Ciekawe wnioski z badań chronobiologicznych

» Stale aktualizowany, w pełnej wersji artykuł o chronobiologii na LeczeniePRO.pl/chronobiologia-chronomedycyna-chronoterapia »

Najbardziej intrygujące są wnioski z badań nad zależnością między datą urodzenia a stanem psychofizycznym organizmu na przestrzeni całego życia (np. podatność na określone choroby, cechy psychofizyczne noworodka). Dzieci urodzone zimą i wiosną częściej są większe i mądrzejsze!

Badanie Harvard University i Queensland University na próbie 20.000 dzieci, które monitorowano przez pierwszych 7 lat życia. Konkluzja końcowa: pory roku podczas których trwa ciąża oddziałują na rozwój płodu.

Inne obserwacje uwidaczniają zbliżone zależności. Osoby urodzone:

• w styczniu i sierpniu wykazują obniżone ryzyko wystąpienia różnych chorób (np. astma, cukrzyca czy autyzm) w porównaniu do ludzi urodzonych w pozostałych miesiącach.
• między wrześniem a grudniem mają większą tendencje do zaburzeń lękowych.
• w kwietniu i maju charakteryzują się skłonnościami samobójczymi i anoreksją.

Za bezpośrednią przyczynę tych zależności podejrzewa się niedobór światła słonecznego wywołujący w organizmie matki nadmiar melatoniny. Prawdopodobnie zbyt duże stężenie owego hormonu wpływa na rozwój układu nerwowego dziecka zwiększając ryzyko wystąpienia różnych schorzeń.

Jednak może być wiele złożonych przyczyn, które zostały zawarte we wnioskach z innych badań:

• dzieci urodzone w miesiącach zimowych charakteryzują się lepszą odpornością od dzieci urodzonych latem, ponieważ: ciężarna miała kontakt z niską temperaturą dzienną, co jest dla płodu typem hartowania + noworodek ma kontakt z korzystnym, zimnym, świeżym powietrzem już na początku życia.
• osoby urodzone późną wiosną wykazują większą tendencję do samobójstw, anoreksji i u mężczyzn do alkoholizmu, ponieważ: kluczowe etapy ich rozwoju przypadały na miesiące o krótkich dniach, czyli brak światła słonecznego wywoływał nadmiar melatoniny, który mógł mieć znaczący wpływ na samopoczucie matki i dziecka.
• osoby urodzone na półkuli północnej między lutym a kwietniem mają o 5-10% większe ryzyko wystąpienia schizofrenii.
• osoby urodzone w lipcu i sierpniu wykazują większą skłonność do chorób żołądka, problemów trawiennych i wrzodów dwunastnicy, choć nie wszyscy badacze to potwierdzają, ale zgodnie wysuwają inną tezę – dzieci urodzone latem jednocześnie wykazują skłonność do szybkiego leczenia tego typu schorzeń.

Badania prof. Wandy Ciarkowskiej z Uniwersytetu Warszawskiego określiły pory dnia, w których możliwości poznawcze i pamięć długotrwała człowieka są najskuteczniejsze. Pamięć długotrwała odpowiada za efektywność adaptacji człowieka do otoczenia, gdyż przechowuje wiedzę adaptacyjną, niezbędną do rozwiązywania codziennych problemów.

Najkorzystniejsze dla zapamiętywania i gromadzenia informacji okazały się godziny popołudniowo-wieczorne, bez względu na chronotyp badanej osoby. O tej porze najskuteczniej jest wykorzystywany magazyn pamięci długotrwałej, ponieważ mózg najefektywniej przetwarza dane. Ciekawe wnioski dotyczą polskiego chronotypu mężczyzn, który wyróżnia nas na tle innych państw – polscy panowie charakteryzują się większą niż kobiety tendencją do aktywności porannej. Przyczyna takiego stanu rzeczy nie jest znana.

Wzmacnianie odporności u dziecka. Jak wzmocnić odporność u dzieci?

» Stale aktualizowany artykuł o wzmacnianiu odporności u dzieci na LeczeniePRO.pl/jak-wzmocnić-odporność-dziecka-sposoby-na-odporność-u-dzieci »

Wzmacnianie odporności dziecka …

… czyli naturalne metody pobudzania i wspomagania układu immunologicznego oraz profilaktyka i unikanie czynników osłabiających.

Według lekarzy 8 kilkudniowych infekcji u przedszkolaka w ciągu roku to norma. Mimo to warto profilaktycznie wzmacniać odporność u dzieci, już podczas ciąży:

Szczęśliwa, radosna i zdrowa ciąża to odporniejsze potomstwo. Ciężarna musi unikać m.in. stresów i toksyn, a szukać pozytywnych emocji.

Naturalna terapia genetyczna polegająca na leczeniu obojga rodziców w okresie przed poczęciem dziecka lub ciężarnej matki ma na celu zniwelowanie obciążeń genetycznych występujących w rodzinie tj. alergia, cukrzyca, alkoholizm, zaburzenia psychiczne.

Poród naturalny skutecznie zapobiega chorobom będących skutkiem urazu okołoporodowego czy zakażeń szpitalnych itp. Dziecko położone natychmiast po porodzie na gołym brzuchu mamy, przejmuje jej skórną florę bakteryjną, którą już zna. Przystawione po porodzie do piersi otrzymuje wraz z pierwszym mlekiem tzw. siarą (colostrum, młodziwo), potężny zastrzyk naturalnych immunoglobulin silnie stymulujących nowy układ odpornościowy.

Karmienie piersią jest jak codzienne podawanie naturalnej szczepionki na aktualnie krążące patogeny, dlatego warto karmić jak najdłużej, nie krócej niż rok. Tzw. nitka mleczna zapewnia połączenie niedojrzałego układu obronnego dziecka z rozwiniętym systemem immunologicznym matki.

Miłość i akceptacja to emocje potrzebne dziecku do zdrowego rozwoju, w tym rozwinięcia sprawnej odporności. Kryzys między rodzicami, wszelkie zaniedbania, wczesne nagłe przerwanie stałego kontaktu z matką budzą u dziecka lęk i porzucenie, co obniża próg odporności.

Swobodny kontakt ze światem. Niemowlę karmione piersią nie powinno być trzymane w zbytniej izolacji i w nadmiernie sterylnych warunkach, gdyż w pierwszych miesiącach życia zachodzą najważniejsze procesy rozwojowe i treningowe nowych mechanizmów obronnych. Natomiast w przypadku dzieci karmionych sztucznie należy zachować rozsądną ostrożność.

Codzienna aktywność i hartowanie, czyli przyzwyczajanie dziecka do zwykłej temperatury w domu i do skrajnie różnych warunków pogodowych. Ważne, aby dziecko stosownie ubrać i okryć np. na spacer z niemowlakiem zaleca się chustę i noszenie go przy ciele. Starszym dzieciom należy zapewnić maksimum ruchu na świeżym, czystym powietrzu, możliwość chodzenia boso po rosie, trawie, piasku i brodzenia w wodzie, a zimą trzeba zachęcać dzieci do jazdy na sankach, lepienia bałwana, rzucania śnieżkami i robienia orła na śniegu – takie zabawy hartują, ale dziecko musi być odpowiednio ubrane.

Codzienna aktywność na powietrzu bez względu na pogodę (z wyjątkiem bardzo mroźnych dni) doskonale ćwiczy układ immunologiczny, dzięki czemu później dziecko dobrze znosi nagłe zmarznięcie lub zmoknięcie. Zmiana klimatu działa stymulująco na układ immunologiczny, dlatego dobrym rozwiązaniem jest pobyt (najlepiej 2-3 tygodnie) nad morzem wiosną lub w górach zimą (hartowanie klimatyczne).

Warto także zmienić popularny nawyk weekend’owy, czyli zamiast do marketu wypad do lasu lub parku – drzewa jako naturalny filtr chronią przed zanieczyszczeniami i wiatrem, a zmiana wilgotności i jonizacji powietrza korzystnie wpływa na zdrowie nie tylko dziecka.

Zrównoważona, naturalna, zdrowa dieta pozbawiona składników przetworzonych i chemicznych to fundament profilaktyki proodpornościowej. Mleko krowie, sztuczne mleko w proszku, biała mąka, cukier i pozostała żywność wysokoprzetworzona oraz „wzbogacana” chemicznie to elementy wywołujące spadek odporności. Owoce i warzywa to obowiązkowy składnik każdego posiłku dziecka.

