mięśnie te stabilizują osadzenie stopy oraz ograniczają wstrząsy podczas biegania i chodzenia. Oto kilka proponowanych ćwiczeń:

• jazda na rowerze, przy każdym naciśnięciu na pedały należy skoncentrować się na pracy przednich mięśni piszczelowych
• zamiast roweru chodzenie na piętach zmusza do rozciągania mięśni wokół goleni
• ćwiczenie z obciążeniem - należy usiąść na krawędzi stołu tak wysoko aby nie dotykać podłoża, na stopy zakłada się około 2kg obciążenia (np. wiaderko ze żwirem lub piaskiem czy przyczepiane ciężarki) i ugina stopę ku górze i opuszcza - mięśnie piszczelowe zaciskają się przy podnoszeniu stopy; ćwiczenie powtarza się do całkowitego zmęczenia

Porada lekarska

Celne zdiagnozowanie shin splints czasami bywa trudne, co wynika z tego samego objawu, które dotyczy złamania kompresyjnego, czyli bólu piszczeli. Dlatego aby przeprowadzić trafną diagnozę, czy już doszło do złamania pacjent musi rozróżnić ból:

• złamanie kompresyjne to ból punktowy, skupiony na małej powierzchni
• shinsplints to ból rozkładający się od kolana do kostki

Tematy pokrewne

Ból kolana
Ból mięśni
Zapalenie kaletki
Zapalenie stawów
Zapalenie ścięgna

Ćwiczenia na kręgosłup. Właściwa postawa ciała. Domowe sposoby

» Stale aktualizowany artykuł o zdrowym kręgosłupie na LeczeniePRO.pl/ćwiczenia-na-kręgosłup »

Prawidłowa postawa ciała i kręgosłupa to zdrowy stosunek do innych, do życia i do samego siebie - postawa ciała jest zwierciadłem duszy, dlatego słowo "postawa" ma dwojakie znaczenie: postawa ciała i postawa do otoczenia. Oto przykładowe zależności:

• garbienie się to wyraz rezygnacji
• prosta postawa to wyraz zdecydowania i nieugiętości
• wysunięta głowa do przodu to otwartość i gotowość podjęcia każdego wyzwania

Zachowanie właściwej postawy ciała jest także podstawą profilaktyki bólu pleców i chorób kręgosłupa, który złożony z 33 odcinków kręgowych, tworzy fundament całego ciała. Dlatego nawykowe nie trzymanie ciała we właściwej pozycji prowadzi do uczucia stałego zmęczenia, bólów głowy i chorób kręgosłupa, w tym trwałych zniekształceń:

• dyskopatia - schorzenia krążka międzykręgowego, często pierwszy etap choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa
• skolioza - boczne wygięcie kręgosłupa
• lordoza - łukowate wygięcie kręgosłupa w stronę brzucha
• kifoza - łukowate wygięcie kręgosłupa w stronę grzbietową tzw. garb
• rwa kulszowa (ischialgia) - ucisk na nerwy rdzeniowe, najczęściej wynik dyskopatii

Aby do tego nie dopuścić należy poznać i stosować w życiu codziennym sprawdzone sposoby zapobiegania skrzywieniom kręgosłupa.

Domowe sposoby na zdrowy kręgosłup

Ćwiczenia na kręgosłup nadają jemu właściwe ustawienie osiowe. Przed rozpoczęciem ćwiczeń trzeba przyjąć pozycję wyprostowaną ale nie sztywną postawę na baczność jak w wojsku, gdyż wówczas mięśnie są zbyt napięte, a okolica lędźwiowa tworzy za duży łuk. Oto podstawowe z ćwiczeń na kręgosłup i prawidłowa sesja treningowa:

• wyprost kręgosłupa: należy stanąć na lekko ugiętych kolanach i wyciągnąć ręce przed siebie; w czasie wdechu należy wyprostować ręce ku górze i jednocześnie unieść barki; natomiast przy wydechu należy opuścić barki zbliżając je do tułowia z jednoczesnym opuszczaniem ramion do dołu, żebra powinny zbliżyć się do kręgosłupa
• skłon boczny: stojąc należy pochylić się w prawo, tak aby uchem dotknąć barku i pogłębić skłon w kierunku biodra; po powrocie do pozycji wyprostowanej należy powtórzyć ćwiczenie w lewą stronę
• wyprost kręgosłupa
• skręt pleców: należy powoli odwracać głowę w kierunku prawego barku aż do oporu, po powrocie do pozycji wyjściowej należy powtórzyć ćwiczenie w lewą stronę
• wyprost kręgosłupa
• skłon do przodu: stojąc należy zgiąć plecy do przodu opuszczając głowę i ramiona ku podłodze
• wyprost kręgosłupa
• skłon do tyłu: siedząc lub stojąc należy oprzeć ręce na biodrach i bardzo ostrożnie odgiąć się do tyłu; miednica powinna zachować swoje położenie
• ostatni wyprost kręgosłupa kończący trening

