Zespół cieśni nadgarstka. Objawy, leczenie i ćwiczenia

Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) to choroba nerwów obwodowych i powstaje w wyniku długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego, który biegnie w kanale nadgarstka. Ucisk ten prowadzi do zaburzenia odżywania włókien nerwu pośrodkowego.
Bezpośrednią przyczyną zespołu cieśni nadgarstka są wielokrotne drobne urazy lub wykonywanie ruchów niezgodnych z fizjologią nadgarstka, które wywołują obrzmienie ścięgien, a te nabrzmiałe uciskają nerw pośrodkowy.

Typowe objawy zespołu cieśni nadgarstka to:
- dotkliwy ból nadgarstka (kłucie) i obrzęk
- drętwienie ręki i nadgarstka często po przebudzeniu (uśpienie ręki)
- mrowienie w nadgarstku i w okolicy kciuka, palca wskazującego, środkowego i połowy palca serdecznego
- osłabienie chwytu
- brak precyzji ruchów

Przyczyny zespołu cieśni nadgarstka:
- reumatoidalne zapalenie stawów
- zapalenie ścięgien
- nadmierne używanie nadgarstka
- przerost tkanki kostnej po złamaniu nadgarstka
- niedoczynność tarczycy
- zatrzymanie płynów, głównie podczas: ciąży, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, stosowania doustnej antykoncepcji
- cukrzyca
- choroba zawodowa występująca u osób, których praca polega na stałym używaniu rąk, a więc najbardziej zagrożone grupy to: osoby pracujące przy komputerze, robotnicy przy taśmach montażowych, kierowcy, operatorzy młotów pneumatycznych, rzeźnicy, kasjerki, gospodynie domowe

Kobiety chorują dwukrotnie częściej niż mężczyźni, zwykle między 40 a 60 rokiem życia. Zespół cieśni nadgarstka zazwyczaj dotyczy jednej ręki, ale może także wystąpić w obydwu. ZCN można w pełni wyleczyć - ostatecznością jest zabieg chirurgiczny.

Oto domowe sposoby leczenia i profilaktyki zespołu cieśni nadgarstka:

Ucisk narasta przy wielokrotnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, dlatego należy dążyć do utrzymywania dłoni i nadgarstków możliwie w linii prostej. Początkowo taka pozycja może wydawać się nienaturalna np. podczas pisania na klawiaturze lub przy prowadzeniu samochodu, jednak pomaga w leczeniu ZCN.

Gimnastyka nadgarstków. Wskazane jest wykonywanie okrężnych ruchów w nadgarstkach - ćwiczenie należy wykonywać przez około 2 minuty. Uruchamia to wszystkie mięśnie nadgarstków, poprawia ukrwienie i zmienia ustawienie przygięciowe.

Ćwiczenie w przerwie. Długie pisanie na klawiaturze wymaga samodyscypliny i robienia przerw, podczas których należy unieść ręce w górę i wykonywać nimi ruchy rotacyjne z jednoczesnym obracaniem nadgarstków. Ćwiczenie to ustawia prawidłowo bark, szyję i górny odcinek pleców, równocześnie łagodząc stres i napięcie.

Ćwiczenie szyi. Należy położyć dłonie na biurku lub stole i przez 2 minuty rotacyjnie kręcić głową: zginać szyję do tyłu i do przodu, następnie przechylać głowę w prawo i w lewo, a na koniec obracać szyją, spoglądając w tył przez prawe i lewe ramię.

Regularne ćwiczenia każdego dnia. Min. 4 razy dziennie. Powyższe propozycje ćwiczeń trzeba wykonywać tak często jak jeść posiłki i ćwiczyć nawet jeśli ból nie występuje.

Aspiryna i ibuprofen jako niesteroidowe leki przeciwbólowe skutecznie łagodzą ból, ale także stan zapalny, natomiast niewskazany jest paracetamol, ponieważ nie wykazuje działania przeciwzapalnego.

Zimne okłady zmniejszają obrzęk ścięgien w przeciwieństwie do ciepłych kompresów.

Częste unoszenie rąk najszybciej przynosi ulgę nadgarstkom. Należy:
- unikać trzymania dłoni poniżej linii ramion podczas przerwy w pracy
- siedzieć z łokciami podpartymi na biurku lub oparciach siedziska
- kierować dłonie do góry jeśli to tylko możliwe

Zaciskanie pięści pomaga w przypadku mrowienia. Należy wielokrotnie zacisnąć pięść i rozprostować palce.

Prawidłowa pozycja snu. Ramiona powinny być ułożone wzdłuż ciała, a nadgarstki wyprostowane. Należy unikać opadania rąk poza krawędź łóżka, co może zwiększać ucisk w kanale nadgarstka.
Jeśli rano odczuwa się ból lub drętwienie rąk, należy przed snem wykonać opisane wyżej ćwiczenia. Można także usztywnić nadgarstki na noc i zastosować poduszkę z gryki Uan-an, która zapewnia optymalne ułożenie głowy i szyi podczas snu.

Szyna nadgarstkowa zmniejsza ucisk nerwu. Zalecana jest szyna z metalową wkładką i rzepami, która zapewnia optymalne podparcie, ale nie usztywnia zbyt mocno ręki. Szyny z tworzywa sztucznego zwykle są za twarde i nie przepuszczają powietrza, co może być przyczyną odparzenia. Szyna musi być dopasowana do dłoni - nie może ograniczać ruchów żadnego palca.

Nie wskazane jest owijanie nadgarstka bandażem elastycznym, co poprzez niepotrzebny ucisk, stanowi dodatkowe upośledzenie krążenia krwi w kanale nadgarstka.

Właściwy uchwyt/rączka musi pasować do dłoni. Za wąskie należy pogrubić np. taśmą lub gumową rurką, a za szerokie wymienić.

Prawidłowe trzymanie narzędzi. Np. przy wierceniu, nie wolno naciskać podstawą nadgarstka. Należy spróbować obciążyć łokieć i staw ramienny.

Kuracja witaminą B6 efektywnie leczy objawy zespołu cieśni nadgarstka. Niektórzy lekarze twierdzą, że ZCN wynika z niedoboru tej witaminy. Jednak zauważalna poprawa występuje dopiero między 6 a 12 tygodniem terapii - ustępuje drętwienie, mrowienie, sztywność i ból.
Leczenie witaminą B6 wymaga kontroli lekarskiej, gdyż wysokie dawki tej witaminy mogą być szkodliwe. W chorobach nerwów obwodowych stosuje się dawki od 100 do 300mg witaminy B6. 1g na dobę nie wywołuje skutków ubocznych u dorosłych.

PORADA LEKARSKA

Ból dłoni i nadgarstków z towarzyszącym trzaskiem podczas ruchu świadczy o zapaleniu stawów i wymaga konsultacji lekarskiej.

TEMATY POKREWNE

Dna moczanowa
Osteoporoza
Postawa ciała
Zapalenie kaletki

0 komentarze:

Prześlij komentarz

 
Syndykat Zdrowia