Jeśli smak i zapach czosnku lub cebuli dziecku nie odpowiada można przemycać te warzywa w sałatkach, zupach, pastach kanapkowych lub w maśle/sosie czosnkowym. Natomiast pożyteczne bakterie probiotyczne, które również wspomagają odporność można znaleźć w kiszonej kapuście i niektórych produktach mlecznych jak kefir i maślanka.

Suplementacja diety dziecka w celu podniesienia odporności to m.in. takie specyfiki jak jeżówka, aloes, aronia oraz tran. Po kuracji antybiotykowej warto zastosować probiotyki. Kuracja wzmacniająca musi trwać minimum kilka tygodni i powinna być konsultowana z lekarzem.

Unikanie nieuzasadnionych szczepień, niekoniecznych leków farmaceutycznych i profilaktycznie podawanych witamin. Szczepienia dzieci ostatnio wywołują wiele kontrowersji i nic dziwnego skoro istnieje wiele skrajnych opinii wydających się równie zasadnymi, dlatego w tym przypadku indywidualna decyzja należy do rodzica. Lekarze zalecają rodzicom rozważenie szczepień przeciwko pneumokokom, meningokokom i grypie.

Szczepienia są szczególnie wskazane u dzieci chorujących stosunkowo często, których leczenie najczęściej kończy się antybiotykiem. Inaczej sprawa wygląda ze zbędnymi lekami i sztucznymi witaminami – tego jak najmniej, tylko w wyjątkowych sytuacjach!

Unikanie nagłych zmian zwłaszcza we wczesnych dzieciństwie np. żłobek, wczesne przedszkole, przykre rozstania, przeprowadzki, zmiany szkoły czy rozwody.

Optymalna higiena. Starszemu dziecku trzeba koniecznie przypominać o myciu rąk, szczególnie przed posiłkiem i po powrocie do domu. Poprzez dłonie rozprzestrzenia się wiele chorobotwórczych mikrobów.

Optymalne warunki. Temperatura w domu nie powinna być wyższa niż 20-21°C. Pokoje trzeba często wietrzyć bez względu na pogodę. Przegrzewanie zimą jest równie niekorzystne jak marznięcie.

Należy pamiętać także o utrzymywaniu odpowiedniej wilgotności powietrza w domu w okresie zimowym, kiedy niska temperatura sprzyja niskiej wilgotności i wysuszaniu błony śluzowej, co zwiększa ryzyko infekcji - sucha i tym samym nieszczelna błona śluzowa łatwiej przepuszcza czynniki chorobotwórcze. Rozwiązaniem jest kąpiel przy otwartych drzwiach od łazienki i/lub stosowanie nawilżacza powietrza.

Czas po chorobie. Tuż po infekcji dziecko może poczuć się lepiej, jednak mimo to warto odczekać jeszcze dzień zanim pójdzie do przedszkola, szkoły lub hipermarketu. W tym czasie wskazane są tylko spacery na powietrzu.

Przykładowe zabawy hartujące dla dzieci i rodziców…

• wspólna, poranna, kilkuminutowa gimnastyka przy uchylonym oknie
• przed wieczorną kąpielą brodzenie przez minutę w wannie chłodnej wody
• zabawa w deszcz: zakończenie kąpieli dziecka letnim prysznicem lub naprzemienne polewanie ciepłą i chłodną wodą przez minutę; po wszystkim szybkie owinięcie ręcznikiem i do łóżka
• ćwiczenie oddechowe: nabierz dużo powietrza przez nos, zatrzymaj je na 2 sekundy i wypuść przez usta, powtórz 5-10 razy; ten sposób oddychania pobudza odporność, sprzyja oczyszczaniu organizmu i zapewnia lepsze dotlenienie
• stopniowe przyzwyczajanie dziecka do picia chłodnych napojów i jedzenia lodów; ten sposób hartowania gardła i przełyku zapobiega infekcji, gdy dziecko napije się zbyt chłodnego płynu

Kolka u noworodka. Kolka niemowlęca. Domowe sposoby

» Stale aktualizowane artykuły o zdrowiu dzieci na LeczeniePRO.pl/dzieci »

Kolka u niemowląt właściwie oznacza każdy atak bólu brzucha, jednak powszechnie odnosi się do dłuższego, spowodowanego bólem brzucha, płaczu u zdrowych noworodków w pierwszych kilku miesiącach życia.  

Na ogół noworodka nie uspokaja ani karmienie, ani zmiana pieluszek, a atak może trwać nawet kilka godzin. Najczęściej epizody kolki niemowlęcej (inaczej kolka trzymiesięczna lub kolka wieczorna) zdarzają się między 2 a 6 tygodniem życia i stopniowo ustępują, gdy dziecko skończy 3-4 miesiące.

Zwykle pojawia się wieczorem, choć może wystąpić także w ciągu dnia. Kolka mija sama, nie pozostawiając żadnych długotrwałych skutków ubocznych, wraz z dojrzewaniem zwojów podśluzówkowych należących do autonomicznego układu nerwowego. Komórki zwojowe regulują perystaltykę jelit, która jest odpowiedzialna za uwalnianie gazów. W przypadku nieskutecznej fali perystaltycznej gazy pozostają w jelitach w dużej ilości i rozciągają ich ściany, co powoduje ból.

Nadmierny płacz niemowlaka nie zawsze jest objawem kolki - płacz jest normalną cechą rozwoju każdego noworodka. U prawidłowo rozwijającego się dziecka nasila się od urodzenia, aby osiągnąć maksimum (około 2h dziennie) w wieku 6 tygodni, następnie okresy płaczu skracają się aż do osiągnięcia przez dziecko wieku około 6 miesięcy. Niemowlaki najczęściej płaczą przez kilka pierwszych chwil po położeniu do łóżeczka, dużo częściej wieczorami niż we wczesnych porach dnia.

Kolkę można odróżnić od zwykłego płaczu po poniższych objawach ...

• nie ustępuje po nakarmieniu lub przytuleniu
• płacz jest głośniejszy niż zwykle
• zaczerwieniona twarz
• prostowanie nóżek i podciąganie kolan do brzucha
• zaciskanie pięści
• odchodzenie gazów
• dziecko wygląda na bardzo cierpiące
• chwilowe uspokojenie i nawrót płaczu

Mimo rozległych badań nad przyczynami kolki dziecięcej nie są one nadal jasne (sprzeczne wyniki badań). Na jej występowanie mogą mieć wpływ poniższe czynniki:

• zaburzenia żołądkowo-jelitowe tj. bolesne skurcze jelita spowodowane alergią na krowie mleko
• nietolerancja laktozy, czyli naturalnego cukry zawartego w krowim mleku
• nadmiar gazów i wzdęcia
• problemy z zachowaniem dziecka wynikające ze słabego związku między rodzicem a dzieckiem
• nieprawidłowa wrażliwość centralnego układu nerwowego noworodka
• powikłania występujące podczas porodu
• palenie papierosów przez rodziców w czasie ciąży i po niej
• niska waga urodzeniowa ciała

Wielu rodziców ma poczucie winy i czuje się bezradnie, gdy dziecko na daje się uspokoić w żaden sposób. Wówczas należy zastosować metody polegające na ułatwieniu wypuszczenia gazów przez noworodka, modyfikację sposobu karmienia lub zmianę wykonywania rutynowych czynności przy niemowlaku.  

Domowe sposoby na kolkę niemowlęcą

Specjalne noszenie noworodka skutecznie łagodzi objawy kolki. Należy wyciągnąć przed siebie przedramię dłonią w górę, następnie ułożyć dziecko na ramieniu brzuszkiem w dół z głową opartą na dłoni, a nóżkami po obu stronach łokcia. Drugą ręką przytrzymuje się dziecko i w takiej pozycji spaceruje z nim po domu.

Częste odbijanie pomaga jeśli kolka związana jest z nagromadzeniem się w brzuszku nadmiaru powietrza. Należy szczególnie dbać o właściwe ułożenie dziecka w czasie karmienia i jak najczęściej powodować odbijanie. Przy karmieniu z butelki odbijanie powinno następować po każdych 30g. Można też spróbować różnych rodzajów smoczków.

Mniej krowiego mleka w diecie matki. Według wielu ekspertów, kolka ma związek z przechodzeniem do pokarmu matki niektórych składników mleka krowiego, dlatego warto je wyłączyć z diety karmiącej matki, szczególnie w rodzinach o silnej skłonności do alergii. Jeśli ten zabieg ograniczy częstotliwość występowania kolki u niemowlęcia, należy ograniczyć także inne przetwory mleka.

Najlepiej robić to pod lekarską kontrolą, aby mieć pewność, że dieta pozostaje pełnowartościowa. W przypadku karmienia sztucznym mlekiem, warto na tydzień zmienić je na mleko hipoalergiczne i obserwować ewentualną poprawę.