Kontrola postawy. W tym celu najlepiej używać lustra. Należy równomiernie rozłożyć ciężar ciała na obie stopy, odciągnąć barki do tyłu i wciągnąć brzuch. W tej pozycji pośladki są zwarte, a okolica lędźwiowa tworzy niewielki łuk.

Drugi sposób kontroli postawy to wyobrażenie sobie linii prostej przebiegającej od ucha przez bark, biodro, kolano aż do kostki - pozycja ciała powinna pokrywać się z tą linią.

Trzecia, najwygodniejsza metoda kontroli to popularny pajączek (prostotrzymacz), który sygnalizuje dźwiękiem jeśli ciało przyjmuje niewłaściwą postawę.

Zmniejszenie napięcia mięśni barków i szyi wywołanego przez garbienie się z równoczesnym zaokrągleniem barków, które wywołuje lekkie zgięcie głowy do przodu.

Ćwiczenie korekcyjne rozpoczyna się od wyprostowania i ułożenia barków na tym samym poziomie. Następnie wykonuje się skręt głowy do przodu (10-15 razy) i powtórkę obracając głowę do tyłu. W następnej fazie ćwiczenia należy unieść wysoko głowę i wykonać skręt zgodnie z ruchem wskazówek zegara (6-8 razy) i powtórka w przeciwną stronę.

Kontrola krzywizny. Najłatwiej sprawdzić krzywiznę kręgosłupa w następujący sposób: należy ustawić się przy ścianie, tak aby plecy i pośladki przylegały do niej. W okolicy pasa powinna pozostać przestrzeń pozwalająca na wsunięcie dłoni - jeśli ręka nie wchodzi lub wchodzi za ciasno oznacza to płaskie plecy, natomiast jeśli dłoń wchodzi i pozostaje jeszcze przestrzeń istnieje lordoza.

Ćwiczenie zwane nachyleniem miednicy to sprawdzony sposób na leczenie krzywizny. Istnieją 3 metody jego wykonywania:

• należy położyć się na plecach, kolana ugiąć pod kątem 45°, stopy oprzeć płasko na podłodze, pod okolicę lędźwiową podłożyć rękę, napiąć mięśnie brzucha i wypchnąć biodra do dołu tak, aby wyprostowane plecy ucisnęły ręke - ćwiczenie należy powtarzać kilka razy dziennie
• należy usiąść na podłodze uda układając płasko na podłożu, dłonie położyć na lędźwiach i wyprostować plecy wypychając klatkę piersiową - ćwiczenie należy powtórzyć kilka razy i wykonywać 2 razy dziennie
• stojąc należy położyć stopę na krześle ustawionym przed sobą i powtórzyć z drugą stopą, wówczas miednica uniesie się do góry a plecy wyprostują - ćwiczenie powinno być powtarzane w ciągu dnia przez osoby pracujące w pozycji siedzącej

Ćwiczenie korekcyjne na garbienie się, czyli pochylanie barków do przodu, wywołuje utrudnione oddychanie, co skutkuje poczuciem ospałości i braku energii. Stojąc opuszcza się ramiona wzdłuż tułowia, złączone dłonie na plecach opuszcza się do pośladków. Następnie należy unieść barki ku uszom i opuścić zbliżając ku sobie łokcie, dzięki czemu uzyska się maksymalne zbliżenie łopatek - mięśnie klatki piersiowej zostaną napięte, a mięśnie pleców skurczone. Ćwiczenie należy powtórzyć kilkakrotnie i wykonywać często podczas dnia.

Obie stopy oparte na ziemi podczas długiego stania. Zwyczaj przenoszenia ciężaru ciała na jedną nogę może nasilać skrzywienie kręgosłupa.

Ćwiczenie rozluźniające mięśnie pleców. Po długim staniu lub w trakcie jego (ale na krótko) warto postawić jedną stopę na jakimś podwyższeniu.

Prawidłowa pozycja siedząca, czyli kolana na poziomie bioder. Odległość między biurkiem i krzesłem powinna zapewniać udom położenie równoległe do podłogi, a kolana muszą być na poziomie bioder lub trochę wyżej.