Ogólna weryfikacja diety karmiącej matki. Czasami dolegliwości u dziecka są wywoływane także przez inne pokarmy jedzone przez matkę tj. napoje zawierające kofeinę, czekoladę, banany, pomarańcze, truskawki, ostro przyprawiane potrawy i pokarmy powodujące wzdęcia tj. cebula, fasola i kapusta. Jeśli istnieje związek między tymi pokarmami a występowaniem kolki u noworodka, należy je wyeliminować z jadłospisu.

Ciasne owijanie dziecka cierpiącego na kolkę lub korzystanie z nosidełek, których używanie jest dopuszczone powyżej 4 miesiąca życia. W tym wieku kręgosłup noworodka jest na tyle rozwinięty, że może on bezpiecznie przebywać w pozycji pionowej, którą wymusza nosidełko. Natomiast ścisłe owijanie niemowlaka kołderką działa uspokajająco, a czasami skutecznie przerywa atak kolki.

Hałas odkurzacza działa uspokajająco na dziecko z atakiem kolki. Nauka jeszcze nie wyjaśniła tego fenomenu. Niektórzy rodzice nagrywają dźwięk odkurzacza i odtwarzają go, gdy niemowlę płacze, inni zaczynają po prostu odkurzać. Natomiast najskuteczniejsze jest połączenie metod - należy włożyć noworodka do nosidełka i włączyć odkurzacz, dzięki czemu dziecko poddawane jest dwukrotnie silniejszym bodźcom uspokajającym - często kolka ustępuje niemal natychmiast.

Suszarka do bielizny, pralka lub inne wibrogenne urządzenie. Należy bezpiecznie posadzić dziecko na krzesełku i oprzeć je o ścianę procującego urządzenia, wówczas niemowlę oprócz szumu odbiera także wibrację, które również mają właściwości uspokajające.

Delikatny masaż brzuszka noworodka. Aby nasilić działanie uspokajające masażu, należy wcześniej natrzeć dłonie kroplą olejku lawendowego rozcieńczonego w 10ml (2 łyżeczki) oliwki lub można dodać 2 krople olejku do gorącej kąpieli.

Ogrzewanie brzuszka butelką z gorącą wodą lub poduszką elektryczną nastawioną na najniższy poziom grzania. Uwaga! Stosując butelkę należy położyć na brzuszek kilka warstw pieluszek, aby nie poparzyć dziecka.

Prowadzenie dzienniczka. Skrupulatne zapisywanie przebiegu kolki pomaga ustalić dokładny czas trwania ataku i przyczynę. Rodzice często mają wrażenie, że dziecko płacze od 2 godzin, gdy tymczasem minęło zaledwie 40 minut.

Kołysanie i inne zajęcia ruchowe zwykle łagodzą kolkę. Wiele dzieci uspokaja się dzięki kołysaniu przynajmniej na chwilę, którą rodzic może wykorzystać na wykonanie codziennych czynności. Dobrym rozwiązaniem są automatyczne kołysanki (bujaczki, huśtawki), najlepiej z funkcją wibracji.

Delikatne uspokojenie dziecka w łóżeczku, czasami jest skuteczniejsze niż nadmierna stymulacja typu kołysanie czy noszenie na rękach.

Przerwa dla rodzica. Należy oddać dziecko na trochę pod opiekę kogoś innego, zamknąć drzwi i pójść do innego pokoju na parę minut, aby samemu się uspokoić.

Tylko pierś. W okresie kulminacyjnym ataków kolki, nie wolno przechodzić z karmienia piersią na karmienie butelką, co może jeszcze bardziej nasilić objawy dolegliwości - karmienie piersią jest znacznie korzystniejsze dla dziecka.

Prawidłowa technika karmienia piersią. Kolkę może powodować nadmiar wstępnego i rozwodnionego mleka, które pozwala na napojenie dziecka na początku karmienia. Pomocne może być przystawienie dziecka podczas jednego karmienia do jednej piersi i jej całkowite opróżnienie.

Karmienie butelką. Otwór w smoczku musi być odpowiedniej wielkości - mleko powinno wypływać w tempie 1 kropla na sekundę bez konieczności wstrząsania butelką. Zbyt duży lub zbyt mały otwór powoduje, że niemowlę połyka powietrze, co wywołuje wzdęcia.

Ziołolecznictwo. W leczeniu kolki wskazany jest rumianek, koper włoski, melisa i mieszanki uspokajające dla niemowlaków. Jeśli dziecko karmione jest piersią, warto, aby matka przyjmowała te same zioła.

Osteopatia staje się coraz powszechniejszą wśród rodziców metodą uspokajania dziecka z kolką.

Laktaza to enzym występujący naturalnie w organizmie człowieka niezbędny do trawienia laktozy. Dlatego niedobór laktazy może skutkować dolegliwościami trawiennymi spowodowanymi nietolerancją laktozy zawartej w pokarmie. Oczywiście laktaza dla niemowląt powinna być w formie łatwiej do zastosowania np. kropli jak Kolaktaza

Dimetykon (np Esputicon) to lek w postaci kropli lub kapsułek dostępny bez recepty, może być pomocny, jeśli dziecko cierpi z powodu wzdęć.

Porada lekarska

Czasami można przeoczyć chorobę objawiającą się podobnie do kolki np. infekcję układu moczowego. Jeśli niemowlę dużo płaczę, widać oznaki silnego bólu, ma gorączkę, nie pozwala się karmić, ma biegunkę lub wymioty, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Tematy pokrewne

Karmienie piersią
Kolka
Jak zajść w ciążę?
Wysypka u dzieci

Jak karmić piersią? Wskazówki dla matki karmiącej

» Stale aktualizowany artykuł Jak karmić piersią? na LeczeniePRO.pl/karmienie-piersią »

Karmienie piersią jest łatwe, jeżeli się wie, jak należy to robić - odrobina cierpliwości i wytrwałości jest niezbędna na początku. Wprawdzie trzeba dziecko karmić częściej, ale biorąc pod uwagę czas potrzebny na przygotowanie mieszanki, różnice się wyrównują, nie wspominając o wyższej wartości odżywczej matczynego mleka.

Ze względu na dobro dziecka należy je karmić piersią przynajmniej kilka tygodni. Dzieci poniżej 1 roku życia wolno karmić wyłącznie mlekiem matki lub mlekiem modyfikowanym sporządzanym z mleka krowiego. Zwykłe krowie mleko, kozie lub skondensowane nie zawiera odpowiednich proporcji składników odżywczych.

Jak karmić piersią?

Właściwa pozycja karmiącej matki. Przed rozpoczęciem karmienia matka powinna przyjąć wygodną pozycję np. na fotelu lub krześle z nogami uniesionymi na poduszce. Można eksperymentować z dodatkowymi poduszkami do podparcia pleców i ramion lub położyć poduszkę na kolanach a na niej niemowlę. Jeśli matka ma szwy po porodzie, siedzenie na poduszce może być wygodniejsze. Natomiast po cesarskim cięciu bardziej komfortowe może być karmienie leżąc na boku.

Właściwe ułożenie dziecka. Niemowlę powinno być całym ciałem zwrócone ku matce - głowa i ramiona muszą być na poziomie sutka. Należy tak je przytrzymywać, aby pośladki można było uchwycić jedną ręką, a główka spoczywała w zgięciu łokciowym. Drugą dłoń wsuwa się pod sutek, podtrzymując go czterema palcami. Jednak nie wolno układać palców wokół otoczki sutkowej, czyli ciemniejszego obszaru wokół brodawki. Następnie przysuwa się noworodka do piersi (a nie pierś do niemowlaka) i drażni sutkiem dolną wargę dziecka, co powoduje szerokie otworzenie ust. Wówczas szybko przyciska się dziecko do piersi, aby wargi objęły otoczkę. Brodawka powinna znaleźć się głęboko w ustach dziecka, wtedy podczas ssania nie będzie się poruszała.

Dziecko niewłaściwie przystawione do piersi, będzie ssało lub żuło koniec sutka, co może prowadzić do jego bolesności i pękania brodawki.

Bez bólu. Matka nie musi odczuwać bólu podczas karmienia - powinna wyrobić w sobie przekonanie, że karmienie nie może powodować bólu. Pojawienie się bolesności to sygnał do podjęcia odpowiednich środków zaradczych. Gdy ssanie odbywa się nieprawidłowo, należy palcem oddzielić sutek od twarzy dziecka i ułożyć je w lepszej pozycji.

Przerywanie karmienia do czasu, aż dziecko zacznie ssać prawidłowo. Nie warto się wzajemnie męczyć, karmienie powinno być czasem relaksu z dzieckiem ułatwiającym wzajemne poznanie się. Bardzo ważne jest, aby w momencie przystawiania dziecka do piersi miało ono buzię szeroko otwartą - brodawka powinna znajdować się tak głęboko, by w ustach było minimum 2,5cm otoczki.

Dziecko trzyma się przy piersi tak długo, jak długo ssie, co można poznać po ruchach połykowych i ruchach uszu występujących po 1-2 zassaniach. Jeśli zasypia, trzeba je obudzić, sprowokować odbicie i przystawić do piersi.

Długość karmienia. Zwykle całe karmienie trwa 20-30 minut, jednak nie wolno ustalać limitu czasowego i karmić na czas. Może to spowodować, że niemowlę nie otrzyma wystarczającej ilości wysokokalorycznego mleka pojawiającego się w późniejszej fazie karmienia, które zaspokaja głód i pomaga rosnąć (w przeciwieństwie do niskokalorycznej i niskotłuszczowej siary z początku karmienia). Noworodek w trakcie karmienia będzie sobie robił krótkie, naturalne przerwy przed każdym kolejnym silniejszym ssaniem piersi.

Zmiana piersi. W czasie każdego karmienia należy dziecku podawać obydwie piersi. Karmi się z jednej piersi dopóki dziecko ssie (należy się upewnić, że wypiło cały pokarm), następnie próbuje się podać drugą pierś. Podczas kolejnego karmienia rozpoczyna się od piersi, którą niemowlę ssało ostatnią.

Częste karmienie piersią jest zupełnie naturalne - wytwarza silniejszą więź matki i dziecka. W pierwszych tygodniach życia dziecko często domaga się karmienia, zwykle matka musi przystawiać je do piersi 8-12 razy dziennie, a czasami częściej - niemowlę ma prawo do przebywania z matką 24 godziny na dobę, szczególnie w pierwszym miesiącu życia. Ustalenie stałego rytmu karmień noworodka następuje po około 6 tygodniach.

Bez mleka modyfikowanego. Nie powinno się wspomagać karmienia piersią, podając mleko modyfikowane. Im częściej matka przykłada noworodka do piersi, tym więcej mleka wytwarzają gruczoły piersiowe. Jeśli niemowlę wydaje się głodne zaraz po karmieniu, należy poprawić ułożenie przy piersi i częściej karmić.

Nie wolno hartować brodawek. Ćwiczenia czy jakiekolwiek zabiegi rzekomo wzmacniające brodawki, nie przynoszą pożytku a mogą tylko zaszkodzić. Wystarczy zadbać o prawidłowe ułożenie dziecka.

Osłony na sutki. Ich stosowanie warto rozpocząć w 6-7 miesiącu ciąży. Wytwarzają one delikatne ciśnienie ujemne, które ułatwia przywrócenie prawidłowego kształtu brodawek. Jednak wolno je stosować tylko przez 15-20 minut dziennie.

Nie wolno myć piersi mydłem, gdyż powoduje to wysychanie brodawek, a sucha skóra łatwiej ulega uszkodzeniom. Widoczne wokół brodawki niewielkie zgrubienia to gruczoły wytwarzające oleistą substancję o właściwościach odkażających, dlatego korzystanie z mydła jest zupełnie niepotrzebne, szczególnie w stosunku do sutków.

Brodawki powinny same wyschnąć przed przykryciem piersi. Nie wolno stosować jakichkolwiek materiałów zatrzymujących wilgoć.

Własne mleko najlepsze na uszkodzenia sutków. 95% wszystkich problemów z brodawkami wynika ze sposobu ssania przez dziecko. Ułożenie niemowlaka w odpowiedniej pozycji od razu przynosi ulgę, choć uszkodzony sutek musi się przez jakiś czas goić.

Dlatego, aby przyspieszyć ten proces, należy po karmieniu pozostawić brodawki, żeby same wyschły. Później trzeba wycisnąć odrobinę pokarmu i rozetrzeć go wokół bolącego obszaru. Kobiecy pokarm zawiera bardzo dużo substancji natłuszczających oraz składniki o właściwościach antybiotycznych. Można także podjąć próbę karmienia poprzez ochronny kapturek.

Drożność kanalików wyprowadzających pokarm. Przyczyną ich zatkania może być obcisła odzież, szczególna anatomia kobiety, zmęczenie lub długie przerwy między karmieniami. Brak działań zapobiegawczych może wywołać infekcję i obrzęk. Gdy wyczuwa się twarde i wrażliwe miejsce w okolicach sutka, trzeba je natychmiast zneutralizować stosując ciepły okład i okrężny masaż sutka.

Jednak najważniejsze i najskuteczniejsze jest częste karmienie dziecka - ssanie najszybciej udrożnia zatkany przewód. Dlatego czasami jeśli piersi są pełne mleka warto spróbować nakłonić dziecko do jedzenia.

Witamina E pomaga na pękanie brodawek. Należy na chore miejsce nałożyć odrobinę witaminy E od razu po karmieniu. Alternatywą może być olejek arganowy.

Gorące, wilgotne okłady są wskazane jeśli piersi produkują nadmierną ilość pokarmu, a dziecko nie nadąża z odsysaniem. Ciepły kompres powoduje rozszerzenie kanalików, dzięki czemu pokarm szybciej spływa. Wówczas trzeba także częściej i dłużej karmić.

Wkładki bawełniane. Układ produkcji pokarmu jest bardzo wrażliwy na różne bodźce i czasami dochodzi do niekontrolowanego wypływu mleka z piersi np. na dźwięk płaczu cudzego dziecka.

Wówczas należy nasadą dłoni przycisnąć brodawkę do klatki piersiowej. Natomiast obfity wyciek wymaga zastosowania wkładek z czystej bawełny wielokrotnego użytku.

Wybór optymalnego stanika na okres karmienia. Najważniejsze, aby w tym okresie nosić biustonosz o numer większy niż podczas ciąży. Lepsze są staniki w całości bawełniane niż nylonowe. Otwór do karmienia musi być wystarczająco szeroki i nie może uciskać piersi. Odpowiedni biustonosz to taki, który łatwo rozpina się i zapina jedną ręką. Staniki zapinane na rzepy to złe rozwiązanie. Ramiączka muszą być wygodne.

Odciąganie pokarmu może stać się koniecznością w pewnych przypadkach:

• noworodek znajduje się w szpitalnym oddziale niemowlęcym
• piersi są obrzęknięte wskutek zastoju mleka
• kilkugodzinne opuszczenie dziecka i karmienie przez kogoś innego z butelki
• powrót do pracy i chęć stworzenia zapasu mleka

Mleko można odciągać ręcznie lub laktatorem. Należy to robić wprost do sterylnych butelek, pojemników plastikowych lub specjalnych torebek do zamrażania mleka z piersi. Odciągnięte mleko można bezpiecznie przechowywać w lodówce do 24 godzin, a w zamrażalce do 3 miesięcy.

Początkowo odciąganie pokarmu może być trudne, ale z czasem nabiera się wprawy. Aby robić to ręcznie należy jedną ręką podtrzymać pierś, a drugą pociągać ku dołowi, od szczytu piersi do otoczki brodawkowej. Kciukiem i palcem ściska się mocno niżej położoną część piersi, aby pokierować mleko na zewnątrz. Palcami i kciukiem stopniowo wykonuje się okrężne ruchy, uciskając zatoki mleczne położone pod skórą, na obrzeżach otoczki brodawkowej.

Ulewanie. Wiele dzieci po posiłku zwraca niewielką ilość mleka. Nie ma to znaczenia dopóki waga dziecka rośnie prawidłowo i nie jest to zbyt częsty oraz obfity epizod. Ulewanie zwykle przechodzi samo, gdy dziecko zaczyna przyjmować stałe pokarmy.

Porada lekarska

Zapalenie sutka z gorączką i objawami grypopodobnymi to wskazanie do wizyty lekarskiej. Zapalenie sutka zwykle ma podłoże bakteryjne i spowodowane jest zastojem pokarmu. Lekarz zaleci antybiotyki dopuszczalne przy karmieniu. Ważne aby ściśle przestrzegać pory przyjmowania leku, nawet przy szybki cofnięciu się objawów, co zapobiega nawrotowi infekcji.