Poduszka pod lędźwia zapewnia właściwą pozycję siedzącą jeśli krzesło lub fotel nie ma odpowiedniego kształtu oparcia gwarantującego łagodny łuk plecom. W sprzedaży dostępne są profilowane poduszki lędźwiowe.

Właściwa pozycja w aucie. Siedzenie musi być w takiej odległości od pedałów, aby zgięte kolana były nieco wyżej niż stawy biodrowe, a uda pozostały równolegle do podłogi. Pod okolicę lędźwiową można podłożyć poduszkę lub odpowiednio wyregulować oparcie.

Pozycja nogi na nogę to zły pomysł bo zmienia położenie ciała. Stopy powinny leżeć płasko na podłodze. Stąd częste uwagi fryzjerów lub stylistów, aby usiąść prosto podczas układania włosów.

Siadanie na brzegu krzesła wymusza prawidłową postawę, ponieważ aby utrzymać równowagę trzeba wyprostować plecy i barki.

Kontrola pozycji siedzącej. Pośladki muszą idealnie przylegać do siedziska. Jeśli brakuje tego uczucia to następuje szkodliwe pochylenie ramion i barków.

Opieranie łokci o biurko lub stół jest niewłaściwe. Odległość od biurka powinna wynosić 15-20cm, tak by przy próbie opuszczenia ramion na jego brzegu znalazły się tylko nadgarstki - istotne szczególnie dla osób pracujących w pozycji siedzącej.

Wysunięcie do przodu jednej stopy pozwala zachować właściwą postawę (znany trik prezenterów telewizyjnych). Proponowane ćwiczenie: siedząc na brzegu krzesła, należy umieścić jedną stopę pod nim, a drugą wyciągnąć dla równowagi.

Prawidłowa postawa do snu pomaga w zachowaniu właściwej pozycji za dnia. Spanie w nieprawidłowym ułożeniu jest przyczyną bólu pleców, co zaburza równowagę ciała, a najgorszy jest sen na brzuchu, gdyż nasila nienaturalne wygięcie pleców.

Zaleca się spanie na boku z podciągniętymi kolanami i poduszką na tyle grubą, aby głowa pozostawała na jednym poziomie z barkami, co gwarantuje osiowe ustawienie szyi do tułowia. Można też spać na plecach, ale z cienką poduszką pod głową i małą poduszką pod kolanami. Materac musi być na tyle sztywny i twardy, aby nie zapadał się pod ciężarem ciała - w pozycji na boku biodra i barki mają się trochę zapadać, dzięki czemu kręgosłup pozostanie wyprostowany.

Doskonałą poduszką zapewniającą właściwe ułożenie podczas snu jest poduszka wypełniona łuskami gryki np. oryginalna Uan-an

Aktywność fizyczna gwarantuje siłę mięśniom, które zapewniają równowagę, dlatego od ich funkcji zależy postawa ciała. W związku z czym trzeba chodzić, biegać, pływać, jeździć na rowerze, uprawiać aerobik lub jakikolwiek inny sport angażujący mięśnie. Szczególnie wskazane jest podciąganie na drążku, które wzmacnia kluczowe w utrzymywaniu prawidłowej pozycji ciała partie mięśniowe, czyli brzuch i plecy.

Krótki relaks. Za dnia warto dać plecom chwilę odpoczynku. Najlepiej położyć się na podłodze a nogi ułożyć na podwyższeniu na 15 minut.

Ćwiczenia poranne po wstaniu z łóżka i przed snem. Kilka skłonów lub kocich grzbietów, czyli barki i głowa do środka z jednoczesnym wypchnięciem górnej części kręgosłupa do tyłu.

Tematy pokrewne

Ból karku
Ból krzyża
Ból mięśni
Osteoporoza
Zapalenie stawów
Zapalenie ścięgna
Zespół cieśni nadgarstka

Osteoporoza. Domowe sposoby leczenia

» Stale aktualizowany artykuł o leczeniu osteoporozy na LeczeniePRO.pl/osteoporoza »

Osteoporoza to choroba kości polegająca na rozrzedzeniu ich struktury (zmniejszeniu masy), co skutkuje osłabieniem układu kostnego i w konsekwencji złamaniem. Osteoporoza nie dotyczy wyłącznie kobiet w podeszłym wieku, choć dotyka je najczęściej - masa kostna jest u kobiet mniejsza niż u mężczyzn, a w ciągu kilku lat po menopauzie następuje przyspieszony ubytek kości z powodu spadku poziomu estrogenu.