W domu należy położyć się do łóżka, pić dużo czystych płynów i częściej przystawiać dziecko do karmienia. Pokarm nie jest zakażony, poza tym dziecko wraz z pokarmem otrzymuje antybiotyk. Przerwanie karmienia w momencie wystąpienia zapalenia sutka grozi powikłaniem w postaci ropnia.

Tematy pokrewne

Ból sutków i piersi
Podrażnienia skóry
Ząbkowanie
Jak zajść w ciążę?
Kolka dziecięca
Pieluszkowe zapalenie skóry

Kurzajki, brodawki i kłykciny kończyste. Usuwanie. Domowe sposoby

» Stale aktualizowany artykuł o leczeniu kurzajek na LeczeniePRO.pl/kurzajki-kłykciny-brodawki »

Kurzajka (brodawka) to druga po trądziku najczęstsza choroba skóry. Szarobrunatne, grudkowate narośla skórne, zwykle niebolesne, wywołane przez jeden z 60 szczepów wirusa brodawczaka ludzkiego HPV (Human papilloma virus), który przy gwałtownym namnażaniu się komórek naskórka, wpływa na nadmierną, miejscową produkcję keratyny.

Brodawki należą do zmian niezłośliwych, lecz są bardzo zakaźne (niektóre mogą zezłośliwieć np. brodawczak krtani lub brodawki płciowe). Pojawiają się często w skupiskach, szczególnie u starszych dzieci, choć mogą występować w każdym wieku jako pojedyncze zmiany skórne.

Proces chorobowy może się rozprzestrzeniać poprzez samozakażenia. Zakażenie brodawczakiem ma charakter przewlekły i nawracający.

Wirusem HPV może być zarażone nawet 10% populacji, a 75% wszystkich ludzi cierpi w jakimś okresie życia na kurzajki. Jednak u połowy chorych brodawki znikają bez leczenia w ciągu roku od momentu pojawienia się.

Grupy podwyższonego ryzyka

• dzieci
• młodzi dorośli
• osoby leczone immunosupresyjnie
• osoby cierpiące na choroby obniżonej odporności tj. chłoniak, AIDS
• osoby z atopowym zapaleniem skóry

Do zakażenia wirusem HPV dochodzi tak samo jak w przypadku innych infekcji wirusowych. Jeśli osoba jest podatna na dany typ wirusa i na skórze istnieje ranka lub pęknięcie, w którym wirus może się zagnieździć, szybko dochodzi do zakażenia.

Kurzajki zwykle występują na rękach, łokciach, kolanach, podeszwach stóp, skórze głowy i narządach płciowych. Od umiejscowienia oraz od stopnia narażenia na drażnienie i urazy mechaniczne zależy wielkość oraz wygląd brodawki.

Główne rodzaje kurzajek

• brodawki zwykłe pojawiają się w miejscach narażonych na urazy tj. palce rąk, łokcie, kolana, twarz, skóra głowy i w okolicach paznokci tzw. brodawki okołopaznokciowe
• brodawki stóp są płaskie i szorstkie, występują na podeszwach stóp
• brodawki płaskie (brodawki młodocianych), lekko uwypuklone o gładkiej powierzchni, pojawiające się głownie na twarzy i grzbietach rąk; charakterystyczne zaczerwienienie i obrzęk wszystkich zmian to pierwszy objaw samowyleczenia
• brodawki nitkowate występują na powiekach, twarzy, szyi i wargach 
• brodawki przejściowe charakteryzują się cechami brodawek zwykłych i płaskich, dotyczą m.in. osób z obniżoną odpornością
• brodawki płciowe (kłykciny kończyste), grudkowate i elastyczne, przenoszone drogą płciową, zawsze wymagają konsultacji lekarskiej, przerośnięte kłykciny tzw. gigantyczne mogą być punktem wyjścia dla powstania raka 

Inwazyjne sposoby usuwania kurzajek

• kriochirurgia (wymrażanie ciekłym azotem)
• usunięcie chirurgiczne: laserowe, wycięcie lub wyłyżeczkowanie (po zastosowaniu znieczulenia miejscowego)
• przyżeganie prądem (elektrokoagulacja)
• wstrzykiwanie w kurzajkę substancji żrących

Podczas samodzielnych prób usuwania brodawek trzeba uważać, by nie wyrządzić sobie krzywdy. Najlepiej zaczynać od prostych sposobów i kontynuować kurację przez kilka tygodni, zanim zastosuje się bardziej inwazyjne metody. Wyjątkowo oporne kurzajki często ustępują po wypróbowaniu różnych domowych metod, dlatego nie wolno się poddawać po kilku niepowodzeniach. 

Domowe sposoby na kurzajki. Usuwanie i leczenie

Przedwczesna interwencja. 40-50% wszystkich brodawek ustępuje samoistnie, zwykle w ciągu 2 lat, co dotyczy szczególnie dzieci. Jednak należy pamiętać, że kurzajki stale rozsiewają zakaźne wirusy, dlatego nie leczone mogą się rozrastać i atakować inne obszary ciała. Jeśli przybywa brodawek, trzeba podjąć leczenie.

Glistnik, czyli jaskółcze ziele to roślina, którą można łatwo spotkać latem na skraju lasów. Po złamaniu łodygi wycieka z niej pomarańczowy sok, zawierający alkaloidy, aminy biogenne, flawonoidy oraz sole mineralne. Sokiem należy przez kilka dni smarować kurzajkę. Niekiedy potrzeba na to więcej czasu, ale prędzej czy później kurzajka znika. Jaskółcze ziele trzeba stosować bardzo ostrożnie. Przedostanie się soku do oka może być przyczyną poważnych dolegliwości. Przeciwwskazaniem do stosowania glistnika są alergie.

Zamiast jaskółczego ziela można zastosować bezpośrednio na brodawkę:

• olejowy roztwór witaminy E
• olejek goździkowy, cynamonowy lub drzewa herbacianego
• sok dzikiego aloesu lub świeży miąższ z łodygi 
• sok wilczomlecza
• sok mlecza
• mleczny sok z niedojrzałych fig
• nacierać kredą lub surowym ziemniakiem

Plasterek cytryny namaczany 2 tygodnie w sfermentowanym soku jabłkowym z dodatkiem szczypty soli. Po tym czasie należy cytrynę wcierać w kurzajkę.

Banan. Wewnętrzną warstwę skórki banana należy przykleić plastrem do brodawki podeszwowej.

Opatrunek z plastrem nakłada się ciasno na kurzajkę i pozostawia na cały tydzień (gdy się zabrudzi, plaster należy zmienić). Pierwsze skutki tej terapii mogą być widoczne po minimum 3 tygodniach.

Witamina A w kapsułkach. Zawartość kapsułki wyciska się bezpośrednio na kurzajkę i wciera raz dziennie. Stosowanie witaminy A zewnętrznie na skórę jest bezpieczne w odróżnieniu od doustnego przyjmowania dużych dawek, które może być toksyczne. Efektywność kuracji witaminą A zależy od typu kurzajki. Usuwanie brodawek młodzieńczych może trwać miesiąc, natomiast podeszwowych od 2 do 5 miesięcy lub dłużej.

Witamina C. Połączyć z wodą, otrzymaną pastę położyć na kurzajkę i przykryć opatrunkiem, aby nie zetrzeć za wcześnie pasty. Wysoka kwasowość witaminy C prawdopodobnie niszczy szczepy wirusa HPV. Należy pamiętać, że witamina C podrażnia skórę i dlatego trzeba ją stosować wyłącznie na samą brodawkę.

Okłady z oleju rycynowego należy nakładać 2 razy dziennie. Można także olej wymieszać z sodą oczyszczoną i otrzymaną pastę nakładać kilka razy dziennie, a chore miejsce osłaniać bandażem, rękawiczką lub skarpetą.

Właściwa higiena stóp to skuteczna profilaktyka chroniąca przed brodawkami podeszwowymi. Po wystąpieniu kurzajki wskazane jest 3-krotne zmienianie skarpetek i nawet 10-krotne stosowanie wysuszającej zasypki do stóp w ciągu dnia.

Preparaty salicylowe to najpopularniejsze środki przeciw kurzajkom. Kwas salicylowy skutecznie rozmiękcza skórę i tkanki brodawek. Dostępne są środki w postaci płynu, kremu, żelu, okładu lub sprayu. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów salicylowych jest cukrzyca i zaburzenia krążenia obwodowego. Korzystanie ze środków o wysokiej kwasowości wymaga przestrzegania 3 zasad:

1. pewność, że to kurzajka
2. dokładne zapoznanie się z ulotką informacyjną leku
3. brak poprawy po tygodniu lub dwóch kuracji jest sygnałem do wizyty lekarskiej

Preparaty płynne lub żelowe najczęściej zawierają zaledwie 17% kwasu salicylowego i są za słabe, aby przeniknąć do kurzajki podeszwowej pokrytej grubą warstwą zrogowaciałej modzeli.

Plastry z kwasem salicylowym są skuteczne w leczeniu brodawek podeszwowych i tych występujących na rękach, choć tu trudniej trwale zamocować opatrunek.

Generalny błąd w stosowaniu plastrów salicylowych polega na użyciu za dużego przylepca, co powoduje znaczne podrażnienie skóry wokół kurzajki. Wówczas dochodzi do owrzodzenia i stan końcowy jest dużo gorszy niż przed leczeniem. Najlepiej zakładać małe opatrunki i zmieniać je co 4-5 dni, a skórę wokół brodawki pokryć warstwą wazeliny.

Warto wyciąć z tektury szablon odpowiadający kształtem obszarowi zmienionej skóry, następnie taką gotową formę przykłada się do plastra i wycina właściwy rozmiar przylepca.

Maść, płyn i żel salicylowy np. Brodacid. Najlepsze rezultaty daje uprzednie, 10-minutowe moczenie brodawki w letniej wodzie, co ułatwia wchłanianie preparatu. Następnie po dokładnym osuszeniu nakłada się na kurzajkę odpowiednią porcję i owija bandażem. Zabieg brodawki podeszwowej należy wykonywać wieczorem, rano trzeba go powtórzyć i lekko zetrzeć pumeksem rozmiękczoną warstwę skóry.

Krem zawierający pantotenian wapnia (witamina z grupy B), kwas askorbinowy (witamina C) i skrobię to nieżrąca alternatywa dla maści salicylowej. W przeciwieństwie do kwasu salicylowego, taki krem nie powoduje oparzeń, pęcherzy ani innych uszkodzeń skóry wokół kurzajki. Terapia powinna trwać od 2 do 8 tygodni.

Suplementacja diety mająca na celu zwiększenie odporności organizmu. Wskazane jest m.in. przyjmowanie czosnku i colostrum.

Sposoby psychologiczne wykorzystywane w leczeniu kurzajek

Hipnoza, według wyników badań, okazuje się wyjątkowo skuteczna w walce z brodawkami. Mechanizm działania opiera się na dziedzinie o nazwie psychoneuroimmunologia - zjawiska psychiczne mogą wpływać na funkcje immunologiczne.

Stajesz się bardzo senny - wkrótce zapadniesz w głęboki sen - wszystkie brodawki znikną...

Autosugestia bywa równie skuteczna co hipnoza. Pacjent musi głęboko uwierzyć, że jego brodawki kurczą się, że odczuwa mrowienie charakterystyczne dla znikania kurzajek. Poddawanie się autosugestii w pierwszych dniach terapii powinno trwać 2 minuty, później należy codziennie przez 5 minut powtarzać zabieg. U osób obdarzonych bujną wyobraźnią, autosugestia przynosi najlepsze rezultaty.

Siła sugestii także pomaga. Znany jest przypadek lekarza, który swoim pacjentom podawał placebo, ale jednocześnie sugerował im, że stosuje silny środek przeciw brodawkom. I to małe kłamstewko dawało wymierne efekty, dzięki głębokiemu przekonaniu o skuteczności leku :)

Sposoby zapobiegania kurzajkom

Noszenie klapek lub sandałów na basenach, w klubach treningowych czy wspólnych przebieralniach. Nie wolno chodzić boso w miejscach publicznych o dużej wilgotności, gdzie wirus brodawczaka atakuje najczęściej. Obuwie chroni przed drobnymi uszkodzeniami stóp, przez które łatwo przenika wirus.

Częsta zmiana obuwia. Należy sprawdzić przed założeniem butów czy są w środku wilgotne. Warto korzystać z 2 par obuwia i zakładać je co drugi dzień. Przez dobę wilgotna para butów zdąży wyschnąć.

Odkażanie pomieszczeń, z których korzysta wiele osób. Należy myć wnętrza publicznych kabin natryskowych np. lizolem lub zwykłą bielinką (tego typu preparaty skutecznie niszczą chorobotwórcze wirusy i bakterie).

Nie wolno dotykać kurzajek ze względu na ich tendencje do rozprzestrzeniania się i samozakażeń. Dotknięcie brodawki palcem dłoni, który ma nawet lekko uszkodzony naskórek może spowodować przeniesienie kurzajki na ten palec.

Ostrożne wycinanie skórek przy paznokciach. Wniknięcie wirusa HPV przez skaleczenie w skórze okołopaznokciowej bywa przyczyną powstania wyjątkowo dokuczliwych brodawek okołopaznokciowych, szczególnie opornych na leczenie. Ponadto jeśli kurzajka znajdzie się pod płytka paznokciową, unosi ją wywołując ból. W wypadku skaleczenia, rankę należy posmarować kremem z antybiotykiem i przykryć opatrunkiem aż do wygojenia.

Unikanie stresu i złego odżywiania. Te 2 czynniki zwiększają podatność na zakażenie wirusem i ułatwiają jego rozprzestrzenianie się.

Kurzajki, brodawki i kłykciny kończyste. Porada lekarska

Zawsze trzeba się upewnić, że problematyczna zmiana skórna rzeczywiście jest brodawką. Inne możliwości to odcisk, modzel, znamię lub zmiana nowotworowa. Właśnie ze względu na ostatnią możliwość postawienie trafnej diagnozy jest wymagane. Lekarz nie ma większych trudności w zidentyfikowaniu problemu.

Jeśli obawy przed złowieszczo brzmiącymi zabiegami tj. zamrażanie, wycinanie czy laseroterapia są zbyt duże, należy zapytać specjalistę o silniejsze środki do stosowania w domu jak np. Scholl czy Wartner.

Tematy pokrewne

Grzybica stóp
Opryszczka

Jak zajść w ciążę? Niepłodność vs. bezpłodność

» Stale aktualizowany artykuł o ułatwianiu zapłodnienia na LeczeniePRO.pl/jak-zajść-w-ciążę-niepłodność-bezpłodność »

Jak zajść w ciążę?
Jak można zajść w ciążę?
Kiedy można zajść w ciążę?
Jak szybko zajść w ciążę?
Co zrobić żeby zajść w ciążę?

Potwierdzone sposoby zwiększające prawdopodobieństwo zajścia w ciążę są ściśle określone i dotyczą zarówno obojga partnerów jednocześnie, jak i kobiety i mężczyzny oddzielnie.

Na wstępie należy zrozumieć czym jest niepłodność i bezpłodność:

• niepłodność to niemożność zajścia w ciążę mimo 12-miesięcznego współżycia seksualnego ze średnią częstotliwością 3-4 stosunków płciowych tygodniowo bez stosowania antykoncepcji
• bezpłodność to trwała niezdolność do posiadania potomstwa spowodowana operacją, wypadkiem lub chorobami genetycznymi

Jak łatwo zauważyć, poniższe domowe sposoby na zajście w ciążę dotyczą problemu niepłodności.

20% populacji kobiet poniżej 35 roku życia nie udaje się zajść w ciążę w ciągu roku.
33% niepłodnych par to zaburzenia funkcjonowania układu rozrodczego kobiety, kolejne 33% to niepłodność męska, reszta to wspólna niepłodność lub niemożność wskazania przyczyn.

Wskazówki dla pary

Roczne próby. Jeśli partner i partnerka nie przekroczyli jeszcze 28 lat, ich współżycie seksualne jest satysfakcjonujące, a przeszłość medyczna nie zawiera informacji o obniżeniu zdolności reprodukcyjnych, wskazane jest kontynuowanie prób zapłodnienia przez rok, zgodnie z definicją niepłodności - 60% par uzyskuje oczekiwany rezultat w ciągu 6 miesięcy, a 90% w ciągu roku.

Mijające lata życia obniżają płodność - nawet u kobiet przed 30-stką nie w każdym cyklu dochodzi do owulacji, później prawdopodobieństwo niewystępowania jajeczkowania rośnie szybciej.

Szczere relacje partnerskie to podstawa. Pełne przekonanie o pragnieniu potomstwa musi dotyczyć obojga partnerów. Szczera rozmowa między kobietą i mężczyzną, rozwianie wszelkich obaw i wątpliwości sprzyja udanemu zapłodnieniu. Dotyczy to szczególnie par, w których jeden z partnerów posiada już dzieci z innego związku i nie do końca jest pewny o pragnieniu kolejnego dziecka.