Osteoporoza jest czasami nazywana "cichym zabójcą", gdyż może rozwijać się bardzo podstępnie na przestrzeni wielu lat a nawet dziesięcioleci. U większości ludzi proces rozrzedzania struktury kości rozpoczyna się po przekroczeniu 45 roku życia - gęstość wszystkich kości w ustroju zaczyna się zmniejszać.

Objawy osteoporozy to ból pleców, ból w stawach biodrowych, przygarbiona postawa, obniżenie wzrostu w efekcie spłaszczenia kręgów kręgosłupa.

Najczęściej zdiagnozowanie osteoporozy następuje za późno, gdyż już po złamaniu kości, dlatego tak ważne jest zapobieganie tej chorobie.

Domowe sposoby na osteoporozę. Leczenie i zapobieganie

Ćwiczenia fizyczne zwiększają masę kości, natomiast brak aktywności wywołuje ich zanik. Z badań wynika, że układ kostny biegaczy ma o 40% więcej soli mineralnych niż osób nieaktywnych. Nawet chodzenie zwiększa uwapnienie kości - jest bezpieczną metodą dostarczenia kościom wymaganego obciążenia, zaleca się aby chodzić min. 20 minut dziennie 3-4 razy w tygodniu.

Oczywiście pozytywne zmiany, nie są odczuwalne natychmiast po podjęciu aktywności fizycznej - jak wiadomo efektywny trening wymaga regularności i wytrwałości. Należy także pamiętać, że nigdy nie jest za późno na podjęcie ćwiczeń. Oprócz biegania i energicznego chodzenia, dobrymi ćwiczeniami stymulującymi kości jest skakanie, aerobik i tenis.

Codzienna porcja wapnia w diecie. Przewlekły niedobór wapnia w organizmie nasila rozwój osteoporozy. Doskonałym źródłem tego pierwiastka jest fosforan wapnia, znajdujący się w mleku, bez różnicy czy to chude czy pełnotłuste. Inne źródła wapnia to: sery o niskiej zawartości tłuszczu (np. tofu lub parmezan, który należy stosować zamiast masła), jogurty, łosoś, sardynki, zielone warzywa liściaste, fasola, suszone owoce, orzechy i soki cytrusowe wzbogacone o wapń.

Odtłuszczone mleko w proszku można dodawać do zup, zapiekanek i napojów. Jest to dobra metoda profilaktyczna - łyżeczka do herbaty takiego proszku to około 50mg wapnia i bez zawartości tłuszczu.

Preparaty wapniowe mogą zdziałać cuda. Suplementacja nimi to najlepsze wyjście przy stwierdzonym niedoborze wapnia, szczególnie dla osób, które trudno przyswajają wapń z pożywienia. Dobrze wchłanialny jest węglan wapnia, przyjmowany w małych dawkach podczas posiłków i od niego należy zawsze zaczynać kuracje, gdyż zawiera najwięcej wapnia w 1 tabletce. Naturalne suplementy wapnia to m.in. No-Scar i Chrząstka rekina.

Witamina D ma dwojaki znaczenie dla metabolizmu wapniowego:

1. wzmaga wchłanianie wapnia w jelitach
2. poprawia zwrotne wchłanianie wapnia w nerkach

Latem, przebywając na słońcu ludzki organizm wytwarza wystarczającą ilość witaminy D, jednak przez resztę roku należy zadbać o dostarczenie jej z diety. Minimalna dawka to 400jm dziennie, osoby powyżej 65 roku życia nawet 800jm. Witamina D zwykle występuje w towarzystwie wapnia np. szklanka mleka zawiera około 125jm, a 100g. wędzonego łososia to około 565jm - inne bogate produkty to sardynki, tuńczyk, jajka.

Sprawdź recenzję z analizą składu suplementu diety typu PREMIUM: Witamina D3 + K2 » Duet witaminowy niezbędny dla właściwej gospodarki wapniem - K2 kieruje go z tętnic do kości!

Olej lniany w diecie powoduje wzrost gęstości kości i zwiększa syntezę kolagenu, czym zapobiega zwiększonej łamliwości kośćca w przebiegu choroby. Można go spożywać tylko na zimno.

Olej kokosowy zwiększa wchłanianie m.in. wapnia i witaminy D. W przeciwieństwie do oleju lnianego może w kuchni zastąpić masło lub olej do smażenia.