Chwile spontanicznych uniesień. Warto na pewien czas zapomnieć o wykresach owulacji, badaniu śluzu i kalendarzyku, efekty mogą być zaskakujące :)

Więcej relaksu. Przeciążenie pracą i życie w ciągłym stresie nie sprzyja zajściu w ciążę, dlatego warto zwolnić tempo życia podczas prób zapłodnienia, co dotyczy szczególnie kobiet. Szybki efekt odprężający można uzyskać stosując aromaterapie np. olejek różany.

W dni płodne wskazane jest stosowanie klasycznej pozycji seksualnej z nogami kobiety uniesionymi do góry, która jest najlepsza dla skutecznego zapłodnienia, gdyż dochodzi do głębokiej penetracji i dodatkowo siła grawitacji pomaga plemnikom przedostać się do komórki jajowej.

Kobieta powinna leżeć nieruchomo na plecach przez 20 minut od zakończenia stosunku, a następnie położyć się spać. Wskazane jest także zwiększenie częstotliwości współżycia w okresie płodnym (w którym dochodzi do jajeczkowania).

Optymalna dieta musi być m.in. zdrowa i zróżnicowana, aby mogła dostarczyć wszystkich niezbędnych witamin i składników odżywczych. Celem jest osiągnięcie homeostazy, czyli równowagi biochemicznej organizmu, która jest warunkiem niezakłóconego zdrowia.

Dietę warto wesprzeć naturalnymi suplementami jak Młody jęczmień (pełna gama witamin, składników mineralnych, pierwiastków śladowych oraz aminokwasów), Ostropest plamisty (roślina odtruwająca organizm, detoksykacja obojga partnerów sprzyja zajściu w ciążę), Colostrum (suplement immunologiczny na bazie siary) oraz olej lniany (regulator równowagi hormonalnej).

Rzucenie palenia papierosów. Nikotyna upośledza płodność kobiet i mężczyzn:
u palących mężczyzn słabnie żywotność plemników oraz zwiększa się tendencja do spadku ich liczby poniżej normy, natomiast u palących kobiet dochodzi do zaburzeń hormonalnych.

Zakazane używki i antybiotyki, gdyż mogą wywoływać obniżenie liczby plemników w nasieniu. Długotrwałe nadużywanie alkoholu i narkotyków, w tym miękkich, także zagraża płodności.

Wskazówki dla kobiet

Rozpoznanie owulacji jest szczególnie istotne u kobiet, które nieregularnie miesiączkują. Główne objawy zaistnienia jajeczkowania to:

• zmiana śluzu szyjki macicy w połowie cyklu miesiączkowego, tzw. płodny śluz jest rzadszy, bardzo rozciągliwy i przezroczysty - przypomina surowe białko jajka
• napięcie i bolesność uciskowa piersi, wrażliwość brodawek, kurcze i ból brzucha (ból owulacyjny podbrzusza)
• plamienie owulacyjne, niewielka ilość krwi w śluzie
• wzrost temperatury ciała o 1°C trwający około 3 dni, najłatwiej zmierzyć podwyższoną ciepłotę ciała czułym termometrem cyfrowym (rtęciowy może okazać się zawodny), pomiar temperatury należy robić codziennie rano, o tej samej godzinie, zaraz po przebudzeniu, na czczo, nie wstając przedtem z łóżka.

Drugim sposobem sprawdzenia czy dochodzi do owulacji jest użycie specjalnego zestawu do oznaczania zawartości w moczu hormonu luteinizującego LH, który wzbudza owulację (» test owulacyjny). Jeśli w ciągu 3 miesięcy kobieta nie zauważyła objawów owulacji powinna zgłosić się do lekarza.

Właściwa masa ciała. Tkanka tłuszczowa może wzmagać produkcję i gromadzić estrogen, czyli hormon przygotowujący organizm kobiety do ciąży. Jego zbyt wysoki lub zbyt niski poziom prowadzi do zaburzenia równowagi hormonalnej. Potwierdzają to wnioski z licznych badań: szczupłe kobiety bez owulacji odzyskiwały ją po przybraniu wagi do 95% wagi idealnej, tymczasem nie owulujące kobiety z nadwagą odzyskiwały owulację po schudnięciu.

Warunkiem jajeczkowania jest utrzymanie tkanki tłuszczowej na poziomie 25% ogólnej masy ciała, a współczynnik masy ciała BMI najbardziej sprzyjający płodności wynosi 23-24. Pomocne w stabilizacji masy ciała mogą okazać się diety projektowane przez Vitalia.pl. » Porównanie dietetyków online »

Optymalna aktywność fizyczna. Zbyt duża utrata tkanki tłuszczowej podczas ćwiczeń fizycznych, może doprowadzić do zatrzymania owulacji. Jednak to samo zagrożenie występuje w przypadku idealnej masy ciała, jeśli przez dłużej niż godzinę dziennie wykonuje się intensywny wysiłek.

Kobiety, które nigdy nie były w ciąży, a przy tym ćwiczyły przez ponad godzinę dziennie, mają podwyższone ryzyko niepłodności. Wpływ nadmiernego wysiłku na płodność nie dotyczy tylko utraty masy ciała, ale także ilości prolaktyny - hormonu wytwarzanego przez szyszynkę, którego podwyższony poziom może zaburzać owulację. Dlatego kobiety starające się o dziecko i uprawiające sport powinny ćwiczyć rozważnie i umiarkowanie.

Zakazana irygacja i środki nawilżające. Wszelkie czynniki zakłócające naturalny poziom pH w pochwie, mogą być nieprzyjazne dla nasienia. Pochwa potrafi sama zadbać o własną higienę.

Kurze białko jako środek nawilżający pochwę. Wywiera ono najmniejszy wpływ na ruchliwość i czas przeżycia plemników, dzięki czemu rośnie szansa zapłodnienia. Białko jako środek nawilżający pomaga w przypadku stosunku utrudnionego suchością pochwy, jednak bolesny stosunek wymaga konsultacji ginekologa, gdyż może być objawem poważnej choroby.

Kofeina zmniejsza szansę zajścia w ciążę, czyli lepiej ograniczyć spożycie kawy, czekolady i napojów orzeźwiających zawierających kofeinę.

Wskazówki dla mężczyzn

Optymalna ilość plemników. Typowy cykl produkcji plemników trwa 78 dni a przez kolejne 12 dni osiągają dojrzałość. Prawidłowe nasienie zdrowego mężczyzny zawiera 40mln. plemników w 1ml., a 60% z nich żywo się porusza.

Należy wiedzieć, że każda choroba wirusowa, przebiegająca z wysoką gorączką lub przewlekła infekcja może wyraźnie zmniejszyć liczbę plemników w nasieniu na okres do 3 miesięcy. Jeśli w nasieniu jest dużo zdrowych plemników, to przeziębienie czy grypa prawdopodobnie nie zmieni możliwości zapładniających spermy. Ale jeśli ilość plemników utrzymuje się na poziomie granicznym, każda poważniejsza choroba może powodować przejściową niepłodność.

Zakazane sterydy. Wszelkie hormonalne środki anaboliczne mogą spowodować wyłączenie funkcji przysadki mózgowej i zaburzenie równowagi hormonalnej organizmu. Rzecz jasna nie dotyczy to ciężkiej astmy, zapalenia wątroby lub innych chorób bezwzględnie wymagających przyjmowania hormonów steroidowych jako podstawowego leku.

Kontrola temperatury jąder, które są zawsze o 0,5° chłodniejsze od ogólnej ciepłoty ciała. Dlatego gdy temperatura całego ciała wzrasta, a jądra są przegrzewane (dotyczy to szczególnie zawodowych kierowców, pilotów i innych zawodów siedzących.), może dojść do znacznego ograniczenia produkcji zdrowych plemników. Należy unikać krańcowych temperatur, nadmiernie gorących kąpieli, noszenia obcisłych majtek i spodni oraz jazdy na rowerze.

Krótkotrwała abstynencja seksualna poprawia jakość i żywotność plemników, dlatego codzienne zbliżenia są niewskazane, gdyż powodują stopniowe obniżenie ilości plemników w nasieniu. Należy powstrzymać się od współżycia na 2 dni przed momentem maksymalnej płodności partnerki.

Jak zajść w ciążę? Niepłodność? Porada lekarska

Konsultacja specjalistyczna jest wskazana w następujących przypadkach:

dotyczy kobiet

• skąpe i nieregularne miesiączki, brak cyklicznych zmian w śluzie szyjki macicy - możliwe, że nie dochodzi do jajeczkowania, czyli nie pojawia się komórka jajowa gotowa do zapłodnienia
• wiek poniżej 35 lat, nieudane roczne próby zapłodnienia
• wiek powyżej 35 lat, nieudane półroczne próby zapłodnienia
• sutki produkujące pokarm lub pojawienie się męskiego typu owłosienia na piersiach, górnej wardze czy podbródku - możliwe problemy hormonalne
• przeszłości medyczna z następującymi epizodami: zakażenie w obrębie miednicy, endometrioza, torbielowatość jajników, mięśniak macicy, operacja brzuszna lub urologiczna, uraz krocza, zapalenie przyusznic (odra) lub świnka
• stosowanie spirali wewnątrzmacicznej

dotyczy mężczyzn

• genetyczne zaburzenia chromosomowe
• przewlekłe choroby np. marskość wątroby
• impotencja

dotyczy kobiet i mężczyzn

• przebyte zakażenie chlamydiami - choroba przenoszoną drogą płciową, która może uszkodzić jajowody u kobiet, a u mężczyzn spowodować zbliznowacenie nasieniowodów
• podejrzewane narażenie na działanie substancji obniżających płodność np. ołów

Tematy pokrewne

Mdłości w ciąży
Menopauza
Opryszczka narządów płciowych
Zespół napięcia przedmiesiączkowego

Wysypka u dzieci. Pieluszkowe zapalenie skóry. Domowe sposoby leczenia i zapobiegania

» Stale aktualizowane artykuły o dzieciach na LeczeniePRO.pl/dzieci »

Wysypka u dzieci w postaci pieluszkowego zapalenia skóry dotyczy pierwszych 2-3 lat życia dziecka. Objawia się ono jako czerwony rumień, krostki lub pęcherzyki. Najczęściej zapalenie pieluszkowe ustępuje samo po kilku godzinach, ale może trwać nawet 2 tygodnie lub dłużej. Nieleczone może zostać zainfekowane drożdżakami tworzącymi białe ogniska.

Warto wiedzieć, że dzieci karmione piersią rzadziej cierpią na pieluszkowe zapalenie skóry niż dzieci karmione butelką. Ponadto, ich odporność na tę dolegliwość utrzymuje się jeszcze długo po odstawieniu od piersi.

Domowe sposoby na pieluszkowe zapalenie skóry. Leczenie i zapobieganie

Zwiększenie dostępu powietrza do pupy dziecka. Głównym zaleceniem jest przewietrzenie pupy dziecka. Należy zdjąć pieluszki, rozłożyć ręcznik i na nim ułożyć niemowlę na brzuszku z buzią zwróconą w bok. W tej pozycji dziecko może pozostawać, tak długo... aż zgłodnieje :)

Pieluszki wchłaniające są najlepszym sposobem zapobiegania pieluszkowemu zapaleniu skóry - zawierają żelową substancję, która wchłania wilgoć znacznie efektywniej niż inne pieluszki jednorazowe. Pieluszki wchłaniające skutecznie zmniejszają zawilgocenie skóry i zapewniają pH bliskie normy. Wykorzystane w nich substancje ochronne mogą przywierać do skóry dziecka w postaci drobnych, błyszczących perełek, ale są zupełnie nieszkodliwe.

Majtki z tworzyw sztucznych są niewskazane. Najlepsze są przewiewne włókna naturalne (np. bawełna)

Częsta zmiana pieluszek oraz delikatne, ale dokładne czyszczenie pupy.

Suszarka do włosów do suszenia pupy. Sucha skóra pod pieluszką ogranicza powstawanie wysypki, jednak silne wycieranie ręcznikiem może wywołać podrażnienie skóry, dlatego wskazane są nadmuchy z suszarki do włosów ustawionej na najsłabsze grzanie na plecy i pośladki dziecka, a po wysuszeniu posmarowanie skóry odpowiednią maścią.

Maści pielęgnacyjne skutecznie zapobiegają powstaniu wysypki m.in. Sudocrem i Bepanthen.

Płukanie pieluch w roztworze octu. Stosowanie pieluch wielorazowych wymaga ich płukania w roztworze octu. Należy dodać 30g. octu na 4l. wody do ostatniego płukania, co przywraca pieluszkom pH bliskie właściwemu dla skóry dziecka. Enzymy pochodzące z proszków do prania wzbudzające wysypkę pod pieluszkami, są najaktywniejsze przy wysokim pH, czyli odczyn bardziej zasadowy, a taki mają pieluszki po praniu.

Kąpiel i pranie mikrobąbelkowe bez stosowania chemii sprzyja leczeniu wszystkich schorzeń dermatologicznych. Więcej »

Sok żurawinowy podawany starszym niemowlętom w dawce 60-90g. zakwasza mocz, co doprowadza do obniżenia pH skóry. Jest to istotne, gdyż mieszanie się moczu i stolca w okolicy pośladków powoduje wzrost pH, co skutkuje podrażnieniem i sprzyja występowaniu wysypki.

Olej kokosowy charakteryzuje się silnym działaniem przeciwbakteryjnym. Po pierwsze powinien znaleźć się w diecie matki jeśli karmi piersią, ponieważ zwiększa ilość dobroczynnych substancji w mleku. Po drugie można nim smarować skórę dziecka.

Tematy pokrewne

Alergie
Egzema

Bolesne ząbkowanie. Domowe sposoby łagodzenia bólu

» Stale aktualizowane artykuły o dzieciach na LeczeniePRO.pl/dzieci »

Ząbkowanie to ciężki okres dla dziecka i dla rodziców. Niemowlę staje się płaczliwe i rozdrażnione. Większość dzieci źle znosi wyrzynanie się pierwszych 2-4 zębów. Trzeba wiedzieć, że zawiązki zębów pojawiają się już od 5-6 tygodnia ciąży, w chwili narodzin w kościach szczęk niemowlęcia znajduje się 20 zawiązków zębów mlecznych, które będą się wyrzynać w ciągu następnych 2-3 lat (pierwsze ząbkowanie).

Najczęściej dziecko zaczyna ząbkować między 4 a 8 miesiącem życia - dziąsła obrzmiewają i stają się wrażliwe na dotyk, co jest źródłem silnego bólu.

Drugi etap ząbkowania rozpoczyna się około 6 roku życia - pojawiają się pierwsze stałe zęby trzonowe. Koniec procesu przypada na 12-14 rok życia.

Trzecie ząbkowanie dotyczy tzw. zęba mądrości, który pojawia się w wieku 18 do 40 lat (czasami później).

Domowe sposoby na ząbkowanie. Łagodzenie bólu

Ochładzanie obrzmiałych dziąseł jest bardzo skuteczne i korzystne. Dziecku należy dać do żucia specjalne krążki, wcześniej schłodzone w lodówce. Dzieciom powyżej 6 miesięcy można dać do gryzienia nawet kawałek czystej i ochłodzonej tkaniny.

Codzienny masaż dziąseł i czyszczenie jamy ustnej dziecka jest wskazane jeszcze zanim pokażą się pierwsze zęby. Wokół palca wskazującego należy owinąć mały gazik lub kawałek miękkiej pieluszki, lekko zwilżyć i masować nim dziąsła. Dzięki temu zapobiega się rozwojowi bakterii i przyzwyczaja dziecko do zabiegów w ustach. Po pojawieniu się pierwszego zęba będzie można bez oporów rozpocząć jego szczotkowanie.

Masaż dziąseł i czyszczenie ust można rozpocząć już pierwszego dnia po przywiezieniu noworodka ze szpitala do domu, najlepiej robić to kilka razy w ciągu dnia, szczególnie wieczorem.

Krążki do żucia lepsze są przygotowywane samodzielnie. Kawałek oziębionego jabłka należy owinąć w zwilżony kawałek szorstkiego materiału. Dzięki jabłku dziecko zaczyna żuć i tym samym ćwiczyć wyrzynające się ząbki z jednoczesnym masażem dziąseł, tymczasem gotowe krążki kupowane w sklepach są pozbawione naturalnego smaku.

Leki przeciwbólowe skutecznie łagodzą ból i obrzęk. Wskazany jest paracetamol, a od 6 miesiąca życia ibuprofen. Pomocne mogą być także środki znieczulające miejscowo, dostępne bez recepty.

Ząbkowanie. Porada lekarska ...

...jest niezbędna jeśli ząbkowaniu towarzyszy gorączka - wbrew popularnym przesądom o możliwości gorączkowania przy ząbkowaniu. Gorączka zawsze jest objawem choroby i wymaga szybkiego kontaktu z lekarzem, szczególnie u niemowląt!

Tematy pokrewne

Ból zęba
Zapalenie dziąseł
Protezy zębowe
Wybielanie zębów