Ograniczenie alkoholu, który spowalnia proces budowy kości. Osoby nadużywające alkoholu są szczególnie narażone na odwapnienie kości. Dopuszczalne dawki to: 1-2 drinki dziennie mężczyźni, 1 drink kobiety. (1 drink=10g alkoholu etylowego)

Ograniczenie kofeiny, która zwiększa utratę wapnia z moczem. Dopuszczalna dawka to 2-3 kubki kawy dziennie.

Nie wolno palić. Nikotyna obniża stężenie estrogenu we krwi, a niedobór tego hormonu to pierwsza przyczyna osteoporozy.

Zbilansowanie mięsa w diecie. Mięso jest źródłem wapnia ale jednocześnie nasila jego wydalanie z ustroju, dlatego nadmierne spożycie mięsa powoduje w ostatecznym rachunku mniej wapnia w organizmie.

Nadmiar włókien spożywczych w diecie też szkodzi. Włókna mogą wiązać wapń w żołądku, ograniczając jego wchłanianie. Warto zwrócić uwagę na spożywane produkty z zawartością włókien i ewentualnie ograniczyć ich podaż.

Mniej soli. Nadmiar sodu jest wydalany z organizmu razem z wapniem. Natomiast wzrost stężenia wapnia w moczu powoduje obniżenie jego poziomu we krwi, co skutkuje uwalnianiem w przytarczycach hormonu, który rozpuszcza kości, by w ten sposób uzupełnić ubytki.

Mniej fosforanów, które wiążą wapń w jelitach i utrudniają jego wchłanianie. Wysoka podaż fosforanów, poprzez aktywizację przytarczyc, przyspiesza rozkład kości. Dlatego w diecie powinno znajdować się więcej wapnia niż fosforu (2:1) - należy ograniczyć picie wielu napojów orzeźwiających zawierających fosforany.

Akupunktura może zablokować docieranie sygnałów bólu złamania do mózgu lub spowodować uwolnienie endorfin (hormonów szczęścia), czyli naturalnych związków przeciwbólowych wytwarzanych przez organizm.

Masaż z użyciem olejków eterycznych lub bez albo hydroterapia (gimnastyka w wodzie) pomogą złagodzić napięcie mięśniowe i rozluźnić stawy.

Pomocne suplementy to m.in. Hakorośl rozesłana i Biszofit Połtawski, Zestaw Rumalaya.

Osteoporoza. Czynniki ryzyka. Zagrożone grupy

Wymienione poniżej czynniki nie muszą oznaczać, że osteoporoza na pewno wystąpi, jednak powinny być ostrzeżeniem do rozpoczęcia profilaktyki aby zmniejszyć zagrożenie:

• niski poziom estrogenu, czyli hormonu spowalniającego tempo utraty wapnia z kości
• uwarunkowania geograficzne: Europa i Daleki Wschód to obszary zwiększonego ryzyka
• uwarunkowania genetyczne - historia osteoporozy w bliskiej rodzinie
• jasna cera
• drobna budowa kostno-szkieletowa
• niska waga ciała wywołująca słaby nacisk na kości
• mały odsetek tkanki tłuszczowej
• wiek powyżej 40 roku życia
• usunięcie jajników
• wczesne ustanie miesiączkowania
• brak miesiączek przez 6 miesięcy lub dłużej na skutek nadmiaru ćwiczeń lub odchudzania (kobiety-sportowcy, anorektyczki)
• alergia na przetwory mleczne
• kobiety bez potomstwa
• długotrwałe leczenie kortykosteroidami astmy lub artretyzmu

Jak żyć z osteoporozą i się nie połamać?

• Stojąc
• opieraj się o sprzęty np. o krawędź stołu
• noś obuwie na miękkich podeszwach
• Siedząc
• kolana powinny znajdować się wyżej niż biodra - gdy jest to niemożliwe, pochyl się do przodu i odciążaj kręgosłup, opierając ramiona o biurko lub stół
• Dodatkowe wskazówki
• nie schylaj się, aby podnieść coś z podłogi - zawsze kucaj
• nie kładź na podłodze luźnych dywanów i chodników, gdyż mogą spowodować upadek
• zawsze zapalaj lampę np. nocną wstając z łóżka
• nie ustawiaj mebli zbyt blisko siebie
• używaj laski lub innego podparcia, jeśli chodzisz niepewnie

Tematy pokrewne

Ból kolana
Ból krzyża
Dna moczanowa
Zapalenie kaletki
Zapalenie stawów